12 Απριλίου 2011

ντοματόσπορος






Μερες που έρχονται ξανά ,μες στο μυαλό μου φέρνουν
διάφορα σουβλιστικά και με συμπαρασέρνουν.


θέλω να βγάλω εξ εμού , -απόγονον σουλίου-
το άτιμον το δουνουτού, κι αυτού του πιστολίου .


Καινούρια τοποθέτησιν , θέλω να βρώ ταχέως,
και το πιστόλι να εμβεί εντός άλλου παχέως.


Εξ άλλου ,κώλους έχωμεν, αυτούς των εισπραχτόρων
μετά του αρχηγέως τους , και των λοιπών εμπόρων.


Λαμόγιων ευρωπαϊκών, πούρχονται κάθε μήνα
να επιθεωρήσουνε τους σκλάβους στην Αθήνα.


Σκέπτομαι μεθ' εντάσεως την κίνησιν εκείνη,
που θα τους κάνει να ιδούν Πάγκαλον με μπικίνι.


Εισέρχονται λοιπόν στον νου, σχέδια εκδικήσεως
θυμού , μανίας άγριας, μέχρις εξαφανίσεως .


Αντρες γυναίκαι και τεκνά ,όπου τους βρείτε ,κράξτε.
Όσο μπορείτε .Δυνατά .Την ευκαιρία αρπάξτε.

Εκεί ,την ώρα που έτοιμοι θα είναι να τσουγκρίσουν
το αυγό το χοντροκώλικο ,και νίκες να αθροίσουν,

καθώς το συνηθίζουνε όλα αυτά τα χρόνια
που φέρνουν γύρα στά χωριά ,τρώγωντας ,τα κοθώνια.

Τότε φωνή να ακουστεί ,μες στη Λαμπρή αγρία,
να τους υπενθυμίσουμε τη στάση την αχρεία

Κι αντί να κάτσουν να γευτούν, τα σουβλιστά κατσίκια
να τα μαζέψουν έντρομοι , να φύγουν τα καθίκια.


Να μάθουν πως το κράξιμο , ισχύει παλαιόθεν.
Επίσης και το φτύσιμο .Και το ρωτάν το πόθεν.

Άει στο καλό , με κάνατε την λίμπιντο νταντέλα
κι αντί φαντασιώσεων να βλέπω η κοπέλλα

Πως πίπτω επί Πάγκαλου, τον φτύνω , τον μουτζώνω
κι αντί να εντρομίζομαι , εγώ να ολοκληρώνω;

κι ενώ περνώ τη νύχτα μου με όνειρον φρικώδες
ουρλιάζοντας εξ επαφής στο πλάσμα το γλοιώδες ,


την επομένην το πρωί ,ιδού !! πανευτυχής!
πίνω το καφεδάκι μου , με ανάταση ψυχής.





.................................................................................................................................





Το μπλογκ καταφεύγει στο προτελευταίο χαράκωμα της αντίστασής του.Το γέλιο.
Δεχόμεθα και πεζά σχόλια.Ό,τι δύναται ο καθένας.
Επίσης κυκλοφορεί γυμνόν (άνευ φωτογραφίας),γιά να βοηθήσει τη φαντασία σας.Η καλύτερη φαντασία παρακαλείται όπως αποσταλεί με μέηλ , γιά να αναρτηθεί.


δ







6 Απριλίου 2011

αχ ! κι άλλος άντρας







Με τη χαριτωμένη άνεση του αγγλοφωνου. που σε διακρίνει
Με την αεράτη περπατησιά σου, κάπου εκεί  την περσινή άνοιξη
δήλωνες λεβενταρά  μου και συ ,πως θα παραιτηθείς αν αποτύχαιναν τα μέτρα που μας πήρες.
Τουλάχιστο ένα είναι σίγουρο.
Πως ετούτη η σοδειά αντρών, δεν θά μπορέσει να αναπαραχθεί.



δ