4 Μαΐου 2009

όταν άνθιζαν οι ρίγανες

















Οι ρίγανες εκτός από ανεπανάληπτο μυριστικό
"όρέγκανοοοο, ορέγκανοοοο" που πουλιέται κατά μάτσα στους τουρίστες.
Εκτός από πιπεράτη πραμάτεια, "ρίίιιιιγανηηηηηηηη στα....μνιάαααααααααααααα."
Εκτός από φαρμακωμένο καταπότι γιά το τσιρλιπιπί.
Ανάμεσα σε μένα και στον Παντελή ,ήταν και κώδικας χρονικού προσδιορισμού.
Έλεγα:
-Πότε θάρθεις στην Αθήνα μπαμπά;,
-Πρώτα να μάσω τσ' ρίγανες.
Και ήξερα πως θάρθει τον Ιούνιο
Ή
- Θα νάρθεις τώρα μωρή κοπέλλα;
-Όχι μπαμπά, σε καμμιά δεκαριά μέρες μετά τις ρίγανες.
Και κείνος ήξερε πως θα ανηφορίσω στις αρχές του Ιουλίου.
Το περάσαμε πλάκα- πλάκα και στα μικρόπονα .
Στην αρχή αναγνωριστικά διαπραγματεύσιμο και απόξω- απόξω
-Μαμάα άν θάρθω τον Ιούνιο (σικ) , θα τις προλάβω τις ρίγανες; (μεταξύ μας τώρα, εσύ τι λές!)
Μετά στα σίγουρα και απροκάλυπτα.
-Μπαααααααααα αποκλείεται .
- Τις ρίγανες θα τις μαζέψετε μόνοι σας. (πέσμας κανά νέο!)
Τότε ήξερα πως θα αριβάρεις τον Αύγουστο.

...............................

Η ρίγανη συνήθως ξεπετιέται και φουντώνει μέσα στον Απρίλη, μπουμπουκιάζει μέσα στον Μάη, και στις αρχές του Ιουνίου μας χώνει στη μύτη τα ανθισμένα κλωνάρια της.





Από πάντα, οι αρχές του Ιουνίου ήταν η εκδρομή στο χωριό του μπαμπά γιά αν μάσουμε τη ρίγανη.
Τού άρεσε πάρα πολύ.
Ίσως γιατί ξαναπέρναγε απ' τις γράβες της νιότης του.
Πιθανό κι απ' το χωράφι της γέννας του.
Μπορεί και γιατί καμάρωνε που τον ακολουθούσαν τα κλωσσοπούλια του, μικρά και μεγάλα.







Τον ακολουθούσα όποτε βρισκόμουνα εκεί , όπως και συμπούρμπουλη η ανήλικος οικογένεια, καθότι ουρά της ουράς μου.
Χανόμασταν στις ανθισμένες πλαγιές .
Η Κική φαινότανε κάπως καθώς ανεβαίναμε τα μονοπάτια με τις ασφάκες.
Το Μήτσο χάναμε που και πού,αλλά τον φωνάζαμε σε ταχτικά διαστήματα μήπως και μας το φάνε οι λύκοι το αρσενικό.
Τόμαθε και κείνος το κόλπο , και φώναζε μοναχός του χωρίς πιά να τον ρωτάει κανένας με μιά βραχνή φωνούλα.
-είμαι ...είμαι ... .
..................
Ψιλοτραγουδώντας μας έδειχνε τις μεριές που φύτρωνε η ρίγανη "γιατί ξαναφυτρώνει στις ίδιες τις μεριές να το ξέρετε".
Πριν καμμιά δεκαριά χρόνια, μαζί με τις ρίγανες που μάσαμε, μούδειξε και κάτι χωράφια χαμένα μέσα στο πουρνάρι και στην ασφάκα, που ήτανε λέει στο μερτικό του.
Χρόνια προσπαθούσε να τα μοιράσει με τ' αδέρφια του , αλλά πάντα κάποιος, ο ίδιος, έφερνε εμπόδια.
"Το νου σ' -μούπε-, μη στα πάρουν όταν τα μοιράσετε και 'γω θα νάχω φύβγ' ".
-Καλά καλά , του είπα και 'γω γελώντας ,και πιστεύοντας γιά πάρα πολύ μακρυνή εκείνη την ώρα.
Τα τελευταία χρόνια δεν πηγαίναμε γιά ρίγανες γιατί πείσμωσε λέει ,και ήθελε τη δικιά του.
Απ' το δικό του το χωράφι.
Πριν τρία χρόνια πέθανε.
Στο χωράφι όπως είχε γεννηθεί.Σε άλλο όμως ,αστικό.
Ξεκίνησα και γω πιστή στην υπόσχεση και στο " νουμ' μη μ' τα πάρουν".
Ήταν βλέπεις κιαυτές οι ρημάδες οι ρίγανες στη μέση.
Έδωσα, πήρα, τα ξεσκαρτάρησα, τα βρήκα, χαρτιά ,τοπογραφικά, και τα λοιπά.
Τα μοιράσανε.
Αλλά το χωράφι του το πήρανε τελικά.
Αυτός που έφερνε πάντα τις αντιρρήσεις .
Συνεπικουρούμενος αυτή τη φορά από γιατρό,- καθηγητή στο πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων- και την ανοχή των υπολοίπων.
Και γω να πεις, χέστηκα γιά τα χωράφια στο βουνό του πουθενά.
Αλλά ήταν στη μέση κι αυτές οι βλοημένες οι ρίγανες.
Τα κατάφερα όμως, και βρήκα τελικά, -ας είναι ρε μπαμπά κι από άλλο βουνό-,θυμάρια, ρίγανη και φασκόμηλο.
Τα φύτεψα εκεί κατά τη μεριά της καρδιάς , γιά να σου μοσχοβολάνε .
Και τ 'άφησα να βλαστήσουν στην τύχη τους ,ξερικά.
Όταν ήρθα να σε δω, ήσουνα μέσα στην αγκαλιά απ' τα καλούδια του βουνού σου.
Και τι να σου πω ρε μπαμπά, φέτος αυτές οι ρίγανες άνθίσανε απ' τον απρίλη.








.

38 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Να έγραφες για κρεμμύδια... θα το καταλάβαινα να έχω δακρύσει....
μα με ρίγανη???
Ντροπή μου!!!

demetrat είπε...

μανάρι μου φωνακλάδικο.
εσύ είμαι σίγουρη πως κλαίς και με την καρδιά του μαρουλιού.
φιλούμπες

Κούκος είπε...

Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο ποστ για το πιο αγαπημένο μου τραγούδι!!!
Ο τρόπος σου είναι απίστευτος...

ladybug είπε...

Α ρε demetrat, είσαι φοβερή.

(Κάθε τόσο ανοίγω το βαζάκι με τη ρίγανη, μυρίζω λίγο, κλείνω τα μάτια και μου 'ρχεται πως είμαι στο χωριό...σνιφ, κλαψ).

Ανώνυμος είπε...

Για άλλη μια φορά μας καθήλωσες με τη ζεστή σου αφήγηση!

Μήπως μπορείς να μας δώσεις και κάποιο γεωγραφικό στίγμα; εντάξει το χωριό δεν χρειάζεται να το ξέρουν όλοι, αλλά το βουνό με τις ασφάκες και τις πλαγιές με τη ρίγανη; τι να φανταστούμε, Τζουμέρκα, Σμόλικα, Μουργκάνα, Κασιδιάρη;...

Kanalius

Sophia είπε...

Η δική μου ρίγανη είναι το γιασεμί... Και η μυρωδιά του νυχτολούλουδου...
;-)

glam είπε...

Μάλλον είμαι τυχερός, πήρα και αυτό το Πάσχα ένα σακουλάκι μυροδάτη ρίγανη.....

demetrat είπε...

glam
και εγώ τώρα την έχω φυτέψει και στο σπίτι , οπότε δεν χρειάζεται πιά να τρέχω στα βουνά.
Δε μου πήγαινε να την αγοράζω.
:)

demetrat είπε...

sophia

Το καλό με μας ,είναι που ξέρει ο καθένας τη ....ρίγανή του.
Βοηθάει πολύ.

demetrat είπε...

πασχαλίτσα
τι να σου πω, τώρα πως κάθε φορά που μπουμπουκιάζει με πιάνει ο φονικός διάολος απ' το ποδάρι;
πάντως , μπορείς να τη φυτέψεις και στη γλάστρα.
ή που θα γίνει πιό έντονο το κλαψ, ή που θα ημερέψεις λίγο.
δ

demetrat είπε...

κούκος
το έχω συνδιάσει με το μάζωμα γιαυτό.Ίσως γιατί η πιο μυρωδάτη ρίγανη βρισκόταν μέσα στα ερείπια του βουνού.
Η ερημιά σε όλο της το μεγαλείο.
δ

demetrat είπε...

καναλιους
την άλλη φορά που θα πας προς τα κει
πάρε το δρόμο και ανηφόρισε προς το Ζάλογγο.
κατηφόρισε μετά προς την Κρυοπηγή.
και μετά μόλις φτάσεις στο χωριό, σκαρφάλωσε στις πλαγιές των βουνού της αρχαίας Κασσώπης.
δ

κούνελος είπε...

άφησες ορέ να σου φαν το χτήμα ετσι αμαχητί? τον σκύλο τι τον έχεις κ δε τον ξαμολάς?

Darthiir the Abban είπε...

Αυτό το δράμα της μοιρασιάς...
Ξες, 'κει στις ανηφοριές τα μοιράσαμε όλα μια κι έξω από νωρίς χωρίς λοβιτούρες, αλλά κάτι άλλα στα ενδότερα, στις λάκες, δεν λένε να χωριστούν ένα πράμα ρε παιδί μου...

demetrat είπε...

άραψ
τελικά είναι πολύ μεγάλο δράμα.Να σου πω τη μαύρη μου αλήθεια, ούτε που είχα σκεφτεί πως θα κάνανε έτσι γιά δέκα γράβες .
Αλλά φαίνεται πως η αδηφαγία, είναι προσόν τελικά.Πάντα νικάει .

Green_revenger είπε...

στς ρίγανς αδελφές μου
στς ρίγανς..

g r

Fri είπε...

Πολύ όμορφη αφήγηση σου, με συγκίνησες... Μα και με ταξίδεψες σε εικόνες και μυρωδιές και με έκανες να χαμογελάσω :)

Την καλησπέρα μου!

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

:-(((
... και με τη ρίγανη, μάλιστα!

demetrat είπε...

σκυλούμπα μου
που λέει και το ακανόνιστον
ναι ναι με τη ρίγανη.

εγώ πάντως γιά νάμαι συνεπής με τις αρχές μου, όπως είδες τους ξεφωνίζω στο υπερπέραν.
χε χε χε άκου αμαχητί!

demetrat είπε...

γκρήν
υποννοείτε κάτι ;
δ

demetrat είπε...

γειά σου φράϊ
οι μοσκοβολιές είναι γιά να μοιράζονται .
δ

βιολιστης στη στεγη είπε...

Kι' έτσι ο Παντελής θρέφει κοιμώμενος, αυτό το υπέροχο μυριστικό που έθρεφε τις αισθήσεις του με πιπεράτο τρόπο όσο ζούσε...
Ο θαυμάσιος κύκλος της ζωής!

u-hoo / giannis kafatos είπε...

πριν από τρία λεπτά, κατι λέγαμε στο γραφείο και έκλαιγα από τα γέλια, οπότε τώρα που ρουφάω τη μυτη μου- ξέρις πώς -δε μου έδωσε κανείς σημασία. Δε θα μ' ενοιαζε όμως.

ξέρεις στην αρχή του κειμένου σου ήθελα να σου πω άλλο πράμα, αλλά εσύ μας πήγες αλλού - και καλά μας έκανες.
Ωστόσο πρέπει να σου πω ότι, ως παιδί της πόλης, έχω μείνει κατάπληκτος από μια ριγανούλα που βρήκα τυχαία σε ανθοπωλείο να φανταστείς. Την πήρα και τη μεταφύτευσα σ' ενα παρτέρι. Τι θεριό ανήμερο που είν' τούτο το μυρωδικό. Έβγαλε δύο χειμώνες πάντα πλουμιστή και φουντωτή. Κι όσο την κουρεύω και τη μοιράζω σε μαμάδες, φίλους και περαστικούς από το σπίτι τόσο αυτή θεριεύει. έτσι έμαθα να τη χρησιμοποιώ και ωμή - μούρλια!

να σαι καλά κοριτσάρα μου! ευχαριστούμε που μοιράζεσαι μαζί μας τον εαυτό σου - νά 'σαι καλά!

demetrat είπε...

ναι ρε λάβ λάβ
και πολύ το χαιρόμαστε απαξάπαντες.
δ

demetrat είπε...

Γιάννη
Δε φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι που έχεις μυριστικό τέτοιο στο μπαλκόνι σου.
Οσο την κουρεύεις και τη μοιράζεις , τόσο θα θεριεύει.Έτσι είναι οι ρίγανες , :) αγαπιούνται.

(και γω αλλιώς το ξεκίνησα , αλλά στο δρόμο μ' έπιασε αυτό το αμαχητί , κι είπα , :τι διάολο)
δ

vangelakas είπε...

ἄι χέητ γιοῦ τό δίχως ἄλλο!

Ἡ δική μου ἔχει ἀδιανοήτως μιζεριάσει.

Γαμῶτο σνίφ, λέγω!

Green_revenger είπε...

καλέ τίποτα δεν υπονόησα
απλά άκουγα ένα τραγούδι και σκέφτηκα πάνω στις ρίγανες
απαπαπα πια
g r
ΥΓ : εγώ που δεν ξέρω από ρίγανες να πω για την κάπαρη;

demetrat είπε...

vangelakas
να της ψιθυρίζεις τον ύμνο του ελας τρις ημερησίως, γιατί όπως ξέρεις οι ρίγανες φυτρώνουν στα βουνά, και έχουν μνήμη.
:))))))))
(γιου χέϊτ μι ε ορέ;)

demetrat είπε...

γκρήν
εσύ μπορείς να λές και γιά την τσουκνίδα.
δ

vangelakas είπε...

ἐννοᾶται ὅτι σᾶς μισάω.

u-hoo.gr/gianniskafatos είπε...

:)

Ανώνυμος είπε...

Από τις πιο ωραίες αναρτήσεις που έχω διαβάσει!

u-hoo / giannis kafatos είπε...

την έκανα βίντεο την μπαλκονάτη τη φουντωντή, θα την ανεβάσω σε λίγες ώρες (γιατί τώρα είμαι γραφειάτος και ξέχασα το φλασακι με τ' αρχειον ...)
καλό σουκου!

demetrat είπε...

Γιάννης
Ευχαριστώ πολύ , και ανυπομονώ να ακούσω το τραγούδι που θα τη ντύσεις τη μπαλκονάτη τη μυρωδάτη τη φουντωτή.
δ

demetrat είπε...

ανώνυμος,
σας μερσούμε πολύ.
δ

ATHENA είπε...

ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΗΚΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΜΟΝΟ ΕΓΩ ΜΕ ΤΑ ΜΥΞΟΜΑΝΤΗΛΑ ΑΜ ΤΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΟΣΤ. ΚΑΙ ΝΑΤΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΕΝΤΑΞΕΙ, ΕΙΝΑΙ ΚΙ ΑΥΤΗ Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΞΙΔΙ Σ ΕΝΑ ΧΑΜΕΝΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΜΕ ΠΑΝΤΖΟΥΡΙΑ ΣΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΗΣ ΜΑΖΕΜΕΝΗΣ ΡΙΓΑΝΗΣ...

ΝΑ΄ΣΑΙ ΚΑΛΑ ΦΙΛΕΝΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΡΙΟΛΗ ΤΟΝ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΝΑ ΤΟΝ ΚΡΑΖΕΙΣ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΤΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΤΗΣΕΙΣ ΟΥΤΕ ΣΕ 30 ΧΡΟΝΙΑ!

ΦΙΛΙΑ

demetrat είπε...

Μουά !
να ξεχαστώ!
μετά από τόσες ρίγανες που έχω μαζέψει!
και μετά που πήρα την απόφαση να τον κάνω βούκινο!!!στην καρδιά της κουλτούρας !!!
Στο παζάρ ,,ντε!!!!!! , ονόματα δε λέμε.
χε χε χε Αθηνούλα ,όταν θα βρεθούμε θα σου διηγηθώ σκηνή να σπαρταρήσεις.
φιλιά και στην οικογένεια.

u-hoo / giannis kafatos είπε...

μπες, δες κι ακουσε!
;)