13 Φεβρουαρίου 2009

ορίστε; συγγνώμη κύριε , ποιός είστε???????

..
Όχι να το παινευτώ , αλλά η 14 του Φεβρουαρίου ,είναι μιά πολύ μεγάλη μέρα.
Την εορτάζουμε πάντα στην οικογένειά μας σαν κάτι το πολύ εξαιρετικό , εδώ πάααρα πολλα χρόνια,διότι άνευ αυτης της ημέρας , τι θα ήμουνα στη γή;
Μήπως αλήτης θάμουνα;
Θάχα καταστραφεί;
Από το χάραμα της ,έδειξε τι μέρα θάναι.
Μόλις πέρασε η δεκάτη τρίτη και εμφανίστηκε η δεκάτη τετάρτη, με ζώσανε τα μπουρμπούλια, αλλά το κράτησα μυστικό.
Η αλήθεια είναι πως δεν ήμουνα έτοιμη γιά τόσο μεγάλα πράμματα.
Όταν όμως με πήρανε τα ζουμιά, έγινε φανερό πιά πως δεν γινόταν να το αναβάλλω άλλο.
Εννιάμισυ μέρες μετρημένες το κράταγα. Δεν είναι και λίγο.
Οι εννιάμισι βδομάδες ήρθαν πολύ αργότερα ευτυχώς γιά όλους.
Κι έτσι, τρέχοντας στην κυριολεξία, γιατί και αυτοκίνητο δεν υπήρχε,το ταξί αργούσε και η κλινική ήτανε κοντά νομίζω , φου φου ανασα , φου φου ανάσα , φτάσαμε.
Ψιλοτρομαγμένοι.
Πατούρα δηλαδή.
Στα 20 , τι να πρωτοβάλεις στη σειρά απ' αυτά που σούπανε.
Ευτυχώς που ήτανε και η Άννα εκεί.Αυτή ήξερε τι θα προκύψει.
Κρεββάτι δεν υπήρχε.
Κι έτσι, έκατσα σαν τον καστανά στη γωνία του διαδρόμου ,ακουμπισμένη στον τοίχο ,με το ένα πόδι σαν το λελέκι,και το άλλο να κρατάει την έξοδό σου κλεισμένη .
Χωρίς να ξεχνώ το φου φου ανάσα και φου φου ανάσα ,ωστόσο κρεββάτι δεν έβλεπα.
Εκεί που άρχισε να με παίρνει το παράπονο:τι στο καλό γεννάω ή κλάνω;
Χωρίς το χάϊδεματάκι μου,χωρίς το νάζι μου , χωρίς την πολυτέλειά μου, τι στο διάλο και δω κατανόησι,κι εδώ επανάσταση το κέρατό μου μέσα;
Θέλω την υστερία μου.Τι σκατά γκαστρωμένη και ετοιμόγεννη είμαι;
Κανένας δε μούδωσε όμως σημασία,- αφού και γώ η ίδια μετά από χρόνια τα σκέφτηκα όλα αυτά να τα διεκδικήσω, αλλά είχα απομακρυνθεί απ' το ταμείο-, και μπήκα κατευθείαν στο χειρουργείο, όπου μετά από μισή ώρα ,και ενώ με είχαν διαβεβαιώσει πως νωρίτερα από 3 ώρες δεν θα έτικτα, φου φου ανάσα, παρόλο που ήθελα να γκαρήξω να ξεσκίσω τα ουράνια,ακούστηκε η φωνή του Μιχάλη που παρίστανε το γιατρό μου εκείνη την ώρα.
-Ρεζίλι μας έκανες.
Ποτάμι θολό μ'έπνιξε η αδικία.
-Εγώ ρε μαλάκες;εγώ σας έκανα ρεζίλι; , ανάμεσα σε ανάσες και μουτζοκλάμματα
-Όχι παιδάκι μου εσύ, το κεφάλι του μωρού που βγαίνει.
Και έτσι, τοιουτοτρόπως μέσα σε μία παρεξήγηση ήρθες μανάρι μου εσύ μουρτζουφλιασμένο στον κόσμο.
Η αλήθεια είναι , πώς τη φωνή σου την έμπηξες.
Μόλις όμως σε ταχτοποίησαν και σε σενιάρησαν , χέστηκες να ξανακλάψεις.
Και έτσι παρέμεινες με το μάτι ανοιχτό να παρακολουθείς τα πάντα.

Και καλά έκανες, γιατί ούτε και γω δεν ήξερα τι έπρεπε ακριβώς να γίνει.
Βέβαια δεν ήταν και ό,τι καλύτερο στη ζωή μου το άγρυπνο μάτι της κούνιας, ούτε και να περνάω τη μισή μου μέρα γιά να κοιμάσαι μισή ώρα.Μετρημένη!
Αλλά το ξεπεράσαμε κιαυτό.



Ύστερα πρίν ακόμα περπατήσεις, βιάστηκες να κολυμπήσεις.




Πριν καλά καλά μιλήσεις, άρχισες τις ζεϊμπεκιές.





Πριν καλά καλά γλυκαθείς με το καλοκαίρι




έτρεχες στα βουνά και στα κατσάβραχα.



Απ' τη μία άκρη της ελλάδας στην άλλη.
Απ' τον ήλιο στα κρύα και τα παταγουδιασμένα.
(εσύ , το άλλο το μανάρι μ' , με τρας πως σε τράου;)
Και τάμαθες καλά τα δύσκολα.
Πάντως μιά χαρά τα πήγαμε γιά χρόνια .
Εμείς ανελλιπώς γιορτάζαμε όπου κιάν βρισκόμασταν
είτε με τη δασκαλα (ναι πουλάκι μου , δίκιο έχεις, τρελλαμένη ήτανε) στην Ανατολική,
είτε μετά πιό πολιτισμένα στην ξελογιάστρα Αθήνα.


Μα πάντα με την περίφημη τούρτα στο ταψί.

Ώσπου ήρθε ούτε και γώ δεν ξέρω από που ,αυτός τυχάρπαστος ,ο μαλάκας ο άγιος που αποφάσισε πως στα γεννέθλιά σου θα είναι η μέρα των ερωτευμένων μη χέσω.
Εσύ ήσουνα μικρή και δεν το κατάλαβες τότε .
Να με βλέπουνε με το λουλουδικό στο χέρι , και να μου λένε οι χαμογελαστές ηλίθιες.
-Και σένα λουλούδια ο καλός σου !!!! και μένα μου έφερε!!
Τι να της πεις της κερατούς, πως το κέρατο δεν σβήνεται με το λουλούδι;όχι να μου πει κάποιος,το θέλει το κάρφωμα ή δεν το θέλει;
Α ! τώρα που είπα κέρατο, θυμήθηκα (το ξέρω πως έχεις καημό) ,την παπάρω που της δάνεισα το κοστούμι σου γιά την κόρη της, αλλά νόμιζα πως θα μου το φέρει πίσω.
Σ' αυτήν να δεις λουλούδια που της πάγαινε κάθε βαλεντίνου ο σύζυγος.
Μέχρι που της πήγε και το παιδί το καινούριο ,απ' την άλλη.





-Όχι μαρή,- κάνεις το μαλάκα εσύ.
-Δε γιορτάζουμε κανέναν ερωτευμένο άγιο σ' αυτήν την οικογένεια .
-Τα γεννέθλια της κόρης μας γιορτάζουμε.
Τα πρώτα χρόνια είπα θα περάσει, μόδα είναι και τέτοια.
Αργότερα, κρυβόμασταν μη μας δούνε με την τούρτα και την ορχιδέα στο χέρι ,και πηγαίναμε απ' τους παράδρομους.
Χρόνο με το χρόνο, πήραμε πιό πολύ θάρρος και κυκλοφορούσαμε και μεις με τους άλλους συγκεκριμένους ερωτευμένους.
Βρήκαμε και κόλπο να τους μοιάζουμε, κι έτσι γλυτώσαμε από τις ηλίθιες ερωτήσεις.
Μ'αυτόν τον τρόπο ανακαλύψαμε, πως η εμφανής ηλιθιότητα απαντάει σε όλα από μόνη της.

Και μετά μη νομίζεις, εγώ γιά σένα τον είδα εκείνον τον αγώνα:
-Μαμά θα κρατάμε ένα πανώ που θα λέει: "ΜΑΜΜΑ ΣΤΕΙΛΕ ΛΕΦΤΑ γιάννης -νίκος-κική"***
(κατόπιν αυτού ζήλεψε κι ο Μήτσος, αλλά εκείνος διάταξε να του κάνω κερκίδα.Μ' όλα τα μαγικά που διαθέτουμε σ' αυτό το σπίτι.)
Παλουκώθηκα να σε δω κι όταν πίσω απ' τους καπνούς ξεδιπλώθηκε το πανώ, ξελαρυγγιάστηκα,
- Νίκο ,Νίκο τρέχα το παιδί.
-Ποιό παιδί χριστιανή μου ζουρλάθηκες;
-Έκεί είναι.
-Που εκει μωρέ;
-Εκεί!Εκεί δεξιά κάτω απ το πανώ(και έδειξα κιόλας , γιατί σ έβλεπα τρομάραμου).
-Το βλέπεις;
Δίκιο είχε τι να δεί ,αλλά γιά να μη μου χαλάσει το χατήρι σε είδε κιαυτός, και έτσι ουρλιάζαμε μαζί ,με απερίγραπτη χαρά και περηφάνεια, μέ το ρυθμό που κουνιόταν το πανώ.Όταν άνοιγε!γιατί ήσασταν και σπαρίλες παναθεμά σας.
Βέβαια,αμέσως μετά τον αγώνα και επειδή ημουνα ευτυχής που νικήσαμε τους τουρκαλάδες, ,και δεν μου στενοχωρήθηκες εκεί στην ξενητειά (ξενητειά είπα ,κοιταζόμαστε νομίζω;)τόλμησε να μου ομολογήσει πως τίποτα δεν είδε,αλλά εμένα δε μ΄ενοιαξε γιατί ήξερα πως χαρήκατε μανάρι μου τότε στο Τορίνο.







< Μας έτρωγε όμως που δεν είχαμε πιά πατενταρισμένη διεθνώς την αποκλειστικότητα της γιορτής μας, γιαυτό σε κάποιο γεννέθλιο πρίν πολλά χρόνια, κάναμε την πλέρια αποκατάσταση, χεστήκαμε γιά τον βαλεντίνο (α σταδιάλα τον παπάρα)και το σόϊ του και αποφασίσαμε ως οικογένεια πως στις 14 φεβρουαρίου, μιά και μόνη γιορτή υπάρχει. Η δικιά σου μωρό μου.
Και γι'αυτό εγώ, αύριο, καμαρωτή , καμαρωτή , θάχω την ορχιδέα μου να με κοιτάει αφ' υψηλού καθόλη τη διαδρομή, και συ, την καλαθούνα σου τίγκα στο λουλουδικό.
Καί την τούρτα σου στο ταψί.
Χαρούμενη , χαρούμενη ,γιατί μέσα σ' όλη αυτή τη τη μαλακία της ημέρας,ξέρω ειδικά εγώ , πως έχω ένα πολύ σπουδαίο λόγο γιά να γελάω.
(άντε και εσύ βρε , που στήν οικογένεια είσαι και σύ τώρα , αλλά παρεπιπτόντως γιά να μη ξεχνιώμαστε, τήρα με πως σε τράου!!)



Lilipoupoli - Trac...




***ψάχνοντας στο νετ να βρω τα σχετικα στις εφημεριδες της εποχής,γιατι το δικο μου το αποκομμα τοχασα.Δε φανταζεσαι τι είδα.
Μαρή, έλεγαν πως το συνθημα αυτο εγινε urban legend ,και μεις κοιμώμεθα;

37 σχόλια:

κούνελος είπε...

τι ωραίο demetrat! να την χαίρεσαι, κ να χαίρεστε γενικότερα!

τώρα δεν θέλω να σε ξενερώσω.... πραγματικά δεν θέλω.... αλλά... αυριο ευχόμαστε κ στη ΧΑΖΗ, έχει κ αυτή γενέθλια!

demetrat είπε...

τι να κανουμε ρε κουνέλι, μέσα στη γενική χαρά,ξέφυγε κι ένα ζωάριο και πήγε κατά τη μάννα της χαζής.
Δε χαλιέμαι, σ ευχαριστώ πολύ πολύ πολύ.
δ

Fri είπε...

Να την χαίρεστε! Χρόνια της πολλά εύχομαι, με υγεία και γεμάτα μόνο από λόγους που θα την κάνουν ευτυχισμένη! Και αύριο καλά να περάσετε όλοι μαζί, να χαμογελάσετε και να γιορτάσετε:)

p.s. Ωραίο, ωραίο το κείμενο σου! Με συγκίνησες με τα 'δικά' σου... Και φυσικά με βρήκες σύμμαχο, μα μας έχουν ζαλίσει με αυτόν τον κόκκινο τύπο!

aKanonisti είπε...

Να σου ζήσει ωρε, και να την καμαρώνεις!!!!
(τυχεροί οι γκόμενοι της... δεν θα ακούνε πότέ γκρίνια για του αγίου βαλεντίνου και καλα.... θα έχουν παντα δώρα...χαχαχαχαχαχα)

Green_revenger είπε...

να 'ναι πάντα ήρεμες οι θάλασσες που σας χωρίζουν.
g r

demetrat είπε...

Fri
σας ευχαριστούμε σφόδρα.Σίγουρα θα το γιορτάσουμε,αλλά, αν η μισή μου καρδιά βρίσκεται γιατρέ εδώ πέρα, η άλλη μισή ,εκεί απάνω βρίσκεται.
Αλλά ας είναι ,αφού ειναι καλά το πουλάκι μου!
Ναι αυτός τύπος με τα κόκκινα πρέπει να του δίνει.
δ

demetrat είπε...

aKanonisti
σ ευχαριστω ωρή.
Σ ευχαριστώ πλέρια.
Είστε και συνάδελφες.
Αλήθεια, καλά λες, δεν τόχα βάλει αυτό στα προσόντα της.
δ

demetrat είπε...

σ' ευχαριστώ βρε γκρήν μου.
Απ΄το στόμα σου και στου θεού τ'αυτί.
(Κι οι ουρανοί, κι ουρανοί.)

Ανώνυμος είπε...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΣΤΗ ΚΟΡΗ ΣΟΥ
ΔΗΜΗΤΡΑ!!!!!!!!!!!!!
ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟΚΟΠΟ ΑΓΙΟ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟ
ΧΕΣΤΟΝ!!!!!!
ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΤΕ ΤΟΝ ΘΥΜΗΘΗΚΕ Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ
ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΥΤΑ ΦΟΡΕΣΕ ΚΑΝΟΝΙΚΑ
ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΤΗ ΓΙΟΡΤΑΖΩ ΚΑΘΕ 14 ΤΟΥ ΦΛΕΒΑΡΗ!!!!!!!!!!
ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΑΝΤΙΝΑΔΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΣΑ
Την ώρα που χαμογελάς
μοιάζεις του άσπρου κρίνου...
Τότε γιορτάζει ο έρωτας
κι όχι του Βαλεντίνου...
ΜΑΡΩ

vasikos metoxos είπε...

Να την δεις όπως επιθυμεί.

ΥΓ Γιατί "όταν ο έρωτας περνά ο άγιος φοβάται"...

Γιωργος Μανουσακης είπε...

δήμητρα να τη χαίρεσαι και είμαι σίγουρος ότι έχει πάρει από εσένα πολλά πολλά!

Καλά η δημοσίευση δεν παίζεται (όπως πάντα). Να σαι καλά κι εσύ να σε διαβάζουμε!

demetrat είπε...

καλημέρα σας Μάρω.
Με χαρά δεχόμαστε τις ευχές σου.
Έτσι ε;
Μωρέ καλά είπα γω πως αυτόν πρέπει να τον λένε άγιο πηδήκουλα.
(μεταξύ μας!τον έχεις ακόμα τον σύζυγο;όχι γιά να ξέρω τι να απαντήσω!)

demetrat είπε...

βασικέ
σωστόοος.
Αυτό παρακαλιέμαι και γω, και να είναι γερή.

demetrat είπε...

μανουσάκι μου σ'ευχαριστώ .
πολύ χάρηκα που σε είδα. νερατζολέμονο γλυκό;μόλις τόφκιασα.
δ

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Να την χαίρεστε!

MenieK είπε...

Να την χαίρεστε!

Ανώνυμος είπε...

ΠΗΔΗΚΟΥΛΑ!!!!!!!!!!ΧΑΧΑΧΑ!!!!!!!!!
ΝΑΙ ΑΚΟΜΑ ΤΟΝ ΕΧΩ!!!!!!!
20 ΓΝΩΡΙΣΤΗΚΑΜΕ 25 ΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΑΜΕ
ΕΙΜΑΣΤΕ 57 ΤΩΡΑ!!!!!!
ΣΤΑ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΓΑΜΟΥ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ!!!!!!ΜΕ ΔΥΟ ΠΑΙΔΙΑ!!!!!!!!!!!
ΗΘΕΛΕ ΛΕΕΙ ΝΑ ΝΙΩΣΕΙ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΠΑΛΙ!!!!!!!!!!ΧΑΧΑΧΑ!!!!!
ΤΩΡΑ ΤΙ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΘΑ ΣΕΓΕΛΑΣΩ!!!!!!!
ΕΚΑΝΑ ΚΑΛΑ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ?????????
ΦΙΛΙΑ
ΜΑΡΩ

αθεόφοβος είπε...

Η τελευταία παράγραφος πεθεριδίνη μου μυρίζει;
Κάνω λάθος;
Ασχετα όμως από αυτό να σου ζήσει η κοράκλα και να την δείς και υπουργό των Εξωτερικών,δεν λέω σαν και πιου την κόρη για να μην γρουσουζέψω!

demetrat είπε...

βάλιακάλνταντόγκ
Ευχαριστώ πολύ πολύ και εσάς και το μούργο σας.

demetrat είπε...

MenieK
Οι ευχές σας, στου θεού τ'αυτί.
:))

demetrat είπε...

μάρω
Τι να σε πω τώρα.
Εσύ μόνο ξέρεις άν έκανες καλά ή όχι.
Ήθελε ο μαλάκας ε;
Να νοιώσει ξανά ερωτευμένος ε;
μμμμμμμμμ ξυνίλες και αηδίες μηχέσω.
Μούδωσες ιδέα, πρέπει να κανω ένα ποστ που θα λεει τις μαλακίες που προφασίζονται οι άντρες γιά να ξενοπηδήσουν.χχααχχαχαχχαα ερωτευμένος ε;
δ

demetrat είπε...

αθεόφοβος,
προς στιγμήν νόμισα πως σας μύριζε πεθιδίνη, αλλά ναι , πεθεριδίνη μυρίζει, και η τελευταία, και δυό τρεις άλλες παραπάνω ,ετσι γιά να μη ξεχνιώμαστε.Σ' ευχαριστώ πολύ γιά τις ευχές,σε όλα τα επίπεδα.(προς θεού , ονόματα δε λέμε)
δ

demetrat είπε...

Ρε χοντρομπίζελοοοοοο,
που είσαι εξαφανισμένο, τόσος κόσμος ήρθε στο πάρτυ σου.
Κοίτα δω καλέ, λα κρεμ ντε λα κρεμ !!!

anna. είπε...

Δήμητρα,καλημέρα Αν έχεις τέτοια κουκλάρα!!!!Τι σε νοιάζει πότε γεννήθηκε και τι λένε οι περίεργοι???Να σου ζήσει και να την χαίρεσαι, φτού σκόρδα!!!

Kapetanios είπε...

Να σε ζήσει σ ευχόμαστε οικογενειακώς
και να την έχεις κοντά σου ;)

Ανέφελη είπε...

Να τη χαίρεστε! Κι ο "άγιος" να σκάσει από τη ζήλια του που έρχεται δεύτερος, τα αληθινά αγγελούδια είναι αυτά που ζουν δίπλα μας!

Ανέφελη είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
το χοντρο μπιζελι είπε...

ευχαριστω ολους για τις ευχες...
Δε περιμενα τετοιο διαδικτυακο σελεμπρεσιον!
μιλουσαμε στο τηλεφωνο
-σου εκανα αναρτηση,ειπε ναζιαρικα-ι
ι?
ι!
ρωτησα πριν διαβασω το ποστ-ημουν στη προετοιμασια μιας ανοιξιατικης αποδρασης προς Αμστερνταμ
-να βαφτω πρωτα η να περιμενω?
-να περιμενεις...!ειπε και χασκογελασε.
-παλι θα σουρωσω?
τολμησα να μουγκρησω
το κλεισαμε.

ηταν αναμενομενο.
και τ αφησα να ειναι.
τετοια δωρα πρεπει να τα φχαριστιεσαι μεχρι τελους.

demetrat είπε...

καπετάνιος και οικογένεια.
κάποια στιγμή να μας τα πείτε κιαπό κοντά.

demetrat είπε...

άννα
φχαριστώ πολύ γιά τις ευχές.
Ετσι κιαλλιώς, εμείς προηγούμαστε.
:))

demetrat είπε...

ανέφελη.
Σας ευχαριστούμε και σας, και να σκάσει , να σκάσει, δεν το συζητάμε καθόλου.
δ

ladybug είπε...

Να τη χαίρεσαι, να είναι γερή και όλα τα άλλα μικρή σημασία έχουν θαρρώ.

demetrat είπε...

πασχαλίτσα
Ναι να είναι γερή.Ότι και να λέμε , αυτό πράγματι είναι η καλύτερη ευχή.
δ

Sidepap21 είπε...

Με τις κακοκαιρίες και
τον ΟΤΕ ινδερνέτια γιοκ ...
Χάσαμε λοιπόν και τα γενέθλια !!!
Ελπίζω νά 'μεινε κα'να κομματάκι τούρτα
και για μας τους καθυστερημένους !!!
Πάντως να τη χαίρεσαι τη Βαλεντίνα σου ...

demetrat είπε...

sidepap21
μόλις είδα το μπλογκ σου το περίεργο.
Έμεινε,έμεινε, κοπιάστε.
Γιά την τούρτα στο ταψί μιλάμε πάντα βεβαίως.!!!
δ

DIONYSOS είπε...

Ax εγώ πότε θα γίνω μάνα;;!
Μόνο πατέρας τετράκις! Και νοιώθω να μη μου αρκεί ποτέ. Ισως η πεθεριδίνη του Αθεόφοβου είναι μια αναγέννηση, λέω.... Νάστε καλά όλοι.

demetrat είπε...

κοίτα,
αυτά τα πότε θα γίνω μάννα κομμένα.
άντε.Που θέλετε να τα φάτε όλα.
Τετράκις, μπράβο ρε φίλε, αλλά χίλια μπράβο στην κυρια Διονύσου.
Μα ναι ,ναι ,η πεθεριδίνη εξ άλλου είναι γνωστόν πως δρά τσουτσουρωτικά όπως όλες οι δίνες.:)))
σας ευχαριστούμε απαξάπαντες.(και ο καινούργιος)
δ