27 Οκτωβρίου 2009

δίκοπη ζωή

Είμαι ακόμα περήφανη γιά τις πέντε αισθήσεις μου.
Για τις παραισθήσεις μου.
Μα πιό πολύ γιά τις προαισθήσεις μου.
Εδώ που ήρθα, προσπαθώ να τις βάλω σε μιά βολική σειρά.
Εδώ ,παριστάνω πως δεν βλέπω ότι οι άνθρωποι, έχουν μιά σημαία που την αγαπάνε και σκοτώνονται γιαυτή.
Τη δικιά μου σημαία.
Παριστάνω πως δεν βλέπω τα βιβλία τους που είναι γραμμένα στη γλώσσα μου.
Παριστάνω πως δεν βλέπω, ότι η ιστορία στις αρχαίες τους πέτρες ,είναι η ίδια μ΄αυτή που είναι γραμμένη στις πέτρες της πατρίδας μου.
Ούτε πως οι θεοί τους είναι αυτοί που μου έμαθαν και μένα.
Υπαρκτοί ή ανύπαρκτοι.
Οκ !καλού κακού, έχω πάντα μιά απάντηση σε ετοιμότητα.
Έίμαι μιά καλή , πολίτικαλ κορέκτ ,αριστερή.
........
Εδώ, παριστάνω πως δεν ακούω αν οι άνθρωποι μιλάνε μιά γλώσσα που είναι η δική μου.
Με μιά διαφορετική διάλεκτο άμα θέλουν.
Όταν όμως είναι μαζι μου δεν θέλουν.
Παριστάνω πως δεν ακουω τα τραγούδια τους.
Ούτε τα μοιρολόγια τους.
Παριστάνω πως δεν άκουσα την μικρή του Φοίβου, να ρωτάει με μιά τσαχπινούλα ελπίδα :
-μπαμπά εμείς έλληνες δεν είμαστε;
-Ναι μωρό μου της είπε εκείνος (πριν προλάβουμε εμείς, γιατί θάπρεπε να σκεφτούμε οι ηλίθιοι.)
-Έλληνες είμαστε ,που ζούμε στην Κύπρο.
-Α! χαμογέλασε το τετράχρονο ,και επιτέθηκε ευτυχισμένο στο σουβλάκι.
ΟΚ ,Είμαι μιά καθωσπρέπει αριστερή ,που τώρα ακριβώς, αρχίζω να ξεστομίζω και τα ανεπίτρεπτα.

Εδώ, παριστάνω πως δεν μυρίζω τις μυρωδιές της παλιάς μου γειτονιάς .
Σε κάθε σπίτι.Σε κάθε μεριά .Σε κάθε θάλασσα που χάνομαι.
Σε κάθε χωριό που με φιλεύουν.
ΟΚ και συνεχίζω να είμαι μιά καλη αριστερή???
..........
Εδώ, παριστάνω πως δεν γεύομαι τα φαγητά της γιαγιάς μου.
Παριστάνω πως δεν γλυκαίνομαι με τα γλυκά του κουταλιού τους.
Παριστάνω πως τον ουρανίσκο μου , τον προσβάλουν άγνωστες ανιστόρητες γεύσεις.
Μα επιτέλους , τι σκατά αριστερή είμαι;
Μήπως κομπλεξικά και μίζερα έπαιξα και γω γιά χρόνια το παιχνίδι των νικητών;
...........
Εδώ, παριστάνω πως δεν αισθάνομαι τα χέρια που μου απλώνονται.
Παριστάνω πως δεν νοιώθω τη ζέστη των ανθρώπων.
Παριστάνω πως δεν νοιώθω ότι ετούτοι οι άνθρωποι , αισθάνονται έλληνες.
Δεν έχει σαν νά..
Είμαστε ένας λαός που τον χώρισαν τα πρέπει και τα διότι.
Οι μεσαιωνικές προίκες που εδόθησαν ,και οι λόγοι τιμής που τηρήθηκαν.
Οι προδοσίες που θριάμβευσαν, και οι νικητές που πληρώθηκαν με τα τριάντα αργύρια.
Η αιχμαλωσία των νικημένων μας , από αλήθειες που δεν τολμούν ακόμα να ειπωθούν.
Ό,τι έμαθα ως αίσθηση , μου το πέταξε στα σκουπίδια ετούτη η διαολεμένη παραίσθηση, που έκανε το ταξίδι παραλλήλως.
Και που τελικά, αποφάσισα να την κρατήσω γιά μπούσουλα.
Τι μίζερες ισορροπίες να κρατήσω ακόμα;
Δεν τις θέλω.
Να πάνε αλλού.
Τώρα, απολαμβάνω αυτό που αισθάνομαι και με τις πέντε παραισθήσεις μου:
Μιά ξυπόλητη αριστερή στη βροχή.

Όταν βρέχει!
:)



Get this widget | Track details | eSnips Social DNA



υ.γ
Έλλη μας.
Δώσε χαιρετισμούς στον Νίκο σου,καθώς και στον άλλον τον Νίκο .
Ευτυχήσαμε να σε γνωρίσουμε,όταν είχαμε ανάγκη από κουράγια.
Θα σε ευχαριστούμε πάντα γιά το πείσμα σου.

δήμητρα.

47 σχόλια:

Sophia είπε...

Όταν είσαι απέναντι από τον άλλον (άλλον? εαυτόν?) και τον κοιτάς στα μάτια, οι παραισθήσεις γίνονται αισθήσεις και δεν χωρούνε πολιτικές ανάμεσά τους.
;-)

Darthiir the Abban είπε...

Εμ το καψερό ρωτούσε γιατί να δει αν πρέπει να φάει σουβλάκια!

Μην ξεχνάς όμως δημητρούλα μ’, ότι η έννοια «λαός» στις μέρες μας είναι κάτι που διώκεται με λύσσα από τη νέα τάξη πραγμάτων…

demetrat είπε...

sophia
Απέναντι και στα μάτια του στα μάτια σου.Όχι πολιτικές δε χωράνε, ούτε ρούχα καλά καλά.
δ

demetrat είπε...

καμήλα με επιβάτη
Το περίεργο είναι πως διώκεται, την ίδια στιγμή που επιδιώκεται μετά μανίας να μονοπωληθεί.
(και όχι το μαναράκι μου, η μικρή ήταν ο δερβέναγας της σύναξης, πίστεψέ με :))
δ

αθεόφοβος είπε...

Είμαι ακόμα περήφανη γιά τις πέντε αισθήσεις μου.
Για τις παραισθήσεις μου.
Μα πιό πολύ γιά τις προαισθήσεις μου.

Θα έλεγα και για τις διαισθήσεις σου που σε οδήγησαν να τις εκφράσεις..

Ανώνυμος είπε...

Μακάρι κάποτε να ειπωθεί πως η Κύπρος είναι κομμάτι από Ελλάδα.
Όπως ακριβώς και η Κρήτη ή η Πελοπόννησος.
Όπως με την ίδια λογική και η Ελλάδα είναι Κύπρος.
Και πως αυτά τα συμφέροντα που λες, κατάφεραν να μας χωρίσουν.
Χωρίς τον κίνδυνο να θεωρηθεί πολεμοχαρής.
Μακάρι να μη φοβηθεί να ακούσει πως είναι δήθεν εθνικόφρων.
Μακάρι να τολμούσαμε να πούμε δυνατά αυτά που πιστεύουμε κατά βάθος.
Αλλά βλέπεις, δεν αντέχουμε όλοι
να μας βάλουν τη ρετσινιά του πατριδοκάπηλου.
Καλά κουράγια, γιά να μας τα λές.

υ.γ
ο αλλος ο Νίκος;
ο Πλουμπίδης;

Αντώνης.

demetrat είπε...

Αντώνη
Δεν ξέρω αν χρειάζονται αντοχές ,ή απλώς να αποφασίσεις να κόψεις τις γαργάρες.
Το μόνο που αισθάνομαι ,εντελώς όμως είναι πως δε θα υποκριθώ ξανά πως ζώ σε άλλο κράτος,φοβούμενη μη στολιστώ με διάφορα εθνικόφρονα κοσμητικά από ανοιχτοχέρηδες συντρόφους.

δ

demetrat είπε...

Ναι ο σεμνότατος ,και υπέροχος Πλουμπίδης.
Που το τιμημένο ΚΚΕ , προσπάθησε να του αφαιρέσει και την ύψιστη τελευταία του παλληκαριά.
Την εκτέλεσή του.
Ως μη ποτέ γενομένη.
Φτου σας και ξαναφτού σας ρε.
δ

demetrat είπε...

αθεόφοβε.
Ευχαριστώ.
δ

VaD είπε...

Προδομένοι κι οι δυο,κι ο Νίκος και η Ελλη,κάποτε δεν πρέπει να βγουν οι διάδοχοι των πρωην συντρόφων τους να ζητησουν συγγνώμη;

Σπίθας είπε...

"Βαθιά ψυχή"...
το ποστ, το τραγούδι, το Υ.Γ.!
Βαθιά ψυχή, η demetrat..

Την καλημέρα μου.

ATHENA είπε...

ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΦΡΥ ΤΟ ΧΩΜΑ, ΑΣ ΠΑΡΟΥΝ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΙΣ ΧΡΩΣΤΟΥΜΕΣ ΣΥΓΓΝΩΜΕΣ
ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΕΙΘΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΦΙΛΙΑ

ladybug είπε...

Xρόνια πολλά γλυκιά μου.
Με λίγη καθυστέρηση αλλά φαντάζομαι δεν πειράζει ε? :)
Να είσαι καλά.

demetrat είπε...

VaD
Τι να βγουν να πρωτοπούν.
Και από ποιόν να πρωτοζητήσουν συγγνώμη τα νούμερα.Εκτός από τους επώνυμους γωνιστές που προδόσανε, πρέπει να ζητήσουνε και συγνώμη και από τους χιλιάδες έλληνες που τους οδηγήσανε στις εξορίες , μέσα και έξω από την ελλάδα.
Γιαυτό και δεν έχουν ξεφύγει ούτε εκατοστό από αυτά που λέγανε πριν 60 χρόνια.
Κι ότι αναγκαστούν να δεχτούν, με σφιγμένα δόντια το μουρμουρίζουν.
Αν διαβάσεις την ανακοίνωση της Αλεκάρας , η Έλλη, έφτασε μέχρι την ...ΕΠΟΝ.
Μετά , δεν είχε πολιτική παρουσία.
Μετά βλέπεις τους έφτυσε.
Τι να βγουν να πουν τα νούμερα.
Τουλάχιστο να τους μνημονεύουμε εμείς.Και να μετριόμαστε.
δ

demetrat είπε...

σπίθας
καλησπέρα Σπίθα.
φιλιά από την όμορφη Λεμεσό.
δ

demetrat είπε...

Αθηνά
Έχω την υποψία, πως τώρα , κιαν μπορούσαμε με κάποιο μαγικό τρόπο να το μάθουμε , θα μας λέγανε όλοι αυτοί οι φωτεινοί , πως τις έχουνε χεσμένες τις συγνώμες τους.
Όσοι καταφέρανε και ζήσανε,και επιβιώσανε από τις λάσπες που τους πέταξαν, τα εύσημα τα πήρανε από τον απλό κόσμο σαν εμάς.
Θα την αισθανόμαστε φιλενάδα.
Και θα τη λέμε.
ΤΏΩΡΑΑΑΑΑΑ ό,τι είχαμε να χάσουμε το χάσαμε, και την καλύβα μας την κάψαμε.

φιλιά πολλά.
δ

demetrat είπε...

ladybug

Όποτε και να δώσεις μιά ευχή, καλοδεχούμενη είναι .
Ευχαριστώ μανάρι μου, και γιά τα καλά, και γιά τα πολλά.
:)
δ

ο δείμος του πολίτη είπε...

Μιλάμε αφιέρωσες... Μετουσίωσες όλες τις αρχές του αγώνα για την ελευθερία μέσα σε ένα εκπληκτικό κείμενο.

demetrat είπε...

ο δείμος του πολίτη
Ε,ψιθυρίζουμε , ψελλίζουμε, κι όταν φτάσει η ώρα που θα ουρλιάξουμε τουλάχιστο νάμαστε πολλοί.
υ.γ
σ' ευχαριστώ γιά τον καλό το λόγο.
δ :)

Λεμέσια είπε...

Δίκοπο θέμα, Δήμητρα...
Απορώ με ποια συλλογιστική δαιμονοποιούν ορισμένοι την εθνική συνείδηση, ενώ την ίδια ώρα ο Κυπριακός Ελληνισμός απειλείται με αφανισμό μέσω της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού...

Προσωπικά πάντως, δεν ντρέπομαι να δηλώσω Ελληνίδα, αν και πάνω απ' όλα είμαι Κύπρια. :)

Υπάρχουν σίγουρα κάποιες εξαιρέσεις, αλλά στο σημείο αυτό, οφείλω να τονίσω, ότι η μεγάλη πλειονότητα των μετριοπαθών αριστερών Κυπρίων (αν και δεν ανήκω στην αριστερά) δεν αποποιούνται την ελληνική τους συνείδηση και τις ρίζες τους.

Καλά να περνάς στη Λεμεσό...
Φιλιά

aKanonisti είπε...

Και τα έθνη ταυτίζονται με τις χώρες ή τα σύνορα???

ΔemΩΝ είπε...

Θα συνηθίσεις αγαπητή δήμητρα (και χρόνια πολλά επί τη ευκαιρία)...

Νομίζω πως το σημείο τομή είναι όταν πάψεις προσωπικά να διεκδικείς την Κύπρο ως τη γενέθλια γη ενός ονείρου που πέταξε. Από κει και πέρα θα αναγνωρίσεις την αγωνία ενός λαού να υπάρξει ακόμα και (ίσως μόνο) κόβοντας τον ομφάλιο λώρο.

Άλλωστε, στα λόγια της Λεμέσιας ("αισθάνομαι ελληνίδα αλλά πάνω απ' όλα είμαι κύπρια") καθρεπτίζεται η πραγματική Ελλάδα με τα κράτη - πόλεις της, αλλά και μετέπειτα, πριν την ισοπέδωση, όπου ο τοπικισμός ήταν ισχυρότερος από τον εθνισμό. Κάπως έτσι θα απαντούσε κάποτε κι ένας Σπαρτιάτης κι ένας Αθηναίος κι ένας Καρδιτσιώτης κι ένας Μυτιληναίος...

Στο τέλος δεν πιστεύω πως ο Κύπριος έχει χάσει ή κινδυνεύει να χάσει την ελληνικότητά του, απλά μπερδεμένος καθώς είναι από τη σύγχρονη πραγματικότητα, δεν αναγνωρίζει ως δώρο αυτή την ιδιαιτερότητά του - μια ιδιαιτερότητα που τον κατατάσει στην πρώτη γραμμή της διατήρησης της αρχαίας έννοιας της ελληνικότητας που ήθελε αυτή η έννοια να είναι ένα πολύχρωμο μωσαϊκό, μια πολιτισμική πολυποικιλότητα, ένα λιβάδι που άνθιζε αυτόνομα κάτω από μια ανοιχτή ομπρέλα που την ονόμασαν Ελλάδα- και που εν τέλει ήταν και η κινητήριος δύναμή του.

Αυτό το θαύμα που ζούσαμε κάποτε ταξιδεύοντας στις γωνιές της Ελλάδας, αναγνωρίζοντας κάτω από τον ίδιο ήλιο τις διαφορετικές ανθοφορίες του πολιτισμού μας, πότε στην Ήπειρο, πότε στα Δωδεκάνησα, πότε στην Κρήτη και πότε στην Πελοπόνησσο και τη Μακεδονία - τώρα πια το βιώνουμε μόνο όταν συναντάμε τον ελληνισμό έξω από τα σύνορα του κράτους και την ισοπεδωτική μαζική κουλτούρα του. Και η Κύπρος είναι ο Μέγας Σταθμός σε αυτό το ταξίδι...

(Εκείνο το κρασί να το πιούμε...)

demetrat είπε...

ΔemΩΝ
Καλημέρα
Μα ίσα -ίσα ,
Αυτό που λέω, και που με ταλανίζει, είναι πως νοιώθω έναν λαό, που αν μπορούσε, δεν θα έκοβε ποτέ τον ομφάλιο λώρο του.
Μιλάω μόνο γιά τη δικιά μου τη στρεβλή εικόνα .
Αυτή που προσπαθήσανε να μου φορέσουνε με χίλιους δυό τρόπους- (και στα πλαίσια μιάς αγοραίας διεθνοποίησης)- "πολιτικά πολιτισμένους", οι ανοιχτοχέρηδες αριστεροί σύντροφοί μου.
Και που τώρα, την έχω βάλει στόχο και της πετάω βελάκια με αυξανόμενη μανία.
Ίσως ακόμα να απορώ διαρκώς , πώς βρίσκει τα κουράγια ο λαός αυτός να υπάρξει,ενώ την ίδια στιγμή το καταννοώ απολύτως ρουφώντας τον αέρα ,και το φως αυτής εδώ της γωνιάς της πατρίδας.
Αυτό που λέει η Λεμέσια, περνάει μέσα μου ενστικτωδώς.
Ούτε χρειάζεται καν να το αναλύσω.
Και όχι, πιστεύω πως ο Κύπριος (τουλάχιστο αυτοί που γνωρίζω εγώ)αισθάνεται πιό πολύ έλληνας από όσο πολλά καμάρια δικά μας.
Δεν ξέρω αν συμβαίνει αυτό που λες:
"Νομίζω πως το σημείο τομή είναι όταν πάψεις προσωπικά να διεκδικείς την Κύπρο ως τη γενέθλια γη ενός ονείρου που πέταξε."
Αυτό που ξέρω όμως οπωσδήποτε, είναι: ότι απαιτώ να ακούσω τις αλήθειες με το όνομά τους απο το χώρο που διατείνεται πως μόνο αλήθειες λέει.
Το ότι την ιστορία τη γράφει ο νικητής, πιθανόν να μου αρκούσε αν δεν ήμουνα ο νικημένος.

υ.γ1
Θα μου περάσει λες εσύ που ξέρεις ε;Θα θέλω όμως;

υ.γ2
(πότε και που;)
δ

demetrat είπε...

Λεμέσια.
Δίκοπο γιά μας φιλενάδα.
Άκοπο και στομωμένο γιά άλλους.
Γιαυτό απορώ και γώ χρόνια ολόκληρα, αλλά μόνο όταν ήρθα εδώ κατάφερα να το ξεστομίσω χωρίς να με νοιάζει αυτή η συλλογιστική.

Εκ του αποτελέσματος, κοντεύω να πιστέψω πως το ζητούμενο και η αντιπαροχή είναι αυτή ακριβώς:
"ο αφανισμός του κυπριακου ελληνισμού μέσω της τουρκικής κατοχής και του εποικισμού"
Καταλαβαίνω απολύτως αυτό που λες, και το ίδιο θα αισθανόμουνα και γω.
...........
Και δεν μπορώ να αποφύγω τη σκέψη εγώ τώρα..
Να φωνάξουμε με τη ματωμένη γροθιά ψηλά ρε συντρόφια
FREE GAZA
αλλά γιατί όχι και
FREE KERYNEIA ρε γαμώτο;
Στο κάτω κάτω της γραφής, και κατοχή και επικοισμός έγινε και κει.
δ

υ.γ είσαι από μιά πολύ όμορφη πόλη, στόχω ξαναπεί;
:)

demetrat είπε...

aKanonisti
τα σύνορα είναι εφεύρεση των νικητών και των δυνατών.
Που χωρίσανε τους λαούς σε τεμάχια.
Εγώ είμαι απλώς μιά ώριμη ντομάτα που ελπίζει να επιτελέσει το καθήκον της όταν βρει την ευκαιρία.
Συνεχώς όμως,και σαν φάρμακο.
:)
δ

leondokardos είπε...

Η αναγνώριση των πραγματικών αγωνιστών, αυτών που πίστεψαν, αγνά, άδολα σε αξίες και δε πρόδωσαν ποτέ, δυστυχώς λείπει απο τη χώρα μας. Τιμούμε συχνά το τίποτα και αγνούμε Νίκους και Έλλες. Δυστυχώς..

Side21 είπε...

Δε σημαίνει ότι ...
είσαι Εθνικιστής ...
όταν παραδέχεσαι τη φύτρα σου
τη γλώσσα, τις συνήθειες, τα έθιμα,
τις ιστορίες και τα παραμύθια σου !!!
Αρκεί να σέβεσαι και να εκτιμάς αυτούς
που αυτοκαθορίζονται σαν διαφορετικοί
από σένα, με τις ιδιαιτερότητές τους και τη φιλοσοφία τους ...
Τι να πεις για την Έλλη κι όλους αυτούς
που ανάλωσαν τη ζωή τους ολόκληρη
ασυμβίβαστοι υπηρέτες ενός οράματος ...
Το πείσμα τους ας μας δίνει ελπίδα ...
Κι ας θρέφει και το δικό μας πείσμα !!!

demetrat είπε...

leondokardos
Τιμούνε ,αυτό που πρέπει να τιμήσουνε οι εξουσίες γιά να ισοπεδωθούμε πιό εύκολα.Κι αυτές καλά κάνουν ,είναι συνεπείς στις αρχές τους.Και καλοί επαγγελματίες θα έλεγα.Εμείς; τι κάνουμε;
δ

demetrat είπε...

Side21

ας πεισμώσουμε πολύ λοιπόν.
:)))
δ

eric virgo είπε...

Οι ενωποιητικοί παράγοντες που ορίζουν την έννοια του έθνους (άρα και τις εθνικής συνείδησης) είναι τόσο σαθροί που αυτή δε μπορεί παρά να ορίζεται σε αντιπαράθεση με το ξένο. Ειδικά σε μικρά μέρη όπως η κύπρος που η "εθνική συνείδηση" έρχεται να καλύψει το αίσθημα "κοινότητας" κατά αντιπαράσταση σε μια άλλη "κοινότητα".


Από την άλλη σκέφτομαι τη γειτονιά μου και τους ανθρώπους της και φοβάμαι πως ώρες ώρες παριστάνω πως δε βλέπω πως έχουν μια σημαία στα μπαλκόνια που αγαπάνε και σκοτώνουν για αυτή. Τη σημαία του εχθρού, αυτή που έχουν τα λιμενικά όταν βυθίζουν σαπιοκάραβα με προλετάριους από μέρη που βομβαρδίστηκαν στο όνομα αυτής της σημαίας. Παριστάνω πως δε βλέπω τα βιβλία τους γεμάτα ψέματα της κυρίαρχης προπαγάνδας που τα ξερνάν σε τρυφερά μυαλά για να τα αποβλακώσουν. Πως έχουμε διαφορετική ιστορία, η δική μου ξεκινάει από τον επίκουρο και φτάνει στον Βελουχιώτη και το πολυτεχνείο ενώ η δική τους από το δράκοντα και φτάνει στο γρίβα (τι σύμπτωση) και τη χούντα.


Παριστάνω πως δεν ακούω αν μιλάνε άλλη γλώσσα αφού καταστρέψαν τις έννοιες και αναπαράγουν τη γλώσσα της εξουσίας. Παριστάνω πως δεν ακούω τα οργουελικά τραγουδάκια για προλετάριους που διασκεδάζουν τη μιζέρια τους. Πως δεν ακούω τη γειτόνισσα να λέει στην κόρη της

-μην παίζεις στο παρκάκι, εκεί παίζουν αλβανοί, και μετά νατη μπουκώνει μέχρι να σκάσει με σουβλάκια


Παριστάνω πως δε μυρίζω τη σύψη και την παρακμή ενός κόσμου ολότελα εχθρικού και ξένου, όχι σε εμένα αλλά σε οτιδήποτε ανθρώπινο.



Παριστάνω πως δεν αισθάνομαι τα βλέμματα που καρφώνονται άλλοτε περίεργα και άλλοτε γεμάτα απέχθεια. Τα δάχτυλα που δείχνουν τεντωμένα τον άλλο, τον διαφορετικό.


Είμαστε ένας "λαός" που ένωσαν τα πρέπει και τα διότι, όπως και κάθε "λαός", αποτρέποντάς μας να δούμε, να αισθανθούμε, να αγαπήσουμε τον απέναντι, τον διαφορετικό, τον ξένο


Υ.Γ: Ξαναδιαβάζοντας αυτό που έγραψα φαίνεται κάπως άκομψο, συγγνώμη. Φαντάζομαι καταλαβαίνεις το νόημα και πως δεν είχα πρόθεση να σου την πω.

demetrat είπε...

eric virgo
Καταλαβαίνω απολύτως τι λες και πως το λες.
Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί η μύτη σου μυριζει ΜΟΝΟ τη σηψι ενός κόσμου ακριβώς όπως τον περιγράφεις.
Γιατί παριστάνεις πως η γλώσσα μου ,είναι ΜΟΝΟ η γλώσσα της εξουσίας γιά να την ακούς μόνο έτσι ,και να πορεύεσαι.
Παριστάνεις πως αυτή η σημαία που περιγράφεις ,υφίσταται ΜΟΝΟ ως σύμβολο της κυρίαρχης προπαγάνδας που βουλιάζει σαπιοκάραβα με ψυχές.
Ακόμα κιάν η ιστορία που θέλεις να σε εκφράζει φτάνει μόνο μέχρι τον Άρη και το πολυτεχνείο, κάνε μιά βόλτα από τα φωτογραφικα αρχεία του ΑΣΚΙ (http://62.103.28.111/photographic/index.html) γιά να δείς και πως και η ΕΠΟΝ και τα παιδιά του πολυτεχνείου είχαν ...προσβληθεί από αυτά
" τα βιβλία τους γεμάτα ψέματα της κυρίαρχης προπαγάνδας που τα ξερνάν σε τρυφερά μυαλά..."
Όσο γιά την ίστορία των Κυπρίων,ακόμα δεν είμαι σε θέση να την ξέρω καλά γιά να σου απαντήσω,επειδή είναι πολύ μεγάλη.
Αυτό που ξέρω όμως, είναι πως η ΕΟΚΑ (ελπίζω να μην την μπερδεύεις με την φασιστική ΕΟΚΑ Β' και τους εγκληματικά φαιδρους αρχηγούς της) , οπως κι άν λέγονταν ο αρχηγός της ,ήταν λαϊκή αντιστασιακή απελευθερωτική οργάνωση την εποχή της Αγγλικής κατοχής.Επίσης να θυμίσω, πως στη χούντα οι πιό πολλοί από τους κύπριους φοιτητές,ήταν στο δρόμο και στις διαδηλώσεις μαζί μας.
Γιά τον ΕΛΑΣ,το ΕΑΜ ,το '40,και το '21 ,δεν υπήρξα αυτοπτης και δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω.
Και γιά το τέλος δεν μπορώ να αποφύγω την απορία:
-Δηλαδή , όποιος πιστεύει αυτά που πιστεύω και γω,είναι κατδικασμένος να είναι όλα αυτά που παριστάνεις πως δεν βλέπεις εσύ;
υ.γ
τι εστί δράκοντας; αυτός των παραμυθιών;

υ.γ 2
Μη στενοχωριέσαι.
Ποτέ δε θα θεωρούσα αγενή κάποιον που έχει άλλη γνώμη απ' τη δική μου.
Εξ' άλλου έτσι είναι αυτά, ούτε κομψά ούτε ευγενικά.
Και καλωσήρθες εδώ.
δ

βιολιστης στη στεγη είπε...

Είσαι μιά πολίτικαλ ινκορέκτ αριστερή, love-love! Που, όταν και εάν χρειάζεται, ποδοπατάς τα τσιτάτα των πολίτικαλ κορέκτ συντρόφων και "αφουγκράζεσαι" με το πολίτικαλ ινκορέκτ αυτί της καρδιάς σου, τους ήχους τούς αληθινούς, αυτούς τούς αλάνθαστους του συναισθήματος, τούς αιώνια μή αμφισβητίσιμους και αλλοίμονο, επίσης αιώνια πολίτικαλ ινκορεκτ ήχους...
Να περνάς καλά ρέ...

island είπε...

"Μιά ξυπόλητη αριστερή στη βροχή.
"

Μία παρατήρηση. Η γλωσσα δεν είναι δικιά μου δικιά σου. Είναι κανενός και παγκόσμια ταυτόχρονα. Και την έχουμε καταντήσει την καλύτερη πουτ..α με το συμπάθιο.

Όμορφο κείμενο

eric virgo είπε...

Ο δράκοντας ήταν τύρανος της Αθήνας κατά την αρχαιότητα γνωστός για τις αυστηρές ποινές που επέβαλε.
Από εκεί βγήκε και η έκφραση "δρακόντιος νόμος"

Καλώς σας βρήκα

demetrat είπε...

eric virgo

ΆΑΑ!!αυτός ο Δράκων.
Τον ξέρουμε αυτόν το μάγκα παιδιόθεν.
Αλλά με μπέρδεψες,τι σχέση έχει με την ιστορία της Κύπρου;
δ

demetrat είπε...

love-love
Η αλήθεια είναι πως στο ποδοπάτημα δε με πιάνει κανένας.
(σιγουρα θα πάτε κατά κει;δε γίνεται νά έρθετε κατά δω; είμαστε και τζάμπα)
:))

demetrat είπε...

island
Πιθανόν η γλώσσα της αγάπης ,ή η γλώσσα τη συμπόνιας ,ή η γλώσσα των ματιών ,ή γλώσσα των ήχων και των χρωμάτων γενικώς να είναι πανανθρώπινες.
Εγώ απλώς μιλάω γιά αυτήν που πρωτοσυλλάβισα ,τις πρώτες μου λέξεις, και που δεν ήταν γερμανικά ας πούμε.
Πουτάνα;Δεν ξέρω,
άν είναι όμως, εμείς που χωρίς να τη ρωτήσουμε την ξεπουλάμε ,είμαστε οι καλύτεροι προαγωγοί της.
δ

Ηλιόδεντρον είπε...

Καλημέρα demetrat

αποφάσισα να σε γνωρίσω (βλέπεις, αναφέρθηκες σε κρασί στου Δέμωνα)
και έτσι ήρθα.
Χάρηκα και συγκινήθηκα με το κείμενο και τα σχόλιά σου.

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πολύ όμορφο post. Συναισθηματικό και τόσο αληθινό.

demetrat είπε...

Δείμος
και πάλι γκράτσιε και ξαναγκράτσιε
δ

demetrat είπε...

ηλιόδεντρον
καλά κάνατε και ήρθατε.
Με δέμονα ή χωρίς, εδώ που τά λέμε, τα κρασά, είναι ένας πειραζμός.
(να περνάτε και χωρίς δολώματα πάντως :)))
δ

eric virgo είπε...

Ο Δράκων δεν έχει καμια απολύτως σχέση με την Κύπρο, ούτε και οτιδήποτε άλλο στο σχόλιό μου.

Απλά στο, πολύ όμορφα γραμμένο όπως και τα υπόλοιπα, άρθρο σου για το πόσο "Έλληνες" ένοιωσες τους κύπριους αντιπάρέβαλα το πόσο ξένους αισθάνομαι τους συμπατριώτες μου της διπλανής πόρτας.

Και όλο αυτό όχι λόγο κάποιου περίεργου ανθελληνισμού αλλά για να αναδείξω πως το ζήτημα "εθνικότητα" και "εθνική συνείδηση" δημιουργεί ψευδείς ενότητες και, ακόμα χειρότερα, ψευδείς διαχωρισμούς.

Και πως για τους διεθνιστές κανένας κολασμένος δεν είναι ΞΕΝΟΣ και κανένας αφέντης δεν είναι ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗΣ

Μετεωρίτης είπε...

...εγώ τώρα...
ΤΙ ΠΑΡΙΣΤΑΝΩ εδώ μέσα που με κάλυψες τόσο πολύ που δεν βρίσκω λόγια;!

Να' σαι καλά ρε Αγρικουλτούρα μου!
Υπάρχει ακόμα ελπίδα!

demetrat είπε...

eric virgo
Εγώ πάλι πιστεύω πως μπορώ να τα αισθάνομαι και να τα διεκδικώ και τα δύο, με τα ίδια κουράγια.
Και πως ,το να ξερεις ποιος εισαι, και απο που έρχεσαι, σε βοηθάει να δεις και προς τα που θα πας.Πράγμα που δεν σε κάνει απαραίτητα φασίστα.
Επειδή ,διάφορα τα φασισταριά της διπλανής ή της παραπερα πόρτας, έχουν καπηλευτεί κάποιες έννοιες,αυτό δε σημαίνει πως θα τους τις παραχωρήσω κιόλας να τις ερμηνεύουν όπως γουστάρουν αυτά.
δ

υ.γ
οκ.
Παρανόησις, επειδή κατι ειπες γιά την ιστορια των κυπρίων πακέτο με τον Δράκοντα και ευχαριστώ γιά τον λόγο τον καλό.:)

demetrat είπε...

Μέτεο
Εσύ παριστάνεις την ελεύθερη κι ωραία, αλλά παρόλα αυτά είσαι μιά μάννα που ψάχνεται.χα χα χα
Μη φοβάσαι ωρή.
Όταν θάρθει η ώρα ,θα βρεις τα λόγια να εξηγήσεις στα δίδυμα τι εστί βερύκοκο.
φιλιά
δ

βιολιστης στη στεγη είπε...

Ας μη μιλάμε για το "εκεί", που λειτουργεί αυτή τη στιγμή σαν πανάκριβο αντικαταθλιπτικό και μάλιστα χωρίς σίγουρα αποτελέσματα...
Μη το καντεμιάσω κιόλας...η αχάριστη...

Ανώνυμος είπε...

«Προσβλέπω σε μια Αριστερά της ανθρωπιάς»
Του ΠΑΝΤΕΛΗ ΒΟΥΛΓΑΡΗ

Συνήθισα εδώ και χρόνια, από το «Χάπι Ντέι» και τα «Πέτρινα χρόνια», τα μίζερα δαγκώματα κάποιων αριστερών. Δεν τρομοκρατούμαι. Συνεχίζω να διατυπώνω τη γνώμη μου ρισκάροντας και προσβλέποντας σε μια Αριστερά της ανθρωπιάς.
Τα ίδια έχουν υποστεί πολλοί και πολύ πιο σημαντικοί των γραμμάτων και των τεχνών από μένα, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης για το «Τραγούδι του Νεκρού Αδελφού», ο Αρης Αλεξάνδρου για «Το κιβώτιο», ο Δημήτρης Χατζής για τους «Ανυπεράσπιστους».
7/12/2009
Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009 OΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
Η ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ