8 Δεκεμβρίου 2012

χέσ'τ'κι η φουράδα στ' αλών'






http://www.tanea.gr/oikonomia/article/?aid=4774026




.σκέφτομαι τι καλά που είμαι  , με την κούπα ζεστό καφέ, την αποχαύνωση στο μάτι , να χαζεύω έξω , το χορτάρι είναι βρεμένο , πάλι έβρεχε τη νύχτα σκέφτομαι, ξαναγυρνάω στις εφημερίδες ,και γιά πες μου τώρα εσύ που μου λές να μη θυμώνω τι να κάνω τώρα εγώ μιά γυναίκα μόνη ; που βλέπω τον "Χριστόφια που δακρύζει ", και σκέφτομαι πως αυτό το πράμμα δε βρήκε να χύσει ένα δάκρυ όταν τότε στο Μαρί δολοφόνησε  δεκατρείς ανθρώπους , παιδιά αλλονών ,  φαντάρους ( και δεν ξέρω πόσοι πέθαναν κατόπιν , από τους εξήντα τόσους φριχτά τραυματισμένους ) αφού με δικές του διαταγές κρατάγανε σαράντα Κούγκια μέσα στο στρατόπεδο κάτω από τον καυτό ήλιο της κύπρου, και πως είναι ο κύριος υπεύθυνος γιά τη σκλαβιά της στο μνημόνιο, αφού μαζί με τις ψυχές εξαέρωσε και ένα προϋπολογισμό του νησιού μαζί με το εργοστάσιο της ΔΕΗ που διαλύθηκε απο την έκρηξη ,σκέφτομαι που ενώ εγώ τότε περίμενα να δω μιά συγνώμη , μιά παραίτηση , μιά αξιοπρεπή αυτοκτονία τελοσπάντων , αυτή η ανεκδιήγητη καρικατούρα περιφερόταν στα κανάλια τραυλίζοντας τις ίδιες γλίτσες περί εκβιασμών και πιέσεων όπως και τώρα,γατζωμένος με νύχια και δόντια από την προεδρική καρέκλα, και θυμήθηκα που μου πήρε δυόμισι χρόνια να καταλάβω τη διαφορά του αααααααααααχααχαχαχαχαα αριστερού ΑΚΕΛ απο τους δεξιούς , ώσπου ευτυχώς στο τρίτο μισό βρέθηκαν δυό φίλοι κύπριοι, αριστεροί κανονικοί σαν και μας, και μου εξήγησαν πως όχι δεν είμαι ένας μαλάκας όπως νομίζω , αλλά πως η διαφορά έγκειται στο πλήθος των κουμπάρων που διαθέτει ο καθένας τους , γιαυτό σας λέω σύντροφοι Αλέκα και Αλέξη να προσέχετε τις αγάπες σας με τα "αδελφά ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΧΑΑΑΑΑΧΑΑΑΑ κόμματα " γιατί οι αριστεροί του ΑΚΕΛ έχουν τόση ομοιότητα με τους δικούς μας κομμουνιστές , όσο ο φάντης με το ρετσινόλαδο και γιατί εμένανε ακόμα με τσούζουνε οι αγκαλιές με τον τσαουσέσκου και την παρέα του, και πέσμου ό,τι θές εσύ τώρα αλλά το μόνο που θέλω είναι να βγάλω ένα ΨΟΦΑ ΧΡΙΣΤΟΦΙΑ και να ηρεμίσω.ουφφφφφφφ.

δ
 

16 Οκτωβρίου 2012

παιδιά, χίλιες φορές το αυγοτάραχο








Πέρασα και γω όπως πάρα πολλοί παραπλανημένοι και αθώοι πολίτες, από το μαρτύριο του χαβιαριού ,παρέα με μιά αυτοκράτειρα/Ντενέβ -αν θέλει ο θεός -, να παλεύει με το τσαγούλι της- που δεν ήξερες κατά που θα γείρει τελικά-, και την ισομερή κατανομή  μασέλας και αρπαχτής  ...






Το τεκνό της μάλλον,   Παπακαλιάτη , με ύφος κακού πουλιού , αμέρικαν ίγκλ εν προκειμένω , σε κόκκινη στολή ουσάρου  και περούκα.
Με μιά μάννα που ξώμεινε απ' το "νησί"-εγώ την κακιά ξέρω να κάνω αυτή θα κάνω- , και θαύμα θαύμα πιό μικρή απ' το γιό.
Με πεντέξι πουτάνες από Μέτσοβο μεριά - γνώρισα  τις καραμελωτές και τα μπαστά - μέσα σε ένα μπουρδέλο που  έφερνε  σε ξενώνα λίντερ και μπάμπουσκα.
Και καλά πουλάκι μου, πες πως  εσύ ως κουλτουριάρης δεν έχεις πάει ποτέ σε μπουρδέλο .Χάθηκε  να αντιγράψεις μιά κουκλίτσα της νέας ορλεάνης στο πιό χωριατέ; Χάθηκε μιά μαντάμ Ορτάνς ;χάθηκε ένα σαλόν κίττυ;
Εν πάσει περιπτώσει , τόθελες  κάτι σε Πίνδο, σε δυτικό Ζαγόρι ; Πλέρωσε και κανά τσομπάνο να μπει μέσα καλό μου!...
Γίνεται ορέ αυτοκρατορική αυλή Αικατερίνης της μεγάλης,  με δεκαεφτά κομπάρσους και κομπαρσίτες, και οίκος ανοχής με οχτώ;

Μακρυά κι αλλάργα καμάρια μου  .
 Δεν ξερω τι αγαπάει ο θεός, αλλά  ενώ πίστεψα στην αρχή πως ο κυρ Σμαραγδής δεν αγαπάει τους θεατές  ,άλλαξα γνώμη διότι  κατά τη διάρκεια  αυτού του πράγματος , μ' έπιασε μιά τρελλή ευθυμία, την οποία μετέδωσα με χαρά ,  οφείλω να πω, στους μπροστινούς μου , αλλά και στους πλαϊνούς μου .
Ειδικά εκεί που ο απόγονος και μοναδικός διάδοχος του ευεργέτου, πληροφορήθηκε  πως θα πήγαινε στον  τσαρικό  στρατό ,ενώ ήταν εμφανές  τοις πάσι πως εκείνος ήθελε μετά μανίας  να γίνει Ζήνα , πήραν μπρός και οι πισινοί μου , και αρχίσαμε όλοι μαζί το πανηγύρι.
Το κρεσέντο της χαράς όμως  έφτασε , όταν μας ήρθε στο κεφάλι το μεγάλο πανανθρώπινο μήνυμα  : εκεί που ο κερατάς συναντιέται με τον πηδήκουλα τον δάσκαλο, απάνω στην ακρόπολη . Εν μέσω διαφόρων (δύο ) σμπάρων, να το πώ, στρακαστρούκων να το πω, κανονιοβολισμών όχι δεν θα τόλεγα, την ώρα που οι 10 (δέκα ολογράφως) κομπάρσοι μετά του Κολοκοτρώνεως** αυτοπροσώπως είχαν λουφάξει πίσω απο τα ιερά αγκωνάρια , και ενώ ετούτοι ζήταγαν συγκλονισμένοι συχώρεση ο ένας  από τον άλλον , εμείς  οι μικρόψυχοι ,μάθαμε  τίνι τρόπω χειρίζονται  οι άντρες τέτοιες εκκρεμμότητες:
-" Σ' ευχαριστώ που μου πήδηξες τη γυναίκα " είπε  ο ευεργέτης κατασυγκινημένος , τόσο που ανατρίχιασα  κι εγώ, και είπα στο Νίκο :
-βλέπεις τι είπε ο άνθρωπας !!!
-" Ούτε να το σκέφτεσαι  " μου κάνει αυτός ,και ο αποπίσω μου συμπλήρωσε συμπάσχοντας, :
-"... εμείς δεν είμαστε ευεργέτες ",
τότε ήταν που αποφασίστηκε να πάμε όλοι οι συγκαθήμενοι γιά ποτό .
Κατόπιν τούτου , περάσαμε ζωή χαρισάμενη γιατί παίζαμε , "βρές το λάθος".
Ο Νίκος βρήκε πως το πιάνο που έπαιζε η άσκημη που έγινε σύζυγος ήταν κλειστό καθ' όλη την ώρα του κονσέρτου, πως το βαρκάκι που έγινε μπουρλότο , στο μακρυνό πλάνο είχε πάρει φόκο κανά μίλι πριν φτάσει  την αρμάδα, πως ο άψογος εγγλέζος αλλά κατάβάθος  ρώσσος υπηρέτης κωπηλατούσε σε μιά βάρκα που είχε συγχρόνως και το πανί ανοιχτό ,αλλά  τι κρίμα άνευ τιμονιού.
Εγώ βρήκα πως ο θεός/Λαζόπουλος έφερνε σε λαρισινό Αρτέμη Μάτσα ,ο Κανάρης σε Μάρτυ Φέλντμαν ντυμένο Κουντουριώτη, το ζακυνθινό πιτσιρίκι -τσιρία τσιρία έρσεται ο τσιρ Ζώρζης- σε κατευθείαν απόγονο κρητίκαρου, και πως οι πουτάνες εκτός από κακάσκημες  ήταν  και άβαφτες. -αυτά παθαίνεις άμα έχεις τη σύζυγα προντιούσερ.
Χώρια που το κιλίμι στον καναπέ μόμιασε με κείνο το χράμι που αγόρασα απ' τη Λάϊστα.
Η Χριστίνα βρήκε πως εκεί μετά το "πρόσω ολοταχώς " η βαρκούλα δεν πηγε πάνω από μισό μέτρο αφού  φαινόταν τα πετραδάκια του βυθού και ο διπλανός μου πως κανένας δεν χαιρέταγε στρατιωτικά τοιουτοτρόπως όπως δίς μας υπέδειξε ο σκηνοθέτας.Και όλοι μαζί εν χορώ και συγχρονισμένοι με τον αποθνήσκοντα καραβοκύρη βουήσαμε : "τώρα είμαι ελεύθερος "
Όλοι πάντως  μείναμε με την απορία , γιατί  αφού μάλλον ο Βαρβάκης ήταν ένας   πανέξυπνος , μάγκας και καραμπουζουκλής,ο κυρ - Σμαραγδής μας τον έδειξε απλώς σαν μαλάκα.

Το νόημα της ταινίας πάντως όπως το κατάλαβα εγώ, είναι πως κάναμε καινούριες γνωριμίες ,
και πως γιά μιά ακόμα φορά, δόξασα το θεό που η δήμητρα αγαπάει το αυγοτάραχο.





δ



**
επειδή χωλαίνω λίγο στην ιστορία, υπήρξε κι ο Κολοκοτρώνης στην ακρόπολη κατά τον εμφύλιο;



.

27 Αυγούστου 2012

σας αγαπούσα πάντοτε. και τώρα .......

.

Λένε ,πως πετάξατε σαν τους αετούς .λεύτεροι.
Κι εμένα μου άρεσε να σας φαντάζομαι να πετάτε.
Σήμερα όμως που πέρασα κάτω από το Γράμμο, ένοιωσα πως μπορεί νάταν κι από κούραση που διαλέξατε να πετάξετε .
Κι άν σας αγάπησα τόσο πολύ ήταν γιατί κατά βάθος το ήξερα...

Αλήθεια , προλάβατε να κοιτάξετε τον ουρανό εκείνη τη μέρα;
Τα βράχια σήμερα μού έγδαραν το λαρύγγι.Άχνιζε ο Γράμμος απ' τη ζέστα και τότε;
Τι να σκεφτήκατε εκεί , στην άκρη της ζωής σας ;
Γιατί δεν ακουμπήσατε  το ντουφέκι κάτω απ το σαγόνι;
Δεν είχατε σφαίρες ; ή σας τρόμαξε η γλύκα της μετάνοιας   ; Η  εκμαυλίστρια στιγμή  μέχρι να πατήσετε τη σκανδάλη ; Έτσι σιγουρέψατε το αναπότρεπτο;

Εσύ;
Πρόλαβες να πιείς νερό πρίν ;
 Πόσες μέρες είχες να φας ;
....Ήταν που θέλησες να πετάξεις γιά την ελευθερία ; ή ήταν πως κατάλαβες εκεί , στο ύστατο ,την προδοσία ; Τότε ήταν που αρνήθηκες  τις ιστορίες γιά τους "προδότες " συναγωνιστές;
 Και συ; πόσες φορές προσπάθησες να περάσεις τα σύνορα και δεν σ' άφησε ο σύντροφος Τιτο;
Τότε  ήταν που κουράστηκες  ;........
Τότε ήταν που πέταξες το ντουφέκι στο κενό και το ακολούθησες;


 ....................................

.....ξέρεις ποιά είναι αυτή η πόλη ; σε ρώτησε ο Νίκος;
δεν ήξερες.
-Η Φλώρινα.
-Η ΦΛΩΡΙΝΑ!!  αναδεύτηκες .....-Εδώ ήταν ο πατέρας σας .....
...εδώ ήταν ο πατέρας μας .
Και στις δύο επιχειρήσεις .Έκανε τη θητεία του στο στρατό.Λούφαζαν ομαδικά στα πουρνάρια και στις ασφάκες μαζί με άλλα χωριατόπαιδα σε κάθε έφοδο των ανταρτών.Δεν ήθελαν ούτε να σκοτώσουν ούτε να σκοτωθούν από τα αδέρφια και τα ξαδέρφια τους.
Στη μεγάλη μάχη της Φλώρινας γλύτωσε από τήν σφαγή  στο στρατόπεδο γιατί ήταν ξύπνιος παίζοντας χαρτιά.Και κρύφτηκε στα πουρνάρια.
Τους άλλους τους έπιασαν στον ύπνο.......
Το τελευταίο καλοκαίρι των επιχειρήσεων τους έβαλαν να καθαρίσουν το βουνό μετά τους βομβαρδισμούς.... "Βρήκαμαν  μιά αντάρτ'σσα λουφαγμέν' ικί μέσα σι κάτ' πουρνάρια και αγριογκορτσές..Μισοπεθαμέν' , ούτε το ντουφέκ' δεν κράταε καλά καλά .Κουρελιασμέν ... μισοπεθαμέν' κι άπό πείνα , κι από δίψα.... μόλ'ς μας κατάλαβε σα να βόγγ'ξι λίγο η καψερή, .....ΞΕΣΚΙΣΜΕΝ' ΠΑΛΙΟΠΟΥΤΑΝΑ  ουρλιαζι ο λοΧαγός , ....τς είπι κιάλλες βρισές κι τς κλώτσαγι  τα πλιβρά , κι μιτά έβγαλι του σπαθί κι την έκοψι στ' μέσ.Πέρα ως πέρα ....
Ιμείς κοκκάλωσαμι. Αμέσως κοιτάχταμι κι συννενοήθκαμι μι τα μάτια .Τον εκτέλεσαμι όλ' μαζί τ'ν ίδια στιγμή. ..και οι πέντι...."


-Έτσι σου είπε; "τον εκτελέσαμε";

-Ναι ναι το θυμάμαι σαν τώρα .Τον εκτελέσαμε είπε.......


.......Και συ  ρε πατέρα , γιατί δε μας έμαθες από μικρά να "συνεννοούμαστι κι μεις μι τα μάτια; "
Παρά έπρεπε να φάμε παγωτό σε καφετέρια της Φλώρινας να μάθουμε πως χαραμίσαμε τη ζωή  μας προσπαθώντας να συνεννοηθούμε με τις λέξεις; Αχ.
................
Τιμή και δόξα στην κάθε μικρή ζωή που , την πήρε ο καθένας σας  απ' το πανηγύρη τού Αη Λιά. Απ' την  αυλή της εκκλησιάς με τα τέσσερα πλατάνια , και την πήγε σε χορό μεγάλο στα Λιβάδια .
















Την πέρασε σε φάλαγγα κατ' άνδρα απ' τα μονοπάτια του Γράμμου,.
κι απ ' το Χάρο.










Την απόθεσε  πληγωμένη , διψασμένη , πεινασμένη , κουρελιασμένη ,καψαλισμένη ,  και άπλυτη  στα βράχια του Πύργου. .....
Μετά ,όταν την χόρεψε  με τον αέρα.  ήταν που έγινε χτύπος της καρδιάς.  
............
Κι αυτοι; Πως να σηκώσουνε το βάρος της τιμής; Πως να αντέξουνε το χρέος;
Και μεις; .Πως  και να σηκώσουμε τόση κούραση ;Πως να ζήσουμε με τόση μιζέρια;
Το διαχειριστήκαμε.
Το κάναμε κόμμα.Κεντρικη επιτροπή,Πολιτικό γραφείο.Αγάλματα.Μνημεία.Ψέμματα.Κι άλλα ψέμματα .Κι άλλα ψέμματα.





τιμή και δόξα στην κάθε μικρή ζωή  που έλπισε σε ήμερους  χρόνους και σε δίκαιους  ανθρώπους.
......................
Λένε πως πετάξατε σαν τους αετούς .
Κι εμένα μου αρέσει  να σας φαντάζομαι να πετάτε.
Κι άν σας αγάπησα τόσο πολύ ήταν  πως βαθειά μέσα μου πίστευα από πάντα' πως διαλέξατε το κενό γιά να αλαφρώσετε έστω και γιά δυό δευτερόλεπτα ..
Και ίσως τελικά, νάχουν δίκιο οι γέροι....Πως πετάξατε σαν τους αετούς.....Αλαφριοί.







ευγενικη προσφορα του σκυλου της βαλια καλντα





δ.





.

19 Ιουνίου 2012

Η λεβάντα.









Η λεβάντα είναι ένα σμήνος από μπλέ-μωβ μπουμπούκια









που μεταμορφώνονται σε μοσχοβολιστές πεταλούδες.
πιασμένες σε έναν λεπτό, ψηλό μίσχο.








Μιά μικρή λουλουδιασμένη θάλασσα στον κήπο ή στο μπαλκόνι μας που ευωδιάζει.







Λικνίζεται στο αποχαυνωμένο αεράκι του απομεσήμερου.
αυτό που της στέλνουν τα φύλλα της κερασιάς.
Καμμιά φορά νομίζω πως υποκλίνεται κιόλας,
 αλλά πάντα κάνω λάθος.
Απλώς είναι οι φιγούρες του μπλέ χορού.
Το πολύ νερό τη σαπίζει. Το λίγο την ξεραίνει.
Υπάρχει γιά να αρωματίζει τις ζωές των άλλων πρωί και βράδυ .
Και με απέραντη επιμονή , ζωντανή ή πεθαμένη, διώχνει τα ζωύφια από τα ρούχα.
από τα ντουλάπια. κι από τον ύπνο μας.
Αν την βάλουμε κάτω απ το μαξιλάρι μας ,λένε από παλιά οι γιαγιάδες,
πως η μοσκοβολιά της , καθαρίζει την ψυχή  και λευκαίνει τα όνειρα.

Το άλλο πρωί, την ώρα που περνάς τα δάχτυλα από απάνω της πηγαίνοντας στη δουλειά,μοσχοβολάει απ' την αρχή.




δ



14 Μαΐου 2012

το κρίμα στο λαιμό μου



                                                                                               ο Σταθης μεγαλουργεί .



ε , ε ψιτ, καναλόσκυλα , εδώ ... γιά  κοιτάξτε λίγο από δώ...εδώ εδώ ,..
...Ιορδάνη  , έι , Ολγίτσα ,Παύλο ....΄Έδώ ...
 Το ψέμμα , η αήθεια και η βρωμιά έχουν και τα όριά τους .
Ο ένας ετοιμάζεται να παρθενοράψει το "σάπιο πασόκ ", και να μας το ξαναβάλει στο τραπέζι σαν τραγανό κεράσι έτοιμο γιά δάγκωμα.
Ξεχνάει πως σε ...."σαπισμένες" σάρκες ούτε ένα ράμμα δε θα στεριώσει. .
Ξεχνάει πως επί τριάντα τόσα χρόνια  ήταν συμμέτοχος μαζί με τα τα διορισμένα τσίράκια του στο μεγάλο φαγοπότι.
Ξεχνάει ο  ρήτωρ πως εκ  κρίνου μόνο  τζήζους -γιάμαν παρήχθη .Αυτός  και τα συντρόφια του πάλι όχι ....
Ξεχνάει  πως μέχρι πριν δέκα μέρες , υπέγραφε και νομιμοποιούσε  τις ληστείες και τις τοκογλυφίες .
-Πάντως να λέμε και του στραβού το δίκιο , πως γιά τέτοιο εκτόπισμα μέσης, ούτε και γω δεν έχω την ευλυγισία του .Πως τα κατάφερε και προσγειώθηκε στα τέσσερα με κείνο το βλέμμα του ...ιιιιιιιιιμάϊπρέσιους ,μπροστά στον Τσίπρα ακόμα δεν κατάλαβα.
Α τώρα που μόρθε , δε μπορώ να πω, μας ζήτησε και συγνώμη γιά το βιασμό ,τη ληστεία και το φόνο ....

Η άλλη η Αστέρω πήρε τα μυστικά του βάλτου  παραμάσκαλα  , και ανεβοκατεβαίνει αλλόφρων τα σκαλιά της πολυκατοικίας.
Ζητάει από το Μάνο να φκιάνει τα κουλουράκια του στο μαγαζάκι της κεντρικής οδού, αλλά εκείνος  θέλει να γίνει πρωθυπουργός .
Ζητάει από τη Ντόρα να αγαπηθούνε ξανά αλλα και κείνη θέλει να γίνει πρωθυπουργός με το Μάνο και να φκιάνουνε μαζί τα κουλουράκια, στο μαγαζάκι του τρόμου.
Έχασε τα σαράντα παλληκάρια του , αλλά του έμεινε αμανάτι από τον Καρατζαφύρερ ο πρώην χρυσαυγίτης και ο μπουμπούκος να τσιρίζει σαν το γουρούνι που το σφάζουν.

Ο δε  σύντροφος ο Νέστωρ αφού έκανε ένα  ζεστό αφρόλουτρο μέσα στη σοφία του , επήρε σβάρα τις ρούγες και τα κανάλια, αφήνοντας στο πέρασμά του , ένα άρωμα  "συνευθύνης ".
Ξέρει ο σοφολογιότατος καλύτερα από κάθε άλλον, έτσι καβάλα στο καλάμι που διάλεξε να πάει ,  πως δεν έχει μέλλον.Και διαπραγματεύεται με όλη την ηθικολογία του ,το μέλλον το δικό του και πεντέξι βουλευτών του.
Τι κρίμα που έσπασες τοιουτοτρόπως την πομφόλυγα της εντιμότητάς σου  κύριε Φώτη!

Κι όλοι μαζί , βιαστές και βιασμένοι αποφάσισαν να πάνε  στον δακρυσμένο θεσμό τον βενιζελοκρατούντα , να αγαπηθούν υπό την ευλογία του , και να καταγγείλουν τον αναθεματισμένο , τον τρισκατάρατο , τον οξαποδώ που δεν τους δίνει την ευχή του για να συνεχίσουν να ασελγούν επάνω μας.
-"εγώ , ο κύριος Κουβέλης και ο κύριος Σαμαράς συμφωνήσαμε γιά μιά οικουμενική κυβέρνηση , εκτός απο τον κυριο Τσίπρα ,και θα σας συνιστούσα να επικεντρώσετε εκεί τις πιέσεις σας κύριε πρόεδρε"
 -"Ναι ναι βεβαίως ".. απάντησε η προεδρική ηχω του βενιζέλου. ..ού να μου χαθείτε ραδιουργοι , δολοπλόκοι και αλαζόνες του κερατά.
Είπα , δε μπορεί , κάποιος δημοσιογράφος θα  δει , θα  ακούσει , θα σχολιάσει αυτή την απροκάλυπτη επέμβαση  και χειραγώγιση της ...προεδρικής βούλησης.
Αλλα που τέτοια τύχη.
Φαίνεται πως εκείνη την ώρα ήταν στον αέρα μόνο όσοι σιτίζονταν και σιτίζονται από τους σαμαροβενιζέλους .
Ακόμα δεν ξέρουν κατά που να κάνουν γιά φαί, οπότε παρέμειναν στις θέσεις τους.
................................................

Έλα ρε Τρέμη, κοίτα δω., εδώ ....
Τσίμα , Πρετεντέρη, Καμπουράκη, ..ε ..ε ο Οικονομέας  .... και άλλα παρακούμπαρα που δε μόρχονται τώρα γιατί  τάχω χαμένα από το πλήθος των επιλογών.

ΕΔΩ ΡΕ ΛΕΜΕ.
ΕΜΕΝΑ  να ΚΟΙΤΑΤΕ....
ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΤΕ ΝΑ ΡΩΤΑΤΕ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.


Εγώ είμαι είμαι υπεύθυνη που ο Σύριζα πήγε στα 16,78% .
Και είμαι επίσης υπεύθυνη που δεν πίστεψα στο 20% , αλλα  στις επόμενες εκλογές θα κάνω αυτό που μου συνέστησε  η Αλέκα η καθαρόαιμη  , που με αγαπάει , και με συμβουλεύει γιά το καλό μου.
Θα διορθώσω την ψήφο μου.

-Εγώ είμαι υπεύθυνη που οι λήσταρχοι της πατρίδας μου πήγαν ο ένας στα 13,12% και ο άλλος στα 18,85.

-Η κόρη μου   που μετανάστευσε  φταίει , γιατί απαγορεύει  στον  ππφφφφφ Τσίπρα (γειά σου μεγάλε Λυντζέρη δεν το ψαχνεις λίγο στο γενεαλογικό σου ;δε  μπορεί κάποιον θάχεις κρεμάσει επειδή  είχε άλλη γνώμη από σένα.) να συμμαχήσει με τους βιαστές της ζωής της.

-Ο γιός μου που μετανάστευσε φταίει , γιατί δεν αφήνει τον  "αλαζόνα μικρό " να εκχωρήσει την τελευταία ελπίδα του στους  εγκάθετους.

-Η μάννα μου - κι ο θεός να σε φυλάει από αγριεμένη πρώην επονίτισα γριά - είναι
η κύρια υπεύθυνη που εκεί στο σύριζα , "τα φοβισμένα παιδάκια" αρνούνται να  κάνουν τις πρίμες μπαλαρίνες  σ' αυτό το ελεεινό , φασιστικό έργο του εκφοβισμού που παρακολουθούμε .

-Ο ανηψιός μου  που ευτύχησε στην πρώτη του βολή σαν πολίτης  (όχι σαν και μάς τους  μπαρουτοκαπνισμένους τσουκάλους ) άρχισε να ελπίζει πως ίσως έχει μέλλον  στον τόπο του , φταέι, γιατί  δεν τον αφήνει να κουνηθεί από αυτά που είχε πει πριν τις εκλογές .

-Και στον πάτο της γραφής ξανά εγώ.
Εγώ που έτσι και ξαναδώ σύντροφο να συμμετέχει σε αυτό το σκυλολόϊ που το λένε πάνελ, χωρίς να καταγγείλει το βιασμό που υφίσταται από συνομιλητές και δημοσιοφάγους  ,.......Έτσι και ξαναδώ σύντροφο να υπομένει -επιμένοντας διαλεκτικά -,τις ανηθικότητες , τις προσβολές και τις ειρωνίες  των πεπειραμένων κλεφτών και αχρείων ,..... έτσι και ξαναδώ σύντροφο να απαντάει για χιλιοστή πεντηκοστή πρώτη φορά στην  επίμονη ανακριτική ερώτηση των λαμόγιων των καναλιών και της βουλής :
"γιατί δεν κάνετε οικουμενική κυβέρνηση με το πασοκ, τη νουδού και την ενωμένη αριστερά ;" δεν τους απαντήσει:

-"επειδή δε μ΄' αφήνει η Δήμητρα , κι όλο της το σόϊ "

μαύρη μάμπα  από τας Ινδίας που σας έφαγε. 

δ





.



. .υ.γ
Έκτακτη καταγγελία της θειάς μου της Δέσποινας θανούσης  προ εικοσιπενταετίας παρθένου  και αγάμου,την οποία ξεθαψαν πρό ολίγου ο Καμπουράκης και ο Ιορδάνης.

-" γιά ό,τι μου συνέβη ή δεν μου συνέβη , φταίει ό σύριζα" .





.

7 Απριλίου 2012

Ναί . Μαζί τα φάγατε





Διαβάζω  και γω , τις συνεχείς μετρήσεις  των εταιρειών  δημοσκοπήσεων.
Υπήρξα  κατά τύχην συνοδοιπόρος σε πορείες ,με "παραπλανημένους " πασόκους που δεν ήξεραν κατά που πρέπει να κάνουν γιά να συνεχίσουν  την  ζωή της μίζας , του γλυψίματος, και του ξυσίματος.
Βρέθηκα σε συζητήσεις με φίλους πρασινοσκούφηδες ,που για λίγο , -και μάλλον κάτω από το σοκ της κατάρρευσης  του στέγαστρου  του πράσινου ήλιου -, παραδέχτηκαν την ανεπάρκεια αρχικά, και κατόπιν την προδοσία....
Ωστόσο γρήγορα ανέκαμψαν με μιά θαυμαστή ευλυγισία , αποδεχόμενοι καινούριες θέσεις βολέματος και μάσας.
Παρακολουθώ αηδιασμένη τις συνεχείς προσπάθειες ενός πουλημένου δημοσιογραφικού κατεστημένου, (με μόνη εξαίρεση έναν -αυτόν αναγνώρισα εγώ -,  της κρατικής τηλεόρασης ) , που  πιάνει  στασίδι για να σκυλέψει ό,τι έχει απομείνει από τη ζωή μου όρθιο.
Ζω δύο  χρόνια τώρα σε έναν διαρκή θυμό , που δεν με αφήνει να σκεφτώ τίποτα άλλο, παρά πως θα πάρω ένα όπλο και θα εκτελέσω σε δημόσια θέα αυτά τα  πουλημένα τομάρια που παριστάνουν τους κυβερνήτορες .
( Όλους  , εκτός από το γνωστό παχύδερμο , που πρώτα και γιά έναν εντελώς ακατανόητο λόγο, θέλω  να τον περιλάβω  και στις μπάτσες ).
Δυό  χρόνια τώρα , αντιμετωπίζομαι σαν  : ανεύθυνη , γραφική , αεροβατούσα, και στο φινάλε  τρομερά επικίνδυνη γιά τους "δημοκρατικούς θεσμούς" .
Δυό χρόνια τώρα, παλεύω με τους θεούς και τους δαίμονές μου , να  παραμείνω  όρθια γιατί πρέπει εμείς  να να είμαστε όρθιοι  κι αυτοί γονατισμένοι όταν θα βρεθούμε απέναντι.
Μέσα σ' αυτά τα δύο χρόνια , και παρόλο που δεν διακρίνομαι γιά την μεγαλοσύνη της δεύτερης ευκαιρίας, άφησα πολλούς που ήταν για φτύσιμο , να  αναγνωρίσουν το λάθος τους, ελπίζοντας πάντα   στο ανθρώπινο γένος.......

Ευτυχώς , έγειανα  γρήγορα , και επανήλθα στις  βασικές μου αρχές  , αντιλαμβανόμενη πως:






Όποιος "αθώος"  κερατάς συνεχίζει να συμπορεύεται με το πασοκ και τη νουδου τωρα πιά..

Όποιο τομάρι  μπλαμπλαδίζει  και αναπαράγει  τις παπαριές του ρήτορος   και του πρώην απορήτορος περί σωτηρίας  (της ψυχής; )

Όποιος   οσφυοκάμπτης  παριστάνει πως πείθεται από τα προγράμματα των ελεεινών , των ληστών και των δοσίλογων,

 Όποιος   πουλημένος   αποδέχεται  οφίτσια και καρέκλες από αυτήν την διορισμένη κυβέρνηση

Όποιος προδότης  βρίσκεται και μετριέται μέσα σ' αυτό το 13% ,


..ειναι  χωρίς αμφιβολία , ένας απο αυτούς που τα φάγανε μαζί  σου κυρ  Πάγκαλε .

Τελεία και παύλα .




δ

12 Φεβρουαρίου 2012

ζητείται σβάστικα





ακόμα κιαν δεν είναι η  συγκλονιστική αφήγηση του Γληνού ,
ακόμα και μέσα από  αυτήν την ευκολοχώνευτη  ξερή διατύπωση της γουίκι πέδια:

"
Οι γερμανικές δυνάμεις κατοχής ανέρχονταν σε 100-120.000 άνδρες και οι ιταλικές σε 140.000.
Οι βούλγαροι στρατιώτες μαζί με τους κομιτατζήδες ήταν περίπου 40.000.Οι κατακτητές, ιδίως οι γερμανοί και οι βούλγαροι , δαπανούσαν γιά τη συντήρησή τους τους πόρους της χώρας.Συγχρόνως η
Ελλάδα αναγκάστηκε να καταβάλει στις δυνάμεις κατοχής μεγάλα χρηματικά ποσά γιά τά έξοδά συντήρησής τους.
Οι Γερμανοί δέσμευσαν όλα τα αγαθά , το φυσικό πλούτοκαι την παραγωγή.
Οι ελεύθερες ζώνες , τα τελωνεία, οι γενικές αποθήκες, οι αποθήκες συγκέντρωσης προϊόντων, τα εμπορικά βιομηχανικά αποθέματα λεηλατήθηκαν γιά τις ανάγκες των στρατευμάτων κατοχής ή για να σταλούν πολύτιμα φορτία  στη Γερμανία και την Ιταλία.
Ακόμη και τα λαχανικά δεσμεύονταν γιά λογαριασμό των στρατευμάτων κατοχής και έτσι, από την πρώτη στιγμή , η προμήθεια τροφίμων και όλων των χρειωδών έγινε προβληματική γιά τον ελληνικό πληθυσμό.
Συγχρόνως τα εισοδήματα, οι μισθοί, και τα ημερομίσθια εκμηδενίζονται με ραγδαίο ρυθμό κάτω από την πίεση ενός καλπάζοντος πληθωρισμού , ενώ η εξαφάνιση των τροφίμων έχει ως άμεσο επακόλουθο την εμφάνιση της μαύρης αγοράς.Η όλη αυτή κατάσταση ήδη από το καλοκαίρι του 1941 είχε ως συνέπεια τον υποσιτισμό του λαού και αργότερα , η πείνα αρχίζει να μαστίζει την Ελλάδα.
Χιλιάδες άνθρωποι πέθαναν τον τρομερό χειμώνα του 1941-42 , στον λεγόμενο Μεγάλο Λιμό.
Ο πραγμαικός αριθμός των θυμάτων της πείνας δεν είναι εξακριβωμένος, υπολογίζεται όμως οτι φτάνει στις 300.000 γιά τα μεγάλα αστικά κέντρα.



Η γέννηση της εθνικής αντίστασης

Ενώ η ελληνική κυβέρνηση του Καΐρου ήταν σχεδόν αποκομμένη από τη χώρα, οι υπόδουλοι έλληνες άρχισαν να αναζητούν τρόπους αντίστασης στον κατακτητή.Η πάλη γιά την επιβίωση του λαού ήταν ήδη μιά πρώτη αυθόρμητη αντιστασιακή πράξη .Τα λαϊκά συσσίτια που άρχισαν να λειτουργούν με την πρωτοβουλία των πιό δραστήριων στοιχείων των διαφόρων επαγγελματικών οργανώσεων και συλλόγων των εργαζομένων, αποτέλεσαν την πρώτη νίκη που απόσπασε ο ελληνικός λαός από τους κατακτητές.
Ομως το πρώτο αποτελεσματικό ράπισμα στα στρατεύματα κατοχής δόθηκε με το κατέβασμα της ναζιστικής σημαίας  απο την Ακρόπολη.Την νύχτα της 30ης Μαΐου 1941 δύο νέοι φοιτητές , ο Μανώλης Γλέζος της Ανωτάτης Σχολής Οικονομικών και Εμπορικών Επιστημών και ο Απόστολος Σάντας της Νομικής , εκφραστές της ψυχικής διάθεσης του ελληνικού λαού , σκαρφαλώνουν στον Ιερό Βράχο  από τη βορειοδυτική πλευρά , και χωρίς να γίνουν αντιληπτοί από τη γερμανική φρουρά, πλησιάζουν τον ιστό και κατεβάζουν τη σβάστικα.  "


                                             
Βγαίνει το ίδιο συμπέρασμα.
Μέχρι εδώ.


                                         
                                                                         http://www.korai4.gr/ko-bui-history.html


Δεν μπορεί να ξυπνάει ξαφνικά η γριά και να ονειρεύεται πάλι την ΕΠΟΝ σαν την έσχατη ελπίδα.
Ούτε να μη μπορεί να κοιμηθεί ο νέος γιατί  φοβάται πως δεν υπάρχουν  όνειρα να τον περιμένουν.
Μέχρι εδώ.
Ας το πάρουμε απόφαση.
Πάντα θα επιβιώνουν οι δοσίλογοι και οι προδότες.Και θα μας κυβερνάνε.
Ωστόσο εμείς πάντα θα είμαστε μπροστά τους , γιατί απλούστατα , δεν μπορούμε να είμαστε  πουθενά αλλού.
Τον λυγμό και τον κόμπο στο λαιμό μας, τον έχουμε από χρόνια.
Έχουμε συνηθίσει στον πνιγμένο λυγμό.
Ζήσαμε μαζί του τα μικράτα μας, την εφηβία μας, και τα μεγαλύτερά μας.
Μονο , που γιά λίγο , αφεθήκαμε να νομίσουμε  πως  γλυτώσαμε απ' αυτόν.
Νομίσαμε πως γλυτώσαμε από τα συσσίτια του Τσάϊμου , και τις ανοιχτές πληγές - αφηγήσεις των γονιών μας.
Αυτές όμως ήταν πάντα εκεί.Στα θεμέλια.Σαν τον σφαγμένο κόκκορα.
Ε λοιπόν,
μετά από πενήντα τόσα χρόνια συνύπαρξης με τη μαννούλα μου, έχουσα σώας τας φρένας, τα γκάζια και τα πεντάλ, ποτίζοντας απελπισμένα την ελπίδα μου , κλαδεύοντας με προσοχή τον θυμό μου,
αρπαγμένη απ' το παλιό μου ταγάρι ( κάπου έχω χώσει και το αμπέχωνο ) , διαπιστώνοντας πως το μόνο που δεκαοχτάρα  την ογδοντάχρονη
είναι η λέξη αντίσταση , και με δεδομένο πως τον Γλέζο τον έχουμε ,
Ζητείται σβάστικα επειγόντως...






                                                        



δ.






.