24 Σεπτεμβρίου 2009

σαμποτάζ





Νομίζω πως ήτανε τέλος καλοκαιριού του '81.
Ανάμεσα στη μυρωδιά απ'τα ξυσμένα μολύβια, τους κατάλογους με τις παραγγελίες της δασκάλας -ναι , ναι ξέρω ρε πονηρήτα ,...εσένα η κυίια σου , σε είπε να σε πάω παγωτό -, τις πεινασμένες επισκέψεις στον Αίολο, τους παρατημένους κωδικούς, τα θρίλλερ της Παρασκευής που μου κούτσαναν το κρεββάτι, τον ζόμπι με τα σαλιάρικα φιλιά, τις αδέσποτες νεολαίες , τα μπλέ ξενύχτια στο ελληνικό , και το πηγαινέλα στο Ντεκαντάνς.
Απ' την παρέα της Λιλιπούπολης.
Έσκασε στον αέρα ο πιό ανένταχτος ερωτικός δίσκος στα ελληνικά χρονικά.
Ό,τι ειπώθηκε κατόπιν γιά το θέμα, ήταν αντιγραφή.
Κρινόμενη με επιείκεια , ανεκτή.
Ήδη στο εξώφυλλο ,
τα στρογγυλά φούξια γράμματα με φόντο ένα γκρι μισό γυναικείο γυμνό με κόκκο , ήταν από μόνα τους ένα σαμποτάζ.
Και κείνο το πί.. αχ! εκείνο το Πι...
που είχε πατήσει πόδι στο Όμικρον τόσο τρυφερά, τόσο σεθέλω , αλλά και τόσο μημουφύγειςγιατιθαπεθανω.
Σαμποτάζ!
Σε όλα.
Γιά χρόνια πίστευα ,πως ήταν μόνο στη ζωή τους.
Χα!
Πέρασε καιρος για να καταλάβω πως ήταν αποκλειστικά και μόνο στις δικές μας ζωές.
Γιατί,σαμποτάζ είναι να θεωρείς ερωτικό τραγούδι Την πτηση 201.
Δίχως μιά κατεστημένη λέξη αγάπης .Καμμένοι από χέρι.
Σάμπως τι χαΐρι θάχε ένας άνθρωπος που θα ηδύνατο να ερωτευτεί ινδιάνο και μάλιστα απ' το απέναντι βουνό!!!
Γιατί,σαμποτάζ είναι να ψελλίζεις κάτι γιά διακόσα μπλε φωτάκια κι ένα πορτοκαλί , πιστεύοντας ακράδαντα πως λές ερωτόλογα.
Ή να μετράς με τους κόμπους στο λυγμό του Γιάννη , την απόσταση από ένα χαμένο κοπερτί.
Γιατί,Όσο μακρυά κιάν το πήγαμε
Κανένας μας δεν θα ήταν τελικά γιά πολύ ένα


"...απο κείνα τα παιδιά
που μέσα στο μυαλό τους έχουν
ένα σπασμένο πύργο ελέγχου
κι ένα ραντάρ μες στην καρδιά...."

......................................
Πως το ξαναθυμήθηκα τώρα;
Που να ξέρω!Αυτά έτσι είναι.Σέ τρυπάνε ξαφνικά.
Είχα χρόνια να το ακούσω.
Ίσως γιατί αποφάσισα να ξεσκονίσω τα βινύλια πάλι σαν καλή νοικοκυρά.
Γιατί φθινοπώριασε και φέτος όπως συνηθίζεται.
Ίσως γιατί γερνάω και ψάχνω προς τα πίσω.
Ίσως γιατί μου λείπει η πτήση 201 από Βουδαπέστη τραγουδισμένη στην Πατησίων.
Οδεύοντας προς τη Χαρά που περίμενε πάντα στο τέρμα.
Ίσως γιατί όλοι θα θέλαμε παραπάνω από λίγο, να είμαστε το παιδί που δεν είναι σαν τους άλλους.
Μα κολλήσαμε σε κείνον τον ρημάδη , τον σπασμένο πύργο ελέγχου.
Ας προσέχαμε.
Τουλάχιστο τώρα μετά από τόσα χρόνια.
Ξέρω απολύτως.
Πως κιάν δεν ήταν τόσο εύκολο όσο ακούγονταν να ζήσεις μέσα σ' έναν φρέσκο ανανά μπορείς να το παλέψεις όμως.
Και πως το πως το ραντάρ μες στην καρδιά δουλεύει πάντα το άτιμο.
Αφού μετά από χίλια χρόνια βρισκόμαστε στους ίδιους αριθμούς.
Σαμποτάζ στη ζωή μας.
Σαμποτάζ όμως και στη ζωή τους τώρα πιά.


05 Ptisi 201.mp3

49 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Α ρε Δήμητρα ,χιλιόμετρα ατελείωτα γιαυτή τη Xαρά....
Ευτυχώς που μας πήρατε μαζί σας, έστω και λίγο.
Δε θα έσπαγε το κρεβάτι με δεκατρία άτομα απάνω .Και μία γκαστρωμένη;
(δεν ξέρω ποιός απ' παρέα σε πήρε, αλλά και γω στον ίδιο αριθμό βρίσκομαι)
:)
Αντώνης

VaD είπε...

Τη χτεσινή ανάρτηση έπρεπε να την αφήσεις για μερες,εκανα εκεί σχετικό σχόλιο...

demetrat είπε...

Αντώνη
Και πάλι καλά να λες, που βρέθηκε το κιβώτιο με τα βιβλία γιά να το στηρίξει.Χα χα χα
Γιαυτό χρειάζεται η μόρφωση :) γιά να μας στηρίζει.
(Θα σου πώ όταν θα σε δούμε ποιός.)
δ

demetrat είπε...

VaD
Δίκιο έχεις .
Αλλά ήταν πολύ βαριά , ακόμα και γιά μένα.Κι άν δεν ήταν η παράκληση της μάννας μου, ούτε που θα την ξαναβαζα.
Θα την κρατήσω παράλληλα,
και σου απάντησα ήδη.
δ

aKanonisti είπε...

Μεγάλο κόλλημα αυτό το τραγούδι...
Το τραγουδούσα σε κάθε πτήση... όταν σπούδαζα Αθήνα και γυρνούσα Σαλλονίκη...

Αχ... πόσο το είχα πεθυμίσει...
Ωραία χρόνια....

:-)))

Ανώνυμος είπε...

Αχ τι ωραίες χρονιές!
Θυμάμε κάναμε μπουρδελότσαρκα χωρίς το φόβο να κολλήσουμε τίποτα..
Αγνά πράματα ρε παιδί μου, χωρίς αυτά τα πλαστικά..
Κάποια καλά αυτός ο Κομμουνισμός τα είχε, δε λέω..

Σημ: Περιμένω το Πρεβεζάνικο Blog με τα ιστορικά.

οΔήθεν

αθεόφοβος είπε...

Πρίν από χρόνια συναυλία της Πλάτωνος στο ΠΑΛΛΑΣ με Σ.Γιαννάτου και η παρέα μου άσχετη, να με χέζει που τους πήγα, και να θέλει να φύγει..

demetrat είπε...

Ακανόνιστη

ναι ήταν ωραία χρόνια κι από μόνα τους.
δ

demetrat είπε...

αθεόφοβος

Εμ και συ δεν τρώγεσαι!!!!
πήγες να ακούσεις σαμποτάζ με άσχετη παρέα;
που να τους εξηγείς;
Τώρα που το σκέφτομαι, είχαμε στην παρεα και δύο γιατρούς.
Με μπερδεύεις μόνο με το μπόϊ λίγο, εκτός κιάν κρύβεις πόντους.
δ

(Τώρα εδώ που τα λέμε, αν η παρέα είναι ιατρική, τι περιμένεις και συ )
να προσέχετε τις παρέες σας. :)))

demetrat είπε...

α , κατόπιν απαίτησης του κοινού.

η φράση , "εμενα η κυία μου με είπε να με πάεις παγωτό" , ανήκει στο νήπιο Μητσάρα, ο οποίος , αφού επί πενθήμερο παρακολουθούσε αμίλητος τις εντολές της δασκάλας της Κικής να εκτελούνται αυθωρί και σκεπτόμενος πως η εντολή της Κυρίας είναι διαταγή.
Διεκδίκησε παγωτό.
δ

Sophia είπε...

Το προς τα πίσω, πολλές φορές σου δίνει ώθηση προς τα μπρος... Και μια χαρά είναι να ζεις σε έναν φρέσκο ανανά, κι ας είσαι καλαμάκι..
;-Ρ

Side21 είπε...

«Σαμποτάζ» λοιπόν ...
στα χρόνια που σύρανε!!!
χωρίς διόλου να τα καταφέρουν ...
να πριονίσουν την άφατη ευαισθησία μας !!!
Έφηβοι επαναστάτες – πάντα παραμένουμε ...
άνομων συμβιβασμών η λάσπη διόλου δε μπόρεσε...
να σκουριάσει ανέμελους νεανικούς μας πόθους!!!
Εμπρός με κραυγές σιωπηλές και νοήματα άλικα
τα παιδιά και τα εγγόνια μας ν’ αναστήσουμε …
Για να ‘βρουν τα όνειρα εκδίκηση !!!
Τα φιλιά μου (συντροφικά) απ’ τη Σάμο ...

βιολιστης στη στεγη είπε...

Κάποιες αναμνήσεις χρειάζονται "φροντιστήριο" για να μεταγγιστούν...
Παρ' όλ' αυτά όμως, love-love, κατεφέρνουν και "τρυπάνε" ακόμη...
Ακόμα κι' άν ξεπηδούν μέσα απο διαφορετικές διαδρομές...
(Πάω να ξεθάψω τα βινύλιά μου. Ενας Θεός ξέρει, τί θα μου επιτεθεί μέσα απ' το ντουλάπι...)

roula karamitrou είπε...

Όσο η ατάκα του Μητσάρα το εκμεκ της Χαράς ωραίο το κείμενο :)

Ανώνυμος είπε...

http://mariatweety.blogspot.com

ENA A3IOLOGO BLOG ENOS KORTSIOU

MAD

demetrat είπε...

βιολιστή μου καλημέρα
Έλα βρε και συ.
Τι να πεταχτεί από κει μέσα!!!
το πολύ-πολύ καμμιά Μαρλέν Ζομπέρ Love-Love μου.
Όσο γιά τα φροντιστήρια που λές πως χρειάζεσαι....είδες ,παρόλους τους διαφορετικούς δρόμους,τις διαφορετικές αποστάσεις.
Στη Χαρά καταλήξαμε και στους ίδιους αριθμούς.
Α ξέχασα !
Και σε έναν κήπο
Και σε ένα βαρέλι με μούστο.
Θυμάσαι ένα από τα πρώτα μου ποστ;
"Αν ζούσε η Ρόζα θα φύτευε φασολάκια;"(http://miadomatadenferneitinanoixi.blogspot.com/2008/02/blog-post_07.html)
Και σαμποτάζ μανάρι μου σιέμπρε.
:)
δ

demetrat είπε...

roula karamitrou

Μα ναι σου λέω!
Σοροπιαστά και τα δύο.
καλημέρα και καλώς μας βρήκες.
δ

demetrat είπε...

MAD
Εντάξει

demetrat είπε...

Side21
όχι , καθόλου δεν το κατάφεραν, και με χαρά το διακρίνω να κυκλοφορεί με το κεφάλι ψηλά.
φιλιά συντροφικά από το Ιόνιο
:)

βιολιστης στη στεγη είπε...

Siempre και πάσης Ελλάδας!
Να 'ούμ....

τo τέρας της «αμάθειας» είπε...

"Σαμποτάζ στη ζωή μας." Που, ευτυχώς, απέτυχε όσο μπορώ να κρίνω από την ανάρτηση σου...

Καλημέρα :)

demetrat είπε...

βιολιστής

ετοιμάστε τα κρασά και τα μεζεδόπουλα .
Αυτό το φασκελοκουκούλωστα που είπε η ασφάλεια, πολύ με μαύρισε.
Ορέ , λες νάναι στο ντιενέι μας ολονών να κυνηγάμε χαμένες ιδέες;
ΧΑ ΧΑ ΧΑ
και καλημερούδια πέρα ως πέρα :)
δ

demetrat είπε...

τέρατο
Μέσα από σαμποταζένιες αποφάσεις που καθορίζουνε ζωές ,τελικά τώρα μπορώ και γω να το πω.
και καλη βδομάδα και καλημέρα.
δ

Ανώνυμος είπε...

Είστε κακοί και κομπλεξικοί ανθρώποι εσείς του ΚΚΕ.

ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ.. ΤΕΡΑΤΑ.. δήθεν σας νοιάζει η κοινωνία.. Βολεψάκιδες - ΑΓΑΜΟΙ ΘΥΤΑΙ..

οΔηθεν

το χοντρο μπιζελι είπε...

Καλημερες κι απο τη πανω γειτονια.

Αυτον τον δισκο παρ'ολο που ημουν μια σταλια, ακομα τον θυμαμαι,μαλλον ηταν τα εντατικα ολοημερα της ντοματας...

demetrat είπε...

καλώς τα τα κορίτσα απ' την απά-
την απά- την απάνω γειτονίτσα.
Τι να κάνεις και σύ δόλιο.
τι εντατικά ολοήμερα.
και νυχτερινά μη σου πω.
Όμως όταν πήγαινες σε συναυλίες, εσύ τάξερες κι άλλοι πάλι όχι .Ε; Ε;
χι χι χι

vasikos metoxos είπε...

Δήμητρα με τις ευαίσθητες αναφορές σου!!! Σαμποτάροντας τη μίζερη πραγματικότητα των ημερών. Απλά τέλεια.

demetrat είπε...

καλημέρα βασικέ
είναι τόσο μεγάλη η μιζέρια των ημερών, που τι να της κάνει ένα φούξια σαμποτάζ; Το μόνο που καμμιά φορά ξαναγνωριζόμαστε αντιστεκόμενοι.
:))))
δ

Μετεωρίτης είπε...

Αχ, βρε συ, τι κουμπάκια πάτησες με ένα τρογούδι και με ένα εξώφυλλο! Τι να λέμε...!

Καταρχήν θεωρώ ότι το εξώφυλλο ήταν ένα μικρό έργο τέχνης! Βεβαίως, έργο τέχνης θεώρησα και την γυμνή ευτραφή κυρία που πόζαρε στο εξώφυλλο των Ερυθρών Ταξιαρχιών - που όταν το άκουσα μου έπεσε το σαγόνι!

Αυτές οι μουσικές λοιπόν (αν και εγώ είμαι πιο μικρή, το 81 ήμουν 8 χρόνων) αποτελούν για μας κάτι πολύτιμο που κρατάμε μέσα μας και δεν το αλλοιώνουν νέες μόδες/τάσεις. Επίσης, οι μουσικές αυτές αγκάλιαζαν "τη νεολαία" που την έψαχνε λίγο παραπάνω βρε παιδί μου-ακόμα και οι παροιμειώδεις κραιπάλες μου είχαν όραμα!-αν με καταλαβαίνεις.. Τέλος πάντων, καλά έκανες και ξεσκόνισες τους δίσκους σου, βάζω στοίχημα ότι πολλοί δεν γνωρίζουν την ύπαρξη του δίσκου-άσε που πολλές φορές έχω ακούσει για καλλιτέχνες "βλαμένους" και "βαρεμένους" επειδή... δεν τους παίζει το MAD και δεν έχουν κατέβει στο επίπεδο της Βανδή. Ρε Demetrat μου, αυτό που με απασχολεί είναι που οι νέοι άνθρωποι το έχουν ρίξει στα νεοσκυλάδικα, με στίχους ανύπαρκτους και νοήματα... ποια νοήματα;! Με ενοχλεί αυτός ο κουβάς που τα χωράει όλα μέσα, με ενοχλεί που η ελληνική μουσική έχει χάσει τη μπάλα για τα καλά... γι'αυτό λοιπόν, βάζω κι εγώ στα παιδάκια μου το χοντρό μπιζέλι που χορεύει τσιφτετέλι!

Ντέκαντενς;! Μιλάμε για το ίδιο μπαράκι με τα σεσουάρ κομμωτηρίου ;!! Χα, χαααα!!!!!

Φιλιά πάρα πολλά!
Με πήγες πολύ πίσω-και μ' αρέσει εκεί-τα πράγματα ήταν πιο αγνά-και πιο ποιοτικά-όσο τετριμμένο κι αν ακούγεται αυτό!

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

Το μόνο που θυμάμαι από το 1981 είναι πως ήμουνα 8 χρονών.

demetrat είπε...

ΙΩΑΝΝΗΣ

Τώρα να σου πω πως μακάρι να ήμουνα και γω 8 χρονών το 81 , το σκέφτηκα προς στιγμήν, αλλά δεν είμαι σίγουρη τώρα πως θα το ήθελα.:))
(Το σαμποτάζ, ακούγεται και σήμερα πάντως)
δ

demetrat είπε...

μετεωρίτα μου
Πρώτα πρώτα χαίρομαι απεριόριστα που έχουμε σημεία επαφής σε εξώφυλλα και σε μουσικές.
Βεβαίως και σε καταλαβαίνω αλλιώς πως διάλο θα δίναμε ραντεβού στην όαση στις δέκα και τρινάντα ,μου λές;
Τα μωρά σου , μιά χαρά θα μεγαλώσουν με το χοντρό μπιζέλι.
Τουλάχιστον θα έχουν και άποψη και καλό γούστο.
Υστερα ύστερα, αν σου πω πως ποτέ δεν πρόσεξα αν υπήρχαν σεσουάρ;
Γιά να μη νομίζεις πάντως πως τότε όλα ήταν πάναγνα , και ερχόταν και σε βρίσκανε ενώ εσύ ξυνόσουνα,και κοιμόσουνα, δεν ισχύει.
Και μαλακοτράγουδα υπήρχαν, και μαλακοπίτουρες υπήρχαν και γενικώς καταστάσεις αντιπαροχής και προδομένων όνείρων υπήρχαν.
Τα ψάχναμε και τα βρίσκαμε ,όπως τώρα και συ.Τίποτα δε μας χαρίστηκε.
Μπαράκι δεν το έλεγες πάντως.
Αυτό καλέ στου Στρέφη.Μεγάλωσε γενιές και γενιές ανένταχτων ,αναρχικών και ρηγάδων :)))
φιλιά επίσης πολλά και χέστο το μαντ κι όλο του το σόϊ.
δ

Μετεωρίτης είπε...

Χεσμένο το έχω, αγαπητή μου,
(ουπς, ελπίζω μόνο να μην μπει ανάμεσά μας άλλο σχόλιο γιατί θα είναι πολύ κρίμα έτσι όπως αρχίζω!!), εννοείται όλους αυτούς τους έχω χεσμένους και οκ, ύπήρχαν και τότε μαλάκες, νομίζω όμως πως ήταν λιγότερο ενοχλητικοί. Καταρχήν, ήταν πιο συγκεκριμένες οι "τάσεις". Υπήρχε ο ροκάς, ο κουλτουριάρης, άντε κι ο τζαζίστας. Τα ελληνικά ήταν απλά.. λαϊκά. Τώρα, αυτή η ποπ-ντισκο-σκυλαδο-ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ είναι πραγματικά ανεκδιήγητη και θυμώνω, θυμώνω, θυμώνω! (...γκρρρρ..)

Και ναι, είχε σεσουάρ στο ένα δωματιάκι.

Στρέφη! Να φανταστείς, δίπλα δουλεύω!!! Αλλά δεν μου ζητάνε πια ταυτότητα... χα, χα!

σε φιλώ,
τα ξαναλέμε!

demetrat είπε...

Όχι ρε , εντάξει, δεν τρώει κανενας το χέσιμο. :))
Έχεις δίκιο στο οτι τα πράμματα ήταν λίγο πιό ξεκάθαρα, και οι εχθροί μας πιό φανεροί.Σε όλα.
Δε μπορεις να κάνεις τίποτα γιαυτή την διχτατορία της χυδαιότητας , παρά να κάνεις το σπιτι σου μιά οαση,... μονο κοίτα μη χαθείς στα σκοτεινά..., γιατί τα παιδιά πρέπει να μάθουν συγχρόνως να φυλάνε και τον κώλο τους απ' τους απέξω.
Πράμμα που κανένας ανυποψίαστος από μας δεν το έκανε στα παιδιά του.Δυστυχώς.
(άμα δουλεύεις δίπλα , δώστου χαιρετισμούς......ναι ρε αυτό με τα δωμάτια,αλλά πραγματικά δεν το θυμάμαι το σεσουάρ.Ου γαρ.....)

καλημερούδια και φιλιά στην οικογένεια

leondokardos είπε...

Τα βινύλια μας γυρίσζουν πίσω, μας θυμίζουν, πολλά θέλουμε να τα σπάσουμε, άλλα να τα κρατήσουμε για πάντα,να τα ξανακούμε..

patsiouri είπε...

Ωραία αυτή η συναυλία αθεόφοβε...
Ωραίο πόστ!

demetrat είπε...

leondokardos
Δεν έχεις και άδικο, και στο τέλος πάντα μετανοιώνουμε γιά τη σκέψη που κάναμε.Οπότε είμαστε καταδικασμένοι να τα ξεσκονίζουμε άπαντα.
:) καλημέρα και καλωσήρθες από δώ.
δ

demetrat είπε...

Patsiouri
Πολύ θα ήθελα να πώ : ήμουν και γω εκει,,,:(
Και χαίρομαι και γράσιας που σας άρεσε το πόστ, αλλά πού χαθήκατε όλο αυτόν τον καιρό;
δ

Μετεωρίτης είπε...

ξανα-γεια σου!
Η αγία υπερένταση με κρατάει ξύπνια, και τι κρίμα, δεν μπορώ να ακούσω μουσική γιατί κοιμούνται τα αγγελούδια!
Μωρέ δίπλα δουλεύω αλλά πλέον περνάω μόνο απέξω! Για κάποιο λόγο βρίσκω απίστευτη "σπατάλη" το να πάω πια σε μπαρ... ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΩ ΕΓΩ ΠΟΥ ΤΑ ΕΧΤΙΣΑ (ΟΠΩΣ ΟΛΟΙ ΜΑΣ)... με κατάλαβες μάλλον...
Τόκινγκ αμπάουτ σεσουάρ... θυμήθηκα ότι πρέπει να πάω κομμωτήριο, πράγμα που μισώ, γιατί τα μαλλιά μου έχουν γίνει tziva...

Βάσανα!!

Ανώνυμος είπε...

Δήμητρα με καυλώνεις.

u-hoo / gianniskafatos είπε...

αυτή ειναι δισκοκριτική! βιωματική!
καλή σου μέρα, τρέχω να "ξεσκονίσω" βινύλια, αν και το βράδυ που θα παίξω στο επιτόκιο με cd θα τη βγάλουμε (άλλα έχω κάποια γραμμένα από δισκους χωρίς επεξεργασία!!!)
καλό σαββατοκύριακο

demetrat είπε...

καλημέρα μαννούλα-μαννούλα :)
Και γω εκτός από ειδικές περιπτώσεις, δεν πολυπηγαίνω τώρα.Γέρασα,και εγινα γκρινιάρα.Με ενοχλει η πολυκοσμία, η κακιά μουσική,τα παλιοποτά,οι ηλίθιες ματιές με νόημα.Τι κοιτάς ορέ μαλάκα, σε ξέρω;
Γιά σένα βέβαια που δεν έχεις χρόνο ούτε γιά μιζανπλί , (ντοπήσου)φαντάζομαι πως θα είναι και σπατάλη χρόνου.
μη μασάς, σύρε να φκιάσεις μαλλούρα και δώσε στροφές.Φιλιά.
δ

demetrat είπε...

Γιάννη μου
Ε, άμα το λέει ο ειδικός, τι να πω εγώ.
Τρέχα ξεσκόνιστα.
Το τι θα θυμηθείς δε λέγεται.
(τον επιτόκιον;μαγαζί ε; και ουχί τράπεζα υποθέτω)
καλημέρα :)
δ

demetrat είπε...

και σένα;
δ

Ανώνυμος είπε...

Δεν έχω που να πω το πόνο μου.. και αύριο.. Αυτός με θέλει για δουλειά!
Μα είναι δυνατόν.. να πάρεις 20 Ευρώ σε τρεις βδομάδες!
Δηλώνει λέει Κομμουνιστής, με περισσή αυθάδεια.. ο μάστορας το αφεντικό!
Όταν όμως έρχεται το Σάββατο, η ψυχούλα μου το ξέρει..
Κάποτε λέγανε «Σαββάτο να ‘ναι μάστορα κι’ ας ειν’ σαράντα ώρες..»
Θα μου πείτε είσαι Μαμάκας, κοπάνατην.. και φεύγα.
Ωραία τα λουλούδια και οι κήποι..!
Κι’ οι μισθοί..!
Δε περίμενα όμως ποτέ μου να έφτανα σε τέτοια απάνθρωπη ανέχεια..

Συγνώμη, οΔηθεν

demetrat είπε...

Τι να σου πω τρομάρα σου και σένα, δίκιο έχεις αλλά που να το βρεις.
Οι χειρότεροι εργοδότες είναι οι κουμουνιστές, αυτό είναι γνωστό από χρόνια.
Γιατί έχουν και μιά μιζέρια πακέτο.
Δε βλέπεις τι γίνεται στον Περισσό;
Τέλος πάντων, άντε πέστον τον πόνο σου, αλλά χαλαρά και ήρεμα εντάξει;

δ

Ανώνυμος είπε...

Σας ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση.

οΔήθεν

vangelakas είπε...

ἀκολουθεῖ σοβαρὸ σχόλιο :

τὰ ὀπίσθια αὐτὰ ἀνήκουν σὲ ἄνδρα ἢ ὄχι;

demetrat είπε...

είπα και γω, που τον είναι ο Βαγγέλας
με τα πονηρά του!
Και βέβαια δεν είναι αντρικά οπίσθια,αλλά μη με ρωτήσεις τώρα γιά τα χέρια.. εντάξει;
δ