30 Μαΐου 2009

.....σε τιμή ευκαιρίας.....

Το πιάνο, το λιμπίστηκε η μάννα μου ,που και μουσικόφιλη είναι και απωθημένο το είχε.
Το ανακάλυψε στα προς πώληση υπάρχοντα κάποιας γηραιάς κυρίας ,εκεί κατά τον Άγιο Λευτέρη, και περιχαρής αποφάσισε πως θα το αγοράσει γιά να μάθει πιάνο λέει η Κική που τότε ήταν 2 χρονών.
Και γιατί ήταν λέει σε τιμή ευκαιρίας.
Και ό,τι είναι σε τιμή ευκαιρίας, η μάννα μου ,- το χρειαζόμαστε δεν το χρειαζόμαστε- θα το πάρει.
Ευτυχώς σ' αυτό , μόνο ο αδερφός μου της έμοιασε.
Το πιάνο ευτύχησε να ανεβοκατέβει σε δύο διαμερίσματα της Αθήνας.
Ένα στα Κάτω Πατήσια .
Κι ένα στις Τζιτζιφιές.
Ύστερα ,το σύραμε δεμένο από την Αθήνα μέχρι εδώ.
Στο παλιό τριόροφο , το χωρίς ασανσέρ με τη στενή ξύλινη σκάλα.
Το βάλαμε και το βγάλαμε απ' το παράθυρο, όπως όλα όσα αξίζουν.
Κι'αυτό βογγώντας και τρίζοντας την πρώτη φορά απογειώθηκε , και τη δεύτερη πάτησε γη μ'ένα μπούμ επιπλέον.
Τελικά, εγκαταστάθηκε στη μέση του καθιστικού κάτω από μιά ζωγραφιά που έκλεψα ιδιοχείρως από τη σοφίτα του παλιού τριόροφου, μαζί με κάτι μπουκαλάκια χρωματιστά.
Που όπου παω, τη βάζω φάτσα-κάρτα χωρίς να ψάξω το γιατί.

Μόλις προχτές έμαθα και το όνομά της.

"το λυπημένο πορτραίτο."

Που εδώ καί δέκα χρόνια το συντροφεύει η πέτρινη μπαλαρίνα της Μαριέλλας.
Και κείνο το ελλεϊνό τικτακ ,το μαύρο.
Αυτό το τικτκάκ, ποτέ δεν θέλησα να μάθω πως ονομάζεται κανονικά .
Μου έφτανε πως μέτραγε το χρόνο και το ρυθμό μου -το ηλίθιο.
Το έχω μισήσει απο τότε που μάθαινα βιολί.
Και τούλεγα του δασκαλου.
-Βγάλτο, δεν μπορώ να παίξω μ' αυτό.
Κι εκείνος ,ένας στόκος και μισός:
- όοοχι δεσποινίς μου ,χωρίς αυτό δεν μαθαίνεις μουσική.
Λες τελικά αυτό το σκατό νάναι η αιτία που τα παιδιά μου τό έχεσαν το πιάνο;
........................................
Ε! είπα και γω, τώρα που τόχουμε, να βρούμε και μια δασκάλα να τους κάνει μάθημα.
Η αλήθεια ειναι πως συνεπής στις αρχές μου τα ρώτησα κιόλας:
-Θέλετε;
-Ναιιιιιιιιιι αμέ ούρλιαξαν αυτά!
Το εφτάχρονο και και το εννιάχρονο!
Ό,τι έμαθαν μόνο τον πρώτο χρόνο.
Στον δεύτερο είχαν παρει τον αέρα και του πιάνου και της δασκάλας.
Δεν χρειαζόταν να κάνουν τίποτα .
Απλώς ,μόλις που έβλεπαν την ώρα να πλησιάζει, εκεί στο τελευταίο τέταρτο, όρμαγαν και τα δύο λες και παραμόνευαν πίσω από τις αντικρυστές τους τις πόρτες, τσούγκραγαν στο κεφαλόσκαλο ,με αγκωνιές κατέβαιναν τη σκάλα ,κιόλη τους η αγκούσα ήταν ποιό θα προλάβει να πρωτοκάτσει τον κώλο του στο σκαμνί για να διαβάσει δήθεν το μάθημα του πιάνου.
Ε! μετά από αυτές τις επιδόσεις τα ξαναρώτησα.
-Θέλετε να μάθετε πιάνο; ναι η ού;
-Ού! είπαν αυτά.
Κι έτσι, μόμεινε εμένα το πιάνο που ενώ ουδέποτε είχε απασχολήσει τη σκέψη μου είτε ως έπιπλο , είτε ως μουσικό όργανο, να κάνει τώρα το χαλί.




Γιά το λυπημένο πορτραίτο μιάς ξένης σοφίτας








Την πέτρινη μπαλαρίνα της Μαριέλλας.






και γιά τα τρία κατσαρά πρόβατα απ' την Ολλανδία.






------------------------------------------------------------
ολέ.


Get this widget | Track details | eSnips Social DNA





.

44 σχόλια:

ΣΤΕΛΙΟΣ είπε...

Πολύ σωστός!

aKanonisti είπε...

Μετρονόμος....
και έχει υπνωτική επίδραση πάνω μου....
Μου αρέσουν οι απλωμένες αναμνήσεις στο σπίτι... Ισως για αυτό δεν γουστάρω το γιαπωνέζικο μίνιμαλ...

:-)))

demetrat είπε...

στέλιος
ποιός ;

demetrat είπε...

ακανόνιστη
είδες;
το αστυνόμος και το παιδονόμος, τόχει ο παπάρας .
Ωστε έτσι το λένε το πουλάκι μου ε;
Ενα σπίτι εξ' άλλου αυτό δεν είναι; απλωμένες αναμνήσεις για να τις βρίσκεις και γρήγορα.
:)))

αθεόφοβος είπε...

Ακριβώς αυτό που περιγράφεις θα πάθαινα αν άκουγα την σύζυγο και έπαιρνα πιάνο στην κόρη μου.
Πήρα πρώτα ένα χάμοντ διαπίστωσα ότι το μουσικό της ταλέντο είναι υπό το μηδέν και έτσι γλύτωσα από άλλο ένα άχρηστο έπιπλο διακοσμημένο με κορνίζες και βάζα.
Τον μακαρίτη που τον θυμήθηκες;
Μάλλον στο προηγούμενο ποστ με τους πεσόντες έπρεπε να τον βάλεις γιατί το 73 έπεσε με αεροπλανο και σκοτώθηκε.

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Κάτι τρίχορδα βιολιά, κάτι πιάνα, κοντεύεις να εξοπλίσεις συμφωνική ορχήστρα!

Ανώνυμος είπε...

Πεσμένα φύλλα πρόσωπα
που σαπίσανε στη μνήμη
και τα παράθυρα χτιστήκανε με πέτρες

Κοιτάζω τις ανταύγειες του αίματός μου
Ανάσκελα γέλια κι άλλα
που κρεμάστηκαν από απελπισία
κι είναι πένθος της ψυχής
μόνιμη λάμπα στη γωνία
Κρέμονται μέσα μου μελανιασμένα φώτα

Αχ, ο αέρας μου ’λειψε
παίζει το πιάνο μόνο του
με παγωμένα πλήκτρα
(Ζέφη Δαράκη Τα ποιήματα 1967/1982)

Kanalius

demetrat είπε...

:)))
δε φταίω εγώ σκύλε μου.
αυτά με κυνηγήσανε.
(υπάρχει ακόμα η αρχαία κιθάρα με το τσιρότο,ένα μπουζούκι ,και καμμιά δεκαριά κλαπατσίμπανα γιά μαζώξεις)
δ

demetrat είπε...

αθεόφοβε
δυστυχώς,άλλος αποφάσισε γιά μένα.Εγώ δεν θα το έπαιρνα ποτέ αν δεν έκανα το τεστ του χάμοντ.
Ε, τώρα μούρθε. :)

Ανώνυμος είπε...

έχω ένα ντραμ από Xarare ύψος 1 m.
και διάμετρο 65cm, μοναδικό! επίσης δυο μικτά τύμπανα από Addis Ababa απίστευτα και τρεις Εthiopian Krar (λίρες) η μια από καύκαλο χελώνας! δεν αστειεύομαι.
κόπιασε στο Ναύπλιο!
filos ton Maasai

Green_revenger είπε...

Ωραία πόλη το ναύπλιο
έχω πάει
g r

demetrat είπε...

μετα συγχωρήσεως, αλλά τι δουλειά έχω εγώ με το καύκαλο της χελώνας;
γιατί , εμένα με βλέπετε να αστειεύομαι;
δ

demetrat είπε...

ανώνυμος
ωραίο το ποίημα, αλλά δεν είχα αυτήν την προθεση.
μπορεί το πορτραίτο να το λένε λυπημένο, αλλά εμένα πάντα με γεμίζει με μιά χαρά ανεξήγητη.
δ

demetrat είπε...

γκρ
και γω τη θυμάμαι από παλιά.
Πολύ όμορφη πόλη.
δ

Ανώνυμος είπε...

ούτε εγώ αστειεύομαι. μπορώ να σου στείλω φωτο απ΄όλα όσα ανέφερα και θα είναι στη δική σου απόφαση να τις δημοσιοποιήσεις.
ποτέ δεν θα αστειεύουν μαζί σου.
Φιλιά σου στέλνω.
filos ton Maasai

aKanonisti είπε...

Εχω ένα ταμπούρλο, μία μελόντικα, δύο ζευγάρια Αντίντας και κάτι σαγιονάρες Prada...
Δεν αστειεύομαι....
Αν έρθεις Θεσσαλονίκη κόπιασε...

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

demetrat είπε...

μαλάκα, έτσι που μπλέξαμε, βγάλτε στη γύρα ό,τι έχετε ο καθένας μπας και δούμε άσπρη μέρα!
:))))))))))))))))))))))))))))

aKanonisti είπε...

Μη λες τέτοια...
Θα γεμίσει το βλογ, παλιογκουμούτσες... ο Μασάι...
που δεν μασάει... και θέλει σώνει και καλά.. να ξεφορτωθεί τα παλιά του Αντίντας...

(τι είναι ωρέ, η σημερινή ανάρτηση?? Πατάρι???)

Ανώνυμος είπε...

με απογοητεύεις aKanonisti παρόλα αυτά κάνε τον κόπο και μπες www.maasaimara.gr και πες μου. περιμένω.
filos ton Maasai

Green_revenger είπε...

γιατί απογοητεύετε το παιδί ρε;
αίσχος
εγώ πάντως είμαι με τον μασάει
άσε που μπορεί να με περάσει για γυναίκα και να τσιμπήσω καμιά προσκλησούλα για τ'Ανάπλι
g r

demetrat είπε...

γκρ
ωραία πόλη το Ναύπλιο.
έχω πάει!

aKanonisti είπε...

Μασάι... Μπηκα....

Κοίτα... κάνω ενα πολιτιστικό κέντρο για πόντιους... έχεις καμιά γκουμούτσα.. να ταιριάζει??

Αν ναι... στείλε μειλ... να συνεργαστούμε....
(αλλά θα φιλοξενήσεις τον Green... που του αρέσει το Ναυπλιο...)

Ανώνυμος είπε...

έχετε διάθεση για πλάκα που εγώ δεν είχα. στο ναύπλιο καφέ θα κεράσω κι είστε όλοι καλεσμένοι ανεξαρτήτως φύλου.
ftM

Green_revenger είπε...

οκ
μήνυμα ελήφθη
αποχωρώ σαν πρίγκηπας
g r

Ανώνυμος είπε...

μόνο αφρικάνικα. πολύ ενδιαφέρον το πολιτιστικό κέντρο. όσο για τον Green όποτε θελήσει.
συγνώμη από τη demetrat που κάνω κατάχρηση του τόπου της.
ftΜ

κούνελος είπε...

κι εγώ είχα ξεκινήσει κιθάρα κ τα παράτησα. με έστειλαν βλέπεις σε σοβαρό ωδείο με θεωρίες κ εξετάσεις κ διάφορα. εγώ ήθελα να μάθω να παίζω παπακωνσταντίνους κ αυτοί μου έδιναν κάτι βαλς κ μπαλαλάικες να μάθω! κ να κάνω κι εκείνο το σταυρό με το χέρι σοοοοοολ φααααααα κτλ. εννοείται πως το παράτησα σε 2 χρόνια μέσα. κ πάλι πολύ άντεξα. τώρα μου χάρισαν ένα τουμπελέκι κ ψάχνω κανα βιβλίο για αρχάριους να μάθω μόνος μου

demetrat είπε...

α ρε κουνέλι.
τα ίδια έχουμε πάθει όλοι.
πέρασες κι απ'το μαρτύριο του σταυρού ε; δύστυχο.
Το μόνο με το τουμπερλέκι είναι (γιατί κι απ'αυτό έχουμε ως οικογένεια)είναι πως εύκολα άμα σου δείξει κάποιος,πιάνεις τα πολύ βασικά.Μετά μόνος σου ,
Α , η μάννα σου από αντοχές πώς πάει;

ladybug είπε...

Για ορχήστρα δεν ξέρω (μιας κι απ' ό,τι κατάλαβα όλοι τα παράτησαν) αλλά μαγαζί ανοίγουμε σίγουρα!
Εγώ έχω δυο μπουζούκια, δυο κιθάρες, ένα μπαγλαμά, ένα βιολί, ένα λαούτο κι ένα κλαρίνο....και δεν κάνει και κανένα για έπιπλο!
Προς το παρόν τα χαίρονται οι ντουλάπες :)

isws είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
demetrat είπε...

πασχαλίτσα.
μόνο ένα μαγαζί; και που να δεις, αυτούς που δε μαρτύρησαν τι έχουν.
κρίμα ρε παιδάκι μου και συ που τάχεις κρυμμένα.
Κρέμασέ τα τουλάχιστο σε κανά τοίχο.
(αυτό πάντως που δεν κάνει κανένα γιά έπιπλο , είναι καημός !:))

Sophia είπε...

XAXAXA!! Εμάς χρειάστηκαν 5 νταγλαράδες για να βάλουν το πιάνο στην τελευταία και τελική του θέση και τώρα πρέπει να ψάχνω τύπο για κούρδισμα και ρεκτιφιέ! Πάντως, είναι μέγα hit για τα πιτσιρίκια, μικρά και μεγάλα!!!!
;-Ρ

Green_revenger είπε...

να κρεμάσω κι εγώ στον τοίχο το yamaha ;
γουάου...
θα είναι τρέDυ
g r

demetrat είπε...

σοφία
εξαρτάται από τα πιτσιρίκια.
Τα δικά μου ούτε που του ξανάδωσαν σημασία.

demetrat είπε...

να το κρεμάσετε γιατί όχι.
Νεκρά φύσις.

Darthiir the Abban είπε...

Έλα βρε, δεν ξέρεις, κάποτε μπορεί να σου χρειαστεί...
Όταν θα μαζευτείτε όλη η οικογένεια μαζί κι εσύ θα παίζεις στο πιάνο και οι άλλοι θα τραγουδάνε το "άστα τα μαλάκια σου"...

:ppp

(Αν είχες δοκιμάσει κιθάρα μπορεί και να τους άρεσε παραπάνω... το πιάνο ρε γμτ δε μεταφέρεται στην παραλία...)

demetrat είπε...

μελαχροινούλη
δι μι προυσεχ'ς , δι μι προυσέχ'ς!
μουά, ποτέ δεν ονειρεύτηκα πιάνο ούτε ως έπιπλον.
Aυτό με την κιθάρα που λές, και έχεις απόλυτο δίκιο αν κρίνω απ
τον αδερφό μου, δεν το σκέφτηκα εγκαίρως.

vangelakas είπε...

καλά, ἐσὺ τὸ οὐ τὸ ἐδέχθης ἔτσι ἀβασάνιστα; Κάκιστα!

- Θὰ ἀποκηρύξῃς τὶς γόβες μου, θὰ ξαναβάλ/ζῃς τὰ παπούτσια σου;
- ΟΥ!

Καὶ δώστου ξύλο μετὰ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ΟΥ, μετὰ αὐτὴν τὴν στιχομυθία, ἡ ὁποία λάμβανε χῶρα μεταξὺ ἐμοῦ καὶ τὴς μητρός μου, στὰ πρωϊνὰ τῶν ἐφηβικῶν μου χρόνων...

vangelakas είπε...

ἄ! ἔχει ξανασκάσει μύτη ἐκείνη ἡ μαίρη ;

Darthiir the Abban είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Darthiir the Abban είπε...

Ε και; Ποιός σου είπε ότι δε σε έπιασα...
Απλά είμαι σίγουρος ότι έχεις ονειρευτεί να παίζεις πιάνο με τη "μελωδία της ευτυχίας" γύρω σου!

>:p

(Φτουκακα, φωνάζω πως το τρίοδοι είναι από το οδοί και θέλει ο και όχι ω και με τόσα τρίωδοι που έχω δει έβαλα την μελωδία με ο...)

demetrat είπε...

vagelakas
επειδή σε συμπαθώ , να μη το σχολιάσω τώρα , το γεγονός της γόβας.
Σε συνάρτηση με το ου, τη σφαλιάρα :)))) και το πολιτικό σκέλος της ιστορίας.
Βρε πουλάκι μου, μήπως είναι καιρός να το επανεξετάσεις;Δεν είσαι εσύ για κει!

(καλά λές, είχαμε και μιά Μαίρη πριν καιρό!!!)
δ

demetrat είπε...

ναι βρε , το καταλάβαμε πως σου ξέφυγε.Μη σκας.
δ

Darthiir the Abban είπε...

Δε σκάω για 'σας βρε, για μένα σκάω...
Δεν είναι "τραγικό";

patsiouri είπε...

Αμ αυτό το χέρι της δασκάλας καρφωμένο στο δικό σου,σε εκείνο το μικρό αριστερό δαχτυλάκι που δεν το πατούσες ποτέ σωστά!! Μπρρρ!!!
Αλλά τελικά πλάκα-πλάκα πιάνο έμαθα και παίζω ακόμα...