22 Ιανουαρίου 2010

τι είναι η πατρίδα μας;;;

Το σχολείο μου ήταν το πρώτο δημοτικο σχολείο της Πρέβεζας
Το λέγανε και Θεοφάνειο ,επειδή ένας κύριος ευεργέτης,ο Αναστάσιος Θεοφάνης μας το έκανε δώρο διά παντός.
Παρόλο που νομίζω ότι ήταν το πιό όμορφο σχολείο στην πόλη,



το είχανε πολύ παραπεταμένο ,
γιατί η επιθεώρηση είχε αποφασίσει στο σχολείο αυτό να έρχεται όλη η Ατιντάνων.-Δηλαδή τα γυφτάκια της πόλης μας, που οι μπαμπάδες τους οι γύφτοι, ήταν Πρεβεζάνοι σε εποχές που κανένας δεν το περίμενε , αφ'ότου έφυγαν από τα τσαντήρια - που ακόμα τα θυμάμαι στον ελαιώνα ,- απέναντι απ' τον Απέργη,
και στεγάστηκαν σε μιά περιοχή στα όρια της πόλης μετά τον ανθόκηπο ,και τη Βρυσούλα.
Εκεί , έκαναν σπίτια δίπλα στη ντάπια που πλημμυριζε κάθε χρόνο.
Μετά ,που έμαθαν την μέθοδο της καταπάτησης , μεγάλωσαν τα οικόπεδα τους με κομμάτια της τάφρου, όπως και οι άλλοι παραπεταμένοι της άλλης ντάπιας, οι πρόσφυγες στην Κοκκινιά.
Τους έκαναν και έναν δρόμο από μπροστά ,που ξεκίναγε απ' το Φόρο και έφτανε μέχρι τη θάλασσα στα Πευκάκια .Και αυτή ήταν η οδός Ατιντάνων.



Και όλα τα Ματζίρικα και το Τσαβαλοχώρι.Η φτωχολογιά της Πρέβεζας δηλαδή.
Ψαράδες και εργάτες οι περισσότεροι.
Έτσι λοιπόν, το σχολείο μου ήταν γεμάτο γυφτάκια και φτωχούς και όσοι δάσκαλοι ήταν διορισμένοι στο Πρώτο , ήταν ή γιατί δε τους χώνευε ο επιθεωρητής , ή γιατί ήταν κεντρώοι ή γιατί μόλις είχαν διοριστεί .
Οι στρατιωτικοι(και είχαμε μπόλικους από δαύτους) και οι φανταζμένοι, που πάντα είναι ηλίθιοι, έστελναν τα παιδιά τους στο Δεύτερο , που είχε και τη φήμη του καλύτερου (σκατά στα μούτρα του ήταν ).
Ενώ οι πλούσιοι που είναι από πάντα έξυπνοι , όσοι κάθονταν κοντά στο σχολείο  μου, τάστελναν τα παιδιά τους, χωρίς να φοβούνται μη κολλήσουν τίποτα από τα γυφτάκια και τους φτωχούς.
Κι έτσι εγώ, έπαιζα και με πλούσιους και και με γυφτάκια.
Παίζαμε συνέχεια.
Στα διαλείμματα.
Μετά το σχόλασμα.
Και μετά τα διαβάσματα, στην πλατεία μέχρι  αργά  το βράδυ.
Γιατί το παλιό μου το σπίτι στην παραλία, ήταν κοντά στην Ατιντάνων και τη Βρυσούλα,










Οπότε μαζευόμασταν όλα εκεί στα Σκαλάκια ,και παίζαμε κλεφτοπόλεμο
όταν είχαμε μεγάλη μανία  και λύσσα.Ή μόνο κρυφτό .
Μέσα στις ξένες αυλές ,τρομάζοντας τις νοικοκυρές,έτσι όπως ξεπετάγομασταν πίσω από τους ασβεστωμένους ντενεκέδες με τις τριανταφυλλιές και τα χιόνια.
Και στα δέντρα του Κέλλη.....
Το σχολείο μου είχε και μία ημιϋπόγεια αίθουσα που ήταν θέατρο κανονικό.
Με σκηνή , κουίντες δεξιά και αριστερά και χώρο να αλλάζουμε .
Κάθε 28 Οχτωβρίου .Χριστούγεννα. 25 Μαρτίου . Πάσχα . Και στο σκόλασμα της σχολικής χρονιάς, κάναμε σκετσάκια και θεατρικά.
Κάθε τάξη είχε το θεατρικό της εκτός από τις τρεις μικρότερες που τους χρησιμοποιούσανε μόνο ως κομπάρσους και κομπαρσίτες.
Ο Παντελής ,ο κατεξοχήν υπεύθυνος θεάματος ,με έσερνε μαζί του σε όλα τα θεατρικά δρώμενα.
Τα οποία σημειωτέον δεν γίνονταν τις ώρες διδασκαλίας γιά να χάνουμε ώρες μαθήματος. Αλλά τα απογεύματά μας ,που θέλαμε να παίζουμε στην αλάνα, κι ο μπαμπάς να πηγαίνει στο καφενείο του Παπαδιώτη να παίζει πρέφα και τάβλι.
Απαραιτήτως μάθαινα τους ρόλους ολονών,για να αισθάνεται ασφαλής αυτός, και μετά .....ούτε που με έβαζε να παίξω πουθενά γιά να μη του πούνε πως κάνει χάρες στα παιδιά του.

Ευτυχώς όμως που ήταν η κυρία Ευτυχία .
-τότε στην τρίτη δημοτικού-,που πολύ με αγαπούσε





γιατί ήμουνα και γω ζαβό όπως κι ήτανε κι αυτή,






του είπε με την καλή της φωνή που την άκουγαν τα παιδιά και χέζονταν απάνω τ'ς....
-Άκ΄ να σ΄πω Παντιλή.......
...θα βάλ'ς και τ' Δ'μητρούλα να παίξ' , αλλιώς δε θα σ' ματαμιλήσω.
-Άει ..., Που έχ'ς βάλ' όλ' τ' σάρα κι τ' μάρα μέσα εχτός απ' τα πιδιά μας...........
Βέβαια, τα παιδιά της τελείωναν το γυμνάσιο τότε, αλλά υποθέτω πως είχε τις δικές της  ενοχές  περί ομοίων θεμάτων .
Ο μπαμπάς μου ,ήταν συνέχεια σε καυγά μαζί της γιατί αυτός έκανε απεργίες ενώ η κυρία Ευτυχία δεν έκανε.
Και θυμάμαι μιά απεργία που κράτησε ενάμιση μήνα,και ευτυχώς που δούλευε κι η μαμμά και ψάρευε και κανά ψάρι ο μπαμπάς και πορευτήκαμε.
Τότε που με έβαζε καραούλι απόξω στο πεζοδρόμιο απ' τις 8 το πρωί, τάχαμ' να παίζω "καλόγερο".
Να ρωτάω αμέριμνα τα παιδιά που κατέβαιναν απ' τη Βρυσούλα και την Ατιντάνων,ενώ πήδαγα και έστριβα και τινάζονταν τα κοτσίδια στον αέρα.
-Που πάτε;.... λες και   δεν ήξερα πως κάθε μέρα πάνε στο σχολείο στις 8 το πρωί  !!
-Σχολείο !!έλεγαν αυτά (το αναμενόμενο )
-Ααααααμμμμμμμμ!!! έκανα εγώ με νόημα.Ξαναστρίβοντας ξαναπηδώντας και γυρνώντας τους τον κώλο,
-.....δεν το ξέρετε πως δεν έχουμε;
-έχουν απεργία οι δάσκαλοι πρόσθετα με ένα κρυφό νόημα κοιτάζοντας τον ορίζοντα κατά το  Κουντρί.
Και άλλο που δεν ήθελαν κι αυτά (διότι άν δεν ήταν έγκυρη η δικιά μου πληροφόρηση ποιά ήταν ;), ξαμολιόταν στην παραλία και στα πριάρια αλλαλάζοντας,






και ματαίως η Τσατέραινα περίμενε να γεμίσει η τάξη.
Γιαυτό άστραψε και βρόντηξε , μετά που έληξε η απεργία και νίκησαν οι δικοί μας και κορδώνονταν ο Παντελής,.,
-Άει κατούρα τα ποδάρια σ' ...π' θα μ' πεις εμένανε πώς πίτ'χε η απιργία.......
Ορθώθηκε μπροστά του με τα χέρια στη μέση.
-Πίτ'χε ....γιατί ισί αμόλισις τ' Δ'μητρούλα να καλάρ' ολόκληρ' τ'ν Ατιντάνων και το Ματζίρ'κο............
Αλλά εκεί τσακώνονταν ,εκεί ήταν και φίλοι και αγαπιόντανε και παίνευε ο ένας τον άλλον.
Και ποτέ η κυρία Ευτυχία δεν πήγε να φάει τη θέση του μπαμπά μου, ούτε τον κάρφωσε ποτέ στον επιθεωρητή ,(-όπως έκαναν κάτι άλλοι- ), που έρχονταν να τους ελέγξει γιά να τους βάλει καλό βαθμό. Αλλιώς προαγωγή δεν είχε.
Μπορεί βέβαια να τόκανε, επειδή ο μπαμπάς, καμμιά φορά, άφηνε να με δανείζονται οι δασκάλες να κάνουν καλή εντύπωση στον επιθεωρητή το Στάρα που τον έτρεμαν όλες γιατί ήταν πολύ στριμμένος και δεξιός, αν και μετάαααα από χρόνια που ξανασυναντηθήκαμε, -μας έλεγε πως πάντα του ήταν κεντρώος ,αλλά κυνήγαγε τους αριστερούς γιά ξεκάρφωμα. Πούτσες .
Έτσι λοιπόν ο Παντελής , με έφερε από τριών χρονών στην πρώτη δημοτικού και με παρέδωσε στην κυρία Άρτεμι, με ένα σκαμνάκι ανάμεσα στο διάδρομο των δύο πρώτων θρανίων γιά να κάθομαι και γω, και να μη με πατήσει και κανένας.
Εγώ δεν έκλαιγα, γιατί τους ήξερα όλους τους δάσκαλους, που ερχότανε στις γιορτές στο σπίτι μας, και έτσι έκατσα .Από τότε είμαι ακουστικός τύπος κυρίως......,
Πενήντα τόσοι μαθητές και μία ακροάτρια.
Α ! ναι , ανακάλυψα πως είχα τίτλο , κρυφακούγοντας το μπαμπά να λέει στη μαμμά πώς θα με πάρει στο σχολείο.
-Μπορείς; ρώτησε η μαμμά.
-Μπορώ. Θα την γράψω ως ακροάτρια!
Αφού περιέφερα τον τίτλο μου υπερηφάνως μέχρι το δεύτερο χρόνο της δευτέρας, ψαρώνοντας τα γυφτάκια, βρέθηκε κάποιο μαλακισμένο της πέμπτης να με προσγειώσει.
Γιαυτό και γω του το βάστηξα, και μετά από καιρό, τούστησα καρτέρι με την παρέα μου κάτω απ' την οχτιά της πυροσβεστικής και το σαπίσαμε στο ξύλο.
Ως ακροάτρια πάντως , έβγαλα τρεις φορές την πρώτη , και δύο φορές τη δευτέρα.
Μέχρι που ήρθε κι η ώρα μου και μένα να πάω σαν μαθήτρια κανονική στην τρίτη.
Στην κυρία Σωτηρία .
Όνομα και πράμμα .
Από κει και πέρα έκανα την κάθε τάξη μία φορά όπως όλος ο κόσμος.
Βέβαια ,μετά από αυτά ,βαρέθηκα το δημοτικό πολύ πιό γρήγορα από ότι φανταζόμουνα.

...................................
Σε κείνο το θεατρικό λοιπόν της τρίτης , ο Παντελής, γιά να κάνει την κυρία Ευτυχία να λαρώσ' , εμένα κόντεψε να με ξεκάνει.
Διότι εκτός από ορφανό Σουλιωτόπουλο να σέρνομαι ξυπόλητο στην ξενητειά με την μεγάλύτερη αδερφούλα μου .
Εκτός που με έκανε αγόρι, τον Παυλάκη ...(άκου όνομα που βρήκε να μου δώσει ρε παιδιά...)



Εκτός από αγγελάκι  ,απαραίτητο αξεσουάρ της Ελευθερίας ( της βάσταγα το στεφάνι ) που δαφνοστεφάνωνε τον απελευθερωτή βασιλέα (που οποία  σύμπτωση ήταν ο γιος του βουλευτή της δεξιάς )
Εκτός από το ποίμα που με έβαλε να πω για να γεμίσει το κενό και να προλαβαίνουν να ξαλλάζουν οι ηθοποιοί.
Με είχε και τσόντα στους χορούς για να φαινόμαστε πολλές λέει.
Από το τσόλι στον ταφτά πήγαινα  , και από το συγκούνι στο σατέν και τη φτερούγα.




Το αποτέλεσμα ήταν :
Πως εγώ ουδέποτε ξαναζήτησα να παίξω στα θεατρικά του σχολείου όχι μόνο γιατί ξεπατώθηκα εντελώς ,αλλά και γιατί , όταν μετά προς το τέλος που σκοτώθηκα ,κι  έκλαιγαν όλοι :Οι δάσκαλοι , οι δασκάλες, τα παιδιά, οι πατεράδες και οι μαννάδες από κάτω.........Τί νάκανα, έβαλα και γω τα κλάμματα έτσι ανάσκελα σκοτωμένο όπως ήμουνα ,και έκλαιγε από πάνω μου με λυγμούς και η μεγαλύτερη αδερφούλα μου........Τέτοιο κλάμμα δεν έχω ματακάνει στη ζωή μου.
 Ενώ κυρία Ευτυχία η Τσατέραινα και ο Παντελής με κυνήγαγαν γιατί τους χρειάζονταν τους βαθμούς γιά την προαγωγή.
...................................
Νάναι καλά εκεί που βρίσκονται  και οι δύο τώρα.
..............................
Σ αυτό το σχολείο, υπήρχε και μιά μεγάλη καγκελόπορτα ( μόλις τελευταία διαπίστωσα πως ήταν πολύ μικρή ) ,





που στα διαλείμματα τη φύλαγε ένας δάσκαλος και την ξεκλείδωνε σε όσους ήθελαν να πάνε να αγοράσουνε κολατσό.
Απόξω ήταν ο μπαρμπαντώνης με το καροτσάκι του.
Οι πιο πολλοί αγοράζαμε τζουτζούκι και μήλο φιρίκι βουτηγμένο σε κόκκινη καραμέλα.
Αλλά και σάμαλι , μαλλί τσ' γριάς και πασατέμπο για να κρατάει πιο πολύ.
Γιατί το τζουτζούκι όσο και να το προσφαΐζαμε, το κάναμε στο τέλος μιά χαψά, και μετά πάπαλα.
Κοιτάγαμε τα τζουτζούκια των αλλονών.
Όμως ,άμα είχαμε μεγάλες πείνες, τρέχαμε στο μπακάλικο του Παρασκευά ...αγοράζαμε ένα πενηνταράκι κασέρι, ή ένα πενηνταράκι μορταδέλα ή ένα πενηνταράκι σαλάμι ή ένα πενηνταράκι ελιές.
Μετά πεταγόμασταν απέναντι , στο φούρνο του Γέρου, και αγοράζαμε ένα πενηνταράκι ψωμί ζεστό - ζεστό (μισό φρατζολάκι ήτανε), μας τόκοβε και φέτες ο Γέρος, και γυρίζαμε τρέχοντας και μασουλώντας μέσα στην αυλή πάλι , και μας ξαναμέτραγε ο δάσκαλος ,χωρίς να μας ενοχλεί καθόλου η καταπίεση της ελευθερίας μας και του ατόμου.
Καμμιά φορά , άμα ο Κατσής έφερνε τα κωκ απ' το φούρνο του Πανταζή, που τα μυρίζαμε αμέσως γιατί μας έσπαγε τη μύτη η βανίλια , είχαμε και τα λεφτά από την προηγούμενη μέρα αφάγωτα, ξαμολιόμασταν στο ζαχαροπλαστείο και πασαλείβομασταν με τα ζεστά κωκ , με τη σοκολάτα από πάνω .
Που κόλλαγε οπωσδήποτε στη μύτη μας, έτσι όπως τους ορμάγαμε σαν λιμασμένα.
Στα διαλείμματα οι δάσκαλοι, έβαζαν επιμελητές τους καλούς μαθητές, που εξόν από προδότες , παπαγάλοι, ήτανε και χοντροί γιατί δεν έπαιζαν με τά άλλα παιδιά.
Ενώ εμένα δε με έβαζαν καθόλου που ήμουνα και καλή μαθήτρια.
Γιατί πρώτον δέν ήθελα αφού δε μου άρεσε η κλεισούρα,
δεύτερον γιατί εκτός από "φαρμακολειτουργιά" ,"στριμμένο άντερο" ήμουνα και "πνεύμα αντιλογίας" "
και τρίτον, γιατί ήθελα να βάζουνε επιμελητή το Φωτάκη, το γιό του άλλου δάσκαλου που τον είχα μανία γενικώς.Το καλύτερο που μου άρεσε , ήταν να  πέφτω με ορμή απάνω στην κλειστή πόρτα της τάξης (γιατί φυσικά ήθελα να μπω μέσα τώρα ), και να αμπώνω τον Φωτάκη που αντιστέκονταν από πίσω, μέχρι που τον έκανα χαλκομανία ανάμεσα στον τοίχο και την πόρτα, και με πήγε μιά φορά στο γραφείο και γέλαγαν όλες οι κυρίες, γιατί ο Φωτάκης ήταν δύο φορές πιό ψηλός από μένα , τρείς φορές πιό χοντρός και πως γίνηκε έλεγαν και τον μετακίνησα και τον κοπάναγα με την πόρτα ....
............................
Οι δάσκαλοι του πρώτου ηταν πολύ αυστηροί.
Ενώ οι δάσκαλοι του δεύτερου, ήταν όλο γλύκες με τα παιδιά και τους γονείς τους γιατί έκαναν και πολλά ιδιαίτερα στα σπίτια τους αλλά και γιατί δεν είχαν καθόλου γυφτάκια στις τάξεις τους , παρά μόνο κάτι λίγους βλάχους που έτυχε να κάθονται κοντά.
Εμείς του πρώτου , δεν το χωνεύαμε καθόλου το δεύτερο.
Και γιαυτό παραβγαίναμε συνέχεια ποιό σχολείο θα έχει τους καλύτερους μαθητές.
Και στις εκδρομές όταν περνάγαμε απ' όξω ,γκαρίζαμε με όλη τη δύναμη της αποδιοπομπαίας ύπαρξής μας : το πρώτο το καλύτερο, το δεύτερο γουρούνι, το τρίτο το ψωριάρικο,γιά το τέταρτο δε θυμάμαι αν λέγαμε κάτι.
Έτσι κι αλλιώς το τρίτο , το τέταρτο και το βλάχικο δε μας πείραζε καθόλου που υπήρχαν.
Το δεύτερο όμως το είχαμε στο παχύ μας το άντερο.
..............................
Οι δάσκαλοί μας ,άμα κάναμε ζούρλιες , μας κοίταγαν άγρια , μας έλεγαν άνοιξε το χέρι και βάραγαν με μιά βίτσα στην παλάμη.
Έτσουζε πάρα πολύ, αλλά εμείς χεστήκαμε ,την ξανακάναμε την αταξία ουυυυυυυυυυυυ συνέχεια.
Τώρα λένε οι επιστήμονες, πως αυτό που έκαναν εκείνοι, ήταν εγκληματικό, και πως μας άφησε  "τραυματικές εμπειρίες ", αλλά ορκίζομαι πως δεν κατάλαβα πότε έγινε αυτό το τρομερό πράμμα, παρόλο που πήγαινα κάθε μέρα στην τάξη!
Αφού εγώ όταν σκέφτομαι το σχολείο μου και τους δασκάλους μου , συγκινούμαι και τους θυμάμαι με πάρα πολλή αγάπη .




Στα χρόνια που ακολούθησαν ,και ειδικά στη δεκαετία του '80 .
Τότε που όλοι ψάχνανε να βρούνε ένα τραύμα από την παιδική τους ηλικία, να το μοιρολογήσουνε ,με απώτερο σκοπό τη μεταφόρτωση των μαλακιών που κάνανε στη ζωή τους.Προσπάθησα επανειλημένως να τραυματιστώ ,γιατί αφ' ενός ,είχα κάνει και γώ τις μαλακίες μου, αφ' ετέρου θα είχα εξασφαλισμένο άλλοθι γιά τις μαλακίες του μέλλοντός μου.
Καθόλου δεν το κατάφερα όμως, γιατί κάθε φορά που έφερνα στο μυαλό μου μιά εικόνα γιά να με τραυματίσει βάναυσα, γιά άλλο πόναγα :
που δεν γίνεται ακόμα μιά φορά να τους ξαναδώ , κιας με κοπανήσουν με τη βίτσα.
Κι έτσι το άφησα προσωρινά ,μέχρι που το εγκατέλειψα κατευθείαν το σπορ, όταν έστειλα τα δικά μου τα παιδιά στο δημοτικό , που κανένας δεν καταπίεσε την προσωπικότητά τους , ούτε την ελευθερία του ατόμου τους ,δεν είχαν κόκκινάδια στα γραπτά ,ούτε βίτσες οι δάσκαλοι , μα ούτε και αγάπη γιά τη δουλειά τους.
Και μένα μου βγηκε ο κώλος να τα μάθω να γράφουνε και να διαβάζουνε χωρίς λάθη .
Παραμένοντας μέχρι σήμερα με την απορία.
Πώς μέσα σε πέντε ώρες που κρατούσανε τα καθημερινά μας μαθήματα......
Καταφέρναμε, εμείς, τα παιδιά με τους περιορισμένους επαρχιώτικους ορίζοντες:
-Να κάνουμε τα μαθήματά μας,τα αγγλικά τα πιάνα και τα βιολιά μας ,τα ακορντεόνια μας, ενώ παράλληλα  να κάνουμε το διάολο τέσσερα στις αλάνες!!
-Και να μάθουμε μιά ελληνική γλώσσα καθαρεύουσα με όλα τα λιλιά και τα στολίδια της.Τόσο καλά ,που το Γυμνάσιο αργότερα, τίποτα δεν πρόσθεσε στην ορθογραφία μου.
Τα βιβλία που διάβασα κατόπιν ουδέποτε μπόρεσαν να  κρύψουν με τα νοήματά τους , ξεδοντιασμένους δίφθογγους  και χαμένα έψιλον γιώτα .
Μου λείπουν αφάνταστα οι περισπωμένες .
Οι ψιλές της .
Οι δασείες της .
Μα πιό πολύ οι υπογεγραμμένες της.
Μου φαίνονται λειψές οι λέξεις χωρίς τα διπλά τους σύμφωνα.
Πως να μοιάζει άραγε η καινούργια θάλασσα με το ένα σίγμα;
Ή ένας ήλιος χωρίς δασεία;
Και όσο περνάει ο καιρός, δυσκολεύομαι περισσότερο να ελέγξω την ορθογραφία και την πορεία μου .
Γιατί όλες αυτές οι καραφλές ,οι λιπόσαρκες και ξεβράκωτες λέξεις δεν ξέρουν να μου πουν ούτε από που έρχομαι , ούτε πού πάω.








.

74 σχόλια:

Orelia είπε...

με σεβασμό αποχωρώ συγκινημένη

Roadartist είπε...

Τι όμορφο..
:)

αθεόφοβος είπε...

Καλά κουλούρι μς διαφανές τριγωνάκι από κεφαλοτύρι δεν πουλάγανε εκεί;
Εκείνο το τόσο λεπτό που δεν προλάβαινες να το φας γιατί τα βάρβαρα χέρια των συμμαθητών προσπαθώντας να στο βουτήξουν στο είχαν ρίξει κάτω;

koulpa είπε...

xaxa πριν λίγο καιρό στο ερώτημα είχα απαντήσει ότι μάλον πατρίδα μας ειναι τα παιδικά μας χρόνια.. :):)
αχ νοστάλγησα κι εγώ.. όχι το χάρακα.. είχα δυσανεξία.. ποτέ δε κάθησα να τις φάω.. έτρεχα και με κυνηγουσαν γύρω γύρω.. :):)
ετιμαζομουν να το κλήσω.. και το ξενύχτησα πάλι.. :):)
την καληνύχτα μου :):)

demetrat είπε...

Orelia
καλημερούδια σου.
Όχι μην αποχωρείς, γύρνα πίσω...
:)
δ

demetrat είπε...

Roadartist
πού γυρνάς εσύ καλε;
Όμορφα και ετοιμασμένα γιά λήθη.
Και ένας πολύ καλός λόγος γιά να μη λωβοτομηθώ.
καλημέρα σου κοριτσάρα μου.
δ

demetrat είπε...

αθεόφοβε
αααααααα εμείς ήμασταν επαρχιωτάκια.
τι τυράκια και σελοφάν.Μας έκοβε μιά φετάρα κασσέρι με το πενηνταράκι ο Παρασκευάς που χόρταινε ο μάτης μας.
Το βάρβαρο το παθαίναμε με το τζουτζούκι, που μετά από χρόνια το είπανε τζέλυ,το οποίον έτρεμε κιόλας κάτω απ την κανέλλα του το ξεφτυλισμένο , και έπεφτε απ'τη λαδόκολλα.
δ

demetrat είπε...

koulpa
αλλοίμονο στον δυστυχή που σκέφτεται γιά να βρεί , τι είναι η πατρίδα του.
υ.γ
μωρέ όλοι την είχαμε τη συγκεκριμμένη δυσανεξία ειδικά το χειμώνα που το χέρι ήταν βρεμμένο και παγωμένο, αλλά τι νάκανες, που κάποια στιγμή θα καθόσουνα στο θρανίο.
και καλημέρα σας.
δ

Darthiir the Abban είπε...

Εμ τέτοια κατ’ επανάληψη αντιδραστικιά που ήσουν, σε βάλαν να τα εμπεδώσεις καλά!

(Σας άφησε, σας άφησε τραυματικές εμπειρίες η βέργα, δεν βλέπεις που εσύ τον τρέλανες εκειόν τον άγιο άνθρωπο που να σε βοηθήσει ήθελε, αλλά εσύ αντί να βαΐσ’ τ’ αυτί σ’ το έριχνες στις σοκολάτες;;;)

[Η Ωρέλια έφυγε γιατί πάει να διαβάσει κάτι εντόσθια, θα επιστρέψει μετά, μην ανησυχείς!!!]

demetrat είπε...

τον έσωσα τον άγιο άνθρωπο είπαμε.
ένυγουέη που λένε και στην Πάργα, τι λέτε, κανά σαββατοκύριακο του φλεβάρη, ανηφορίζετε;
υ.γ
πολύ μελετηρή αυτή η κοπέλλα ...
:)

Λεμέσια είπε...

Τι να σχολιάσει κανείς...Αυτό είναι κατάθεση ψυχής...
Σ' ευχαριστούμε...

Υ. Σ. Θάλασσα με ένα σίγμα :(
Μη μου το κάνετε αυτό, θα γίνω άπατρις...

Ανώνυμος είπε...

Κυρία μου εξαιρετικό και συγκινητικό το κείμενό σας.
Δεν αμφισβητώ οτι στην Ατιντάνων ζούσαν οι φτωχοί και οι Αθίγγανοι, όμως απο το 74 έως το 76 έμεναν εκεί οι ωραιότερες γυναίκες της Πρέβεζας.
Ομολογώ ότι ήταν χαμηλού επιπέδου και κακού γούστου. Αυτο αποδεικνύεται απο το γεγονός ότι δυο απ' αυτές είχαν δώσει στον γράφοντα χυλόπιτα.
Πρεσβύωψ

demetrat είπε...

Λεμέσια
όσο θυμάσαι τη θάλασσα με δύο σίγμα ή πιθανόν και με δύο ταύ,σου εγγυώμαι πως άπατρις δεν πρόκειται να γίνεις .
πολλά φιλιά
δ

demetrat είπε...

πρεσβύωψ
με μεγάλη περηφάνια να σε ενημερώσω πως όλες τις χρονολογίες, σε όλες τις γειτονιές της Πρέβεζας κυκλοφορούσαν οι πιό όμορφες γυναίκες.
Τώρα γιά το κακό γούστο των συγκεκριμμένων,χμου.... μπορεί να σε δούμε και θα αποφανθούμε περί τούτου.
Ευχαριστούμε και γιά την συγκίνησί σας.
:)
δ

Darthiir the Abban είπε...

Ναι καλά... για να σε ξεπεράσει το έριξε μετά στα σκληρά.
ΥΣΤΕΡΑ αποφάσισε να σωθεί!
Δε το βλέπω για φλεβάρη - καλομελέτα και μπορεί να ψέσουμ' αρνί όμως!
(Και τσιλίχουρδα... μιαμ μιαμ...)

Orelia είπε...

μετά από δημόσιο διαγωνισμό με, περίεργο αλλά αληθινό!, διαφανείς διαδικασίες, ο Darthiir έχει καταλάβει την θέση ΓΓ του ενδουπουργείου Κοινωνικής Ενημέρωσης, ένα πράγμα...!!!!
βρε!!!...

μου έχει μείνει απο παιδί
το μελετηρό.. ;-) κι η παιδαγωγική
αν δεν ηντουσαν εκεινοι οι σεμιναριασμενοι εν τη ΣΕΛΕΤΕ συναδελφοι μου, ακομη θα σήκωνα τα παιδακια τιμωρια στη γωνια με την πλατη στο ακροατηριο και σηκωμενο το ενα ποδι
επίσημες πηγές μαρτυρούν την περίπτωσιν καθ' ην πειραματιζομουν στον τροπο να ειναι και τα δυο ποδια σηκωμενα.. :Ρ :Ρ

Nikos.Lioliopoulos είπε...

Απιστευτο κειμενο...Δεν εχω λόγια.

Orelia είπε...

ΣΕΛΜΕ
άντε! θα με πάνε μέσα για σπορά ψευδών πληροφοριών..
κι απο πάνω θα φωνάζει κι ο Darthiir

demetrat είπε...

Το γεγονός παραμένει πως σώθηκε , έστω και εκ των υστέρων.Πράμμα που ουδέποτε θα είχε καταφέρει άν δεν είχε βοηθηθεί από τον ειδικό.Χαχαχαχαχα
ΈΕΕΕΕΕΕΕΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑ ΜΩΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ
σιγά, που θα πας γιά καθαροδεύτερο;
να φωνάξουμε και άλλους
δ

demetrat είπε...

orelia
Aυτο και με τα δύο σηκωμένα, θέλω να φωνάξεις και μένα να το δω.Και μετά να περιλάβουμε τους σεμιναριασμένους με τη βίτσα. χε χε
Μη μου το ξεφωνίζεις μωρέ το γκαμηλάκι , είναι ευαίσθητο.
υ.γ
τι είναι ΣΕΛΜΕ;;;;;;;;;
δ

demetrat είπε...

Νίκο
Πως δεν έχεις, όταν τα γράφεις και συ τα δικά σου, έτσι τα γράφεις .:))
δ

glam είπε...

Πάλι μας έστειλες "αδιάβαστους" .....

VAD είπε...

Γραφή βιωματική,νοσταλγική,αν και δε σε πήραν ακόμα τα...γεράματα:)),
εκεινα με τους τόνους και τα πνεύματα τι τάθελες;Αχρηστα από αιώνων σημαδάκια,΄ηρθε η ώρα τους και καταργήθηκαν επίσημα,ξέρεις πόσες ώρες ενασχόλησης μ'αυτά και τους κανόνες τους γλύτωσες στα δώδεκα χρόνια στα θρανία;Τρεις χιλιάδες ώρες!!!Για φαντάσου,σου τρωγαν 3000 ώρες άχρηστα σημάδια!!!

demetrat είπε...

glam

μπααααα!εσείς μου φαίνεστε διαβαστερός.Μόνο αυτή η καϋμένη κυρία Δραγώνα νομίζω πως είναι αδιάβαστη.Ίσως σ' αυτή να πέτυχε η προσπάθεια με το παιδικό τραύμα.
Ή ίσως να μην είχε κυρία Σωτηρία και κυρία Ευτυχία...
καλημέρα σας βέβαια
:))
δ

demetrat είπε...

VAD

A μη το λέςς, γιατί προτιμώ να έχω περάσει 3000 ώρες και να έχω μάθει γιατί η "λεωφόρο" που μου τσαμπουνάνε οι ρεπορτερς της τιβι, έχει και σίγμα,άρα και ονομαστική,
γιατί η αφαλάτωση δεν βγαίνει επειδή κάπου αφήσαμε το αλάτι,
και γιατί το "εξοπλισμός", δεν είναι γιατί αφήνω το όπλο μου απόξω.
Επίσης -γούστα είναι αυτά-ενοχλούμαι αφάνταστα, όταν θέλω να ρωτήσω κάτι ,να διαχωρίσω ή να τονίσω κάτι , και μού λείπει η χαρά της σκεπασμένης πρόθεσης.
Άσε που τον όρο χαμένες ώρες δεν τον χρησιμοποιούμε στο σπίτι, γιατί φοβόμαστε μην τον συνειδητοποιήσουν τα παιδιά, που αυτά έχασαν 5000 ώρες και δέν έμαθαν την γλώσσα τους ακόμα.Πίκρααααα.
καλημέρα σας.
υ.γ
πρόσεξες βέβαια πως αυτό με τα γεράματα δεν το σχολίασα ε;
:)
δ

VAD είπε...

Οχι,όχι,δε φταιει η καταργηση των τόνων για την υποτιθέμενη αγραμματοσύνη...Τα παιδιά σήμερα ξερουν πολύ περισσότερα από μας όταν ειχαμε την ηλικία τους...
-Για το χιουμοριστικο του θέματος θα παραθέσω την άποψη γνωστού Σαλονικιού ποιητή,υπερασπιστή των τόνων:-Γιατί να καταργηθούν τα σημαδάκια;Η υπογεγραμμένη για πατάδειγμα είναι το πιο σεξουαλικό σημαδάκι της Γραμματικής,προπαντός όταν μπαίνει κάτω απ'το ωμέγα:)))
Τάδε έφη....

Darthiir the Abban είπε...

E βρε Ωρέλια μου, να κινείται η πληροφορία, να κινείται η πληροφορία!!!
(Μα πότε φώναξα;;; :ο)

Για καθαροδεύτερο λέω να δεθώ πάνω σ’ έναν αϊτό και ν’ αφεθώ στον άνεμο, μπας και με βγάλει κάπου αυτός δηλαδή, γιατί αλλιώς χαΐρ’ δε γλέπω…

Μιας και οι τόνοι αποτέλεσαν σημείο έριδας, δεν τους έμαθα, εξ ου και δεν αντιλαμβάνομαι τη χρήση τους, όμως έχω μάθει ότι τίποτε δεν είναι άχρηστο. Η πληροφορία που χάνεται είναι κομμάτι που φανερώνει μηχανισμούς γλώσσας και για ανθρώπους νοήμονες και όχι παπαγάλους, έχει μεγάλη σημασία, διδάσκει κρίση και τη διατηρεί και αναλλοίωτη λόγω της συνεχούς σκέψης και χρήσης.

Συνεπώς δεν θα καταδίκαζα με τίποτε τους τόνους, αλλά αντιθέτως θα διαφωνήσω κάθετα και ρητά με τον VAD, λέγοντας πως όταν τα φυντάνια μου μου γράφουν την τρίοδη βάνα με ωμέγα, προφανώς δεν έχουν καταλάβει ότι η βάνα ανοίγει δρόμους. Συνεπώς, ένα «πνευματικό» έλλειμμα, το έχουν…

Η άγνοια κανόνων του λόγου δισχεραίνει αφάνταστα την επικοινωνία του κόσμου γιατί αφήνει ερωτηματικά ως προς την ερμηνία. Και τα λέω αυτά εν πλήρη συνείδηση ότι είμαι ορθολογιστής!

(Τι κάνουν λέει; Ξέρουν περισσότερα από εμάς;;; Το άλλο με τον τοτό το ξέρεις; )

Orelia είπε...

Darthiir, θα δεχτείς τουλάχιστον πως έχουν πρόσβαση σε περισσότερες πληροφορίες από ότι εμείς;
εμείς λέω, όχι εσείς! εσύ είσαι μικρός ακόμη...

ΣΕΛΜΕ που θα σου πει ο Darthiir την ακρβή ανάπτυξη του αρκτικόλεξου, ήταν η ετήσια επιμόρφωση των καθηγητών
προεραιτική και απογευματινή
όσοι την αρακολούθησαν βγήκαν κομματάκι καλύτεροι
εγώ συνάντησα αυτούς και τους άλλους
προτίμησα αυτούς κι ας διαφωνεί ο Βσιλάκης ο Γκέιτζ που μάλλον συμφωνεί κατά τόπους μαζί σου δ.! :))
(τωρα σκιάζομαι μην εχω ανορθογραφίες και με πάρει το τσεκούρι του Καμηλιέρη... :) )

πάντως, αυτό με το -ο- της τριόδου είναι ιδιαιτέρως σημαντικό
και ολα τα σχετικά
μην τα πιασω κι εγω
τα ανεπτυξε ο Darthiir
αρκεί να πω πως πολλές φορές για να γίνουν κατανοητοί κανόνες της φυσικής που εγώ τουλάχιστον και να με συγχωρείτε δε μπορώ να διατυπώσω, όχι εξηγήσω, διατυπώσω αλλιώς, κάνω γραμματική και συντακτικό, ενδεχομένως κι ετυμολογία
αυτά
τι άλλα;

Darthiir, απόντως του υψηλοτάτου, στήσαμαν εδώ το τραπεζακι του σαλονιού...; :))

δ.,
ο καπετάνιος άφαντος; :(

Orelia είπε...

με το συμπάθειο, αλλά τα κουλουράκια σας πάνε περίφημα με τον καφέ μου κι όλα εδώ κατά δω τριγυρνάω...

σχετικά με την υπογεγραμμένη του Χριστιανοπουλου.. επειδή το είχα βρει καταπληκτικό δηλαδή... το παραθέτω.. :

"μην καταργείτε την υπογεγραμμένη
ιδίως κάτω από το ωμέγα
είναι κρίμα να εκλείψει
η πιο μικρή ασέλγεια
του αλφαβήτου μας"

demetrat είπε...

και γώ αυτόν κατάλαβα ως λάτρη της υπογεγραμμένης του ωμέγα.
Αν και γιά να πω την αλήθεια ,η αφεντιά μου , θέλγομαι από την υπογεγραμμένη του ήτα.
:)

demetrat είπε...

καμηλιέρη και Ωρέλια,
λυπάμαι, αλλά από μαθηματικά και τα της φυσικής είμαι εντελώς σκράπας.
Συμφωνώ ωστόσο πως παρόλες τις πληροφορίες που έχουν τα σημερινά φυντάνια, σπανίως ξέρουν τι να τις κάνουν.
δ

demetrat είπε...

vad
δεν μιλάω γιά τα γρόσα, γιά τα γράμματα μιλάω.
Και εκεί δεν έχω βρει πιτσιρικά να ξέρει περισσότερα από μάς τότε.
Παρεκτός κιάν το κάνουν από σεμνότητα .
Οι τόνοι και τα πνεύματα συμβάλλουν στην σωστή ορθογραφία.
Και η σωστή ορθογραφία, βοηθάει στην ετυμολογία.
Και η ετυμολογία, σε βοηθάει να βρείς πούθε έρχεται η λέξη.
Κιαν βρεις πούθε έρχεται η λέξη, καταλαβαίνεις από που έρχεσαι και συ.
Γιαυτό πιστεύω πως αφαιρώντας τα ,χάνουμε το συνδετικό κρίκο με το παρελθόν μας.
δ

demetrat είπε...

Orelia
ο καπετάνιος μας έχει από καιρό
γραμμένους να το πώωωωωω;
χεζμένους να το πώωωωωω;
κάτι τέτοιο πάντως
:)
δ

Darthiir the Abban είπε...

Α μη νομίζεις Ωρέλια μου, έχω κι εδώ τραπεζάκι, και η δήμητρα κάνει και μαρμελάδες, όχι μόνο μπινελίκια σα στου υψηλότατου!

Έχουν πρόσβαση και σε περισσότερες πληροφορίες (και από εμένα!), αλλά και σε περισσότερες γνώσεις, το πρόβλημα είναι πως η πρόσβαση δεν σημαίνει γνώση και πολύ περισσότερο δε σημαίνει ικανότητα διαχείρισης! Και η ποσότητα γνώσης είναι άχρηστη αν δεν μπορείς να την διαχειριστείς όπως είπε και η δημητρούλα!
(Η χανούμισσα – ορσαλία στα τρώει τα γράμματα πάντως!!!)

VAD είπε...

Eλάτε,βρε παιδιά,η μάνα μου η αγράμματη έγραφε χωρίς τόνους κια πνευματα ,πειράζει που δεν τα ήξερε;Και χωρίς να της το διδάξει κανείς έβαζε τόνο εκει στη συλλαβή που ακουγόταν περισσότερο.
Οι τόνοι κα τα πνευματα χρησιμοποιήθηκαν απ'τους αλεξανδρινούς φιλολόγους ίσως διασωθεί ο μουσικός τόνος της γλώσσας,ο οποίος χανόταν.
Ο τόνος της νεοελληνικής γλώσσας ειναι δυναμικός πια,δε χρειάζεται σημάδια για να προφέρεις σωστά,αν όμως εσεις θέλετε να παιδεύεστε,πρόβλημα δικό σας...
-Α,ναι,κάθε νέα γενιά ειναι πολύ καλύτερη σε όλα από τις προηγούμενες,αλίμονο αν δεν ήταν,αν θέλουμε να κανουμε τα παιδιά μας σαν και μας,αλίμονο και σ'αυτά και σε μας...

Darthiir the Abban είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Darthiir the Abban είπε...

Δεν είναι κακό να μην ξέρεις τους τόνους, κακό είναι να τους καταδικάζεις ως άχρηστους και να θεσμοθετείς την εξαφάνισή τους. Είπαμε, ούτε εγώ τους ξέρω σε τελευταία ανάλυση!

Όσο για το ότι κάθε γενιά είναι καλύτερη, μην το λες παραέξω…

Εγώ το έχω σίγουρο ότι κάποια στιγμή, μετά το πέρας του σύγχρονου μεσαίωνα, κάποιοι θα χρειαστεί να ξαν' ανακαλύψουν τον τροχό…

demetrat είπε...

vad
κανένας δεν νομίζω πως έχει αντίρρηση ότι η γλώσσα μας έχει και προφορική έκδοση.
Γιαυτό και την έμαθε και η μάννα σου , όπως και η γιαγιά και ο παππούς μου.Δυστυχώς όμως η (φοβερό τονισμένο διαζευκτικό αυτό το η) ευτυχώς έχει και γραπτή .
Αυτή τη διάσταση κουβεντιάζω ,και ασχέτως αν οι τόνοι και τα πνεύματα είναι εφεύρεση των αλεξανδρινών( που δεν το ξέρω, αλλά το δέχομαι μιά και το λές)μας δείχνει το δρόμο προέλευσής της.
Επίσης ,ασχέτως αν αρκετοί από μας, θεωρούν άχρηστη την ορθογραφία,εγώ τη θεωρώ σημαντικότατη γιατί όπως προείπα μου δείχνει την ετυμολογία της κάθε λέξης, και το σχηματισμό της.Δεν παραθέτω παραδείγματα γιατί από πάντα είμαι εναντίον των παραδειγμάτων, θεωρώντας τα υποτίμιση του συνομιλητή μου.
Ολοι έχουμε μυαλό και καταλαβαίνουμε.
Αν θές πάντως να μείνεις στο "αθώο" κομμάτι του τονισμού, μπορούμε να συζητήσουμε και μόνο αυτό.
Πραχτικά πάντως,αυτό που κάποτε ήταν γνώση του κάθε ανθρώπου που τελείωνε το δημοτικό, τώρα είναι η πανάκριβη γνώση ενός "ιερατείου" στο οποίο προστρέχουμε αφού αδυνατούμε να συντάξουμε ή να ερμηνεύσουμε οποιοδήποτε επίσημο έγγραφο.
Άν η κάθε επίδοξη δημοσιογράφος ήξερε πως η οδός είναι ουσιαστικό δευτερόκλιτο,και έχει και πτώσεις.
Η πως η παράμετρος δεν παίρνει αρσενικό άρθρο στην αιτιατική του πληθυντικού, θα είχαμε γλυτώσει από πολλά φτυσίματα το γυαλί της τηλεόρασής μας.
και καλημέρα σας εκεί μακρυά.
δ

VAD είπε...

-Φίλε Καμηλιέρη,αισιόδοξος απ'τη φυση μου,δεν μπορώ να αποδεχθώ την απαισιόδοξη άποψή σου,όσο κι αν δεχομαι οτι πράγματι τα πράγματα γενικώς δεν πάνε καλά,ουτε βέβαια προκειται να τη διδάξω στα νεα παιδιά,δουλειά μου ειναι να τους μαθαίνω,όσο μπορω,να αγων'ιζονται για το καλύτερο...
-Δήμητρα,δε θα τολμούσα να διαφωνήσω προπαντός με τα τελευταιά παραδειγματα,αλλά γι αυτά δε φταίει η κατάργηση μη χρήσιμων(αφού ενοχλει η λέξη "άχρηστων")σημαδιών.Αλήθει τι προσφέρει η γραφή της λέξης Ελένη με δασεια;Θα προφέρεις το Ε παχύ;Δεν το πιστέυω:)))

Την καλησπέρα μου σ'όλους τους εκλεκτους συνομιλητές

VAD είπε...

Παράλειψη:-Ευχαριστίες προες τη Οrelia για την παράθεση ολοκληρωμένης της ποιητικής "δήλωσης" του Χριστιανοπουλου...

Sophia είπε...

Καλά, τα γυαλιά, όλα τα λεφτά, ε? Μιλάμε έβλεπες στο μέλλον!!!!! Πάντως, αυτό το τραυματικό να σε κουβαλάνε στο σχολείο, το είχα κι εγώ, μόνο που εμένα με άφηνε ο πατέρας μου να παίζω με τα άλλα παιδιά όξω από την τάξη την περισσότερη μέρα (το σχολείο του ήταν σε εργατικές κατοικίες, σε μια πλατεία με μηδέν αυτοκίνητα, μιλάμε δεν πρέπει να είχαμε αφήσει καμιά σαύρα άπιαστη ή κανένα σπίτι που να μην μπήκαμε μέσα να παίξουμε κρυφτό από τα ανοικτά παράθυρα... Και ύστερα απορούσε ο πατέρας μου ΠΩΣ γρατζούνιζα γόνατα -είδες τί κάνει το αθώο ύφος...)

Ο σκύλος της Βάλια Κάλντα είπε...

Τι θυμήθηκα τώρα που είδα τους δασκάλους σε παράταξη...
Κι εγώ τρεις φορές πήγα την πρώτη. Ως ακροατής, επειδή δεν είχαν που να μ' αφήσουν οι γονείς μου. Κι από την πολλή ακρόαση μούμεινε η κουφαμάρα...

demetrat είπε...

σκύλε μου,
τι νάκαναν τρομάρα τους με τις ψωροδεκάρες που έπαιρναν,σάμπως έμενε και τίποτα γιά παιδικούς και νταντάδες....εχ..
Συνάδελφος και συ ε; Ναι αλλά τη δευτέρα; πόσες φορές την έβγαλες;
υ.γ
ρε πασάκα μου και συ, ήταν ανάγκη να κουφαθείς, ας γενόσουνα και συ ακουστικός τύπος τουλάχιστον......
δ

demetrat είπε...

Σοφία
δε με τάπες αυτά;
Δασκαλοπούλι και συ μαρή;
Το κρυφό σκολειό έγινε εδώ μέσα.
ΑΑΑΑ τα γυαλιά,χα , δεν έβγαινα έξω άμα δεν τα έβρισκα το φαντασμένο.
:))))
δ

demetrat είπε...

Vad
Όπως ήδη θα έχεις καταλάβει είμαι εντελώς ξεροκέφαλο.Δεν ενοχλούμαι από τη λέξη άχρηστο.Ενοχλούμαι περισσότερο από την περίφραση ...μη άχρηστο.Δεν με ενοχλούνε οι λέξεις, με ενοχλεί που κάποιοι ΚΡΙΝΑΝΕ πως είναι άχρηστα και ΕΠΙΒΑΛΑΝΕ την κατάργησή τους.
Το Ελένη με δασεία μπορεί να μη με έκανε να προφέρω το Ε παχύ, αλλά το κατ'΄έξιν(όπως συνηθίζεται να προφέρεται τελευταίως) θα το έγραφα ολόσωστα.
και καλό βράδυ
:)
δ

Darthiir the Abban είπε...

VAD μου, δεν τίθεται θέμα άποψης, αλλά πειραματικής παρατήρησης!
Όσο περί της λέξης, δεν είν' η λέξη η κακή, αλλά ο χαρακτηρισμός αυτός καθ' εαυτός.
Τίποτε δεν είναι άχρηστο, όλα έχουν τη χρησιμότητά τους. Άλλα μεγαλύτερη, άλλα μικρότερη, άλλα για όλους, άλλα για λιγότερους, όλα για όλους σε κάποιο βαθμό!
Αναρωτιέμαι πάντως πως γίνεται και δεν καταργήθηκαν ακόμα όλα αυτά τα ι, η, υ, ει, οι...
πιστεύω ένα απλό ι αρκεί!
Να μιν ταλεπορόντε κε τα πεδιά, ας κοπόν κε τα ε κε ο τα πλεονάζοντα!

Το μυαλό ούτως ή άλλως έχει ατροφήσει ως όργανο στο μεγαλύτερο μέρος των ανθρώπων, η γλώσσα μας μάρανε; :)

VAD είπε...

-Δήμητρα,αν μάζευα τα γραμματικά μαργαριτάρια τόσα χρόνια,θα ειχα γράψει εγκυκλοπαίδεια:)Σ'όλες τις γλώσσες του κόσμου τα συναντάει κανεις...
-Καμηλιέρη,όχι,δεν τιθεται θέμα απλοποίησης φθόγγων,εδώ μπαινει στη μέση η αδυναμία του τυπικου της γραμματικής να θέσει κανόνες λειτουργικούς,και βέβαια σε περίπτωση απλοποίησης θα προέκυπτε γραφή Μακρυγιάννη,όπως η προταση που προσπάθησες να γράψεις(ταλεποροντε...!)
Την πρόταση την έκανε ενας ευρωβουλευτής της Κύπρου,ο Ματσάκης και άκουσε μύρια όσα ακόμα κι απ'τον Κύπριο υπουργό Παιδειας και Πολιτισμού...
-όχι,μωρε,δε χαζέψαμε ακόμα,αντέχουμε:))

Καλ΄η σας μέρα...

ΔemΩΝ είπε...

Προσπάθησα να γράψω κάτι "έξυπνο" αλλά με έχει καρφώσει το κείμενο σου κι έχω ψαρώσει εντελώς!

Τα σέβη μου - τίποτα άλλο

demetrat είπε...

VAD μου
ούτε που με νοιάζει , ούτε με παρηγορεί το γεγονός πως σε όλες τις γλώσσες του κόσμου υπάρχουν αγράμματοι.
Γιά τη δικιά μου λυπάμαι.
Μπα;(άλλο φοβερό έντονο άτονο)
δεν το ήξερα πως ο αδερφός ευρωβουλευτής πρότεινε τέτοια μαλακία.Τον κακομοίρ'!!
δ

demetrat είπε...

Μαρή γκαμήλα
γιαυτό σ' έχουμε εσένα , να αντιστέκεσαι στην ισοπέδωση των ιιιιιιιιιιι
:))

demetrat είπε...

ΔemΩΝ
Το θέμα είναι να ψαρώσει η κυρά Δραγώνα και ο υπόλοιπος θίασος.
Αλλά ,άμα τα κατάφερα και ψάρωσα εσένα, ποιός τη χάρη μου.
ευχαριστώ τα μάλα.
:)
δ

vangelakas είπε...

ὁλισθαίνεις σὲ περίεργες ἀτραπούς μὲ αὐτὰ ποὺ γράφεις στὸ τέλος...

Darthiir the Abban είπε...

VAD, ως μη-θεωρητικός, αλλά μηχανικός, θα διαφωνήσω και πάλι: Οι κανόνες δεν πρέπει να είναι απλά λειτουργικοί, αλλά να προκύπτουν από μηχανισμούς και να εκφράζουν μηχανισμούς. Απλοποιούν πολλά πράγματα έτσι! Δεν ξέρω βέβαια αν αναφερόμαστε στο ίδιο πράγμα, γιατί είναι πολύ εύκολο να "χανόμαστε στη μετάφραση", ειδικά σε μικρά σχόλια της έκτασης τούτης...
Γι' αυτό και δεν μου αρέσουν καθόλου οι απλοποιήσεις :)

Ξέρω βέβαια πως πολλές φορές όλοι υποπίπτουμε σε αυτές, ακόμα και εγώ!

Όσο για τον τζίμπριο, (μα που ζεις βρε δήμητρα;) το είχα ακούσει, αλλά δεν πίστευα ότι είναι αλήθεια, ή τουλάχιστον ότι είναι ακριβώς έτσι όπως το παρουσιάζανε... Τώρα απογοητεύομαι ακόμα περισσότερο!

Από πότε όμως χρίστηκα εγώ θεματοφύλακας της γλώσσας;;; :ο

βιολιστης στη στεγη είπε...

Στό΄χω ξαναπεί έ;
Ζηλεύω που δεν είμαι απο χωριό...
Που δε μασούλησα τζουτζούκι και μήλο φυρίκι σε κόκκινη καραμέλα...(Να με συγχωρήσουν όσοι ενοχληθούν απο την εμμονή μου στην ανορθογραφία, να γράφω το κόκκινο με δύο κάπα)...
Που η καγκελόπορτα του 8ου ήταν πραγματικά ΜΕΓΑΛΗ και παρέμεινε ΜΕΓΑΛΗ...
Που, τα σχολεία στην Αθήνα ήταν τόσα πολλά, που πώς να διαλέγαμε ποιό θα κοροϊδεύαμε τραγουδιστά, άλλα 7 πριν απ' το 8ο μας έλειπαν, και ποιός να ξέρει πόσα μετά!
Που, οι γειτονιές ήταν μεγάλες για να εντοπίσουμε και να "καρφώσουμε" τους απεργοσπάστες...
Και κρατώ, με αφορμή την υπέροχη ανάρτησή σου, μιά γλυκειά νοσταλγία για το σχολειό της εποχής αυτής που επέτρεπε σ' εμάς, τα παιδιά, τη πολυτέλεια να νοιώθουμε παιδιά!
Οσο για τη γλώσσα...αναπαράγω κάποιες οργισμένες σκέψεις του Κορνήλιου Καστοριάδη, σχετικά...
"Αν δε θέλετε, κύριοι του Υπουργείου, να κάνετε φωνητική ορθογραφία, τότε πρέπει ν' αφήσετε τους τόνους και τα πνεύματα, γιατί αυτοί που τούς βάλανε, ήξεραν τί έκαναν.Δεν υπήρχαν μέσα στ' αρχαία Ελληνικά, γιατί απλούστατα υπήρχαν μέσα στις ίδιες τις λέξεις.Αυτά τα κτήνη, τα τετράποδα, που έκαναν αυτές τις μεταρρυθμίσεις, δεν ξέρουν τί είναι γλώσσα.Η κατάργηση των τόνων και των πνευμάτων είναι η κατάργηση της ορθογραφίας, που τελικά είναι η καταστροφή της συνέχειας.Ηδη, τα παιδιά δε μπορούν να καταλάβουν Σεφέρη, Ελύτη, Καβάφη, γιατί αυτοί είναι γεμάτοι απο τον πλούτο των αρχαίων Ελληνικών.Δηλαδή, πάμε να καταστρέψουμε ότι χτίσαμε. Αυτή είναι η μοίρα του σύγχρονου Ελληνισμού"
Αυτά!
Και συγνώμη για το σεντόνι, δε θα το ξανακάνω τ΄ορκίζομαι!:)

demetrat είπε...

Βαγγέλα
και στην αρχή τα έγραψα ,και στη μέση, και όπου ψάξεις μέσα στο μπλόγκ αυτά τα δύο χρόνια που το έχω.
Επειδή μερικοί ντύθηκαν στα γαλάζια,δε σημαίνει πως έχουν και χρησικτησία σε έννοιες και σε λέξεις που τους άφησαν να διαχειρίζονται ένα τσούρμο κομπλεξικοί.
δ

demetrat είπε...

βιολιστή
Μη το λές, και η πόρτα το 8ου καλή ήταν , ειδικά όταν έκανε το φόντο στις μπλέ ποδιές.
Κοίτα να δεις μαλάκα μου , που λέμε τα ίδια εγώ κι ο Καστοριάδης!!!!!!!
υ.γ
μιά χαρά μας ήρθε το σεντόνι, και μη σου πω πως δε θα μας χάλαγε και ένα κουήν.
:))
δ

demetrat είπε...

καμηλιέρη
όχι ρε παιδάκι μου, απλώς, μιά και βρίσκεσαι εκεί, κόψε και κανένα μαλακισμένο ........χε χε χε
που θέλι να βρι δουλιά και του λύπι ένα μάθιμααααααααααααα μπουυυυυυ.
δ

Darthiir the Abban είπε...

Μέχρι τώρα πάντως τ' αυτί μ' δεν έχει βαϊσ'...

Το χειρότερο από μια κοπελιά: Ένα μάθημα μου έχει μείνει, παντρεύτηκα και φεύγω εξωτερικό, πότε θέλετε να διαβάσω για να έρχομαι να το ξαναδώσω;;; (Τσάμπα πεταμένες λευκές κόλλες γμτ....)

VAD είπε...

-Δήμητρα,μην την λυπάσαι καθολου τη γλώσσα μας,μια χαρά πάει,πλουτίζεται,δανειζει,δανειζεται,ειναι το αιώνιο "αλισβερίσι",δεν κινδυνευει από τίποτα...
-Καμηλιέρη,όπως φαινεται,κι οι δυο μιλάμε όχι ως ειδικοί,αλλά ως λάτρεις και χρήστες μιας πανέμορφης γλώσσας,κι αν κάποιοι ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν καλές πένες να την καλλιεργήσουν,θα σου προτεινω το πατριωτάκι της Δήμητρας,το Σωτήρη Δημητρίου.Εκπληκτικός χειριστής της γλωσσας και στο ηπειρώτικο ιδίωμα και στην ομιλούμενη,

Καλο Σαββατοκύριακο να περάσετε...

kihli είπε...

πω πω με ταξίδεψες!!! :)

demetrat είπε...

γκαμηλιέρη
χα χα χα , έτσι σου είπε η κοπέλλα;
Είμαι σίγουρη πως της ξηγήθηκες ακριβώς όπως πρέπει, μιά και όλες αυτές οι κοπέλλες, νομίζουν πως όλοι οι άλλοι είναι μαλάκες.
Δεν της είπες ορέ πως κατάγεσαι απ'το Κούγκι;;;;;;
Γδικιωμόοοοοοοοοοοο
:))
δ

demetrat είπε...

μου δίνεις μεγάλα προσόντα μανάρι μου.Που μάλλον δεν τάχω.
Να περνάς να σε βλέπουμε.
δ

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ.
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ ΝΑ ΕΧΕΙΣ :))))

demetrat είπε...

Σκρουτζάκο
Σ' ευχαριστώ.
Καλό μήνα και σε σένα και καλώς την τσιγκουνιά σου (κατά το αφεντιά σου..) :)
δ

Darthiir the Abban είπε...

Προσωπικά VAD, το πρόβλημά μου είναι πως μη γνωρίζοντας τη γλώσσα δεν μπορείς να επικοινωνήσεις σωστά και αποτελεσματικά, το βιώνω καθημερινά, και όχι αν θα την καλλιεργήσω σαν ένα απλό "πολιτιστικό αγαθό".

Σωστά υπέθεσες δημητρούλα μ’!

Ανώνυμος είπε...

Ντροπή σας,που λέγατε τέτοια πράγματα γιά το δεύτερο.
Η περιγραφή του σχολείου (και της εποχής)όλα τα λεφτά.
Υποθέτω πως αν θα μπορούσε η κυρία Δραγώνα να διαβάσει από δώ, θα ήξερε και την απάντηση σ' αυτό που ρωτάει.
:)
υ.γ
θα μας κάνεις φέτος την τιμή;
Σ.

Μετεωρίτης είπε...

Καλησπέρα!

Δεν ξέρω τι έγραψαν οι άλλοι αλλά έπαθα πλάκα. Δεν μπορώ να πω ότι δεν συγκινήθηκα, ίσως γιατί ήρθαν στο μυαλό μου μνήμες ξεχασμένες, μνήμες που ανάγκαζαν το ύψιλον να παίρνει δασεία... (θυμάμαι καλά;). Πέρα όμως από τον πάρα πολύ απλό και όμορφο τρόπο που μίλησες και εσύ και οι φωτογραφίες, βλέπω πίσω από αυτά, τι σόι άνθρωπος είναι αυτός που αισθάνεται έτσι και μοιράζεται κομμάτια της ζωής του.
Μου αρέσει πάρα πάρα πολύ και μου αρέσει που σε γνωρίζω, γιατί όσο σε γνωρίζω, τόσο πιο καλή γνώμη σχηματίζω και γενικώς έχω χαρεί πάρα πολύ με αυτό το ποστ αλά δεν βρίσκω άλλα λόγια και αποχωρώ...

με ένα γλυκό φιλί και μια αγκαλιά!

Γεια σου ρε Δήμητρα-μορφή!

demetrat είπε...

ήμουνα σίγουρη γιά σένα καμάρι μου
:))
δ

demetrat είπε...

ανώνυμε σίγμα
Μωρέ πολύ καλά του κάναμε, κοίτα να θυμηθείς και την υπόλοιπη γκαρίκλα, να μου την πεις.
Γιατί βεβαίως θα σας κάνουμε την τιμή.
Χωρίς εμένα στο Στάθη;
θα σας πάει η ψυχή να κάνετε καθαροδευτέρα;
:))
δ

demetrat είπε...

ρε μετεωρίτη
με καραμέλωσες από το σορόπι.
Όχι πως δε μ'αρέσει δηλαδή .....
Γράψε μου ένα ωραίο παραμύθι γιά το καταναγκαζμένο ύψιλον και το χαμένο ρό του θάρρους.
και γώ φιλί και γώ αγκαλιά.
:)

δ

island είπε...

Απλά αφήνω τα ταπεινά μου σέβη στην γωνίτσα να μην ενοχλούνε. Καταπληκτικό και όμορφο.

demetrat είπε...

όχι ρε νησάκι και στη γωνίτσα.
έλα κάτσε στο πρώτο το θρανίο στη σειρά των αγοριών.
..εκείνα τα μεγάλα ,τα ξύλινα λέμε....
:)
δ

Ανώνυμος είπε...

Ανορθόγραφος (Τίγκα στο κόμπλεξ)

Έχω την αίσθηση πως οι περισσότεροι κάτοικοι της οδού Camel Street ( οδός Ατιντάνων παραλλήλως της τάφρου από βρυσούλα μεριά, της πόλης Πρέβεζας) δεν είναι γύφτοι ! αλλά κάποιας άλλης φυλής..
Ιστορικά αναφέρεται, πως επί Μεγάλου Ναπολέοντα κάπου στο 1798, όταν ένα μέρος του είχε καταλάβει τη δυτική Ελλάδα μαζί και τη Πρέβεζα – αναγκάστηκε σε φυγή του στόλου του, και πέταξε (κυριολεκτικά) στη θάλασσα τους Μαυριτανούς δούλους ναύτες με την δικαιολογία ότι είχαν κολλήσει την ασθένεια της λέπρας..
Επομένως.. γύφτους ως γνωστών, δεν εννοούμε κάποια Αφρικανική φυλή.
Και ούτε οι συμπαθείς κάτοικοι της οδού Ατιντάνων έχουν παρόμοια χαρακτηριστικά τους !!
Δήμητρα, την Κυρία Φόνσου και Κυρία Κλειώ θυμάμαι απ’ τη Θεοφάνειο. Όπως επίσης και τα σκερτσάκια που πολύ σωστά αναφέρεσαι στο ημιυπόγειο του σχολείου, και σίγουρα το φούρνο του Γέρου (δίπλα στον σκατόβλαχο Ευαγγέλου.. αφοί) αλλά κι επίσης τον απ’ όξω (ακριβώς) απ’ τη πόρτα Μπαρμπαντώνη με τα σουτζούκια !

Δήθεν, από Τσαβαλοχώρι εκεί κοντά στα σκαλάκια

demetrat είπε...

βρέ Δήθεν
Όχι κυρία Φόνσου!!!!!!!!!1
Κυρία Φόνη (από Περσεφόνη) τη λέγανε τη γυναίκα.
Να προσθέσω πάραυτα και το τσαβαλοχώρι, διότι ήτο μεγάλη παράλειψις.
Αυτό γιά τους "γύφτους" της πρέβεζας δεν τόξερα, αλλά μη το παίρνεις γιά κακό,μιά απλώς εδώ μεταφέρω όχι το πολίτικαλ κορέκτ,αλλά το πως το λέγαμε εμείς πριν ανακαλυφτεί το παραπάνω.
Μιά και είσαι κάτοικος τσαβαλοχωρίου και ειδικά της συγκεκριμμένης περιοχής, να υποθέσω πως γνωρίζεις και τους πρωταγωνιστές των θεατρικών;
:))))
υ.γ
εκτός από το "ανώνυμος δήθεν",δικαιούμαι τουλάχιστον ένα μικρό όνομα γιά να παίζουμε με ίσους όρους.