13 Δεκεμβρίου 2010

κίτρινο τυρί

.






Πέρασα προχτές έξω από ένα παλιό καθαριστήριο, και μούρθε πάλι αυτή η μυρωδιά.

Ξέρετε όλοι εσείς των -ήντα, πως όσο παλιώνεις, τόσο δένονται οι μυρωδιές με τις εικόνες και τις μουσικές .
Έτσι και με μένα..
Συμβαίνει σπανίως αλλά συμβαίνει: Να λειτουργεί φυσιολογικά ο εγκέφαλός μου .Και να κάνει τις διαδρομές που κάνει ολονών ...........
.....Όταν το σχολείο μας βρώμαγε φαρμακίλα ,συνήθως λίγο πρίν από τα χριστούγεννα,μαζί με μία γλυφή αποστειρωμένη μυρωδιά κλιβάνου,ήξερα πως είχαν έρθει δέματα από την UNRA*.

Στη δεκαετία του '60 εκτός από τα συσσίτια που μας φιλευσπάχνιζε ως δεινοπαθημένη επαρχία ,η κυβέρνησις, και οι βασιλείς, -αφού πρώτα μας γάμησαν μαζί με τα φιλαράκια τους επί έτη -,ήρθε και ο σύμμαχος Τρούμαν που αποφάσισε κι αυτός να μας δογματίσει  απαξάπαντος μαζί με τον άλλον τον σχεδιαστή τον Μάρσαλ, βοηθώντας τα ψωμολυσσασμένα που όλοι αυτοί δημιούργησαν , στα ορεινά χωριά, αλλά και στις πόλεις της επαρχίας που προσπαθούσαν να επιβιώσουν.
Ήταν τότε που η Ελλάδα λιμασμένη , δυνάμωνε τη ραχοκοκκαλιά της ,με τις πρωτεΐνες και το ασβέστιο από το τυρί και το σκονόγαλα της "αμερικάνικης βοήθειας".
Εκτός από τις κονσέρβες του αμερικάνικου στρατού που μας μοίραζαν ,με το ληγμένο κίτρινο τυρί, (εκεί να δεις φοντύ , όχι μαλακίες ελβετικές, σου πω εγώ τι σημαίνει να λυώνεις το τυρί στο κατσαρολάκι και να κάνεις βούτες),και το σκονόγαλα που το ετοίμαζαν κάθε πρωί οι δάσκαλοι στην αυλή σε ένα καζάνι  που άχνιζε   μέσα στην παγωνιά.Και πήγαινε( νωρίτερα από μας που είχαμε) , η πιτσιρικαρία  που δεν είχε, με το κυπελλάκι το τσίγκινο να πιεί να ζεσταθεί το αντεράκι της .
Έστελναν και οι αμερικάνοι πολίτες, ό,τι νόμιζαν πως χρειάζονται τα φτωχόπαιδα της Ελλάδας σε ρούχα .
Ακόμα αναρωτιέμαι , πως διάλο πίστευαν ότι μοιάζει η φτώχεια , και μας έστελναν ένα κάρρο άχρηστα πράμματα
Ως εκτούτου, είχαμε φλομώσει στις νάϋλον παιδικές τουαλέττες- κάτι ροζουλιές ,σικλαμέν, γαλάζιες, λευκές και καναρινί οργάντζες , με κορσαζ και ζώνες από ντουσέζ με ψεύτικα λουλούδια.




                           

Λιζέζ ανκορά με βελούδινους φιόγκους που έδεναν γύρω από το λαιμό ,και μας έμπαινε στη μύτη η τρίχα και φτερνιζόμασταν σαν σεληνιασμένα όταν τις κάναμε μπέρτες γιά ξιφομαχία.
Και διάφορα πονπόν με μιά κεραία να τα ενώνει , που τα έβαζαν λέει στα αυτιά γιά το κρύο.


                       
Καθώς και κάτι κυλινΔρικά πράμματα από γουνάκι, άσπρα κάτασπρα, τρύπια από μέσα , και με ένα τριανταφυλλάκι απάνω στην πρόσοψη, γιά ομορφιά, που έπρεπε λέει να βάζουμε τα χέρια μας μέσα γιά να μη κρυώνουμε .
Αργότερα έμαθα πως αυτό το έλεγαν μανσόν, και το κατέταξα στα περιεργότερα,αφού είχε- εκτός από τη μυρωδιά της ασηψίας -, και μιά βοστωνέζικη αριστοκρατική καταγωγή........Τώρα τι χρώμα μανσόν να διαλέξεις γιά να παίξεις καρύδεςστο κοκκινόχωμα , και ποιό χέρι θα άφηνες απόξω ,ήτανε ένα θέμα οπωσδήποτε...
Ή πως να παίξεις κρυφτό , με τα χέρια κουλεμένα σαν με χειροπέδες μέσα στο κουνελί μανσόν .Οπότε χίλιες φορές τα δάχτυλα παγωμένα, παρά να τρέχεις σαν κολοβό και να σε προλαβαίνει στο φτύσιμο η μάννα.


                             
Ειδικά αυτά  , κατέληγαν άδοξα λασπωμένα και κατσιασμένα από κάτω από τα θρανία, και μεις συνεχίζαμε με τα χέρια γιομάτα χιονίστρες να παίζουμε μέσα στο κρύο.
Γιά παλτά που ψάχναμε και γιά ζακέτες ποτέ δεν βρήκα ούτε μία.Μόνο μιά φορά βρήκα ένα ζεστό πράμμα, αλλά ήτανε λέει γιά σκι (!!!!!!) και είχε ένα φερμουάρ μπροστά ,και έμπαινες μέσα, αλλά δε μπορούσες να πας γιά κατούρημα στο διάλειμμα, κι έτσι το έβαλα στη Τζένη (τη σκύλα μας ) που κρύωνε να κοιμάται απάνω ..............
Αυτά όλα τα καλούδια, έβγαζαν μιά περίεργη μυρωδιά σα νοσοκομείο .
Αργότερα έμαθα πως ήταν το απολυμαντικό.... στρώναμε ένα μεγάλο σεντόνι στη μέση της τάξης,αδειάζαμε όλα τα χαρτόκουτα, που μας έστελνε η Αμερική ,και ο δάσκαλος φώναζε έναν - έναν και διάλεγε τι ήθελε.Από όσο θυμάμαι, περάσαμε ζωή χαρισάμενη με , όλα αυτά τα μασκαραλίκια, διότι, ντυνόμασταν τις αποκριές μασκαράδες καλύτερα από τον καθένα.
Μικροί και μεγάλοι.


........
....
Πολλά χρόνια αργότερα , αυτό τρελλό τζούϊσυ αγόρι , αυτός ο ανθός της χοντρής καλοσύνης , είπε πως αν δεν υπήρχαν οι αμερικάνοι, ο λαός αυτός ,εμείς δηλαδή οι έλληνες ,θα είχε πεθάνει**.
Ξεχνώντας -όπως το συνηθίζει άλλωστε-, να πει και το άλλο μισό της αλήθειας, πως αν δεν υπήρχαν οι αμερικάνοι και τα φιλαράκια τους, ο λαός αυτός μπορεί και να μη χρειαζότανε τα καλούδια τους γιά να ζωντανέψει.
Ρε πουλάκι μου ,- σόρυ γιά τον υποβιβασμό αλλά δεν έχω τίποτα που να σε καλύπτει σε πτηνό.-, γιατί δεν το κοιτάς αυτό με τις μισές αλήθειες;
Τι νομίζεις δηλαδή ; πως άμα σε δει εσένα κανένας θα σε δει μισό ; Θα πει:
-αχ να ο Πάγκαλος ο ευτραφής;
Ο Πάγκαλος ο χοντρούπας θα πει!!
Η αλήθεια ξέρεις, δεν είναι σπληνάντερο να φας το μισό με την παρέα, και μετά να  κρύψεις το άλλο μισό   να το φας όταν θα είσαι μοναχός σου.
Θέλει ακροατήριο.
Κοίταξέ το σε παρακαλώ αυτό με τα μισά, γιατι μέ πλιγώνιες και δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ανταπεξέλθω.


........................
Όλα τα νάϋλα και τα τούλια που μου πέτυχαν στις μοιρασιές τα κράτησα και ντύθηκε και η Κική μου μασκαράς,



                                      

Μάλιστα έντυσα και το φίλο μας τον  Κώστα νύφη μιά χρονιά και πολύ του άρεσε,και το κράτησε από τότε.
Με μιά μακρυά νάΫλοΝ άσπρη τουαλέτα εκ Οκλαχόμας με σατέν ζώνη .
Είχε και τρινταφυλλάκια σωμόν ,που του τα καρφίτσωσα στα μαλλιά.
.................................................................
Ακόμα βλέπω και ξεραίνομαι στο γέλιο, την πιτσιρικαρία,  απάνω από τα χειροποίητα πουλόβερ  από παλιά ξηλώματα ,και τις ποδιές που μας έρραβαν οι μαννάδες μας -με κείνο το στρίφωμα του μισού μέτρου γιατί θα ψηλώναμε λέει του χρόνου-,να φοράμε τα κλιβανισμένα νάϋλα της αμερικάνικης ντεμπυτάντσας, και να  γυρνάμε στα σπίτια μας  στολισμένα  σαν τις μαϊμούδες τ' Κατσουλάρ'.
Παίζαμε πάντα στο δρόμο της επιστροφής γιά το σπίτι .
Οπότε εύκολα μπορεί κανείς να φανταστεί όλο αυτό το πολύχρωμο τούλι, νάϋλο και μανσόν σουρνάμενο μέσα στη σκόνη και στη λασπουριά να μεταφέρεται ως λάφυρο στο σπίτι.
...............................................

Νάσαστε καλά ωρέ σύμμαχοι που μας ντύσατε στις ομορφότερες αποκριές μας...
Μόνο που παρακάναμε γερή ραχοκοκκαλιά από το τυρί και το σκονόγαλα και τώρα το πληρώνουμε πάλι, αφού δεν δυνάμεθα να σκύψωμεν και να γονατίσωμεν αρκούντως να περάσετε ξανά από πάνω μας.


δ





* Μιά τόσο εξαθλιωμένη χώρα οι οικονομικά ισχυροί την προσανατολίζουν με ευκολία κατά τα συμφέροντά τους. Στην αμέσως μετά την Απελευθέρωση πεινασμένη Ελλάδα μόνο η ΟΥΝΡΑ (UNRA =United Nations Relief and Rehabilitation Administration) «ρίχνει» περίπου 2.000.000 τόνους ειδών πρώτης ανάγκης, που όμως διανέμει το δίκτυο της κυβέρνησης σε συνεργασία με το παρακράτος της υπαίθρου (ΜΑΥ, Τάγματα Ασφαλείας κ.λπ.). Η βοήθεια αυτή, κάτω από την «προστασία» των Αγγλων, λειτουργεί σε δύο κατευθύνσεις: αφενός ενισχύει συστηματικά το τότε παρακράτος, ενώ αφετέρου υπονομεύει κάθε παραγωγική προσπάθεια εφόσον: «κανένα είδος εγχώριου αγαθού δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί σε τιμή και ευκολία απόκτησης τα αντίστοιχα της ΟΥΝΡΑ». Την ΟΥΝΡΑ διαδέχεται, με το γρήγορο πέρασμα της Ελλάδας στην αμερικανική «προστασία», το πασίγνωστο Δόγμα Τρούμαν με τα τριακόσια εκατομμύρια δολάρια «βοήθεια», το Σχέδιο Μάρσαλ με τα δύο δισ. δολάρια «βοήθεια» και η συνακόλουθη λογική της «συγκυβέρνησης» με τους Αμερικανούς (σύμφωνα με τους όρους του Σχεδίου οι Αμερικανοί διαχειρίζονταν από κοινού με τις ελληνικές κυβερνήσεις αυτά τα τεράστια για την εποχή ποσά)."



**«Η χώρα αυτή (σ.σ.: η Ελλάδα) δεν θα υπήρχε αν δεν υπήρχαν οι Αμερικάνοι. Διότι, με την παρέμβασή τους στον εμφύλιο πόλεμο και αργότερα με το σχέδιο Μάρσαλ, θα έλεγα μάλιστα και πριν, κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου με την ΟΥΝΡΑ, που βασικά από τους Αμερικάνους χρηματοδοτούνταν, διέσωσαν τον ελληνικό λαό».

36 σχόλια:

Orelia είπε...

θα κάνω το πιο περίεργο σχόλιο που έχεις δεχτεί: το ξέρεις πως είσαι πολύ γλυκιά ωρε;
μάλιστα!
αυτό είσαι
τέλος

demetrat είπε...

και πέτυχες διάνα.
Όντως , γλυκιά σπανίως με έχουνε πει.
Ίσως είσαι το τέταρτο άτομο σε όλη μου τη ζωή.

:)
δ

αθεόφοβος είπε...

Στην Αθήνα δεν είχαμε ούτε τυριά ούτε ρουχισμό εξ Αλαμπάμας.
Τι μου θύμισες όμως..
Είχε η μάνα μου ένα μανσόν που είχα την περιέργεια να χώσω μεσα ενα κουνέλι για να δω αν θα βγεί από την άλλη μεριά!
Από τότε είχε φανεί το ερευνητικό μου πνεύμα αλλά δυστυχώς δεν εκτιμήθηκε δεόντως από την μάνα μου όταν είδε την τελική κατάληξη του μανσόν της!

VAD είπε...

Και νόμιζα πως μόνο εγω πρόλαβα το γάλα-σκόνη και το "κασέρι"(τι κασέρι,τυρι της πλάκας ήταν,χειρότερο κι απ'το γκούντα)...

demetrat είπε...

αθεόφοβος
ε λοιπόν εσύ ξέρεις απίθανα πράμματα γιά άντρα .
Άκου ξέρει το μανσόν!!!!
(θα πρόσεξες ΄βέβαια, που δεν σχολίασα το ..κουνέλι που έβαλες στο μανσόν ε;)
χα χα χα
δ

demetrat είπε...

VAD
Θυμάμαι τα τυριά ,τα συσύτια και τα τούλια μέχρι το '66.
Όταν πήγαινα στο δημοτικό.
Τι κασέρι καλέ, τυρί με πατάτα ήταν από τις προμήθειες του αμερικάνικου στρατού που είχε λήξει .
Από αναλύσεις της κυρά Άννας που κανείς δεν τόλμησε ακόμα να τις αμφισβητήσει.
δ

donasonora είπε...

Λυπάμαι αλλά δε δέχεται το κείμενο που έγραψα.Δοκιμάζω με αυτό

donasonora είπε...

Αχ βρε Δημητρατ τι μου θύμησες τώρα;μου θύμησες τα δικά μου,αυτά που με έκαναν από μικρή να διαφέρω και να σνομπάρω τους τρόπους και τις βοήθειες των βολεμένων.Χούντα ήτανε, χούντα στις αρχές της.Και οι κυβερνώντες ήθελαν να φαίνονται καλόκαρδοι και φιλάνθρωποι.Και ερχόταν κάθε τρεις και λίγο στο σχολείο μας που λες κάλεσμα,να παρεβρεθούμε στην εκδήλωση που θα μιλήσει ο τάδε ,και μας τρέχανε σαν χορωδία από δω κι’απο κεί, και μας τραβολογούσαν μέχρι αργά, και ακούγαμε επί ώρες ομιλίες,και φεύγοντας μας έδιναν πότε ένα μολύβι,πότε ένα τετράδιο για τον κόπο μας.Έχουμε εγκαινιάσει έργα εμείς…έχουμε τραγουδήσει εθνικούς ύμνους …. Δεν θυμάμαι να μας έδωσαν ποτέ και τα δύο,ή περισσότερα από ένα.Τα σχόλια της μαμάς μου –ανησυχούσε -ήταν σαν αυτά της δικιάς σου,αλλά τι να έκανε;της ασκούσαν πιέσεις. Στον ίδιο χορό και η εκκλησία.Το φιλόπτωχο σωματείο της,στις γιορτές έκανε μαζέματα και φιέστες και καλά για τα άπορα παιδιά της ενορίας.Η δική μου οικογένεια ήταν παλαιοημερολογίτες,και δεν σχετίζονταν καθόλου με αυτούς,και δεν το είχαν σε καλό να τους συναναστρεφόμαστε. Είχα όμως ένα θείο μπακάλη,που έμενε απέναντι,και αυτός σχετιζόταν μια χαρά. Εγώ που λες έραβα.Από τα πέντε.Και μια χρονιά οι κυρίες της φιλοπτώχου ήθελαν να ντύσουν τα παιδάκια,και δεν τους έβγαινε ο χρόνος,τους είχαν τελειώσει και οι μοδίστρες,οπότε μέσω του θείου έφτασαν και σε μένα,να τους βοηθήσω στα στριφώματα και να με ανταμείψουν με ένα ταγιεράκι. Μου κουβαλούν λοιπόν στο σπίτι τα ταγιεράκια,να κάνω τα τελειώματα στο χέρι,να ράψω κουμπιά,και κουμπότρυπες κ.τ.λ ,και παθαίνω κολάπσους.Πάει έπαθα από τα χρώματα λέμε.Το ποιο ζωηρό ήταν το ωχρένιο;τόλεγες,με παραλλαγές σε μπορντο πράσινο τσιρλί,καφεσκα…. συγγνώμη αλλά δεν μπορώ να συνεχίσω.

donasonora είπε...

Συνέχεια
Δεν το ξεπέρασα αυτό με τα χρώματα από τότε. Και αφού δεν μπορούσα να συγκρατηθώ,και να πω ευθέως την γνώμη μου σαν μικρό που ήμουν,ρώτησα το αυτονόητο.Τα μαύρα ποιος θα τα φορούσε;ήταν και τρία κομμάτια μαύρα.Μα τα ορφανά,ποιος άλλος παιδί μου ήταν η απάντηση,δεν επιτρέπετε παιδιά με πένθος να φορούν χρώματα!!μάλιστα.Ταγιεράκι μαύρο για εξάχρονο.Τάξις και ηθική.Άσε σου λέω τι μου θύμισες..α..με κάλεσαν και στην εκδήλωση που θα τα έντυναν,και πήγα,γιατί ήταν οριστική πια η φήμη της αριστερής οικογένειας,και δεν τολμούσε να πει όχι η γυναίκα.Και είχαν και μπουφέ,που κατέληξε σε ομαδική δηλητήριαση για τα παιδιά που έφαγαν.Εγώ είχα ένα ένστικτο από τότε για το τι τρώγετε,και ήμουν και λιγόφαγη..Και επέμεναν να μου χαρίσουν και μένα ένα ταγιεράκι στο τέλος, αλλά επέμενα ότι έχω και δεν χρειάζομαι άλλο και τη γλύτωσα παίρνοντας κάποια πανιά που περίσεψαν, που από ποιότητα, ούτε για ποδιές δεν έκαναν.Την επόμενη φορά που θέλησαν να εισπράξουν από το παγκάρι,δεν έκαναν φιλανθρωπική φιέστα,έπαθαν ληστεία.Τότε ήμουν 9 χρονών που γίνονταν αυτά,και τυχαία μεγαλώνοντας ασχολήθηκα με το σχέδιο μόδας.Εντελώς τυχαία οι ιστορίες είναι από την Κοκκινιά.

donasonora είπε...

Το μύνημα το έστειλα μόνο μια φορά,αλλά κάτι το έκανε σε τριπλό.Διόρθωσέτο και συγγνώμη για το σεντόνι

Mambo Tango είπε...

Αποκλαυστικό!

La koumbara είπε...

Με πρόλαμε η Ορέλια.

Darthiir the Abban είπε...

Τί να πεις, αυτή την χώρα δεν την κυβέρνησαν έλληνες εδώ και αιώνες. Όμως και η πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας ήθελε να λέγεται έλληνας, αλλά να είναι ευρωπαίος αριστοκράτης ή αμερικάνος "πολίτης".

demetrat είπε...

donasonora

Μη σε νοιάζει , θα τα σάσω εγώ τα περισσευούμενα.Στο πυρ το εξώτερον.
Όλη η επαρχία και οι φτωχογειτονιές της αθήνας, στα συσίτια και τις ούνρες ήταν.
Ευτυχώς σε μας εδώ, το καζάνι με το σκονόγαλα, και η μοιρασιά των τουλιών γινόνταν στο σχολείο από τους δασκάλους.Συσίτιο γινόνταν σε ένα παλιό λιοτριβιό, αλλά από όσο ξέρω ,οι μισοί μου συμμαθητές τρώγανε γιά μεσημέρι εκεί, δίχως μέσον και τέτοια.Όσο γιά εγκαίνια .... ουυυυυυυυυυ!!!!!!!!!!
Επίσης, έχω ξεπροβοδίσει την βασιλική οικογένεια εγώ και όλα τα δημοτικά με σημαιάκια ... (και κατάρες) στημένα στο δημόσιο δρόμο πάντα κιάλλη μέσα σε κρύο και σε ζέστη, από όπου μας έκανε την τιμή να περάσουν οι λίμο με τους βασιλιάδες και τα σκυλάκια τους .... τα θυμάμαι, και αγριεύω.Αλλά ποιός δάσκαλος θα τολμούσε να σηκώσει κεφάλι και να πει όχι.
(όπως βλέπεις έχω και γω μία τάση στα σεντόνια)
δ

demetrat είπε...

μάμπο
καλώστηνε κι ας φοράει και κράνος.
:)
δ

demetrat είπε...

κουμπαρούλα
δεν τα αφήνετε τα σάπια μετά της ορελίας, άντε γιατί πήξαμε στα μέλια.
Γλυκειά ορέ εγώ;;;;;;;;;;;
γιά να συνέρθουμε και να αγριέψουμε λίγο.
εγώ πάντως άμα με πεις τη λέξη πάγκαλος γίνομαι κανονιοφόρος.
:)
δ

demetrat είπε...

άραψ
κανένας μα κανένας Βασίλη μου.
Και όσοι τόλμησαν να διεκδικήσουν την αξιοπρέπειά τους , ποδοπατήθηκαν από όλους.
Γιαυτό σε λέω , από ένα μπαξέ όλοι, σε μπαλκόνια και σε ταράτσες.
Με τις ειδικές σακκούλες καλλιέργειας, μέχρι πατάτες βγάζεις.
(θα ανέβετε προς τα δώ;)
δ

La koumbara είπε...

Μα δεν μπορώ να τα αφήσω τα σάπια βρε Δήμητρα. Σάπια ήταν τα ροδάκινα που είχαν κάνει πολτό και (πριν τα στείλουν στη χωματερή-είδες-η-ΕΟΚ) μας τα μοίραζαν στο σχολείο σε σιδερένια βαρελάκια.
Το θυμάται κανείς αυτό;

demetrat είπε...

το θυμάμαι εγώ.Και κάνεις λάθος δεν ήταν σάπια, ήταν μιά κίνηση που δυστυχώς δεν ευδοκίμησε, των παραγωγών, που προκειμένου να τα στείλουν στις χωματερές, τα έκαναν πολτό και τα μοίραζαν στα σχολεία σε τετράκιλους στρογγυλούς ντενεκέδες.
Μου τάφερνε ο μικρός μου κυλώντας τα, γιατί ήταν και ασήκωτα βέβαια γιά παιδάκι 8 χρονών.Αλλά ήταν ξεροκέφαλο και μουλαροκατασκευή σαν τη μαννούλα ,και τα κουβάλαγε.
Επειδή δεν ήταν χυμός, αλλά πολτός, τα παιδιά νομίζανε πως ήταν χαλασμένα.Πίστεψέ με δεν ήταν.Έκανα τις καλύτερες μαρμελάδες της ζωής μου.Δυστυχώς, την επόμενη χρονιά η ΕΟΚ δεν τους άφησε να κάνουν ούτε αυτό.Και τα ροδάκινα κατέληξαν στις χωματερές.
Τη δραχμή μου θέλω πίσω ρέεεεεεεεεεε.
φιλιά πολλά στις γυναίκες σου.
δ

glam είπε...

Ναι ορέ, φταίνε κιόλας , που δεν μας άφησαν να πεθάνουμε από την πείνα......
Δεν λέω ότι δεν περάσαμε ζόρια αλλά θα ήθελες να είχαν “υιοθετήσει” πχ την Αλβανία αντί για μας. (Τότε που τα συμφώνησαν με τον μεγάλο πατερούλη...)
Φαντάσου να δουλεύουμε τώρα , λέει, όλοι μετανάστες στην Αλβανία και να ακούς και από πάνω: “δεν θα γίνεις Αλβανός ποτέ....”

Φιλιά στην πιο γλυκιά “ζοχάδα” του διαδικτύου.......!

ΥΓ. Ξέρεις ότι δεν αντέχω τους πειρασμούς;))

demetrat είπε...

glam
Οι συμφωνίες με το μεγάλο πατερούλη είναι γνωστές.Αυτό που κανένας δεν μπορεί να ξέρει είναι τι θα γινόταν σε αντίθετη περίπτωση, εκτός κι αν είναι αναδρομικός μάγος.
Το να λέμε οτι επειδή έγιναν σε άλλη χώρα, άλλους πολίτες άλλα καθεστώτα αυτά που έγιναν δε σημαίνει τίποτα ίδιο γιά μας.Δεν γνωρίζω εγω εξ άλλου τόσο μεγάλο οπλισμένο στρατό στις γειτονικές χώρες που να ανήκει στην αριστερά.Οπότε συμπεράσματα μαγικά δεν διαθέτω.
Τώρα γιά τις φιλευσπλαχνίες που λές.
Μήπως θάτανε καλύτερα, ούτε να μας κάψουν ούτε να μας αλείψουν λάδι;
λέω γω τώρα.
(άντε πάλι με τα μέλια.Είχες παραγωγή καλή φέτος;)
δ

glam είπε...

Δυστυχώς, φέτος ούτε για να φάνε τα ίδια δεν έβαλαν....με το ζόρι τα κρατάω ζωντανά....!

Ανώνυμος είπε...

Tι μου θύμισες Δήμητρα!
Ψοφόκρυο στην αυλή του σχολείου,
τα καζάνια με το σκονόγαλα στημένα,
εμείς με τα τάσια τα αλουμινένια
στα χέρια,το σακουλάκι με την απαραίτητη ζάχαρη,αλλιώς δεν πίνονταν το άτιμο γάλα!Κάποιοι
είχαν και κακάο μπας και νοστιμέψει ο γύψος.Το τυράκι λοιπόν,παραδόξως μου φαινόταν νόστιμο,πορτοκαλί τριγωνικά κομμάτια που μου τα θυμίζει το cheddar,το σημερινό.
Το γάλα κατέληγε σε διάφορες τρύπες
της αυλής,απ'την πλειοψηφία της μαρίδας, αρκεί να μην ήταν στην αυλή η κ.Ολγα με την βίτσα.
Δεκαετία του 60 σε κάποιο σχολείο
της βόρειας Ελλάδας.
Νομίζαμε πως αποδράσαμε από κείνη την εποχή.Την βλέπω να ξανάρχεται
οσονούπω...

demetrat είπε...

glam

και γώ νόμιζα πως φέτος με τον καλό καιρό, θα έφερναν περισσότερη γύρι.
δ

demetrat είπε...

ανώνυμε

α, εσάς σας το δίνανε σε τρίγωνα;
εμάς σε μεγάλες κονσέρβες του στρατού των 2 κιλών νομίζω.
Ελπίζω να μη ξαναγυρίσουμε εκεί, γιατί το κακό είναι πως δεν υπάρχουν και τα κοπάδια γιά κανά γάλα της προκοπής.Βλέπεις τα κάνανε επιδοτήσεις σε ό,τι μαλακία καλλιέργεια υπάρχει μόνο και μόνο γιά να φάνε τα φράγκα.Και οι τσομπάνηδες ρήμαξαν.
Λες να βρεθούμε με γίδα στο μπαλκόνι;
:)
δ

Vita είπε...

Εκείνη η εποχή έφταιξε που αγανάκτησα να δοκιμάσω αργότερα το πληγούρι.Σαν στόκο το έφτιαχναν οι μαγείρισσες του συσσιτίου...
Τι μου θύμησες κοπελιά!

Darthiir the Abban είπε...

(Α μπα. Χριστούγεννα πολύ σπάνια!)

demetrat είπε...

Vita
Το πληγούρι δεν το είδα μαγειρεμένο, είδα όμως ένα κουάκερ που ήταν σταν ψαρόκολα.Και άρπαζε και από κάτω στο καζάνι και τσίκνιζε.
Τώρα που τα ξαναθυμάμαι ένα ένα..πώς διάλο καταντήσαμε και αφήσαμε αυτούς τους ανίκανους-κλεφτες-και πουλημένους να μας κυβερνάνε τόσα χρόνια στο όνομα τάχα του καλοσερβιρισμένου σοσιαλισμού;
δ

leondokardos είπε...

Εύχομαι χαρούμενα Χριστούγεννα και ένα ετυχισμένο Νέο Χρόνο.

ΔemΩΝ είπε...

Καλές Γιορτές Δήμητρα

faraona είπε...

Εξοχα όσα διάβασα!




Τις ευχές μου .._/|_★...★ * *●•٠·
....>,"< ★...★...★* __Π___
˛ *__Π ___*。* ˚ ˚ /______/~\ 。
...*/______/~\˛ ˚ |田田 |門| ˚
...|田田 |門| *Για ήρεμες ημέρες μαζί με αγαπημένους* ♥♥♥
σε φιλώ!

demetrat είπε...

Όλους σας ευχαριστώ πολύ γιά τις ευχές σας.
Να είστε γεροί, και γεροί και γεροί.Τίποτα άλλο.
φιλιά.
δ

kapetanios είπε...

τις καλύτερες ευχές μου μανδαμ D , για όλους σας

vangelakas είπε...

Χριστὸς ἐτέχθη!

demetrat είπε...

και γώ τι θες να κάνω Βαγγέλακα;
ΕΓΩ ΤΟΝ έτεξα;
εγώ τα παιδιά μου τα μεγάλωσα, αυτόν να τον συμμαζέψει η μάννα του.
δ

Καίτη είπε...

Τι μου θυμίζεις τώρα Demetrat που κάνω δίαιτα.
Το καλύτερο τυρί των παιδικών μου χρόνων και το πιο κατάλληλο για βρώση σ'αυτή την ηλικία.

"Και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία"

Το Αγγελικό σάλπισμα που διέσχισε για άλλη μια φορά τους αιθέρες και που θα ηχεί
μέχρις ότου η ειρήνη να φωλιάσει στις καρδιές όλου του κόσμου.