26 Αυγούστου 2008

Μετά 35 έτη.

Θα μπορούσε να είναι και το σίκουελ μαζοχοαισθηματικής τριλογίας που οπωσδήποτε πρέπει να γίνει εφταλογία, αλλά δεν έχω πιά βασικό χρώμα εύκαιρο , γιατί τα άσπρα ,τα κόκκινα ,τα μαύρα , τα μπλέ και τα περίεργα κίτρινα τα πρόλαβαν τα καπάρωσαν άλλοι και μένα το πράσινο και το βιολετί δε μαρέσει για να παίξω μέσα.
Γιαυτό έφκιασα δικά μου βασικά χρώματα:
Το τουρκουάζ της θάλασσας .
Το πορτοκαλλί του ήλιου της θάλασσας.
Και το γλαυκό του πρωϊνού άέρα της θάλασσας.
Και κει μέσα χωμένη θα κάτσω μέχρι να σκάσω στο χρώμα.
Επίσης θα μπορούσε να είναι και μια ολόκληρη ζωή!
Ασπρόμαυρη ,πολυκολόρ ή άχρωμη, όπως το πάρει κανείς, μιάς και το ντεκαφεϊνέ
το δικό μου , μπορεί να κρατάει τσιτωμένο τον άλλο μιά δεκαετία.
Ενώ το χρωματιστό του άλλου, να είναι απλώς ένα πατάκι εισόδου με θαμπά σκατί μπαλώματα για μένα .
Επειδή όμως εγώ αποφασίζω ( λέμε τώρα) για πάρτη μου,
διαλέγω να βλέπω αυτά τα τριάνταπέντε χρόνια σαν δεκαεφτάρικο που κατέβηκε βραδυνή βόλτα στην παραλία με το άσπρο το μερσεριζέ το ζακετάκι στον ώμο, και εκεί στην ανηφόρα του ανθόκηπου, σα να κουράστηκε λίγο, έκατσε στα πευκάκια να ξεκουραστεί και όπου νάναι θα το διακρίνω νάρχεται επιστρέφοντας, κρατώντας στο χέρι το σακκουλάκι με τον πασατέμπο.
Ή και τον ηλιόσπορο μερικές φορές.
Τι σου κάνει η επιστροφή στη φωλιά όμως ε;
Μέχρι και τη μέρα της σύλληψης θυμάσαι.
Κιάν δεν τη θυμάσαι πότε ακριβώς εσύ, θα τη θυμάται αυτό!
Το δέκατο πέμπτο μικρό ξαδερφάκι του σπερματοζωαρίου του Παντελή ,που άκουσε απ' τον πατέρα του -και αυτός από τον δικό του πατέρα σύντροφο του δικού μου, πριν ψοφήσει αλλαλάζοντας για την προαιώνια αδικία του ενός και μοναδικού σκοπευτή,
ΕΊΝΑΙ ΤΟΣΟ άδικο α-δ-ι-κ-ο-γ-ι-α-τι-θ-ε-έ-μ-ου-γ-ι-ατιιιικαιξεψυχησε.-την ιστορία, πως το σπερματοζωάριο του εν λόγω κυρίου (του Παντελή εννοώ)την έπεσε με φόρα και μοναδική μαεστρία, στο μελαχροινό ωάριο της μάννας μου.
Το ίδιο παθαίνεις βέβαια και άμα πέσεις απάνω σε παλιές συμμαθήτριες.
Ειδικά τις άσκημες του σχολείου.
Οι οποίες, κατά μια περίεργη εκδικητική άσκησι ισορροπίας,τη λεγόμενη δικαιοσύνη της Παπαρήγας,-(να μου θυμηθείς, σε 15 χρόνια από τώρα η Παπαρήγα θα είναι μία κούκλα.Ήδη έχει αρχίσει και ομορφαίνει)- είναι λιγότερο γερασμένες.
Και πολύ πιο όμορφες από ό,τι ήταν στα 20 τους .
Ούτε τότε , ούτε και τώρα σε αφορούσε η ύπαρξή τους.
Δεν το σκέφτηκες ποτέ , αλλά σου τη χρωστάνε την αδιαφορία σου .
Και στη λένε με ένα περίεργο κιτρινοπράσινο τρόπο:
- Μπα η Δήμητρα, μπα μπα μπα !!!! αυτή η ξυνοέκπληξη πιά!
-Τι κάνς;;;;;;, χρόνια έχω να σε δω!!!…..δεν έρχεσαι καθόλ';;;;!!!!!
-Πως !έρχομαι σχεδόν κάθε μήνα.
-Μπα, πως και δε Σέχω δει;;;!!!!!!
(Να κι ο θυρωρός της νύχτας μας αυτοπροσώπως)
Τωρα τι να της πεις, πως εκει που σέρνεσαι εσύ τα βράδυα σουλούπια σαν και τα δικά της δεν πλησιάζουν;Κάνεις την ευγενική :
-Ε,δεν έτυχε ……
Συνεχίζει όμως η άλλη γιατί την θέλει να την πάρει την εκδίκηση της.
Η ζάμπα.
……-Τότε δε μας έδ'νες σημασία….
Ούτε και τώρα σας δίνω αλλά αφού έπεσες απάνω μου και με ζούπηξες τι να κάνω να σε δείρω;
Κιάν ήταν μόνο αυτό ,το λεγόμενον χείρον ,πάει στο διάολο, σκουπίζεις το μάγουλο λίγο παρακάτω (γιατί παραμένεις ευγενική) και πας στη δουλειά σου.
Όμως υπάρχει και το χειρότερον.
Αυτά που δε θυμάσαι εσύ , τα θυμούνται αυτές!!
Και θυμούνται .
Θυμούνται πλήρως και ακαταπαύστως.
Και κυρίως, θυμούνται αυτά που εσύ τα έκανες ντιπ αμνησίας ,αυτό με το αγγούρι ,το γιαουρτι και την κόκκινη πιπεριά Φλωρίνης.
Και που τα προσέφερες αργότερα σε καλεσμένους ,που την καταχάρηκαν τη νοστιμιά .
Θυμούνται ποιόν είχες γκόμενο και γιά πόσες ώρες.
Ποιος σε γουστάριζε και δεν τον κοίταγες κάν.
Θυμούνται που ακριβώς είχες κατουρήσει στις 22 Αυγούστου το 1973, σούρουπο ώρα 8 , εκεί κοντά στο συντριβάνι της πλατείας,ενώ περίμενες να κατέβουν και οι άλλες, μαζί με τα αγόρια της παρέας, για να πάτε σινεμά, και δε σούχε φέρει τη ζακέτα τη δανεική η Νένα να κάνεις την ωραία, που σε χτύπαγε το γοβάκι το άσπρο και...
- Είχες βάλει χα χα χχα χα θυμάσαι μουρή ;μπαμπάκι από μέσα.
Γιατί τότε βεβαίως δεν υπήρχε το χατζαπλάστ, και
-χά χα χα θυμάσαι;θυμάσαι; που δεν πήγες βόλτα με τους άλλους κι έχασες το γκόμενο αφού αδύνατον ήταν να να περπατήσεις απ' τις καντήλες ;;;;;;;
-Αλλά , μια χαρά είσαι όμως ε;;;;
Με ρωτάς τώρα παλιοσκούπρο;
Άει στο διάλο μωρή κουρούνα σκέφτεσαι.
Αυτό με τις καντήλες θα γίνει ο τάφος σου.
Τη μαχαιρώνεις και συ και πισώπλατα και κατάστηθα και κατάμουτρα.
Της χώνεις κι ένα κατακέφαλο για να μάθει .
Καπάκι δε ,της ρίχνεις ένα μαλλιοτράβημα,
Παλιογίδα!
Και για να μη ξεχνιόμαστε εκεί που την έχεις κάτω , της ρίχνεις κι ένα χοροπηδητό με φόρα ,να για να μάθ'ς κάργια .

-Βρέ Μαρίτσα μου ,(της πετάς ακουμπώντας την στο ώμο με χαρακτηριστική κίνησι αδερφοσύνης )
και σύ ίδια κι απαράλλαχτη έμεινες !!
Και απολαμβάνεις πώς ο ελέφαντας η Μαρίτσα
ξέμεινε από ατάκες και από μνήμες!
Και ξαφνικά θυμάται πως την περιμένει ο άντρας της
....-Πω- πω- πω -άργησα …θα με σφάξ'
Γιατί πώς να το κάνουμε Μαρίτσα μου
αυτό το ίδια ,που εμένα με κάνει καινούρια ,εσύ θα προτιμούσες να έχει αλλάξει.
Δε μπορεί να μην είχες καθρέφτη τότε !
Και είτε σ αρέσει είτε όχι, αυτή είναι η ζωή.
Όταν φεύγεις απ την ασυλία της αχρωμίας , η επίθεση των χρωμάτων δεν είναι σίγουρο πως θα σου κάνει καλό.





***Γιά να μή γκρινιάζετε βρέ, και γιά να μη νομίζετε πως ο ήλιος και η θάλασσα θα με κάνουν καλωσυνάτη !

26 σχόλια:

Darthiir the Abban είπε...

Μωρή μανάρα, εσύ ήσουνα που βρώμισες το συντριβάνι;

Nikos.Lioliopoulos είπε...

Αλήθεια είναι ευχή ή βρισιά να πεις μια μεγαλοκυρία "ιδια και απαράλλακτη έμεινες"; Μηπως στενοχωρηθεί θεωρώντας ότι απέτυχε η πλαστική της;

ΠανωςΚ. είπε...

Τις "πεθαμένες καλησπέρες" μου θύμισες τώρα... (σιχτίρι, γίνομαι και σεντιμένταλ)

kapetanios είπε...

Ποιο απ τα δυο σου παιδιά γιορτάζει μανδαμ D μας?
όποιο κι αν είναι να σε ζήσει και να το χαίρεσαι.
Κι αν πάλι δεν γιορτάζει κανένα δεν πειράζει.
Ευχές είναι και κάνουν γι όλο το χρόνο
Για την Παπαρήγα τι μπορεί να πει κανείς!
Μονάχα έλεοοοοος ρεεε

Α τσι ρουφιάνες που θα μας κουνηθούν!
Ρε για την κουζίνα τσι έχουν οι άντρες τους.
( καλά τα λέω ? :)))

Εσύ καστανομαλλούσσα ( απ την μάνα σου το πήρες βρε?) μου είσαι θεά κι άστες να βγάζουν σπυριά όταν σε θωρούνε :)

demetrat είπε...

βρέ μελαχροινάκι, δίπλα είπαμε, δίπλα.Εξ άλλου, πως θα μπορούσε να ήταν μέσα με τόσο νερό τριγύρω;Γιά κατούρημα μιλάμε όχι γιά ελεύθερο!
δ

demetrat είπε...

Γιώργος.
Δεν κατάλαβες μάλλον.
Σαφώς και είναι ευχή να πεις σε μιά μεγαλοκυρία ίδια κι απαράλλαχτη έμεινες.Ειδικά άμα είναι και όμορφη και χωρίς πλαστικές.
Στη Μαρίτσα όμως μάννα μου, άμα λες 'ίδια ' είναι σα να τη βρίζεις, γιατί ήταν σόμθινγκ ανάμεσα σε Άβερελ και Ποκοπίκο.

demetrat είπε...

Πάνως,
και πολύ σεντιμένταλ είσαι και ινστρουμένταλ άμα λάχει και εμεις απλώς υποκρινόμαστε πως είσαι αυτό που λές.
(εσύ δεν είσαι που είπες πως μη τη βλέπετε ως ντομάτα, είναι πολύ επικίνδυνη;)

demetrat είπε...

καπετάνιε μου,
κανένα δε γιορτάζει, αλλά τις ευχές τις παίρνω,( αμτι μαλάκας είμαι).
Τς τς τς σιγά μη μας κουνηθούν και τα φρόκαλα τώρα.

ο αποτέτοιος είπε...

πανοκάτε, λες να επικοινωνούν τα κάρμα μας; και εμένα αυτό μου ήρθε!!

demetrat είπε...

Nikos ήθελα να πω.

Spy είπε...

Μήπως το επόμενο παραλήρημά σας να το γράφατε σε 6 άτοκες δόσεις, διότι δεν ξέρουμε τι να πρωτοσχολιάσουμε τώρα;...

βιολιστης στη στεγη είπε...

Α πα πα πα!
Μήπως φταίει η Μαρίτσα η άσχημη, γιάυτό το sjdjwmkh που με προκαλεί να παλέψουμε;

demetrat είπε...

Σίγουρα αυτή φταίει, τι να το συζητάμε τώρα.Αφού μάλλον κάτι έμαθε, και εμένα με κάλεσε σε μονομαχία, το ρξόρκπγιε.
Γιαυτό , και επειδή δέν αντέχω ούτε και γώ άλλο, το σουτάρησα.
(καλώς γυρίσατε εσεις και η παρέα σας )

demetrat είπε...

Σπάϊ ξεκίνα σιγά σιγά εσύ, και γκάζωσε εκεί που νομίζεις.

αερικο είπε...

Αμαν βρε πουλακι μου χειμαρος εγινες και γυρισες! :-))

Καλως τηνα την περδικα κι ασε τις κακιες να λενε! :-**

αερικο είπε...

(..βαλε ενα ρ εκει που μου ξεφυγε μη με παρει κι εμενα η μπορα..! :-DD )

Spy είπε...

Βρουμ, βρουμ...!!!

demetrat είπε...

εσύ τους χειμάρρους τους μασάς μανάρι μου .Εκτός που έχεις έναν στο σπίτι, πήρες και τα βουνά της Πίνδου σβάρα γιά να δεις και από που πηγάζουν.:))

παράλληλος είπε...

Ορεξάτο γύρισε το κορίτσι!
Καλό αποκαλόκαιρο, Ντοματούλα!

[Για τις παλιές τις φίλες μη μιλάς
στα πιο μεγάλα λίφτινγκ κάναν πίσω
δεν άντεξαν τη φάτσα τους και χάθηκαν μακριά
κρύφτηκαν στις σπηλιές χαμένων καθρεφτώνε!]

demetrat είπε...

Ακόμα με τα μάτσμποξ παίζεις κατάσκοπε;

demetrat είπε...

Παράλληλε,εγώ και το καλοκαίρι έχουμε ακόμα ανοιχτούς λογαριασμούς.:))
θα κλείσω ως καλοκαίρι τον Οχτώβρη.:)))
Λογαριασμοι με τοσο παλιές φίλες δεν υπάρχουν οσο αφορά εμένα .Πιό πολύ με έκπληξη τις αντιμετωπίζω που ασχολούνται ακόμα με ηλίθια πράμματα ωσάν η ύπαρξή τους να κρέμμεται απ' αυτά.
(το ποιηματάκι θα συνεχιστεί οσονούπω; στο γνωστό μέρος;)δ.

παράλληλος είπε...

Αν θες, θα χαρώ!...
Με άφησες με την εντύπωση ότι έκλεισες σαν ποιήτρια!

(Θες να το κάνουμε Ιλιάδα με ραψωδίες? -εκ του κόψε-ράψε ωδές!)

παράλληλος είπε...

Update:
Έχετε μια πρόσκληση που θα αναδείξει το υπεράνω του χαρακτήρος σας!
;)

Spy είπε...

Πάνω που πήγα να γκαζώσω, βρήκα τοίχο.
Και μου 'σπασε το ματσμποξ...

:(

demetrat είπε...

παράλληλος
όχι καλέ, μισάνοιχτη είναι πάντα η πόρτα.
Εξ' άλλουν έχουμε να κανουμε το ''τιντούτο'' στον Πάνο , μη το ξεχνάς!
Μετά χαράς να υπερανωθώ.:)

demetrat είπε...

κατά την γκουσγκούνιον ρήσιν:
-που παααςςς!!! τοίχοςςςς!!