30 Ιανουαρίου 2008

ΜΙΑ ΜΠΙΡΙΜΠΑ , ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ


Εν τω μέσω του χειμώνος τι μόρθε τώρα στο μυαλό!
Πως ήρθε κιέφυγε εκείνο το ένδοξο καλοκαίρι της μπιρίμπας, που είχε ακολουθήσει έναν επίσης ένδοξο χειμώνα μπιρίμπας και μια άνοιξη μπιρίμπας που πέρασε πάρα πολύ γρήγορα.
Η μπιρίμπα έτσι ξαφνικά μπήκε στη ζωή μας.
Στη ζωή μου, στης ζωή της Λιάνας και στη ζωή της Μαρίας.Πού και πού, παρακαλώντας για την τέταρτη βρίσκαμε και καμμιά ξέμπαρκη για να συμπληρώνουμε το καρρέ.
Αλλά βασικός πυρήνας πάντα εμείς οι τρεις.
Εκείνο το καλοκαίρι λοιπόν.
Δεν μας έφτανε που παίζαμε φιδάκι και γκρινιάρη κάτω απ την ομπρέλα.
Δε μας έφτανε που πηγαίναμε στην θάλασσα λες και θα ανοίγαμε υπαίθριο νηπιαγωγείο.
Θέλαμε και τα απογεύματα, αυτά τα ζεστά σκιερά αποχαυνωμένα απογεύματα του καλοκαιριού , να παίζουμε και μπιρίμπα.
Βρήκαμε και ένα στέκι λοιπόν ,ένα κάμπινγκ,- γιατί τη θέλαμε και την άνεσή μας -, και κει, κάτω απ την περγουλιά, στή γωνιά με τους ξύλινους πάγκους,
οι τρεις, παίζαμε τη μπιριμπούλα μας.
Και δώστου οι μπύρες,.... - μαλάκα παχαίνουν..
Και δώστου οι καφέδες,... - εγώ δεν πίνω…,
Και δώστου τα ούζα με τους μεζέδες να ισορροπούν κάπου που να φτάνει και το χέρι…
Αυτό πρέπει νάναι το ευτυχία , σκεφτόμασταν ,αχ θεούλη μου , η αγαλλίαση του να έχουμε το κενό στο μυαλό .
Η νιρβάνα του μηδέν, αχ παναίτσαμ επιτέλους!
Έγινα μιαανεμελησαυρίτσαστονήλιο ,
εναδαχτυλακιποδιουπουτοχαιδευειτοκυμα.
Σχεδόν βούρκωνα από ευτυχία.
Και ξαφνικά, εκεί ανάμεσα στο Q
-έχεις καλό χαρτί ρε ;
- σκατάα έχω, ένα αρχίδ΄ κιένα μύδ΄….,
-και γώ τα ίδια σκατά…, που στα σκατά πήγαν τα μπαλαντέεεεεεεερ…. Τέτοια σκατά της ευφοσύνης..
Ακούστηκαν κάτι ψιλογελάκια.
Νοικοκυρίστικα.
Κυριλέδικα.
Καθώς πρέπει.
Από ασώματες κεφαλές .
Ξανθιές.
Κρεπαρισμένες .
Με το μαργαριταράκι στο λαιμό, θαμπό απ τις κολόνιες.

Και είδαμε να περνάνε από δίπλα μας δύο 60αρες με την τράπουλα στο ένα χέρι , και τους καφέδες στο άλλο…
-Εδώ καλά είναι; έχει και σκιά.
Και νάρχονται πίσω τους κάτι κύριοι συνταξιούχοι .
χαλαροπρησμένοι απ τον μεσημεριάτικο ύπνο , νερουλιασμένοι
- Ναι καλά είναι δω.
-Το κέρατό μου λέει η Λιάνα, από ολόκληρο το μαγαζί εδώ βρήκανε το μέρος κατάλληλο;
-Το κατάλαβαν πως εδώ είναι η φωλιά της μπιρίμπας είπα εγώ,
Κάτι μας χάλασε πολύ όμως.
-Ρε μαλακισμένες, μούγκρισε η Μαρία έντρομη ,
-ΕΓΏ ΔΕΝ ΞΑΝΑΠΑΙΖΩ ΜΠΙΡΙΜΠΑ. Σκέφτεστε να καταντήσουμε έτσι;;;;;;;
Είπαμε:
-Έλα ρε, τι σχέση έχουμε εμείς μ αυτούς,
-Σιγά μωρέ, εμείς που αλωνίζουμε στην πίστα και στην πιάτσα,
-Που δεν έχουμε αφήσει μπάρ για μπάρ,
-Ουζάδικο για ουζάδικο!

Πάντως εμείς οι τρείς , μπιρίμπα δεν ξαναπαίξαμε απόγευμα καλοκαιριού.
Μόνο χειμώνα και άνοιξη..

29 σχόλια:

ΠανωςΚ. είπε...

Απενοχοποίηση της μπιρίμπας τώρα!
Γενικότερα απενοχοποίηση.
Δηλαδής ας γίνω ό,τι είναι να γίνω, και σιγά μη νιώσω ενοχές.
Το ζήτημα είναι να το απολαύσω.
Νομίζω δηλαδής.

demetrat είπε...

Υπήρξε ποτέ ένοχη και η μπιρίμπα;
Ουδέποτε μου επέρασε απ το μυαλό .
Και άραγε γιατί θάπρεπε να αισθάνεται ένοχος κανείς όταν καταφέρνει να περάσει έστω και μια ώρα χαλαρά χωρίς να σκέφτεται τίποτα;
Που τελικά όπως βλέπεις επειδή καμμία ευτυχία δεν κρατάει πολύ, κράτησε κιαυτο πολύ λίγο.

δ

to hondro bizeli είπε...

Ναι...το θυμαμαι εκεινο το καλοκαιρι.
Με τις φιλεναδες, οταν πηγαινατε μαζι σχολειο καθοσασταν στο πισινο θρανιο...
Το θυμαμαι γιατι μετα το καλοκαιρι της μπιριμπας ηρθε το φθινοπωρο της μπιριμπας... και συνεχιστηκε η τουρνε και σε αλλα μερη της Ελλαδας και ανα τον κοσμον.
Τοτε πρεπει να χα εξεταστικη κι εμενα με αλλες δυο κοπελιες, με προυπηρεσια στο αθλημα απ οτι ανακαλυψα στη πορεια.
"Τελεια",σκεφτηκα "μια χαρουλα,θα τα βρουνε μεταξυ τους...θα το στρωσουνε και θα μ αφησουν στην ησυχια μου''.
Μετα καταλαβα πως εγω θα ημουν η τσοντα της ιστοριας," ο τεταρτος ανθρωπος " ,η ξεμπαρκη, το μπαλαντερ και δε συμαζευεται.
Πλακα ειχε.Καλα ειχαμε περασει.Βγηκανε και νικητες και απ ολα.
Μονο που η μπιριμπα δεν ειχε να κανει με δεξιοτητες και τυχη.

Εχει να κανει με 4 συμμαθητριες...

demetrat είπε...

Τι καιροί κιαυτοί, η ελεγεία του φορτηγατζή.
Βρε , μόνο η μία ήξερε, και μετά ερχότανε για να βγάλει και κανά φράγκο; θυμάσαι;η σγουρομάλλα,η μελαχροινη.
υ.γ
Ποιό μπαλαντέρ , το κανονικό ή το δυάρι;
δ

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Δεν φταίει η μπιρίμπα, δίκιο έχει ο ΠανωΚάτως!

demetrat είπε...

πάνως και σκύλος
Έγινε παρεξήγησις;
Που καλέ είδατε πως φταίει η μπιρίμπα;
Επειδή λακκίσαμε;
Η αλήθεια ειναι πως ένα τραυμα μας έμεινε.
Όποτε βρισκόμαστε και τυχαίνει καλοκαίρι και απόγευμα,η εικόνα μας κυνηγάει.
Δεν το φιλοσοφούμε και πολύ.
Παιζουμε άλλες ώρες και άλλες εποχές.
δ.

patsiouri είπε...

Μόλις περιεγραψες την απόλυτη ευτυχία, εύγε!!!

ΠανωςΚ. είπε...

Οχι βρε Demetrat. Να το πω αλλιώς: Στις συναυλίες πχ που πήγαινα όταν ήμουνα μικρός έβλεπα ένα κάρο ζαγάρια, που όμως γουστάραν την ίδια μουσική με μένα. Δεν ήταν πρόβλημα της μουσικής αυτό όμως, ώστε να σταματήσω να την ακούω. Ηταν πρόβλημα των ζαγαριών.

demetrat είπε...

Ναι βρε πάνωςκ. , αλλά απαγορεύεται να λαχταρήσουμε;
Ξέρεις τι είναι ξαφνικά εκεί που βρίσκεσαι μακάριος, να σου πετάγεται μπροστά σου ο μπαμπούλας μέσα στον καθρέφτη;
Εσύ εξάλλου, είσαι και πιό δυνατός γιαυτό:))
δ.

demetrat είπε...

Πατσιούρι
Έτσι και ανέβεις προς τα δω, θα σε χρίσουμε την τέταρτη.
δ

Kapetanios είπε...

Ρε παίδες
το θέμα είναι ότι αντελήφθησαν την μοίρα τους οι τσούπρες( και ομορφονιές βεβαίως) και ταράχθησαν σφόδρα!
Γι αυτό και πέταξαν τις τράπουλες
μπας και ξορκίσουν το κακό

( άιντε να στήσουμε καμιά τετράδα λέμεεε
Σκύλε ακούς?)

αερικό είπε...

Καλε την καλυτερη εκδοχη της "μοιρας" ειδατε! Μια χαρα γερακοι, αυτοεξυπηρετουμενοι, χωρις εμφανη προβληματα υγειας, και με κεφι για "μπιριμπα"!! Τι το καλυτερο θα μπορουσαμε να περιμενουμε απ τα γεραματα μας;; :-)

demetrat είπε...

Α ΡΕ ΚΑΠΕΤΑΝΙΕ
Είδες άμα έχεις όμορφη γυναίκα πώς καταλαβαίνεις τις υπόλοιπες!
Ευτυχώς ισορροπίσαμε γρήγορα .
Κοντραριστήκαμε με τα πιτσιρίκια σε μια συναυλία του Έρικ Μπάρτον και ακόμα ψάχνουν να βρουν τι καύσιμο καταναλώνουμε.:))
Η συναυλία έγινε στην κρήτη όπως ξέρεις.;-Ρ
δ

demetrat είπε...

ΑΕΡΙΚΟ
Μα αυτό που μας τρόμαξε ήτανε που δεν ήταν τόσο γεράκοι.
60αρηδες το πολύ.
δ.

Γιωργος Μανουσακης είπε...

υπάρχει και σχετικό τραγουδάκι από τη ν Πωλίνα, αν δεν κάνω λάθος!

demetrat είπε...

προς γιώργο μανουσάκη
Τώρα που το λες, κάτι θυμάμαι και γω.
Έλεγε και για τρομαγμένες τσούπρες;
δ

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Καπετάνιε,
στα χαρτιά είμαι βλάκας. Όταν έχω καλό χαρτί, κουνάω από τη χαρά την ουρά μου και καρφώνομαι!

Kapetanios είπε...

Βρε τα σώβρακα θα τους πάρουμε
μην στεναχωρεύεσαι!
( μάθανε όλοι τώρα και μπιρίπμα
στα καλά καθούμενα,
πςςςςςςς)

demetrat είπε...

απαπαπαπα
καπεταναίοι και μούργοι εμπρος στο δρόμο που χάραξε η μπιρίμπα;;;;;;;;
Τι βλέπουν τα μεγάλα και αθώα μου μάτια;
Σκύλε μη νομίζεις, βρές μου εσύ έναν που έχει μαζέψει τα μπαλαντέρ και δεν κουνάει τη νουρά του.
δ

Κωστης Γκορτζής είπε...

Καλο...φάγωτο! Ντομάτες, μπιζέλια από πάνω, μπακλαβάδες από κάτω, να το άλλάξω κι εγώ το 'πίτυλος' σε 'πρασοογούρουνος'...
Σπεύδω να ενημερώσω τους συνδέσμους μου :-)

Kapetanios είπε...

Βρε μανδαμ D
καλό μήνααααα
είπαμε τα δυο μας? :))

demetrat είπε...

Kωστή σ ευχαριστώ πολύ διά την σπουδή.:))
Το πρασογούρουνος, έχει καμμία σχέση με το πρασοσέλινο; :))
δ

demetrat είπε...

Όχι καλέ καπετάνιε, δεν είπαμε.
Σ όλους τους άλλους λές , εκτός από μένα, τώρα πού έμαθες πως η Κρήτη μου
πέφτει μακρυά.
δ

Κωστης Γκορτζής είπε...

Το 'πρασοσέλινο' είναι για τους ...χορτοφάφους! :-)

ange-ta είπε...

Η ντομάτα σκίζει!
Σίγουρα δεν είναι πλαστική και χειρουργημένη. Στον κήπο μου βγαίνουν κάτι τέτοιες ξεκάρφωτες.
Εχτές μάζεψα 5 ντοματούλες πράσινες απ έξω και κατακόκκινες και γεμάτες ψίχα απο μέσα, βαριές - βαριές!
Ονειρο ντομάτες, μόνο νεράκι τους έχω ρίξει!
Οσο για την μπιρίμπα, μου θυμησες το Πολυτεχνείο που παίζαμε πρέφα ολη την νύχτα παρακαλώ. Παίζαμε πρέφα, καπνίζαμε, μιλάγαμε για πολιτική απο την Ν. Αφρική μέχρι την Ν. Αμερική.
Τότε για να καταλάβεις πόση αρχαία είμαι, είχε κάνει πραξικόπημα ο Πινοσέτ και για πρώτη φορά με ξύπνησε ο γείτονας μου ο γερμανός, με τον οποίο μόνο για τα γκομενιλίκια του 24όροφου κτιρίου μας συζητάγαμε, για να μου πει ότι η CIA καθάρισε τον Αλιέντε.
Αχ, χρόνια περασμένα.....
καλογούρικο το μπλόγκ!!!

demetrat είπε...

Καλέ Αnge-ta
Τι κήπος είναι αυτός πού ακόμα έχει ντομάτες ακόμα και σκόρπιες;
εγώ τις τελευταίες έτσι οπως τις περιγράφεις τις έκοψα πριν τα Χριστούγεννα.
Ρε γαμώτο εγώ δεν ξέρω πρέφα.
Μόνο αυτά τα χαρούμενα ξέρω που περνάει η ώρα.
δ
υ.γ
ολοι αρχαίοι είμαστε σε τούτον τον κοσμάκη. :))

ange-ta είπε...

έλα ντε, οι ντοματιές δεν λένε να ψοφήσουνε και είναι γεμάτες ντομάτες, μικρές αλλά νόστιμες και πολύ άσχημες, ξέρεις απο αυτές τις πανέμορφες άσχημες, τις "χειροποίητες" και όχι αυτές τις σιχαμερές ντομάτες που είναι όλες ίδιες, κλωνοι βρωμεροί!!!

ange-ta είπε...

πρέφα, πισ οφ κέικ.
Θέλουμε και τρίτο όμως.
Τρεις παιζουν η τεσσαρες με τεμπέλη, δηλαδή με έναν που κάθεται εναλαξ.
Μπιρίμπα είναι για εξηντάρηδες, όχι για μας τις 25αρες...

demetrat είπε...

Θαύμα - θαύμα , εγώ θα είμαι ο τεμπέλης.
δ