13 Ιουλίου 2009

στο δρόμο

Οί γωστοί εδώ ,μου είπαν ,πως μετά την Αγία Νάπα,
Μετά το σκουπιδότοπο ,
Και πρίν από τον Πρωταρά ,
Θα βρώ το κάβο Γκρέκο .
Εκεί θα δώ ένα από τα πιό όμορφα θαλασσινά τοπία.
Ξεκινήσαμε πρωί
Στήν Κύπρο ξημερώνει νωρίς
Κι ο ήλιος σου μαχαιρώνει τα μάτια πολύ γρήγορα.
Την αγία Νάπα, τη θυμόμουνα σαν ένα ψαροχώρι με δυό τρείς χιλιάδες κόσμο.
Δεν ήμουνα έτοιμη να δω αυτό το τουριστικό θηρίο.





Παρόλο που όλα ήταν υπέροχα ταχτοποιημένα.
Εξοργιστικά καθαρά
και με τα πορτοκαλλιά δέντρα στους δρόμους να με δουλεύουν,
επειδή ως κοντή ,δεν εφτανα τα σπόρια τους όσους πήδουλους και νάκανα.




καθώς την κοίταζα απο απέναντι,απ' το πέτρινο βουνό,
δεν μπόρεσα να αποφύγω τη χαιρέκακη σκέψη:
-Γαμημένοι,τους πήρατε τα καλύτερα Ε;
Κι αυτοί σας στήσανε εδώ παραδίπλα, μιά άλλη Αμμόχωστο.
Να τους βλέπετε που ζουν.
Που δουλεύουν.
Που ξαναξεκίνησαν.
Να σας πέφτουν τα σάλια .
Στην μικρή παραλία που σταματήσαμε γιά μιά βουτιά,






έπιασα κουβέντα σε έναν μπαμπά με το πιτσιρίκι του.
Μας έδειξε το δρόμο που θα πάμε στο ακρωτήρι.
Τον ρώτησα αν ξέρει ωραίες παραλίες με άμμο.
Μου είπε με μεγάλη άνεση
-Ναι
-Στην Αμμόχωστο να πάτε.
Τον κοίταξα άγρια πίσω απ τα γυαλιά και τσιτώθηκα ολόκληρη.
--Στην Αμμόχωστο θα ξαναπάω ,όταν θα σας τη δώσουν πίσω του είπα μαλακά -μαλακά και ύπουλα.
-Σας παρακαλώ.....μη μου την αγριεύετε ,πλησίασε ο Νίκος που ακούει εδώ και πέντε μέρες το θυμό μου να πηγαινοέρχεται προς άγνωστη κατέυθυνση αν και προχτές κατάλαβε προς τα που πάει,όταν τον ρώτησα αν εχει εφημερία στις 20 του μηνός!
-Ο.κ , εν σας την αγριεύκω
-Ούτε και γω πάω από κει.
χαμογέλασε ο κύπριος και τούφυγε και η άνεση και η άπλα.
Μόνο ο θυμός του νικημένου έμεινε , και το παράπονο της αδικίας.
-Τι τα θέλετε! θέλουμε δε θέλουμε μέχρι το τέλος της χρονιάς, θα πρέπει να τους δεχτούμε.
-Αφήστε τους μόνους τους θα ψοφήσουν.Η Τουρκία δεν τους αντέχει άλλο έτσι κιαλλιώς.
-Εν γένεται, είναι έτοιμοι να τους αναγνωρίσουν σαν ανεξάρτητο κράτος.
-Με δημοψήφισμα όμως θα αποφασίσετε έτσι;τον ρώτησα ελπίζοντας κατα βάθος σε μιά καινούρια αποκοτιά της καρδιάς.
-Α ναί !μου λέει.
-Τώρα λέμεν το πως θα το λύσουμε.
-Αλλά σαν θάρθει η ώρα.....χμ... ψιλογέλασε...τι θα διαλέξουμεν...........
και κοίταξε το καραβάκι με τους τουρίστες που πήγαινε στα κατεχόμενα.
Το ακολουθήσαμε με το βλέμμα μαζί ,μέχρι που χάθηκε στην άκρη του βράχου.
Κράτησα λίγη θάλασσα με άπειρη προσοχή,και μονολόγησα σιγά κοιτάζοντας τον ορίζοντα:
-Μα ήταν εθνικός ύμνος αυτός ο λαπάς;
Το ίδιο σιγά απάντησε:
-Το πιστεύετε; Αυτό που σκότωσέν με πιό πολλά ήταν ο εθνικός ύμνος.
-Εγώ δεν έχασα περιουσία από κει.Είμαι από δω .
-Δεν μπορώ να μπω στη θέση τους, αλλά ματώνω το ίδιο.
-Πως είναι δυνατόν να ξεχάσουμε τον ύμνον μας;
-Πόλκα , εν να χορεύομεν;
-Τότε να σκίσωμεν και την ιστορίαν μας.
-Να ξεχάσωμεν την ΕΟΚΑν μας
-Και να ξεφυλακίσωμεν και τα μνήματα , εν θα τα χρειαζόμαστε .
-Πως ,πέστε μου πως;;;;;;;ρώτησε και κόμπιασε.

Γιά να πω τη μαλακία μου, στην αρχή σκέφτηκα να του κάνω την γνωστή και πετυχημένη ανάλυση με τον Σαμψών,την ΕΟΚΑ Β και το Μακάριο που βασάνιζε τους τουρκοκύπριους.
Αλλά επειδή ποτέ δεν μπόρεσα να κρατήσω γιά πολύ καμμιά κομματική ομπρελίτσα, μου φάνηκε τόσο ηλίθιο αυτό!
Μα τόσο ηλίθιο!
Να κάνω ιστορική ανάλυση μέσα από κεφάλαια γραμμένων βιβλίων σ ' έναν άνθρωπο που ζει την ιστορία του;
Τι να του πω και γω η αριστερή.
Που περάσαμε τις μνήμες και τις σημαίες μας μέσα από το μπλέντερ του διεθνισμού;
Στην αρχή, μήπως και θίξουμε τη μεγάλη σοβιετική μάννα , και αργότερα κάτω απο την επίδραση του παραληρήματος μιάς επανάστασης που δεν εγινε ποτέ;
Που επειδή βρέθηκαν κοθώνια πουλημένα στους καιρούς και στους αφέντες, να τις κρατήσουν επίσης,Εμείς, αντί να τους τις αρπάξουμε απ΄ τα χέρια, βρήκαμε την πιό εύκολη λύση:
Να ανταλλάξουμε λέξεις , νοήματα και κωδικούς γιά να πορευτούμε με νέα άλλοθι;
Που αμαχητί παραδώσαμε τον χώρο και τον τόπο σε φρέσκους φασίστες,
επειδή τρομοκρατούμαστε μήπως μας κρεμάσουν το ταμπελάκι του ρατσίστα;
Που αν μας ρωτήσεις, δε θα σου πουμε ακριβώς - (θα κρατήσουμε τις ιστορικές μηχέσω αποστάστεις μας) -
Αν ο Αυξεντίου ήταν ήρωας
Άν είχε εθνικό ύμνο που του κράταγε συντροφιά στις σπηλιές του,
Αν είχε σημαία να υπερασπιστεί,
Ή αν πολέμαγε για την ανεξαρτησία της πατρίδας του!
(ουυυυυυυυυυυυυπς , είπα πέντε απαγορευμένες λέξεις!!!)
Που ξέρουμε απ' έξωκιναακατωτάτηδιάμετροτηςτρύπαςτηςκατσούλαςπουβγαινειτο τσιμπουκακιτουσουμπκομαντάντε ,
Όπως επίσης και τα πάλαι ποτέ λάβαρα του Τουπάκ αμάρου.
Και του Φαραμπούντο Μαρτί.
Του Πολισάριο και των Σαντινίστας,(ρεεεεεεε, τι έγιναν αυτές οι ψυχές αλήθεια!!)
Για τις σημαίες του παλαιστινιακού λαού ούτε λόγος.
Μέχρι και τον Οτσαλάν υπερασπιστήκαμε και κάναμε μώκο.
Παρόλο που αυτό το πουλημένο φασισταριό ,πριν καταλήξει να γίνει ο ένας, ξέκανε όλόκληρες γενιές από αριστερούς πολέμαρχους.
Το ρουφήξαμε κι αυτό για ιδεολογικούς σκοπούς.
Γιατί ένα λάρζζζζζζζζζζζ τόχουμε οι υπέροχοι!!
Όλα!
Όλα τα δικαιολογούμε εμεις!Οι διεθνιστές αριστεροί κουλτουριάρηδες!

Μόνο για τα δικά μας, δε μας έμεινε ούτε μιά σταγονίτσα γαλαντομοσύνης.
Το ιστορικό μας υπεράνω, εξαντλείται στην ιστορία των άλλων.
Εκεί ξέρουμε και βρίσκουμε όλες τις αιτίες,όλες τις αφορμές.
Ξέρουμε να ρίχνουμε τα φταιξίματα στους υπεύθυνους
Και να αθωώνουμε τους λαούς όπως τους πρέπει.
Ψαχνουμε τις αιτίες, και με μιά απέραντη μεγαλοσύνη,
Δικαιολογούμε
Απολογούμαστε
Υποκύπτουμε
Παραχωρούμε.
Ο καλύτερος από μας , ξέρει απόξω κι ανακατωτά τις παραγράφους, και τις σελίδες που όλα έχουν γραφτεί,γιά να καπελλώνει με την υπεροψία του λόγου του, τους υπόλοιπους.
α ! και τους αστερίσκους!
Λες και οι δικοί μας αγνοούμενοι,
Οι δικοί μας σκοτωμένοι
Τα δικά μας παιδιά
Οι δικοί μας ακοίμητοι,
Οι δικοί μας άγρυπνοι
Δεν υπήρξαν ποτέ τους αθώοι.
Υπήρξαν ένοχοι εκ γενετής!
....................................................
Ο μικρός φορούσε μπρατσάκια με το Μίκυ.
Πράσινο μαγιώ και πράσινα γιαλιά.
-Δε σου λέω πως με λένεεεεεεεεεεεεε φώναζε στο Νίκο καθώς απομακρυνόμασταν.

Πήρα την αριστεροσύνη μου , το θυμό μου, και το καπέλο μου και ανηφορίσαμε πάλι τον ίδιο δρόμο,πίσω στο πέτρινο βουνό


αυτή τη φορά, είδα τα πεισμωμένα θυμάρια της ξηρασίας .
Γραπωμένα σε ρίζες που έρχονταν από παλιά.


.........................................................................


Στην Κύπρο ξημερώνει νωρίς.
Ο ήλιος σου καίει το μυαλό και το κορμί
Έτσι , που όταν αντικρύζεις τα νερά

του Καβο-γκρέκο,ελπίζεις μόνο γία λίγη δροσιά





και ίσως και για τη λύτρωση



από ένα θυμό που Ω! ΝΑΙ!! έχει παραλήπτη




που παρόλα τα γιατροσόφια που του κάνω, επιμένει να με
κρατάει απ το ποδάρι ,καθώς οδηγούμαστε στο δρόμο γιά το Παραλίμνι.
-Θέλω να δω την Αμμόχωστο .
-Δεν το άντεξες τελικά ε;
-Δεν είναι αυτό!Είναι που θέλω να θυμώσω κιάλλο του είπα.
-Πάμε να θυμώσουμε μαζί τότε!

Κοίταξε απο ένα χιλιομαλαφαρισμένο τηλεσκόπιο,


σε ένα παρατηρήριο πληρωμένο τέσσερα ευρώ το άτομο,σε μιά λαμογιά,που πουλάει το θέαμα της πόλης που έμεινε πίσω ,αγκαλιά με τη θάλασσά της.


εγώ, ο,τι ζουμάρισα με τη μηχανή.
Δεν είναι και σπουδαία πράμματα, είχε και μιά αχλύ από τη ζέστη και την αρμύρα.





-Μόνο μη μου ζητήσεις να σε πάω στο οδόφραγμα της Δερύνειας μου είπε.
-Όχι δε θα στο ζητήσω.Και τώρα μπορώ να σκοτώσω!




Get this widget |Track details |eSnips Social DNA







.

29 σχόλια:

athinovio είπε...

όλα είναι μάρκετινγκ, και το ξέρεις. Τι θες τώρα?

demetrat είπε...

ρε Αθηνά,
επειδή το ξέρω,να μή θυμώσω κιόλας;
Ε!τότε να κάτσω σε μιά άκρη και να περιμένω, τον ψηλό, άχαρο,ξερακιανό,με το μαύρο ριχτό!
δ

Ανώνυμος είπε...

Ξέρεις πώς θα βρεθεί η λύση; Όταν ο πιτσιρικάς του πατέρα που συνάντησες, ερωτευτεί μια Αϊσέ, Γκιούλ ή Σέραχ από τη άλλη μεριά και κάνει μαζί της 4-5 κουτσούβελα, γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια γονείς, προγόνους, παραδόσεις, θρησκείες, λάβαρα και ύμνους, και το παράδειγμά τους ακολουθήσουν παράλληλα άλλοι μερικές χιλιάδες ακόμη. Όλα τα άλλα είναι θεωρίες και σκοπιμότητες.
Kanalius
ΥΓ: θα σε συμβούλευα να επισκεφτείς και από την άλλη μεριά, τη μη ελεύθερη, και κάποιο γέρο ή γριά Τουρκοκύπριο/-α, να σου πουν και αυτοί τον καημό τους. Κάτι πιστεύω μπορεί να μάθει κανείς και από αυτούς …

athinovio είπε...

χαχαχαχαχα
Όχι, βέβαια! Άκου κει, ο ξερακιανός με τα μαύρα!

Το αντίθετο θα έλεγα. Να χαρείς τις διακοπές σου κοπέλα μου!
Τώρα θα μου πεις, το ωχαδερφέ δεν είναι του τύπου σου, οπότε θα προτείνω κάτι άλλο.

Να οργανωθούμε να κάνουμε ένα εμπάργκο στους παλιότουρκοι, να κλείσουμε τα σύνορα να κάνουνε τη γύρα τα καμιόνια και τα πλοία, να δουν κι αυτοί και οι ευρωπαίοι... έλα όμως που είπαμε τώρα οι αγώνες γίνονται αλλέως....

demetrat είπε...

kanalius
γιατί όχι μιά λωβοτομή;
Απείρως πιό ρεαλιστικό και πιό γρήγορο από το να περιμένουν να ερωτευτούν τα μικρά αγοράκια των μπαμπάδων τις Γκιούλ και τις Αϊσέ των απέναντι.
Και μάλιστα κατά χιλιάδες.
Μάλλον δεν κατάλαβες τί γράφω.
Και πως το γράφω.
Γιά να το κάνω λιανά:
Σ' αυτή τη φάση, που δικαιούμαι να βρίσκομαι,γιατί είμαι μόνο ένας απλός άνθρωπος.Όύτε τόσο άνετος, Ούτε τόσο μεγάλος.και Ούτε με τόσο μεγάλη καρδιά ,δεν αισθάνομαι να μου περισσεύει τίποτα γιά τον καημό του Τουρκοκύπριου.
Να τον διώξει μόνος του τον έποικο που τούχει κάτσει στο σβέρκο.
Υ.Γ
θα με συμβούλευες!!!!!!!!
Είσαι σίγουρος;

demetrat είπε...

αθηνούλα
Τι είπες τώρα!
Τι είπες τώρα!
Κι άλλα κακαλόγια;
Αυτό το αλλέως θα κάνουμε, που μας το επιτρέπουνε κιόλας.
δ

Ανώνυμος είπε...

Εντάξει, sorry, παίρνω πίσω το „Θα σε συμβούλευα …“ , αφού ενοχλεί, και το αντικαθιστώ με το „Εγώ στη θέση σου θα επισκεπτόμουν ... κλπ. κλπ.“.

Στο Υστερόγραφο με παρακίνησε η φράση σου:
„Αφήστε τους μόνους τους θα ψοφήσουν.Η Τουρκία δεν τους αντέχει άλλο έτσι κιαλλιώς.“
Δεν τη σχολιάζω, πες μου σε παρακαλώ, πώς να την καταλάβω;
Kanalius

αθεόφοβος είπε...

Εχοντας βρεθεί δύο φορές στην Κύπρο πριν να υπάρχει η δυνατότητα να επισκευτείς τα κατεχόμενα παρόμοια συναισθήματα με κατέλαβαν βλέποντας την Αμμοχωστο από μακρυά.

demetrat είπε...

οκ δεκτό.
Εσύ στη θέση μου ,να τα επισκεφτόσουνα.
Εγώ όμως που τα επισκέφτηκα το τελευταίο ελεύθερο καλοκαίρι τους,τότε που ζούσαν όλοι μαζί (νάξερες πόσο έχουν πεθυμήσει οι τουρκοκύπριοι τις μέρες τις παλιές,τότε που τους κυνηγούσε ο Μακάριος............. Με μαύρο δάκρυ κλαίνε).
Δε θέλω όμως να πάω ,όπως επίσης δε θέλω να κρατήσω και το θυμό μου.
Επίσης νομίζω πως είναι αρκετά καθαρό ,ποιοί θέλω να ψοφήσουν,το γράφω κιόλας!
"Αυτοί που τους πήραν τα καλύτερα", ήρθαν ως έποικοι.
Πως φωνάζουμε γιά τους έποικους στα παλαιστινικακά εδάφη;ε! αυτό.
Αυτούς ταίζει η τουρκία.
Δε φαντάστηκα πως χρειαζόμαστε τόσες εξηγήσεις, δεν είμαστε παιδιά..

demetrat είπε...

Αθεόφοβε
Να δεις τι σε πιάνει όταν βλέπεις αυτό το φάντασμα της θάλασσας , άν οι μόνες εικόνες που έχεις στο κεφάλι σου είναι από ένα καλοκαίρι του 1973.Δόξα τω θεώ, καταλαβαινόμαστε ακόμα μερικοί.


δ

Κούκος είπε...

Δήμητρα, σε νοιώθω και σε καταλαβαίνω. Και ο θυμός είναι βασικό (θα έλεγα και ανακαίο) στοιχείο στη ζωής μας. Και η μνήμη επίσης, που το πέρασμα του χρόνου και κυρίως το βόλεμά μας, την αμβλύνει.
Και μπορεί για την Κύπρο να μην κάναμε πολλά (και δεν κάναμε) αλλά εγώ τουλάχιστον δεν μετανοιώνω στο ελάχιστο για ό,τι έκανα για τους Σαντινίστας, το Φαραμπούντο Μαρτί και τους Τουπακαμάρος.

Καλά να είσαι και καλά να περνάς!

demetrat είπε...

κούκε
Ούτε και γω μετανοιώνω γιά τότε.
Γιά τίποτα και γιά κανέναν.
Ακόμα και γιά τον κακομοίρη τον Λεχ.
(Ευτυχώς για τον σφαγέα τον Οτσαλάν πρόλαβα και έμαθα γρήγορα)
Απλώς αναρωτιέμαι φωναχτά πιά,
γιατί κάνουμε μόκο, σε πράγματα που καταλαβαίνουμε πάρα πολύ καλά, πόσο φασιστικά,πόσο ηλίθια,
και πόσο κατά συνθήκην ψεύδη είναι.

Κούκε μου , μεγαλώσαμε πολύ,γιά να δεχόμαστε άκριτα ό,τι ακούμε.
τώρα που ξέρουμε.
................
((δεν πιστεύω ορέ να πήγες και για ζαχαροκάλαμο στην κούβα;)

ΔemΩΝ είπε...

εγω παλι που ζω εδω αρκετα χρονια, διαβαζω στα κειμενα σου τις σκεψεις μου τοτε - που πρωτοηρθα.

"αγνος θυμος με ξεκαθαρη στοχευση." ειναι αυτο ακριβως που χανεις ζωντας εδω - εδω που πια θυμωμενος δεν ειναι κανεις.

demetrat είπε...

δαίμονα
μη σε μπερδεύει το χαλαρόν της ντοματοκαλλιέργειας, η ειδικότητά μου είναι να αναμοχλεύω θυμούς.
(αύριο κιόλας θα αναμοχλέψουμε τους θυμούς μας με παλιούς φίλους)

:)
δ

stalamatia είπε...

Θυμώνεις? Αγριέυεις? ΓΙΑΤΙ???
Επειδή θέλουμε να δούμε ακόμα μια φορά τους τόπους που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε ?τους τόπους που κάναμε τα πρώτα μς βήματα και τα πρώτα μς όνειρα?τους τόπους που δεν πρόλαβαν οι γονείς μας να δούνε γιατί τους πρόλαβε ο θάνατος?
Με ποιούς θυμώνεις με μας που δεν άντεξε η καρδιά και πήγαμε που πήρα το αεροπλάνο μόλις άνοιξαν τα οδοφράγματα για να ξαναδώ τον τόπο που αγάπησα?
Και γω θυμώνω με αυτούς που με έδιωξαν όποιοι και νά είναι και πονάω ,εσύ πόσο πονάς που θυμώνεις και αγριεύεις? Την Αγία Νάπα δεν την φτιάξανε για να τους μπούνε στο μάτι .Την φτιάξανε για να βγάλουνε χρήματα δεν είναι τόσο ρομαντικό ούτε τόσο πατριωτικό!!!!.

Λεμέσια είπε...

Δήμητρα,
δεν είμαι πρόσφυγας, αλλά επισκέφθηκα ήδη δύο φορές τα κατεχόμενα με τους γονείς μου. Στο Ριζοκάρπασο συναντήσαμε και τους εγκλωβισμένους, οι οποίοι χάρηκαν πάρα πολύ που μας είδαν. Στην Κερύνεια και στον Απόστολο Ανδρέα συνομιλήσαμε και με Τουρκοκύπριους, μάλιστα μία γυναίκα καταγόταν από τη Λεμεσό κι είχε παλιούς κοινούς γνωστούς με τον πατέρα μου. Οι επαφές αυτές δε σημαίνουν αναγνώριση της κατοχής. Πώς μπορούμε να κτίσουμε γέφυρες για την επανασυμφιλίωση ΟΛΩΝ των Κυπρίων, αν δεν επικοινωνούμε; Ή μήπως οι εγκλωβισμένοι που δεν έφυγαν ποτέ από την Καρπασία αναγνώρισαν τον κατακτητή; Η ανάμειξη του πληθυσμού πρέπει να ενισχυθεί, ώστε να σταματήσει η δαιμονοποίηση του ενός για τον άλλον.
Ελπίζω να μας δοθεί ευκαιρία να το συζητήσουμε στο μέλλον, γιατί το κυπριακό είναι και ανεξάντλητο και περίπλοκο.
Σε συναισθηματικό επίπεδο σε καταλαβαίνω, αλλά δυστυχώς, η πραγματικότητα δε μας επιτρέπει θυμούς.

Υ. Γ.1 Υπέροχες οι φωτογραφίες...

Υ. Γ.2 Επ' ευκαιρίας, ο άνδρας μου είναι επίσης από την Ήπειρο και δεν ήρθε μαζί μας στα κατεχόμενα από αντίδραση. Σε αυτό το θέμα διαφωνού(σα)με, αν και τώρα τελευταία έβαλε λίγο νερό στο κρασί του κι ήθελε να περάσει από το οδόφραγμα της Λήδρας. Ίσως να είναι διαφορετικό για μας τους Κύπριους που τα νοιώθουμε δικά μας μέρη κι αυτά.

demetrat είπε...

λεμέσια
καλημέρα.
Πως ο εγκλωβισμός δεν είναι αναγνώριση καθεστώτος, αλλά αναγκαιότητα επιβίωσης, δεν νομίζω πως χρειάζεται να ερμηνευτεί.
Αλλοίμονο αν αρχίσουμε να εξηγούμε τα αυτονόητα.
Πιθανόν να είχα και γω τη δική σας αντίδραση αν δεν είχα την πολυτέλεια του κοντινού ξένου.
Την έχω όμως, και είναι δικαίωμά μου να επιλέγω.
Βεβαίως να συζητήσουμε όποτε θέλεις,αλλά, και γιά τα υπόλοιπα που θίγει η ανάρτηση.Γιατί απομονώνοντας φράσεις και λέξεις, βγαίνουν εντελώς άλλα συμπεράσματα.
υ.γ
(ωρέ σύζυγε ηπειρώτη βάστα γερά)
δ

demetrat είπε...

stalamatia
που να σου εξηγώ!
βασικά, έχω την εντύπωση, πως διάβασες κάτι άλλο, απαντάς σε κάτι άλλο, και εγώ δεν καταλαβαίνω τι λές.
καλημέρα.

Λεμέσια είπε...

Δήμητρα,
δε θέλω να απολογούμαστε για τις επιλογές μας. Ο καθένας ακολουθεί τη συνείδηση του, γι αυτό και δε σχολίασα τα υπόλοιπα ιδεολογικά της ανάρτησης σου. Δε με αφορά το τι λέει η αριστερά ή η δεξιά. Κρίνω μόνη μου το πως θα εκφράζομαι και το πως θα ενεργώ. Στην πορεία συναντάει κανείς διάφορες απόψεις. Ανήκω στη μεταπολεμική γενιά, έτσι δε μου δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να γνωρίσω τη Βόρεια Κύπρο ή τους Τουρκοκύπριους πριν το άνοιγμα των οδοφραγμάτων. Δε θα έκανα διακοπές και τουρισμό στα κατεχόμενα, όμως υπάρχουν άνθρωποι που το επιλέγουν συνειδητά, γιατί πιστεύουν, ότι εξυπηρετεί πάλι την επαναπροσέγγιση των δύο κοινοτήτων. Προσπαθώ να το σεβαστώ. Εμείς γυρίσαμε με βαριά καρδιά, αμίλητοι και προβληματισμένοι μετά την επίσκεψη μας. Ο καθένας έχει τα όρια του. Προς το παρόν, τα δικά μου ως εκεί φτάνουν, στης μονοήμερης περιήγησης για χάρη των επαφών και της γνωριμίας.
Δεν είναι όμως παράλογο, να συναντιόμαστε στην Αγγλία με τους Τουρκοκύπριους, αλλά στην κοινή μας πατρίδα να το αποφεύγουμε εξαιτίας του φόβου της αλληλοαναγνώρισης; Οποιαδήποτε και να είναι η πολιτική λύση που θα ρυθμίζει την πολιτειακή κατάσταση της χώρας, εμείς είμαστε και θα είμαστε συμπατριώτες με το ανθρώπινο δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης, το οποίο ήδη μας στέρησαν για τρεις δεκαετίες.
(Η Σταλαματιά είναι πρόσφυγας. Δεν ξέρω πως θα ένοιωθα, αν βρισκόταν κι εμένα το πατρικό μου στα κατεχόμενα...)

kapetanios είπε...

Μόνο μια ερώτηση
Υπαινίσσεστε ότι οι Ηπειρώτες είναι ξεροκέφαλοι?! :))
(@Λεμέσια, το πρόβλημα δεν θα είναι με τους Τουρκοκύπριους, με τους εποίκους θα ναι. Κι αυτό όχι γιατί είναι πολλοί στα κατεχόμενα αλλά γιατί αυτοί είναι Νεότουρκοι και Νεότουρκοι θέλουν να παραμείνουν. Κι αν είναι με κάποιους θυμωμένη η Δημητρούλα μ είναι με δαύτους. Κι αν ζητάει να ψοφήσουν , τις ιδέες τους εννοεί και όχι τους ανθρώπους. Εξάλλου καμιά επανένωση δεν μπορεί να υπάρξει σε βάθος χρόνου εάν δεν εκλείψουν δια παντός οι ιδέες και οι παράγοντες που συνετέλεσαν στην διχοτόμηση )
υγ
χαίρομαι που τα λέτε πάντως

Ανώνυμος είπε...

@Καπετάνιος,
Άστο, και συ, μάλλον, λάθος κατάλαβες το περιεχόμενο της ανάρτησης...

demetrat είπε...

ΛΕΜΕΣΙΑ

Δυστυχώς με Τουρκοκύπριους, δεν έχω συναναντηθεί τα τελεταία χρόνια, παρά μόνο με ΕΠΟΙΚΟΥΣ που δηλώνουν Κύπριοι.
Αλλά αν τους ρωτήσεις πότε πηγαν στην Κύπρο , αρχίζουν τα όμορφα.
δ

demetrat είπε...

καπετάνιε μου
Η αλήθεια είναι πως νόμιζα οτι ήταν αρκετά καθαρό σε ποιούς πήγαιναν οι συγκεκριμένες ..κατάρες.
Ίσως γιατί οι κωδικοί μας, σ' αυτές τις "εφηβικές" ηλικίες που περνάμε δεν χρήζουν επεξηγήσεων.
...................

"....και Νεότουρκοι θα παραμείνουν."
Αυτό, να το κρατάμε σαν συμπέρασμα γιά τους εισβολείς και κατακτητές.
Επικεντρώθηκε η κουβέντα τελικά εκεί, παρόλο που άλλος ήταν ο στόχος.
Εμείς πάντως μπορούμε να την κάνουμε όποτε βρεις καιρό.
Σε κήπο ή σε θάλασσα.
Και δε σου στερούμε το αρχηγιλίκι στην ξεροκεφαλιά ρε βλαχόπουλε.
Ζεστή καλημέρα και χαιρετισμούς στην οικογένεια.

υ.γ
(με τους έποικους νεότουρκους, μην ορκίζεσαι πως τους βλέπω μόνο ως ιδέα. Γιατί εγώ δεν ορκίζομαι)
:))

demetrat είπε...

ανώνυμος.
δε νομίζω πως το κατάλαβε λάθος.
Απλώς όπως γίνεται πάντα εδώ,δεν σχολιάζονται τα κρυμμένα, παρά μόνο εμφανή.
Σ' αυτά απαντάει.
Και παρόλο που χτυπιέται και φωνάζει ο άγριος, είναι και ευγενική ψυχή τρομάρα του.
Διότι η μαύρη μου αλήθεια είναι, πως εγώ δεν θάμπαινα σε τέτοια διαδικασία επεξήγησης του οφθαλμοφανούς.
δ

Λεμέσια είπε...

Καπετάνιε,
δε διαφωνώ μαζί σου. :)

Δήμητρα,
θα ακολουθήσω τη συμβουλή σου και δε θα μπω (πάλι) σε διαδικασία επεξήγησης αυτών που έγραψα. Ας μείνει ο καθένας μας με τους "κωδικούς" και τα "αυτονόητα" του...

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.
Μέρα καλή

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

Λένε πώς ο θυμός είναι το χειρότερο από τα θανάσιμα αμαρτήματα...

Λέω: δεν πα'να λένε...


Καλημέρα :)

demetrat είπε...

ΛΕΜΕΣΙΑ
Δε συνηθίζω να δίνω συμβουλές γιατί δε μ' αρέσει να μου δίνουν.
Απλώς θεωρώ πως δικαιούμαι, όπως όλοι να έχω τις απόψεις μου.
Και να διεκδικώ να τις λέω.Δεν είναι κακό.
Όπως επίσης και το να καταλαβαινόμαστε χωρις να χάνουμε χρόνο σε διϋλιστήρια επίσης δεν είναι κακό.
πολύ καλημέρα σας
(στη γερμανία;είδα σωστά;)

demetrat είπε...

τέρας;
σοβαρά ρε;;
εγώ πάντα νόμιζα πως το χειρότερο αμάρτημα ήταν η υπεροψία.
Κοίτα τι μαθαίνει κανείς πρωί- πρωί.
αχχχχχχχχχχχ δε φαντάζεσαι πόσο χαίρομαι να:
"Λέω: δεν πα'να λένε.."
καλημέρα, καλημέρα :))
δ

patsiouri είπε...

Εγώ δε μπορώ να εκφέρω άποψη γιατί -μεγάλη μου μαλακία, το ομολογώ-, δεν ασχολήθηκα ποτέ ιδιαίτερα με το ιστορικό μέρος του θέματος, αρκούμενη στο να γνωρίζω μόνο τα βασικά ( ή αυτά που μου έμαθαν ως βασικά).
Η αυτογνωσία κατατάσσεται επίσης ώς αμάρτημα????

ΥΓ: Όσον αφορά στην κυρα-Αλεξάνδρα, είχα υπόψην μου ούτως η άλλως να σου στείλω μέηλ μήπως είχες τίποτα γνωστούς εκεί κοντά να μας διαφωτίσουν...