8 Απριλίου 2010

έσκα , πράσινο ,γυναικείο ........εχάθη








Χρόνια τώρα μου τσιγαρίζουν τον ενγκέφαλο με την οικολογική σπουδαιότητα του δίτροχου μη βενζινοκίνητου μέσου που το λένε και ποδήλατο.
Σπουδαιότητα που την κατάκτησαν οι προηγούμενες γενιές με ιδρώτα και ορθοπεταλιές χρόνων.
Ειδικά στις ανηφόρες της βρυσούλας και του αγιώργη .
Και με χαρτονάκι στην πίσω ρόδα γιά να κροταλίζει τα μεσημέρια του καλοκαιριού που κοιμούνται οι ήσυχοι νοικοκυραίοι .
Και λαχανιασμένες απρόσμενες εμφανίσεις στο στόλισμα του επιτάφιου .
Και πιό ειδικά , όταν τα ποδήλατα ήταν έσκα , με χοντρή ρόδα και δίχως ταχύτητες.............



Εκεί να σε δω Γιωργάκη να πηγαινοέρχεται ο κώλος σου ,όχι που μου καβαλάς το νικελάκι το λεπτόροδο ,το πανάλαφρο , και σπάς και δαχτυλάκι τρομάρα σου.
Κεφάλι δεν είχες να σπάσεις κακοχρόνονάχεις;
Χρόνια τώρα επίσης , μέσα σ' αυτή την παγκόσμια καταπράσινη ανέραστη συνείδηση ,
κάτι με ενοχλεί .
Αφαντάστως.
Σε σημείο που να αρνούμαι να κάτσω στη σέλλα όταν βρίσκομαι στα μέρη που μεγάλωσα,
ενώ αντιθέτως μεγαλουργώ ορθοπεταλιάζοντας σε διάφορες άλλες πόλεις της αλλοδαπής.
Δεν ξέρω αν είναι μόνον το κρυόκωλο του πράγματος που κρατάει σε απόσταση το συγκεκριμμένο σημείο του σώματός μου ,από το καθορισμένο σημείο υποδοχής του,
αλλά οπωσδήποτε είναι το πιό ενοχλητικό γιά μένα.
Κι όταν λέω κρυόκωλο το εννοώ μέχρι τέλους......... .
Υποθέτω πως αυτό που μου τη σπάει , είναι το ντύμα που τύλιξαν το πιό αγαπημένο φετίχ των παιδικών , των εφηβικών, και λοιπών - πολλών ελπίζω- χρόνων μου.
Και το μετάτρεψαν σε υποχρωτικό καλό .
Δεν ξέρω αν οι αθηναίοι , οι θεσσαλονικείς, και λοιποί μεγαλουπολίτες οργαζμίζουν όταν ακουν διάφορες λέξεις . Ας πούμε :
...... καθαρό...... γενικό καλό...... πράσινη ανάπτυξη..........................καφετζόπουλος......φιλικό προς το περιβάλλον.............
εμείς όμως οι καραεπαρχιώτες , έχουμε κάτι καλύτερο να αντιπαραθέσουμε ως οργαζμό:
αλητεία.......αυτεξούσιος ........... ρέστος ........ανατροπή..........
Και αυτό είναι που γουστάρουμε στο ποδήλατο.
Αυτό γουστάραμε από πάντα δηλαδή ,αλλά δεν το ξέραμε γιατί γίνονταν από μοναχό του χωρίς πολλές αναλύσεις , από όταν αρχίζαμε να περπατάμε....
Γιατί αλλιώς δεν εξηγείται πως το κουβαλάγαμε (και το κουβαλάνε ακόμα όσοι έχουν μείνει)
χωρίς ποτέ να προβληματιστούμε γιαυτό , σε οποιοδήποτε χώρο είχαμε πρόσβαση.
Με στενή φούστα , ή και με φαρδιά ,αλλά και με ποδιά.
Με τακουνάκι ή και με πεδιλάκι ,ή και ξυπόλητες πολλάκις.
Στη βόλτα, ή κι απόξω απ' το σινεμά.
Στη θάλασσα και στο μπάρ αλλά και στο καφέ.
Και χειμώνα , και καλοκαίρι.
Με παιδιά στη σκάρα ή χωρίς παιδιά στη σκάρα.

Δεν μπορεί ρε φίλε να μου χλαπατσιάζεις τις αναμνήσεις μου ,που περισσότερο έχουν να κάνουν με το :
παίρνω το καπελλάκι μου και φεύγω όποτε γουστάρω , χύμα ,και τα λέμε μετά................,
παρά γιά τον καθαρό ουρανό και την ανάγκη γιά ένα πράσινο αύριο.
Με ενοχλεί .
Με ενοχλεί που τη φυγή μου , τη βαφτίζουν με χίλια δυό ονόματα .
Ενώ έχει μόνο ένα αληθινό.
Η φυγή ποτέ δεν είχε άλλο όνομα εκτός από φυγή.
Δυό ρόδες μ' ένα τιμόνι κι ένα σίδερο που τα ενώνει είναι , που το πας εσύ όπου τραβάει η ψυχούλα σου.
Τι στο διάλο, εγώ όταν πήγαινα τις ατελείωτες βόλτες στη μαργαρώνα και την αγιά τριάδα , δεν πήγαινα από οικολογική συνείδηση.
Γιά να το σκάσω απ' τον πατέρα μου πήγαινα και να περάσουμε καλά με τις φιλενάδες και την παρέα.
Ούτε όταν πηγαίναμε γιά μπάνιο στην κυανή ακτή με τα κουτσούβελα μοιραζμένα στα δίτροχα το κάναμε γιά να μας πούνε οικολόγους πράσινους.
Ένα πράμμα ξέρω καλά , από μικρό ,(πρώην)κοκκαλιάρικο ,και άτσαλο .
Πως το συγκεκριμμένο όχημα,
Είναι μιά ιδέα
Μιά επαναστατική ιδέα.
Μιά επαναστατική αυτόνομη ιδέα.
Μιά επαναστατική αυτόνομη αλήτικη ιδέα
Και οι αλήτικες ιδέες ,δεν κυκλοφορούν σε ταχτοποιημένους ποδηλατόδρομους και καλά.
Δε χρειάζεται ποδηλατόδρομους και μαλακίες γιά να ξαναπάρει το δρόμο.
Δεν χρειάζεται κονδύλια , επιδοτήσεις και μίζες γιά να γυρίσει η ρόδα του.
Το μόνο που χρειάζεται ,είναι ο κάθε κάγκουρας γιωταχής να καταλάβει ,πως ζει σε μιά μικρή επαρχιώτικη πόλη που την διασχίζει σε μισή ώρα με τα πόδια.
Πως γιά να πάει στη δουλειά του δε του χρειάζεται αυτοκίνητο.
Κι αν δεν το καταλάβει από μοναχός του, δεν πειράζει.
Μπορεί να του το κάνει λιανά ένας δήμαρχος που θα ξέρει να είναι δήμαρχος...
Έτσι μπράβο.
Τώρα που τόβαλα κιαυτό στη θέση του, μπορεί και να ματακάνω ορθοπεταλιά στο δρόμο.
ξέροντας πως το ποδήλατο :
-είναι στάση ζωής
-είναι αυτονομία
-είναι ανεξαρτησία
-είναι και αλητεία.
(και σίγουρα ήταν το στήριγμα του Κώστα μέχρι το σπίτι .....εκεί γύρα στα χαράματα ...)




Αν το ρωτούσαμε πριν το ονομάσουμε , πιθανόν θα ήθελε να λέγεται ποδάλητο.
Και τότε, όλοι εμείς που από μαξούμια το καβαλλήσαμε και συνεχίζουμε να το καβαλλάμε,
να είμαστε οι πιό όμορφοι ποδαλήτες και ποδαλήτισσες των ονείρων μας.






Roger McGuinn - May The Road Rise .mp3


Found at bee mp3 search engine


52 σχόλια:

rigoula είπε...

Ναι ρε φίλε, ναι, ναι ΝΑΙ! Κέντησες γι' άλλη μια φορά, κορίτσι μου. Και τι μου θύμισες να 'ξερες... Καβάλα πηγαίναμε στην εκκλησιά τότε, καβάλα προσκυνάγαμε, με το άσπρο Πεζό το δικό μου και το κόκκινο ΕΣΚΑ ΒΕΛΑΜΟΣ της αδελφής μου και το πράσινο του Δημήτρη και το μπλε του ξαδέλφου... και με όποιον άλλον το έλεγε η περδικούλα του να σκαρφαλώνει κατσάβραχα εποχούμενος, λαχάνιασμα και ορθοπεταλιά και κόντρα με σκασμένο λάστιχο. Μέχρι και στον Τύμβο είχε φτάσει η χάρη μας, για την έναρξη του Μαραθωνίου. Και καλά η κατηφοριά πηγαίνοντας -άντε βγάλε την ανηφόρα ορθοπεταλιά στο γυρισμό. Χα, εκεί να σε δω! Και ήρθε και βράδιασε, και νύχτωσε, και βγήκαν τ' αστέρια και είδαμε αστεράκια από τους φούσκους που φάγαμε όταν λίγο πριν το σπίτι μάς συναπάντησαν αλλόφρονες οι μανάδες μας που είχαν πάρει τις ρούγες να μας βρουν μπας και μας είχαν φάει τα τσακάλια... Αχ, ηρωικές εποχές της αλητείας μας.
Να φανταστείς ότι το πρώτο που έκαμα με το που αυτοεξορίστηκα εδώ στον Αλδεβαράν ήταν ν' αγοράσω μια κατάμαυρη ποδηλατάρα. Θες επειδή είχε ταχύτητες, θες επειδή δεν υπήρχαν πια οι χωματόδρομοι που θυμόμουν από τότε που ήμουνα αγλαή καβαλάρισσα, μια φορά του ζέστανα τη σέλα και το χάρισα άδοξο και άκλαφτο. Όσο για το άσπρο Πεζό έχει χαριστεί από δεκαετίες σε εγγόνι φιλενάδας της γιαγιάς μου που τώρα θα έχει γίνει κι αυτός κοτζαμάν παλίκαρος. Όμως τα σημάδια στους γδαρμένους αστραγάλους -γιατί εμείς αστραγάλους και γόνατα γδέρναμε, δεν σπάγαμε τρυφερά δαχτυλάκια αλλάζοντας αλυσίδες εν κινήσει- υπάρχουν ακόμα, για να αποδεικνύουν στο διηνεκές του λόγου το αληθές.
(Ρε φίλε, με τόσο μακρόσυρτα σχόλια που γράφω, στο τέλος θ' ανοίξω δικό μου βλογ για να μη σας τρώω το χώρο! χε, χε!)
Με άπειρους συντροφικούς ποδηλατικούς χαιρετισμούς -έρρωσθε!

Roadartist είπε...

Αχ τι όμορφο!!!!
Ναι :

Είναι στάση ζωής
-είναι αυτονομία
-είναι ανεξαρτησία
-είναι και αλητεία.

ΆΝτε να γινόμαστε πολλοί!!!!

Μα πάνω από όλα..ναι είναι:
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ,
ΧΑΡΑ :)

demetrat είπε...

Ρηγούλα mia
τα παράσημα των γδαρμένων γόνατων απ' την τούμπα της ανάποδης πεταλιάς γιά φρένο....
Τα κότσια μονίμως σκασμένα ,ματωμένα,και μαυρισμένα απ' την αλυσσίδα την πουτάνα που έβγαινε κάθε τόσο....
Και τις σφαλιάρες που έπεφταν μετά τη δύση του ηλίου στους άφαντους απ' το πρωί,
Αυτά δεν μας τα παίρνει κανένας χλιμήτζουρας.
Άσε που υπάρχουν τα κουβαλημένα μικρά στις σκάρες , που έχουν μεγαλώσει αρκούντως κι αυτά.... χε χε χε χε .
υ.γ
Ωρή κοπέλλα , σε ποιον αλδεβαράν είσαι σύ, γιατί και γω σε έναν αλδεβαράν είμαι, και είμαστε κι άλλοι σε έναν αλδεβαράν ο καθένας
και τι θαγίνει με κείνο το λικέρ..
:)
δ

demetrat είπε...

Roadartist

Το καλό με την αλητεία είναι πως έχει και ελευθερία μέσα της , και χαρά.
Και αχχχχ!αυτό είναι το πρόβλημα. Δεν είναι που είμαστε λίγοι.
Είναι που βρισκόμαστε ανάρια στα διάφορα αστέρια...
δ

konstantinos είπε...

Νοσταλγικά χαζεύω κι εγώ τα σημάδια στα γόνατά μου και θυμάμαι να κατεβαίνω κατηφόρες με τα χέρια απλωμένα ("σκοτώνω και δεν πληρώνω")...Η άγρια πόλη μού έκλεψε το φτηνό μου ποδηλατάκι κι από τότε διστάζω να αγοράσω ένα καινούριο, αλλά εδώ και καιρό νιώθω πως κάτι γίνεται, κάτι ετοιμάζεται...
Δίκιο έχεις! Δεν χρειάζονται ποδηλατηλατόδρομοι δίπλα στα αστικά και στους τρελαμένους οδηγούς, δε χρειάζονται χαζά διαχωριστικά, ΠΑΙΔΕΙΑ χρειάζεται για να μπορούμε να κυκλοφορούμε χωρίς να κινδυνεύουμε να μας σκοτώσουν "σαν το σκυλί στ'αμπέλι" ηλίθιοι ελληναράδες που παρκάρουν όπου βρουν για να κάνουν τα έκτακτα και κατεπείγοντα ψώνια τους! Πάντως, εδώ στη Θεσσαλονίκη, από δημαρχαίους καλά πάμε, πολιτική δεν ασκούν, αυτό είναι το θέμα...

rigoula είπε...

Στο χώρο του ορατού ζω σε ένα από τα δυσφημισμένα βόρεια προάστια της πρωτεύουσας που έχει το όνομα της εποχής που διανύουμε... εκεί που κάποτε ήταν το εξοχικό της αλητείας και τώρα είναι η μόνιμη κατοικία της εσωτερικής προσφυγιάς. Στο χώρο του αοράτου διασχίζω αενάως σύμπαντα ως αμετανόητη λάτρις του Σταρ Τρεκ και απαγκιάζω όπου με βρει η νύχτα, η θλίψη ή η απουσία. Ή, αντίθετα, όπου συναπαντηθώ με πρωτόφαντες ιδέες, ευλογημένες παρουσίες και μορφές που πάνω τους πασχάζει το βλέμμα μου. Μια εξ αυτών κι εσύ.
Το λικέρ και τα γλυκά του κουταλιού και όλα τα φιλέματα της ψυχής δικά σου και χαλάλι σου όποτε ο κοσμικός άνεμος σε φέρει κατά τα μέρη μου. Διαφορετικά κάνε υπομονή μέχρι να πετάξω προς τα δικά σου για να σ' τα φέρω. Πού θα πάει, θα γίνει κάποτε κι αυτό.
Απο 'δω που βρίσκομαι έχει ωραία θέα στον Αλτάιρ και τον Βέγα. Μπούγιουρουν να τους χαζέψουμε μαζί.
Και τα ΕΣΚΑ δεν χάνονται, καρδιά μου, αφού ζουν για πάντα σε κάτι τέτοιες μνήμες σεβαστικές...

glam είπε...

Με τα "οικολογικά", μη σκανιάζεις φιλενάδα, μόδα είναι, θα περάσει....

Εμείς το ποδήλατο το ερωτευτήκαμε για τον δεκαπλασιασμό (περίπου)της ελευθερίας που μας πρόσφερε, την εποχή που την θέλαμε πολύ.

Γι' αυτό θα το αγαπάμε πάντα.

rigoula είπε...

Άσε που εκτός από Ποδάλητο θα μπορούσε να λέγεται και Πουσελαύνιο!! Ναι, ναι, έτσι το ονόμασε ο σχωρεμένος ο πατέρας μου όταν ο δάσκαλός τους στο Δημοτικό τούς ζήτησε να βρουν ποια λέξη βγαίνει από το πους + ελαύνω!!! Και τότε θα ήμασταν πουσελαυνίτες και πουσελαυνίτισσες. Γουστάρεις;
:D

Darthiir the Abban είπε...

Μα καλά...
Ο Καφετζόπουλος τί δουλειά έχει εκεί ανάμεσα στ' άλλα;
Όχι, να καταλάβω μπας και οργαζμίσω κι εγώ ρε παιδί μου!

Να σου πω μάνα μ', εδώ παίρνουν το αμάξι για να πάνε στο περίπτερο στην άκρη του τετραγώνου, η δουλειά τους στην άλλη άκρη της πόλης σε μάραν' εσένα;;;

(Κι ύστερα εγώ σαν μαλάκας κόβω και δυό τρία χλμ με τα πόδια για να κάνω τις δουλειές γύρω απ' το σπίτι... εγώ όμως έχω τα πόδια μου, γιατί το περιβάλλον μου ΔΕΝ καθορίζεται από εμένα)

demetrat είπε...

άραψ
Δεν ξέρω, μούρθε ως μαϊντανός λόγω του πράσινου φυλλώματος, και ως κρυόκωλος.
Όχι να οργαζμίσεις ρε χαμένο και συ.
Εσύ έχεις Πάργα στο πορτφόλιο.
χε.
δ

demetrat είπε...

glam
Σκανιάζω και παρασκανιάζω.
Γιατί όλο μου παίρνουν τα δικά μου.
Να πάνε αλλού ...
Το ποδήλατο ανήκει στους αλήτες.
Πρώην και νύν και αεί.
υ.γ
δεκαπλασιαζμό;;;;;και λίγα λες.
η υπέρτατη ελευθερία.
δ

demetrat είπε...

ρηγούλα.
Πολύ θα το ήθελα μόνο και μόνο γιατί το ονόμασε ο πατέρας σου.
Αλλά νά..... αυτό το άλλο ..με το αλήτικο με πάει περισσότερο.
:)
Ωραία τότε, αφού ώρες-ώρες υπάρχεις επί ορατού προαστίου,το πιό πιθανό είναι πως θα πιούμε και καφέ συντόμως.
δ

Darthiir the Abban είπε...

Ναι, άσε άλλη περίπτωση κι αυτή...
Εκεί ειδικά εγώ κάνω με τα πόδια 4-5 φορές την ημέρα την πόλη απ' το ένα άκρο ως το άλλο, και οι λοιποί παίρνουν αμάξι ή μπιτσικλέτα για να παν να κατουρήσουν, αφού πρώτα βριστούν για το κυκλοφοριακό πήξιμο...
(Προφητικό το έργο με το μοτοσακό που έκανε τη διαδρομή σαλόνι-κουζίνα…)
Γρουμφ....

demetrat είπε...

konstantinos

πάρε άλλο πασάκα μου.
Φτηνό πάλι.
Κιας κινδυνεύεις να στο ξανακλέψουν.Πες πως έφαγες τρείς φορές σε μιά ταβέρνα .
Αν περιμένουμε να αποκτήσουν την παιδεία οι μαλάκες, θα μείνουμε με το τιμόνι στο χέρι και το παράπονο στη φάτσα.
Καβάλλα το και διεκδίκησε την πορεία του.Το ποδήλατο δεν είναι καροτσάκι γιά μωρό.
άντε και καλές τσάρκες.
υ.γ
ε, τότε να μη τους ξαναβγάλετε τους δημαρχίδηδές σας.
:)
δ

demetrat είπε...

χωρίς πλάκα.
Στις πόλεις μας, δε χρειάζονται πολλά πολλά.
Ένα καλό κόψιμο κώλων από τον δήμαρχο θέλουμε.Αλλά απ΄ ο,τι φαίνεται πρώτα πρέπει να κοπεί ο κώλος του δήμαρχου , και μετά όλα τα υπόλοιπα.
δ

undantag είπε...

Μας κατασυγκίνησες πάλι, πώς διάλο τα καταφέρνεις; Not a dry seat in the house, που θα'λεγε και ο πρωθυπουργός σας!

Ποδηλατάδα μικρός με το κλεμμένο ποδήλατο του θείου μου (ΕΣΚΑ και αυτός, τα πόδια μου ίσα ίσα έφταναν τα πενταλ), το γύρο της λίμνης, και μετά ως απάνω στο λόφο του προφήτη ηλία - για τη χαρά της κατηφόρας ρε γαμώτο. Ποδηλατικός αγριτουρισμός στις εξοχές της Τοσκάνης, απ'τα πρώτα μου ταξίδια εκτός Ψωροκώσταινας. Με φοιτητικό (αγορασμένο από γιουσουρούμ, ένα τέρμινο στας Ευρώπας δεν άξιζε παραπάνω) ποδήλατο Γαλλία - Γερμανία μία γέφυρα για να βρω καλό ψωμί για το βράδυ ...

ΥΓ: τώρα δε με πάει πια να πάω στο γιουσουρούμ να αγοράσω ποδήλατο (φοβάμαι μην και είναι κλεμένα - άμοιρε Προυντόν). Και που να αλλάζεις αλυσίδες, άσε μη φάμε κανά δάχτυλο!
Όταν όμως βιάζομαι και έχει καλό καιρό, ο επαναστάτης μέσα μου νοικιάζει ένα. Στις πολιτιζμένες χώρες του κόσμου, ένα τηλεφώνημα αρκεί... Χοντρόροδο, γερό, αλλά με διαφημιστικά χρώματα που σε σκίζουν την καρδιά - και δεν μπορείς να βγεις από συγκεκριμένη ζώνη. Και δεν μπορείς να το αφήσεις όπου σε γουστάρει. Αηδία.

Καλό πσκ madame Δήμητρα!

demetrat είπε...

undantag

Πολύ έσκα καβαλλήθηκε εδώ μεσα... Και το μόνο που μπορώ να υποθέσω, είναι πως μάλλον ήτανε τα πιό φτηνά εκείνη την εποχή .
Καθώς επίσης και τα πιό χοντροκομμένα ως εκ τούτου και τα πιό γερά.
Με δεδομένο πως κατέληγαν όλα στα χέρια των παιδιών (και των ανηψιών) της οικογένειας,
μάλλον οι δόλιοι οι γονείς δεν προτιμούσαν τα πανάλαφρα -ακόμα και τότε- , πεζώ και ράλυ.
Που τα βλέπαμε στα χέρια των πιό πλούσιων να αγωνίζονται να μας περάσουν στις ανηφόρες.
Αλλά εμείς τα λυσσαζμένα αγκομαχώντας με χίλιες ορθοπεταλιές , δεν τους το επιτρέπαμε ούτε και τότε.
Να έχετε ένα όμορφο σαββατοκύριακο και χαίρομαι αφάνταστα που λαχανιάσατε και γδάρατε γόνατα με ένα ποδήλατο.
αλίιιιιιιτι.:))
δ

rigoula είπε...

Δεν παίζω, δεν παίζω, δυσφημήτε το Πεζώ!!! Μη μου δημιουργείτε ψυχολογικά πρωί πρωί! Δηλαδή τι, εγώ το "πλουσιόπαιδο" Πεζώ και η αδελφή μου η "προλετάρια" ΕΣΚΑ; Δεν κολάει Δημητρούλα μ' τρούλα μ' τρούλα μ'. Μην προβαίνετε αυθαιρέτως σε τέτοιους διαχωρισμούς, θερμώς παρακαλώ. Και μια χαρά τους παράβγαινα στην ανηφόρα...
Πότε λες να περάσεις για καφεδάκι; Και φωτογραφίες από τότε έχω!
:)))

demetrat είπε...

ρηγούλα.
Τότε ισχύει το δεύτερο άν του συλλογιζμού μου.
Πως ήτανε χοντροφτιαγμένο ειδικό γιά πιτσιρικάδες και άντεχε περισσότερο.
Αν και τώρα που το θυμάμαι, ήταν και φτηνό.
Επίσης οφείλω να πω,πως αυτό σας έλειπε , να μη ξεπερνάτε το έσκα στην ανηφόρα καβαλλώντας ένα πεζώ άσπρο. ....Χα χα χα ,(Σα να σας βλέπω ρε , να ανεβοκατεβαίνει ο κώλος στην ανηφόρα , ορθοπεταλιά και σκυμμένα στο τιμόνι ,και με τα δόντια μαγκωμένα γιά να τη βγάλετε ως απάνω..)

υ.γ
μαρή μήπως ήσουνα το χαιδεμένο,και την άλλη τη ρίξανε;
ααααααααααχαχααχαχαχαχααα
δ

rigoula είπε...

Μα το θεό, από κάπου κρυφοκοιτούσες εσύ, δεν εξηγείται τέτοια πιστότης εικόνος!
Όχι ρε, αντίθετα, το χαϊδεμένο, ως μικρότερη, ήταν εκείνη. Δεν ξέρω με τι κριτήρια επέλεξε ο πατέρας μάρκα για την καθεμιά μας. Μάλλον ζύγιασε τη διαβολοσύνη της και αποφάσισε. Η Μαρία έχει ακόμα το σημάδι στη ράχη της μύτης από την ξεγυρισμένη τούμπα στην κατηφόρα!
Υγ. τα μέιλ σου μπας και τα κατατσεκάρισες σήμερις; Λέω...

Ανώνυμος είπε...

Καλά η Κυανή Ακτή, αλλά για βγάλε τις ανηφόρες της γειτονικής πόλης (αυτής ντε με τα γρόσια και τα γράμματα) και μάλιστα μισοπεταλιά! Εκεί σε ήθελα…
Και μια ένσταση τώρα: επειδή το ιδέα- αλήτικη- αυτόνομη- επαναστατική θα μπορούσε να κολλήσει το ίδιο χάρμα και στο πρώτο μας παπάκι, το πρώτο μας εντουράκι, ή και το πρώτο μας ντεσεβώ αργότερα, γιαυτό ας μιλάμε και για τον καθαρό αέρα, τα λιγότερα εμφράγματα, την καθημερινή άθληση και τους ξεχωριστούς ποδηλατόδρομους, δεν πειράζει, τουναντίον γινόμαστε και πιο δελεαστικοί στα επιχειρήματά μας. Διότι κι αν ακόμη όλοι οι γιωταχήδες ξυπνήσουν μια μέρα πεφωτισμένοι, ποιος θα μας προστατέψει στη βόλτα μας από τους φορτηγατζήδες, τους λεωφορειατζήδες για να μη πω τα τρακτέρ …

Kanalius

Ανώνυμος είπε...

Please see! Money as debt

http://www.youtube.com/watch?v=vVkFb26u9g8

ZEITGEIST: ADDENDUM

http://www.zeitgeistmovie.com/

project camelot magnetic motor

http://www.youtube.com/watch?v=hkgyY47duCM

Importante please pass forward

Γιωργος Μανουσακης είπε...

Υπέροχη ανάρτηση, γιαγιάκα(...)

Ποδήλατο, το "αυτεξούσιον" (που λέει κι ο χωριανός μας ο ζουράρις)!

demetrat είπε...

κανάλιους
η αλήθεια είναι πως ούτε γύρα από τη λίμνη δεν έχω ποδηλατίσει.
Πώ πω τι περάσατε δύΣμοιρα και σεις.
νναι ρε, η μισοπεταλιάα....... την κάναμε στα αντρικά ποδήλατα γιατί δε φτάναμε.
Ερε ματωμένα κότσια η μισοπεταλιά...Εσύ με πήγες ακόμα παραπίσω ..και θα με πει προγιαγιά ο κρητίκαρος
Όχι όχι επιμένω, παρότι είχαμε ένα από τα πρώτα χοντοπάπακια στην οικογένεια, τόσο που το καταλαβαίναμε από πεντακόσια μέτρα μακριά πως έρχεται .. επιμένω πως όλα αυτά ισχύουν μόνο γιά το ποδήλατο.
Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι αυτάρκη και αλήτικα παρόλο που είναι τα πρώτα σας.
Γιατί δε χρειάζονταν μονο λαχανιασμα και πείσμα, χρειάζονταν και φράγκα.
Επίσης για τους δρόμους ξαναεπιμένω.
Αν μαζεψουν οι παπαροδημαρχαίοι τα παρκαριζμένα από τους δρομους, μας φτάνουν και μας περισσεύουν.
και καλημέρα σας.
δ

demetrat είπε...

Μανουσάκης
βρε καλώστονε κι ας άργησε.
Τι κάνεις ορέ παιδί εσύ ;
Είπε τέτοια κουβέντα ο συντοπίτης σου; μπράβοο!!
(Εγώ είμαι σαν τις γιαγιάκες των μόντυ πάιθονς.εκείνες που έκαναν συμμορίες )
:))
καλημέρα εκεί κάτω
δ

konstantinos είπε...

Θα πάρω! Παρά την κρίση! Ή και λόγω της κρίσης!
Κι όσον αφορά στο Δήμαρχο (το δέλτα κεφαλαίο γιατί είναι και πολύ μούρη), θα πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσουν οι πολίτες να τον διώξουν! Κι όταν το κάνουν αυτό, να διώξουν και το Νομάρχη (κι αυτός με νι κεφαλαίο). Αλλιώς, θα είναι και πολύ μαλλλάκες...
Άντε καλήμέρα! Καλές βόλτες!

leondokardos είπε...

Μα τι μου θύμισες τώρα !!! Το χαρτονάκι απο κουτί τσιγάρων στις ακτίνες της πίσω ρόδας του ποδηλάτου πιασμένο με μανταλάκι,για να κάνει τον ήχο της μοτοσυκλέτας !!
Και τη τούμπα που έφαγα κατεβαίνοντας μιά φοβερή κατηφόρα στη Φιλοθέη, όταν έφυγε η μπρός ρόδα του μικρού μου ποδηλάτου σε ηλικία 14 ετών !!
Νάσαι καλά,μου θύμισες όμορφες εποχές.

Ρόζα είπε...

Ορθοπεταλιά πάνω στη στροφή έχει κάνει κανείς;Εγώ ναι!Στα πρώτα μου ποδηλατοβήματα με αγορίστικο ποδήλατο! Από πίσω μου να έρχεται το αστικό τρέχοντας κι εγώ μπροστά να κάνω ορθοπεταλιά για να του ξεφύγω.Αργότερα με τη Λαμπρέττα του μπαμπά και συνοδηγό το παππού ξανά πάνω σε στροφή.Από δίπλα μας από τα δεξιά μια έγκυος και από τα αριστερά να περνά το αστικό.Για να αποφύγω την εγγυο γυναίκα παίρνω ανοιχτά τη στροφή και μόλις που πέρασε το αστικό,πάνω στη στροφή ε;Τουμπάραμε!Δε χτυπήσαμε! Ο παππούς φορούσε ψαράδικο και τον έκαψε η εξάτμιση στο πόδι.Γελάσαμε με τη ψυχή μας.Έχουμε άγιο βοηθό,είπαμε.Πιο πάνω ήταν η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου,μεγάλη η χάρη του!

Καίτη είπε...

Καλησπέρα.Χάρηκα πολύ που σας γνώρισα.Να μου επιτρέψετε να πάρω κι εγώ μέρος στη συζήτηση σας για να διευκρινίσω μιά λεπτομέρεια όσον αφορά την έκφραση των Χριστιανών"Μεγάλη η χάρη της (του)"που λέμε για τις αγίες ή για τους αγίους που πιστεύουμε ότι μας βοήθησαν να αποφύγουμε κάποιον κίνδυνο.Μεγάλη η χάρη του,εννοεί η έκφραση,όχι ότι μας έκανε χάρη που μας έσωσε,αλλά ότι η χάρη της αγίας ή του αγίου είναι τόσο μεγάλη που σκέπασε με την αγιότητα του κι εμάς,ώστε να μας προφυλάξει από κάποιο ατύχημα. Σας ευχαριστώ.Καλυνήχτα σας.

Καίτη είπε...

Καληνύχτα σας!!Ναι!!Να ευχηθώ ξανά πιο σωστά και στους 30 σχολιαστές συμπεριλαμβανομένου και εμού!!!

demetrat είπε...

konstantinos

καλές βόλτες και σένα ,με μπόλικη αλητεία.
δ

demetrat είπε...

leondokardos
πω πω αυτές οι μπροστινές τούμπες, ήταν η κόλαση.
Και γώ έχω φάει , η μία στην κατηφόρα οταν κράτησα το μπροστινό φρένο, και μετά βέβαια δεν το ξανάκανα,η άλλη με ανάποδη πεταλιά.Οούιι μαννούλαμ'!.
δ

demetrat είπε...

ρόζα καλώστην την κοπέλλα με το όμορφο όνομα.
μισοπεταλιά σε στροφή έχω κάνει και κόντεψα να κοψομεσιαστώ.
Ορθοπεταλιές κάναμε γενικώς, αλλά μας φύλαξε ο θεός και δεν μας κυνηγούσανε τα αστικά.
Τα υπόλοιπα γίνανε με παπάκι χόντα κλεμμένο απ το μπαμπά την ώρα του ύπνου.
:)
δ

demetrat είπε...

καίτη
νάσαι καλά και να περνάς τώρα που μας γνώρισες και σε αρέσαμε.
δ

VAD είπε...

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΆ,ποδαλήτισσα:))

Ανώνυμος είπε...

Έμαθα θα σ αρεσει αν βγαλεις και τη σελα.

demetrat είπε...

ανώνυμος
Καημενούλι.....
Πω πω, πάντα το πίστευα αυτό.
Πως η μάθησις κατακτιέται με πόνο.
Εσύ που το έμαθες ; πως ήτανε; γιά πες; σε πόνεσε;

δ

demetrat είπε...

VAD

εσύ πήγε πολύ μακρυά βόλτα ποδαλήτη.
:)
και χρόνια πολλά και καλημέρα.
δ

rigoula είπε...

Και βέβαια πόνεσε αλλά δεν είχε σημασία. Ήταν αυτός που φώναζε "πονάω αλλά μ' αρέσειειει!!!" Τον ξέχασες ρε συ;
:)))

demetrat είπε...

ρηγούλα

αααααααααααααα..........ήταν το παλληκάρι!!!!
:)
δ

rigoula είπε...

Ποιος ήταν είπες; Το παλουκάρι; Ναι, ναι, αυτό! Το θυμήθηκες βλέπω!!
:D

ΔemΩΝ είπε...

Τώρα εγώ φιλενάδα (μεταξύ μας) δεν καταλαβαίνω αυτόν τον ρομαντισμό του ποδηλάτου, όπως και τον άλλο του αυτοκινήτου δεν τον καταλάβαινα κι ας τα καβάλησα και τα καβαλάω και τα δυο. Αυτό όμως που καταλαβαίνω είναι το φαρμακερό σου χιούμορ και την σπαρταριστή εξυπνάδα του αλήτικου μυαλού σου και ζηλεύω που το χέρι σου μένει σταθερό και δεν τρέμει όταν γράφει όσα παράγει ο διεστραμένος σου εγκέφαλος...

ΔemΩΝ είπε...

Και κάτι άλλο που έχω προσέξει (έχω κι εγώ τις διαστροφές μου): αν όλοι όσοι γράφουν και σχολιάζουν στα μπλογκ υπέρ του ποδαλήτικου μέσου, η Ελλάδα θα είχε μόνιμη ποδαλήτικη κυκλοφοριακή συμφόρηση...

(Το έχεις προσέξει κι εσύ αυτό; )

demetrat είπε...

δαίμων - δαίμων

άλφα )Παράσημα όλα όσα καλά μου λες, δε το συζητώ.
Μόνο που το αυτοκίνητο δεν το περιλαμβάνω στην αυτόνομη αλήτικη συμπεριφορά.
και ρομαντιζμός το ποδήλατο;ιιιιιιιιιιιι μι σκότωσις τώρα.
ε ΠΟΤΈ!!
ρεαλιζμός και μπαζούκας μου βγαίνει εμένα.
Κιάν κάτι κρατάει μοσκοβολιά και όνειρο, είναι οι παλιές νεανικές μνήμες.

βήτα)μα ετούτοι που λες, δεν το βλέπουν το μέσον ως αλήτικον.
Παρά μόνον ως το πράσινο πρέπει τους.ή καθωσπρέπει τους.
Εμείς τα παραπεταμένα εδώ μέσα, του δώσαμε την χαμένη χάρη.

σ.σ
...το διεστραμμένο μου μυαλό;;;;;;;; !.
δ

βιολιστης στη στεγη είπε...

Πάλι θ' αρχίσω τη γκρίνια...Που, δεν είμ' απο χωριό και...ξέρεις εσύ, τη γνωστή κλάψα...
Αλλά!
Πώς να ξεχάσω, πως, όταν επιτέλους μούκανε δώρο τα Χριστούγεννα, ο θείος μου ο καλός ένα ποδήλατο (όχι, δεν ήταν Εσκα), για μιά βδομάδα ποδηλατουσα το καημένο τη διαδρομή υπνοδωμάτιο - διάδρομος - χωλ - τραπεζαρία και τούμπαλιν!
Μου απαγόρευε η Μαντάμ ντε Μποβαρύ την ποδηλασία στους δρόμους των Πατησίων, λόγω αυτοκινήτων!
Να κλαίω ή να μη κλαίω που δεν είμαι απο χωριό;

Anaksimandros είπε...

http://www.penapress.gr/home.html

koulpa είπε...

xaxa έκανα κι εγώ ένα ποστ προ καιρού.. "ζωή ποδήλατο".. αλλά το δικό σου.. και τα σχόλια.. είναι παραδόξως πιό κοντά στα βιώματά μου.. το είδα λίγο επιγραμματικά εγώ μου φαίνεται.. το μισό μου χρόνο μεγαλώνοντας τον περνούσα στη τρίπολη στη γιαγια.. κι εκεί το ποδήλατο ήταν καθιερωμένο τότε.. έχω συγγενείς και γνωστούς εκείνης της γεννιάς που δεν απέκτησαν ποτέ αυτοκίνητο.. όχι από οικολογική συνήδηση.. αλλά από συνήθεια μιάς ζωής.. κι εγώ ανέβαινα το χάραμα.. και με το ζώρι κατέβαινα στις 9 το βράδυ.. με γκρινια της γιαγιάς που κοιμόταν και ξυπνούσε με τις κότες.. :):)
αυτή την ελευθερία δεν την ξαναένοιωσα από τότε.. κι ας μεγάλωσαν οι αποστάσεις.. :):)
την καληνύχτα μου :):)

demetrat είπε...

βιολιστής
μωρή ζηλιάρα, εσύ είχες άλλα καλά στην Ιούλλιαμ Κίνγκ. :))
Πλάκα σε κάνω αυτή τη φορά.
Και σε καταλαβαίνω απολύτως.
Τό ξέρω μανάρι μου αλητόβιο πως εσύ ήσουνα φκιαγμένη γιά άλλους δρόμους και η μοίρα σου σε πέταξε στα πατήσια, αλλά τουλάχιστο τώρα, είσαι σε χωριό.

φιλιά
δ

demetrat είπε...

Anaksimandros

να περνάτε να μας ενημερώνετε
:)
δ

demetrat είπε...

koulpa

δώσε ρε παιδί το λινκι να πάμε να το διαβάσουμε, άσε που κάθε φορά μπερδεύομαι όταν έρχομαι στα χωράφια σου...
Η αλήθεια είναι πως εκείνη την ελευθερία δεν θα την ξαναβρούμε.Τουλάχιστο όμως να καταφέρουμε να τη γνωρίσουν κι άλλοι, και πιθανό μιά μέρα να γεμίσει ο κόσμος ποδαλήτες.
:))
δ

Sidepap21 είπε...

... και επαυξάνω ...
άσε που καίγονται και ...
μερικά αναθεματισμένα λιπίδια !!!
Καλησπέρα ...

koulpa είπε...

xaxa δίκιο έχεις.. αλλά δε γράφω και τόσο συχνά.. και μου φάνηκε εύκολο.. :):)

http://koulpaspot.blogspot.com/2009/11/blog-post_30.html

αλλά την φωτό την πιό παλιά τη βρήκα αργότερα..

http://koulpaspot.blogspot.com/2009/12/blog-post_24.html

χαχαχα νομοτελιακά οι πόροι τελειώνουν.. αλλά ίσως βρεθούν άλλες πηγές ενέργιας.. οι πράσινες δε προοθούνται γιατί δεν έχει βρεθεί ακόμα ο τρόπος ελέγχου τους.. αλλά η shell φτιάχνει ήδη ηλιακες κυψέλες.. :):)
την καληνύχτα μου :):)