13 Ιουνίου 2008

του Μήτσου η μάννα κάθονταν

Αυτή η μάννα του Κίτσου μου δημιουργούσε μεγάλους προβληματισμούς παιδιόθεν .
Γιατί δηλαδή κάθονταν στην άκρη στο ποτάμι και δέρνονταν επειδή δε νμπορούσε να το διαβεί, ενώ παρά δίπλα, όλο και κάποιο μονότοξο, καμαρωτό καμαρωτό, την περίμενε ;
Μήπως το ποτάμι ήταν απλώς το σκηνικό γιά το τσουρομάδημα;
Κιάν ήταν ,γιατί θα ήθελε άραγε να μαγουλογδαρθεί;
Πολλά ακούστηκαν από τότε,αλλά τίποτε το σίγουρον.
Πρώτον:
ο Κίτσος ο λεβέντης ο μουστακαλής,της είπε:
- Μάννα θα πάρω τα βουνά να πα να γένω κλέφτης!
Αλλά λόγω η "οικονομική στενότης " δε τούβγαινε το σαραντάπηχο της φουστανέλλας παρά μόνο κάτι σε τσίτι διπλόφαρδο ,οπότε, άντε βάλε 3 μέτρα ίσα γιά ένα φουστανάκι κλόςς,κι ετσι βγήκε μεν στο κλαρί αλλά ως υπολοχαγός Νατάσσα;Καί χωρίς Κορνουέλ!
Κιουρία!
Τον πήρε στο κυνήγι η δόλια η μάννα μπας και τον συνεφέρει και της κάνει κάνα αγκόνι, αλλά καθώς η Κίτσος ροβόλαγε κατά κάτ',λίγο το ψιλοτάκουνο, λίγο ο γκρεμός,τελείωσε την κάθοδο εντός ποταμού τινός που τυχαίως διήρχετο απέκεια,ο οποίος και τον επήρε ανεπιστρεπτί.
Κατόπιν τούτου η δόλια μάννα έγινε Αστέρω παραποτάμια.
Δεύτερον:
ο Κίτσος, μεγάλος γαμίκουλας της περιοχής, "τι σου κάνω μάννα μου - τι σου κάνω μάννα μου",ψιλοπηδούσε σύζυγο μεγαλοπροβατάρχη, και "τι σου κάνω μάννα μου ,τι σου κάνω μάννα μου", την έστησε μαύρα μεσάνυχτα στην άκρη στο ποτάμι, και την άφησε αμανάτι διότι εκεινο το βράδυ καθως πάγαινε στο ραντεβού του, νάσου και πετάχτηκε ξαφνικά μπροστά του νεαρά κοκκινοβρακίτσα ,την οποίαν (μαλάκας δέν ήταν!)βεβαίως προτίμησε!
Και έτσι απέμεινε του Κίτσου "η μάννα" να δέρνεται στην άκρη στο ποτάμι;
Τρίτον :
Κεφαλοδέθηκε, η μαντάμ ,"η Μάννα" με τ' όνομα (η οποία ήτο γνωστή τεκνατζού της αριστερής όχθης), γιατί παρόλα τα "δόστου μωρό μου", "παιδί μου εσύ ατελείωτο", "κανακάρη μου"," τζιέρι μου ",και άλλα κοκορετσοειδή προς τον λεβενταράν Κίτσον,ο βλάχος την ξαπόστειλε εκεί ακριβώς,στην άκρη στο ποτάμι:Άει πάαινε παραπέρα μωρή γκιόσα- περασε στην ιστορία ως "του Κίτσου η μάννα" από τους δημιουργούς ασμάτων της ιδίας όχθης;
Τέταρτον:
Το παιδί το ορφανό, ο Κίτσος ,ήθελε μία μάννα.
Έβγαλε λοιπόν ντελάλη , όποια σκούξει καλύτερα , αύτήν θα κάνω μητέρα!
Ε!Γιαυτό μαλλιομαδιότανε η κακομοίρα για να πάρει το ξορκισμένο στο σπίτι της.
Πέμπτον:
Έσκουζε η πονεμένη ,γιατί περίμενε τον υγιόν της τον Κίτσον ,αλλά μέσα στην πολυκοσμία του βουνού και του λόγγου (Κούρδοι,Αλβανοί ,Ρουμάνοι,καί άλλα γνωστά ζουλάπια του δάσους),ο Κίτσος εχάθη, και ματαίως η δόλια μάννα ακαρτέρει κι ακαρτέρει τη γνωστή κορμοστασιά;
Έκτον:
Είναι σίγουρον πως ήτο του Κίτσου η μάννα,;
Διότι κάτι μπλόγγερε αργότερα κυκλοφόρησαν πως ήτο η μάννα του Λέανδρου, αλλά δεν τους έβγαινε η ρίμα και της κοτσάρησαν τον Κίτσο για να κυκλοφορήσει ο δίσκος.
Πενήντα χιλιάδε δίσκοι!


...."-Μάνα μουρλή, μάνα τρελή, μάνα ξεμυαλισμένη"...

Ετούτα καί άλλα τινά που την κοπάνησαν κατατρομαγμένα, σκέφτονταν του Μήτσου η μάννα, καθώς αγνάντευε το ποτάμι, δώδεκα η ώρα που βραδυάζει, από καφέ της δεξιάς όχθης εις Αμστέρδαμον.
Και καλά και καλά να λες δικέ μου!!!!

1 Ιουνίου 2008

δε θέλω ούτε να χαλαρώσω, ούτε να το απολαύσω.


Με αγριεύουνε οι φασίστες.
Μου τη σπάνε οι κλαψάρηδες.
Με καβουρντίζουνε οι μανιαμούνιες.
Μα πιό πολύ , με ζουρλαίνουνε οι κλαψάρηδες φασίστες, που δεν έχουν τον τσαμπουκά του φασισμού τους, αλλά κλαίγονται και σούρνονται και παρακαλάνε γεμίζοντας σάλια τον κόσμο όλο.
Να! ο Γιωργάκης ένα πράμμα.
Κάποτε έλεγα:
- Άει το γκακομοίρ'
Χαζό παιδί ,χαρά γιομάτο.
Αχαμνός ο έρμος.
Το φώναξε η μάμμυ να το κάνει αρχηγό.
Κιαυτό πήγε τρομάραμ!
Αλλά αυτό πιά το κλάψ -γλύψ-και μαγκιά -κλανιά και κώλο φινιστρίνι, δεν το ανέχομαι άλλο.
Αυτο το υφάκι στύλ, η κατάρα της γεροντοκόρης
καιχαράμι να σου γένει η χαρά,
που στο διάλο το κονόμησαν;
Άστα διάλα χλιμίτζουρα.
Δε θέλουμε μαρέ να μας γαμίσ' το Πασόκ.
Θέλουμε να γαμθούμε ,μαναχοί μας.
Ένυ πρόμπλεμ;
Τους έχω προλάβει να παρακαλάνε τάζοντας λαγούς με πετραχίλια γιά τον ψήφο του έλληνα αριστερού :" εμπρός να διώξουμε τη δεξιά".
Τους έχω δει να κοιτάνε με υπεροψία τον έλληνα αριστερό ,όταν τους έκανε κυβέρνηση: "Εμείς, είμαστε η φωνή του ελληνικού λαού".
Τους έχω ζήσει να κάνουν το λάδωμα δικαίωμα αναφαίρετο του κάθε δημόσιου υπάλληλου: "τώρα ήρθε η σειρά μας".
Τους έχω φάει στη μάπα να διαλύουνε ό,τι απόμεινε σε ηθική και αξία,ερωτευμένοι όταν ήτανε με τους Αυριανοκουρήδες πιό κίτρινοι κιαπτό πρωϊνό κάτουρο.
Τους παρακολούθησα αναγκαστικά, να εκχυδαΐζουν την ζωή του κάθε κακομοίρη που τον έκαναν σαΐνι στο σπορ του γλυψίματος της κατουρημένης ποδιάς: " τα παιδιά τα 'θκά μας".
Τους έχω ακούσει , να ασκούν το δικαίωμα της χρησικτησίας όταν τους πήρε πίσω τους ψήφους του ο Συνασπισμός
Με χαρά τους κλώτσησα γιά να πέσουν όσο πιό βαθειά γίνεται.
Με μεγαλύτερη ακόμα χαρά χοροπηδάω από πάνω τους ,για να μη σηκώσουνε κεφάλι.
Με απέραντη ευτυχία τους απολαμβάνω να σούρνονται και να γλύφουνε.
Αλλά αγορίνες,ίσως δεν έχετε καταλάβει πως είστε στα σκατά πιά.
Και πως επίσης, είναι καιρός να αντιληφτείτε πως αυτό το δαχτυλάκι που κουνάτε συντρόφια ,μπροστά στον "όποιο, δεν συνεργάζεται μένει μόνος του " ,
να το βάλετε στο μόνο σημείο που σας ανήκει.
Και χαλαρώστε, γιά να το απολαύσετε κιόλας.

Powered by eSnips.com