26 Ιουνίου 2009

κοινές λέξεις

Δεν είχα ποτέ υποψιαστεί.
Πως μέσα στα ερείπια του Ιχτλάν,
Εκτός απ τη μαγεία των σαμάνων ,τις πέτρες που μιλάνε , τις μπλε νύχτες με τον ασημένιο ουρανό,τα ξεραμένα μανιτάρια, και τον σαλταρισμένο που περιμένει ανάσκελα, μέρα μεσημέρι το καθιερωμένο δρομολόγιο του αετού,
Θα ήταν τίγκα στις παπαγιές, και μάλιστα με τα παπάγια αρωματισμένα και πορτοκαλιά ,έτοιμα για κόψιμο και φάγωμα.
-ΌΧΙ δεν έχω τίποτα να δηλώσω απάντησα στην άσκημη κοιμωμένη του τελωνείου ,στις 4 το πρωί της επιστροφής.
-Κι αυτό;
-Τι είναι αυτό; ρωτησε ανασκαλεύοντας το σάκκο με τις πέντε σεντινέλες (πινς βιλούδο), τα τρία τουκάν ,τον ένα παπαγάλο, τον σουμπκομαντάντε Μάρκος με την κουκούλα του , το φουστάνι το κεντητό το άσπρο, και τις δύο αργαλίσιες ινδιάνικες μαντήλες.
Kαι πιάνοντας το τεράστιο παπάγια που ήταν προσεχτικά ακουμπισμένο στο βάθος του σάκκου περιτριγυρισμένο απ'τα μεταξωτά.
Αγριεμένη μη μου το πάρει ,-τόσο ζόρι τράβηξα να το κόψω ( κι όποιος ανέβει σε παπαγιά να'ρθει να μου το πει γιά να του δώσω βραβείο),- για να φέρω μπακ χόμ τον πολύτιμο σπόρο φρέσκο.
Της έβαλα τη φωνή .
-Τι λες κυρά μου;
-Δέκα ώρες ταξιδεύω, δε θάπαιρνα ένα φρούτο να φάω στο δρόμο;(ένα φρούτο δε το λες πάντως)
-Μα..... μου λέει, και παρόλο που ήταν από ύπνο, μία αντίληψη τη βρήκε!
-Δεν το φάγατε!!
-Τι λές! της ξανακάνω.
-Είχα δύο!!!
Απο τότε, το ιχτλάν, δεν έχει απολύτως καμμιά μαγεία .
Είναι τώρα η εικόνα από ένα ώριμο παπάγια , που φαγώθηκε με την ησυχία μου στη βεράντα ,σπάρθηκε κατόπιν,και τώρα μετά από τόσα χρόνια ευδοκίμησε να μου χαρίσει τρία δέντρα.
Δύο με λουλούδια, και ένα με καρπό.
Πεζό;
Ίσως.
Ποτέ δεν έψαξα να μάθω γιατί μου καρφώνονται στο κεφάλι ήχοι και φθόγγοι διάφοροι που αντιστοιχούν σε λέξεις , και μετά μ' αυτές τις λέξεις πορεύομαι παρέα με το τραγούδι που βγάζουν.
Τους κάνω κωδικούς.
Τους κουβαλάω μαζί μου χρόνια ολόκληρα.
Με παιδεύουν ,και μου κάνουν παρέα.
Τους φαντάζομαι,τους τραγουδάω, τους χορεύω ,τους παίρνω μαζί μου στα ταξίδια μου.
Καμμιά φορά τους πετάω έτσι στην τύχη,να δω αν δουλεύουν ως προσεχτικά διαλεγμένοι κωδικοί, στο κοπάδι των υποδυομένων.
Γιά να αναγνωριζόμαστε .
Ή ίσως και από ματαιδοξία!
Ποιός ξέρει!
Εδώ που έφτασα,Δε με νοιάζει κιόλας !
Μετά, πάλι με ένα περίεργο τρόπο τους αποκωδικοποιώ και αυτοί γίνονται πάλι λέξεις .
Κοινές.
Που μπορείς να μοιραστείς τις εικόνες τους με όλους τους άλλους.
Υποθέτω πως όλο αυτό γίνεται μ' έναν τρόπο εντελώς ενστικτώδικο,πάλι για να πορεύομαι.
Να βγάζεις τη μαγεία που ντύνεις ένα πράμμα, μάλλον θα ισοδυναμεί με τη δολοφονία του.
Αλλά εμένα δε με πειράζει αυτό.
Απ' ό,τι φαίνεται, εγώ είμαι ο κατ' εντολήν μου δολοφόνος.
Και όταν το κάνω, ήδη έχω προπληρωθεί από μένα , γιά την εκτέλεση.
Τις προάλλες μου ξέφυγε πάλι ένας τέτοιος κωδικός ανάμεσα στα κρασά.
Αναρωτήθηκα χωρίς φωνή και εντελώς υπόγεια όπως το συνηθίζω ,
-Σίβυλλα τι θέλεις;
-Αποθανείν θέλω .απάντησα μουρμουρίζοντας αυτή τη φορά.
Παλιό αγαπημένο ποίημα κιαυτό, κωδικοποιημένο εκεί.
Στο σημείο.
Η απάντηση ήρθε με ολόκληρη απαγγελία.
Δουλεύει, σκέφτηκα το γαμημένο.
Δουλεύει ακόμα.

...................
Και μετά, είπαμε ακόμα ένα σωρό έξυπνα πράμματα που μας έκαναν να γελάσουμε πολύ.
Αναρωτηθήκαμε , γιατί γαμώτο να μην έχουμε κάποιον να κρατάει πραχτικά απ΄ τις καταπληκτικές ατάκες μας που χάνονται την επόμενη μέρα.
Κι έτσι ξαφνικά , τα κατάφερα να πάει και η Σίβυλλα, που τώρα ούτε θέλει ,ούτε και μπορεί αποθανείν πιά.

Μιά εικόνα με τρεις φίλους που γελάνε εως δακρύων μέσα στ'άγρια μεσάνυχτα έγινε.
...............................
που θα μου πάει!
Έμεινε ακόμα ένα κινεζόφιλο "θέατρο σκιών" που τόχω βάλει στο πρόγραμμα σιγά-σιγά .
A! και το μισό γράμμα της Εριέττας προς τον Χάϊνριχ.
Αυτό με τα αγαπησιάρικα κοσμητικά!
Και τελείωσα.




32 σχόλια:

aKanonisti είπε...

Απο τις καλύτερες, ωραιότερες, ευστοχότερες και πιο γυναικείες αναρτήσεις που εχω διαβάσει ποτέ...

Φυσικά.. ο καθένας πάντα εκλαμβάνει ότι διαβάζει όπως νιώθει και με ό,τι ξέρει... και προβάλει το μυαλό του..εικόνες-σήματα μοναδικά δικά του...

Ομως.. επειδή... δεν ξέρω αν οι διαφορετικές εικόνες-σήματα έχουν τελικά και διαφορετική ουσία...

Θα ήθελα να κάνουμε ένα μικρό πείραμα...

Θα γράψω την ανάρτηση σου.. με δικούς μου κώδικες..και δικές μου εικόνες....

Και μετά... βλέπουμε.. αν διαφέρουμε τόσο... αγριοντοματοπομπέ μου...

:-))))

Sophia είπε...

"Has it begun to sprout? Will it bloom this year?"
;-)

demetrat είπε...

σας μερσούμε ακανόνιστη.
Και γιά τα καλά λογάκια σας, και γιά την προβολή.
Κάντο το πείραμα,εγώ πάντως επιμένω πως οι κώδικες γιά να λειτουργήσουν πρέπει να εκπέμπονται από την ίδια γρατζουνιά.
Η τουλάχιστον όμοια.
δ

demetrat είπε...

sophia
άνθισε τις προάλλες
:)

Ανώνυμος είπε...

Από τα παπάγια θέλω και γω αν γίνεται γιατί ζήλεψα .
Υπέροχη τεχνική επίσης γιά την αποδόμηση (είναι η λέξη) της μαγείας.
:)
Αντώνης

Σπύρος είπε...

αν ηξερα πως θα εκτιμηθεί τοσο η απαγγελία, θα την είχα κάνει νωρίτερα.
Σε περιμένουμε να αναστενάξει το στενό.
(αυτό το παπάγια , και μεις το θέλουμε)
:))

demetrat είπε...

Αντώνη
Μπορεί να είναι αυτή η λέξη που λες.
Και όχι, δεν δέχομαι πως είναι τεχνική.
Επιβίωση είναι η λέξη.
:)
υγ ευχαρίστως να σου δώσω σπόρια.Δέντρα αποκλείεται.
δ

demetrat είπε...

Σπύρο
Γιατί ήξερα εγώ πως θα μου έβγαινε κοιτώντας τη Μαλαγουζιά το τι θέλει η Σίβυλλα; :))
Όπως και νάναι,σου το είπα, η απαγγελία προς το γκαρσόνι εξαιρετική.
Είναι που μας αγαπάει ο έρημος,και μας ανέχεται.Ετοιμαστείτε.
(και βέβαια θα το έχετε και σεις αυτό το παπάγια)
δ

Ioannis Skordopoutsoglou είπε...

Αχ ρε d.
Πολύ ωραία τα γράφεις αλλά εγώ έχω άλλο πρόβλημα...
Μια φορά έφαγα παπάγια και δε με άρεζε ρε...
sorry...

demetrat είπε...

Σκόρδο
Ε εσύ πασάκα μου, μη φας παπάγια.
Δεν το βάζουμε σαν όρο.
Με το ενήλικο τμήμα της Σαγράδα,μπορείτε να βοηθήσετε να καταφέρουμε τη Μαλαγουζιά!!
Ο μικρός παίχτης κάτι θα βρει να καταφέρει.
:)

VaD είπε...

Παπάγια ώριμη,
κομμένη στα δυο,
καθαρισμένη από τα σπόρια,
με γέμιση γιαούρτι και μέλι,μμμμμμμ!!!

Καλημέρααααα.....

demetrat είπε...

βρε VaD
Εσύ είσαι πολύ προχωρημένος περί τα παπάγια.
Και μέλι από πάνω;!!!!!!!!!!!!!
σερμπέτι σκέτο.
χαίρεται.
δ

VaD είπε...

Βεβαίως και δοκίμασέ το,θα με θυμηθείς!Τι τρώμε εκεί κάτω,έτσι;

Καλημέρα....

demetrat είπε...

θα το δοκιμάσω σίγουρα , μόνο και μόνο γιά να δω τι τρώτε εσείς εκεί κάτω.Γιατι για να πω την αμαρτία μου,τίποτα δε συγκρίνεται με την καθαρή γεύση και μοσχοβολιά ενός ώριμου φρούτου.
καλημέρα επίσης
δ

aKanonisti είπε...

Η παπάγια βοηθάει στη χώνεψη της ποίησης ή της ευαισθησίας???

Γιατί..μου έκανες το στομάχι κόμπο ωρε φιλενάδα....

Ισως... και των υπολοίπων....

:-))))

demetrat είπε...

βρε ακανόνιστη
το παπάγια γενικώς είναι κατανόστιμο.Και μείνε εκεί,σ'αυτό.
Όσο πιο στην ώρα του το τρως, τόσο πιό αρωματικό και νόστιμο είναι.
Χώρια που έχω και την αμυδρή εντύπωση πως είναι όντως χωνευτικό.
Αυτα θα μας τα πει ο VaD ως πιό ειδικός.
Τώρα, γιά τα άλλα, τι να κάνουμε , ο καθείς με τον τρόπο του.
Εγώ έτσι τον ξελύνω τον κόμπο.

:)
δ

Ανώνυμος είπε...

Στο επόμενο ταξιδι κατά Ναϊρόμπι θα φέρω παπάγια που θα βοηθάει στη χώνεψη γενικώς, μόνο για την aKanonisti κι ας λέει *κακά* λόγια για μένα, ότι κάνω καμάκι σε σένα!

αφρικάνικα φιλιά κι ας παρεγηγηθώ?

filos ton Maasai

demetrat είπε...

ο χριστός και η παναγία!!!!!!!!!!
+ πίσω , πίσω!!!!!!!!
δ

aKanonisti είπε...

Παρεξηγήθηκες...
και ούτε δέκα τόνοι παπάγια δεν σε σώζουν...

Μασάι ξεμασάει και ξεφυσάει....
η παπάγια δεν φτουράει....

:-)))

Ανώνυμος είπε...

όλα δικά σου τα θες aKanonisti, αλλά *Less is beautiful* *Less is more* σύμφωνα πάντα με τον κ.Τομπάζη -Η όμορφη καμηλοπάρδαλη-σελ.173.
τόνους παπάγια, όσους για να σωθώ!!!

filos ton Maasai

aKanonisti είπε...

Μασάι... έκαστος στο είδος του..και εσύ στις γκουμούτσες...
Ασε την αρχιτεκτονική...κατά μέρος...
Αυτό το είπε ο Mies van der Rohe...
και είναι η χαρακτηριστική φραση του μοντέρνου κινήματος...

Δεν σώζεσαι ρε... και όλη την αφρική να φέρεις....

Η Δήμητρα.. θα γίνει δικιά μου...
(μόλις αποκτήσει πισίνα και καμάρες)

demetrat είπε...

προς κυριον μασάει αυτοπροσωπως.
δεν με αφορουν , τα παπάγια σας, οι καμηλοπαρδάλεις σας, και ειδότερα τα αφρικάνικα φιλιά σας.
μπορείτε να τα πάρετε συμπούρμπουλα ομού μετά του κυρίου Τομπάζη, και να την κάνετε γιά όπου νομίζετε καλύτερα.
και δεν θέλω ου.
αντε, γιατι δεεεεεεεεεν το καταλαβαίνετε αλλιώς.


δ

Ανώνυμος είπε...

απροσδόκητα μεγάλη ταραχή! αποχωρώ.

filos ton Maasai

Darthiir the Abban είπε...

Μάνγκο έχετε;;;
Λωτούς;;;

;)

demetrat είπε...

έχουμε
λωτούς έχουμε, παγαγιές έχουμε,
η μανγιά αργεί να φυτρώσει, αλλά αμα έχετε βρει απο κανένα φυτώριο πέστε μας , επίσης έχουμε πολλές αβοκαντιές ,νόνι, και πολλά χουάβα.
πέρασα;
:))

VaD είπε...

Ε,βρε,μη φαντάζεστε ότι θα φάτε παπαγια και δε θα προλαβαίνετε να τρέχετε εκεί που όλος ο κόσμος πάει μόνος του:)))όπως όλα τα φρούτα βοηθάει κι αυτο στο κατιτίς...

Καλημέρα....

demetrat είπε...

VaD
όχι βρέ
δεν το νομίσαμε το ξεύρουμε σας λέμε!!Συμπεριφέρεται ως απλό φρούτο.

καλησπέρα....

patsiouri είπε...

Εγώ που δεν έχω φάει ποτέ παπάγια τι να πώ???????

demetrat είπε...

patsiouri
ε δεν έγινε και τίποτα ρε πατσιουράκι.
Όμως άμα φας , και είναι ώριμο,θα με θυμηθείς.
:)

το αδυνατισμενο μπιζελι είπε...

τα παπαγια σας και...σ' αλλη παραλια!
τραγουδαρα! μπιαο!
@ακανονιστη σ'ευχαριστω... δεν αναγαζομαι να επεμβω επι του αρχιτεκτονικου χιχα!
φιλια απο την καυτη κατω χωρα ("κκα")

demetrat είπε...

έλα ρε αδυνατισμένο μπιζέλι.
Σώπα τώρα,τα πήρε , τα πήρε και πήγε αλλού.
Ελπίζω να μη το ξεχάσει (λόγω ηλικίας )και ξαναεμφανιστεί.
Ωραίο το τραγούδι ε;
Το ήξερα πως θα σου άρεσε.
Φιλιά στην καυτή κάτω χώρα.
δ

athinovio είπε...

πέρνα να σε τρατάρουμε κατιτις