9 Μαΐου 2008

δεν είναι το μισό του ουρανού. Είναι ο ουρανός .


Είναι ένα αρνί που το είδα να δαγκάει μιά φορά ένα Πάσχα του ΄67,και μιά άλλη φορά ένα Σεπτέμβρη του ΄73.
Και οι δύο δαγκωματιές μου καθόρισαν τη ζωή.
Είναι χέρια που δε χάϊδεψαν όσο θάθελαν, όποιον ήθελαν, γιατί δούλευαν σε τρείς δουλειές ,και τώρα αρκούνται να ταΐζουν με μάλλινα χρώματα το βελονάκι ,που καταπίνει τα τετραγωνάκια για το πάτσγουορκ ,και ...-μωρέ ακούς (,με ξεκουράζ'  πάρα πολύ έτσ' που συνδιάζω τα χρώματα.
Είναι σώμα που δέν χαϊδεύτηκε αρκετά ,γιαυτό και δέν ξέρει πως να δέχεται το χάδι.
Είναι μυαλό που ενώ μας λεϊζεριάζει τον εγκέφαλο με την ακρίβειά του εξηγώντας μας το δίγαμμα, την ίδια στιγμή ψάχνουμε τρελλαμένοι τον καλύτερο γιατρό για να το πάμε επίσκεψη  πακέτο με τη Μαρία την άσκημη , την Χουάνα την παρθένα και την συμμαθήτριά της την Αγγελική.
Είναι τα γόνατα που δεν αντέχουν το περπάτημα, αλλά ωστόσο κάνουν σχέδια για " κείνη την εκδρομή στη Σινώπη που μούλεγες" και συ που το είπες καλά θα κάνεις να το σκεφτείς πολύ να ξανατάξεις τέτοιες μακρυνές επιστροφές.
Είναι η πλάτη που βούλιαξε, γιατί φορτώθηκε την οστεοπόρωση της γενιάς της , που  ούτε και ασβέστη αρκετό δεν βρήκε  να μασήσει ,τότε, παλιά , όταν ξεφλούδιζε με το δαχτυλάκι τους ασβεστωμένους τοίχους της Κοκκινιάς.
Και που παρόλα αυτά το συζητάει για ξεκινήματα με γυμναστικές και βάρη .."που κάνουν καλό".
Είναι η κουβέντα που ξεκινάει απ' το πρασόρυζο, περνάει για μιά καλησπέρα απ΄ την Αννα την Κομνηνή, και φτάνει στην Αλεξάνδρεια την εσχάτη να ανασκάφτει μαζί με τον Πόντιο αρχαιολόγο τους τάφους της Βακτριανής, την στιγμή που εσύ στα όρια της σχιζοφρένειας αναρωτιέσαι πως στο καλό έφτασε ως εκεί ,το κέρατό μου μέσα γριά γυναίκα!
Είναι η φωνή που ακούγεται ξαφνικά :νααααααααααα παλιογομάρια ,αλλά δε φταίτε σεις, φταίν αυτοί οι κοψοχέρηδες που σας έβαλαν εκεί μέσα...,-να βρίζεται με την τηλεόραση , και με όποιον απ΄ αυτούς τολμήσει και εμφανιστεί μπροστά της.
Τελευταίως και εντελώς αναρχικά πλακώνεται επίσης και με άπαντες τους παραθυράκηδες.
Είναι η εμμονή να σου εξηγήσει(αφού κάνεις το τραγικό σφάλμα να ρωτήσεις) για την "κοπέλλα", τη συμμαθήτριά της ντε,που είχε παντρευτεί το γιό της κυρά Κατίνας ,που έμενε ,θυμάσαι; εκεί δίπλα απο τον Γιώργο τον ψαρά που η μάνα του είχε κανει δύο παιδιά με τον πρώτο της τον άντρα και ένα με το δεύτερο, που........... έλεος έλεος έλεος έλεος ,  κοπανάς το κεφαλι σου ,- μη το κάνεις ρε μαλακισμένο να ρωτάς, αλλά πάντα ρε μαλακισμένο το ξανακάνεις-,και  πάλι βρίσκεσαι να ουρλιάζεις πως εσύ είσαι τριάντα χρόνια μικρότερη, και πως στο διάολο να την ξέρεις τη γριά τη συμμαθήτρια σάμπως μαζί μεγαλώσατε...........
 και κεί απάνω που νομίζεις πως το ίσιωσες  , σούρχεται το τελειωτικό σφοντύλι:
-"καλά ,μή κάνεις έτσι ,είπα ,μήπως τη θυμόσουνα".
Είναι το παρελθόν , που στην αρχή γελαστοί και αφελείς το εγκαταλείπουμε γιά άλλες φωλιές,
μα όταν παίρνουμε τη στροφή προς τα πίσω τρέχουμε αλλόφρονες να περισώσουμε ό,τι μας απόμεινε.
Αλλά τίποτα πιά δε μπορούμε ικανοποιητικά.
Ποτέ ο χρόνος δεν υποκρίθηκε πως είναι  κλήση σε αναμονή.
Είναι το άααχιομ που σε κάρφωσε ,ένα απομεσήμερο πέρσυ στην ακροθαλασσιά της Κυλλήνης- " από μικρό παιδάκι έχω να περπατήσω ξυπόλητη στον άμμο",-που σ΄ έκανε να θέλεις να πνιγείς στην πιό βαθειά θάλασσα, γιατί πανάθεμά σε ηλίθια , ποτέ δεν είχες πριν χρόνο να της χαρίσεις δεκαπέντε μέρες στον ήλιο.
Τόσο απλό.
Είναι τώρα πιά, κοντή ,χοντρούλα ,και μελαχροινή.
Είναι η πανταχού παρούσα και τα πάντα πληρούσα,και γω, αυτή που τόσα χρόνια δεν πληρούσα αρκετά, και θέλω να τα ξεπληρούσα όλα μαζί αλλά τώρα πιά δεν γίνεται , λόγω που τα πράμματα έχουν αξία όταν γίνονται στην ώρα τους.
Είναι η μάνα μου ρε γαμώτο, και ακόμα το βλαμμένο,δεν έχω βρεί τον τρόπο να της πω πόσο την αγαπάω.







δ

24 σχόλια:

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Για τη δικιά μ' τη μάνα έγραφες;

demetrat είπε...

κι η δικιάσ΄τα ίδια κάνει;

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

'Νταξ', δεν ξυπολιέται στην Κυλλήνη αλλά κατά τ' άλλα ολόϊδια!
Και φυσικά, με θεωρεί το εξυπνότερο παιδί (sic) του κόσμου και το επόμενο δευτερόλεπτο με κυνηγάει ν' αλλάξω φανέλλα γιατί ίδρωσα!

demetrat είπε...

Εμένα ευτυχώς, σταμάτησε να με κυνηγάει ,γιατί κυνηγάει την Κική και το Μήτσο.
(μήπως είναι ώρα να ξυποληθεί και στην Κυλλήνη;εκεί να δεις παραλία για να τρέχει ο Τρόμπας)

δ

βιολιστης στη στεγη είπε...

Και ποιά είν'η ώρα τους love-love?
Ποιά είν'η ώρα για αγάπη?
Ποιά ειν'η ώρα για κατανόηση και ανοχή?
Ποιά ειν'η ώρα για χάδι?
Πάντως όχι η ώρα που φυγαδεύεις ρούχα τσάτρα-πάτρα σε σακούλες...
Ούτε η ώρα που φιλάς ένα μισοτελειωμένο πακέτο τσιγάρα...
Τότε, δεν είναι σίγουρα η ώρα love-love.
Τι καλά, που τη Κυριακή θα μπορέσεις να την αγκαλιάσεις, να τη φιλήσεις και να της πείς "χρόνια πολλά"!
Μιά μικρή προκαταβολή, απ'αυτά που ακόμα της χρωστάς...
Ακόμα προλαβαίνεις.

DIONYSOS είπε...

Δήμητρα πριν διαβάσω το σχόλιο του συμπαθέστατου σκύλου της Βάλια Κάλντα ενω διάβαζα το υπέροχο κείμενό σου σκέφτηκα:" αυτή είναι η μάνα μου". Και χάρηκα που με τις υπέροχες πινελιές της πένας σου ζωγράφισες κάτι ολονών. Και μετα σκέφτηκα αυτή η μάνα είναι η ΙΕΡΗ ΜΑς ΠΑΡΑΔΟΣΗ. Οτι αγάπη περνάει από στόμα σε στόμα γύρω από την ΕΣΤΙΑ και τα πρόσφατα χρόνια στο κουβεντολόι των ηλεκτρονικών παρεών,χωρίς βέβαια την αισιοδοξία του Διονύση του Σαββόπουλου που τραγουδούσε κάποτε φκιάχνουν άλλο γαλαξία.

demetrat είπε...

βιολιστή στη στέγη,
Είναι καιρός να αφήσεις τα ρούχα στις σακκούλες τους και στη ναφθαλίνη μανάρι μου.
Δεν ξέρω γιαυτά που με ρωτάς,μπορεί κιόλας ,η ώρα είναι αυτή που όταν την ξαναφέρνεις μετά στο μυαλό σου , δεν σε πνίγουν οι ενοχές.
Διόνυσε,
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
Και εσύ και ο σκύλος, με κάνει να σκέφτομαι ,πως τελικά ,άν οι μανάδες ολονών μας μοιάζουν τόσο πολύ,
μήπως σπαταλιόμαστε άδικα γιά να αναγνωρίσει ο ένας στον άλλον πράμματα που έτσι κιαλλιώς τάχουμε;
δ
(άσε το Σαββόπουλο,να χαρείς.Τον γνώρισα από κοντά,και γλύτωσε το κράξιμο στο παρά πέντε.Τόσο μαλάκας είναι.)

DIONYSOS είπε...

Για το Νιόνιο έχεις δίκιο, άλλο το έργο του, ξεφεύγει του κτήτορα και αποκτά δική του υπόσταση και δράση.
Λίγοι είμαστε Δήμητρα "οι την κοινή παιδεία κατέχοντες" ή τα γράμματα και τα θάματα ως σκοπό ζωής που λένε οι ηπειρώτες. Οι ιστορίες ορφάνιας να δείς τι ζουμί έχουν και πως χαλυβδώνουν συνειδήσεις όταν η κοινωνία επιμελείται τέτοιο έργο ΜΕΓΑΛΟ ΣΑΝ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΣΟΥ.

Μετεωρίτης είπε...

ΑΑΑΑΑΑΑΧΧΧΧ,
όλες οι μάνες copy-paste είανι οι ρημάδες
και φυσικά εμείς τις βλέπουμε μοναδικές-και είναι για μας-δεν λέω...

ΣΤΑΜΑΤΑ να με συγκινείς ρε πουλάκι μου!
ΣΤΟ ΕΧΩ ΞΑΝΑΠΕΙ!!
ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΩ να μπαίνω στα παλιο-μπλογκ σου, ώχου! Αμέτι-μουχαμέτι να με παίρνουν τα ζουμιά... βαλτή είσαι;!

(με κατάλαβες;! Με κατάλαβες.
Τίπτις άλλο χρυσό μου. Να είσαι καλά-η μανούλα σου σίγουρα θα καμαρώνει για σένα-και λέγε ότι ες-λέγε...)

φιλιάκια ...κουλτούρα μου!

Γιωργος Μανουσακης είπε...

υπέροχο ποστ, υπέροχο τραγούδι

να σαι καλά δήμητρα μας

patsiouri είπε...

Τι μου κάνεις Κυριακάτικο και είναι μακριά και δε μπορούσα να τη δώ σήμερα!!!!
Να σας χαίρεστε και να τις χαίρεστε μανούλες!

demetrat είπε...

μετερωρίτα
Και οι μανάδες είναι κόπυ πέηστ, και τα παιδούρια τους νομίζω.
Άει μαρή, μιά χαρά κλαίς για γκαστρωμένη.(Μη περιμένεις ψάρωμα γκαστριάς από μένα,τόχω περάσει και ξέρω το μύθο της ιστορίας).Εξ άλλου τα δάκρυα καθαρίζουν τα μάτια έλεγαν οι παλιοί.Φιλιά στα δίδυμα.
Μανουσάκης,
Και σύ νάσαι καλά ,και να ομορφαίνεις.
Πατσιούριον
Να τις χαιρόμαστε δε λες τίποτα κορίτσι μου.
Και να τους το δίνουμε και γραπτώς.

παράλληλος είπε...

Βεβαιώνω κι εγώ ότι αναφέρεσαι και στη δική μου μάνα.

Η μάνα είναι ένα φωνήεν που σιωπά. Μόνο το παιδί μπορεί να το προφέρει...
(την άφησα την κουλτουριά μου)

demetrat είπε...

Ρε συ παράλληλε,
με καθετίκωσες παιδάκιμ!!!!

ange-ta είπε...

Συμπαράσταση στον Κούλογλου!
Μας κόβουν την πιο ωραία εκπομπή της τιβι.

ange-ta είπε...

Μεγάλη καρδιά η Δε μετράτ!!
πολύ μεγάλη!
παααααρα πολύ μεγάλη!

Αλλά είναι τοσο λίγες ευτές οι μεγάλες καρδιές.

o vlakas είπε...

Πρώτο μέρος. Έχεις δίκιο για τις μάνες κάπως έτσι είναι όλες. Εγώ στεναχωριέμαι για τη δικιά μου, καθώς αν και 28 χρονών μαντράχαλος λόγω οικονομικών δυσκολιών μένω ακόμα μαζί της, ενώ θα ήθελα πάρα πολύ να φύγω (δεν έχω κανένα πρόβλημα μαζί της αλλά φτάνει) και αυτό μου βγαίνει πολλές φορές με αρνητική συμπεριφορά απέναντί της. Που θα πάει θα το καταφέρω να της φερθώ σωστά κάποτε.

Δεύτερο μέρος. Ρε μπας και θέλουν οι κρατικοί καναλάρχες να φτιάξουν κανένα κρατικό ριάλιτι και τον διώχνουνε;

Σας χαιρετίζω και εσάς αγαπητή demetrat.

vangelakas είπε...

παντελόνιαζε πάντως σπουδαιότατο μισθό ο Κούλογλου!

vangelakas είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
βιολιστης στη στεγη είπε...

Αλλη μιά φορά που λειτούργησε απροκάλυπτα ο κρατικός φασισμός!
Ο Κούλογλου έχει ρεύμα και δε θα χαθεί, όχι γιατί ξαφνικά τα ιδιωτικά κανάλια θα ενδιαφερθούν για ποιοτικές εκπομπές, αλλά γιατί σα γνήσιοι βρυκόλακες θα μυριστούν φρέσκο αίμα! Και φυσικά, δε θ'αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη. Είναι σίγουρο ότι το 4% της τηλεθέασης, ένα μεγάλο ιδιωτικό κανάλι, με το κατάλληλο μαρκετινγκ, μπορεί εύκολα να το φτάσει κατά πολύ ψηλότερα.
Ουσιαστικά ο Κούλογλου έχει καταξιωθεί τόσο πολύ στη συνείδηση του κόσμου, που θα μετακομίσει τους οπαδούς του οπουδήποτε. Ετσι κι'αλλιώς μπαλάκι τον είχαν ξανακάνει,μεταξύ ΝΕΤ και ΕΤ1.
Κι'έτσι κι'αλλιώς, ας το πάρουμε χαμπάρι, πως οι κυβερνήσεις και αυτοί που τις υπηρετούν,(βλ. Παναγόπουλος), βγάζουν φλίκταινες απο την επαφή τους με ανθρώπους μη χειραγωγήσιμους!
Αει χαθείτε μυρμυγκάκια....

demetrat είπε...

ange-ta
Το ίδιο μέγεθος με όλους ,και γιούνισ εξ. :)
o vlakas
Μωρέ εγώ λέω, δε τις μαζεύουμε όλες μαζί να παμε διακοπές, νάχουνε κιαυτές παρέα, νάχουμε και μεις.!!
vangelakas
Και πολύ καλά έκανε αφου και τα φόραγε ,και τα τίμαγε .
Τα παντελόνια.
(επίσης με μεγάλη χαρά να σε πληροφορήσω τα θύματα, τα θάψαμε.
Άλλα, ούτε θα κατασκευαστούν ,ούτε θα καλλιεργηθούν).

demetrat είπε...

βιολιστης στη στεγη
Ελπίζω, να είναι πιό έξυπνος από κάτι άλλους και να μη πάει σε ιδιωτικό κανάλι.
Εμένα μου άρεσε πολυ η ιδέα του ανταρτικου ΜΜΕ, όταν την είχα πρωτοδεί στην Ιταλία.
δ

ATHENA είπε...

ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΚΑΙ ΜΕ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ, ΜΕ ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΣΕ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ. ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΣΑΣ ΖΗΛΕΥΩ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΠΥ ΠΑΙΗΣΤ ΜΑΝΟΥΛΕΣ. Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΑΛΛΟ ΣΤΥΛ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΕΘΑΜΕΝΗ.
ΝΑ ΤΗ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΩΣ ΞΕΡΕΙ ΠΟΣΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΣ. ΚΟΒΩ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΜΟΥ ΓΙ ΑΥΤΟ. ΟΠΩΣ ΞΕΡΩ ΕΓΩ ΠΟΣΟ Μ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΚΙ ΑΣ ΜΕ ΔΙΑΟΛΟΣΤΕΛΝΕΙ ΑΠ ΤΟ ΠΡΩΙ ΩΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΙΣ ΑΝΑΠΟΔΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ :)

demetrat είπε...

Ευχαριστώ πολύ εκ μέρους της μαμμάς.
Μαλλον και γω εκεί καταλήγω, πως το ξέρει, αλλά πρέπει να της το δείξω κιόλας.
Και σένα σε ξομπλιάζει ε;Ε ρε τι τραβάμε και μεις οι μανάδες!
δ.