4 Μαΐου 2011

αχέρων








Δεν μπορώ να τον φανταστώ με πικρά και μαύρα νερά.
Φαρμακωμένα σαν το θυμό του Δία, -γιατί ξεδίψασε  λέει τους Τιτάνες -.
Κι ο Δίας ως γνωστόν  -όπως όλοι οι Δίες εξ άλλου , χαλιότανε άμα ξεδίψαγες τους διψασμένους.
Ειδικά άμα ήτανε  Τιτάνες!
Αχέρων.
Δίχως χαρά.
Ένας ποταμός λύπης και δακρύων που μάζευε κι άλλους λυγμούς  από τους δύο παραπόταμούς του ,που ενώνονταν μαζί του λίγο πριν από τη λίμνη της σαπίλας.Την Αχερουσία.
-Τον Κωκυτό, σχηματισμένο από  τους κοπετούς και τους θρήνους των πενθούντων ζωντανών.
-Και τον Πυριφλεγέθοντα .Τη φωτιά της κάθαρσης, της τιμωρίας.
Αυτό  το μαύρο ποτάμι ,που οδηγούσε κατευθείαν στον  Άδη ,ανεβοκατέβαινε ο Ερμής με την ψυχούλα που κουβάλαγε  πεσκέσι γιά τον ψηλό χτικιάρη  με το δρεπάνι......
Στις πύλες του Άδη ,στις όχθες της Αχερουσίας δηλαδή ,  περίμενε ο Χάροντας  να  την παραλάβει μαζί με τον οβολό της , γιά να την οδηγήσει στα κάτω διαμερίσματα...
Άλλος γιά τους ζωντανούς.Άλλος για τους πεθαμένους.
Μωρέ ήξεραν αυτοί!!!
Σάμπως τον είχε δει τον ( Ά )δη ποτέ κανένας;
Ωστόσο τάχαν καταφέρει και τότε οι παπάδες να πλήρωνει ο κοσμάκης γιά την εγκατάσταση  στο αόρατο.
Αν δεν ειχες οβολό λέει, δε σε χώνανανε στο κατώϊ το  άραχλο .
Παρά γύρναγες  σαν την άδικη κατάρα στη ζωή, μέχρι να βρεις τα φράγκα γιά το εισητήριο.
Αυτό είναι μάρκετινγκ  όχι τα δικά μας τα μπαρμπούτσαλα: Να  σε κάνουν να φοβάσαι μήπως και δεν φτάσεις στον άδη.
Που όχι οβολό,ούτε τον πυρετό μου δε θα τούδινα του χλωμιάρη  , προκειμένου να κόβω βόλτες στα ανώγεια.
Τέλος πάντων, είχαν κάνει κι ένα κόζι νεκυομαντείον στο λοφάκι, πανταχόθεν ελεύθερο και αεριζόμενο από τους αέρηδες της θάλασσας και  του βουνού,απάνω από το έλος της Αχερουσίας, όπου ερχόντανε οι  ψυχούλες , και έδιναν χρησμούς στους αγαπημένους ζωντανούς ,που δε βολεύονταν με την απουσία τους τρομάρα μου...
Με μεσάζοντες τους ιερείς βεβαίως.και  έναντι πεσκεσίων ....
Στους οποίους βγάζω το καπέλλο όταν βλέπω  τα μέρη που  διάλεγαν να χτίσουν τα ιερά τους.
Διότι ,  γιά να διασχίσει την αχερουσία  πλάσμα ζωντανό, έπρεπε να είναι αεροστεγώς συσκευασμένο μήπως  γλυτώσει από το θηλυκό κουνούπι ,που του την έπεφτε σε σχηματισμό σμήνους..Ελονοσία και το μέγα έλεος.
Οι πύλες του άδη σου λέει... ...!!!
Γιά το νεκυομαντείον θα τα πούμε αργοτέρως.

Τώρα προέχει ο ποταμός ο Αχέροντας .Ο Μαύρος .
Δεν ξέρω πως ήτανε παλιά, τότε επί χάρου , αλλά  προσωπικώς δεν έχω δει πιό διαφανή νερά










Μήνας απρίλης.
Τα ποτάμια είναι θολά γιατί λιώνουν τα χιόνια.




Ο αχέροντας όμως, μου δείχνει τα βότσαλα της κοίτης του.
Να τον πιείς στο ποτηρι.





Σε τέτοιο μονοπάτι ,    μάλιστα....




να πορευτώ  και χωρίς βαρκάρη.
Μόνο με  οδηγό γιά την ανάβαση στις πηγές.
Εκεί , κατά τον αύγουστο.






δ