27 Αυγούστου 2012

σας αγαπούσα πάντοτε. και τώρα .......

.

Λένε ,πως πετάξατε σαν τους αετούς .λεύτεροι.
Κι εμένα μου άρεσε να σας φαντάζομαι να πετάτε.
Σήμερα όμως που πέρασα κάτω από το Γράμμο, ένοιωσα πως μπορεί νάταν κι από κούραση που διαλέξατε να πετάξετε .
Κι άν σας αγάπησα τόσο πολύ ήταν γιατί κατά βάθος το ήξερα...

Αλήθεια , προλάβατε να κοιτάξετε τον ουρανό εκείνη τη μέρα;
Τα βράχια σήμερα μού έγδαραν το λαρύγγι.Άχνιζε ο Γράμμος απ' τη ζέστα και τότε;
Τι να σκεφτήκατε εκεί , στην άκρη της ζωής σας ;
Γιατί δεν ακουμπήσατε  το ντουφέκι κάτω απ το σαγόνι;
Δεν είχατε σφαίρες ; ή σας τρόμαξε η γλύκα της μετάνοιας   ; Η  εκμαυλίστρια στιγμή  μέχρι να πατήσετε τη σκανδάλη ; Έτσι σιγουρέψατε το αναπότρεπτο;

Εσύ;
Πρόλαβες να πιείς νερό πρίν ;
 Πόσες μέρες είχες να φας ;
....Ήταν που θέλησες να πετάξεις γιά την ελευθερία ; ή ήταν πως κατάλαβες εκεί , στο ύστατο ,την προδοσία ; Τότε ήταν που αρνήθηκες  τις ιστορίες γιά τους "προδότες " συναγωνιστές;
 Και συ; πόσες φορές προσπάθησες να περάσεις τα σύνορα και δεν σ' άφησε ο σύντροφος Τιτο;
Τότε  ήταν που κουράστηκες  ;........
Τότε ήταν που πέταξες το ντουφέκι στο κενό και το ακολούθησες;


 ....................................

.....ξέρεις ποιά είναι αυτή η πόλη ; σε ρώτησε ο Νίκος;
δεν ήξερες.
-Η Φλώρινα.
-Η ΦΛΩΡΙΝΑ!!  αναδεύτηκες .....-Εδώ ήταν ο πατέρας σας .....
...εδώ ήταν ο πατέρας μας .
Και στις δύο επιχειρήσεις .Έκανε τη θητεία του στο στρατό.Λούφαζαν ομαδικά στα πουρνάρια και στις ασφάκες μαζί με άλλα χωριατόπαιδα σε κάθε έφοδο των ανταρτών.Δεν ήθελαν ούτε να σκοτώσουν ούτε να σκοτωθούν από τα αδέρφια και τα ξαδέρφια τους.
Στη μεγάλη μάχη της Φλώρινας γλύτωσε από τήν σφαγή  στο στρατόπεδο γιατί ήταν ξύπνιος παίζοντας χαρτιά.Και κρύφτηκε στα πουρνάρια.
Τους άλλους τους έπιασαν στον ύπνο.......
Το τελευταίο καλοκαίρι των επιχειρήσεων τους έβαλαν να καθαρίσουν το βουνό μετά τους βομβαρδισμούς.... "Βρήκαμαν  μιά αντάρτ'σσα λουφαγμέν' ικί μέσα σι κάτ' πουρνάρια και αγριογκορτσές..Μισοπεθαμέν' , ούτε το ντουφέκ' δεν κράταε καλά καλά .Κουρελιασμέν ... μισοπεθαμέν' κι άπό πείνα , κι από δίψα.... μόλ'ς μας κατάλαβε σα να βόγγ'ξι λίγο η καψερή, .....ΞΕΣΚΙΣΜΕΝ' ΠΑΛΙΟΠΟΥΤΑΝΑ  ουρλιαζι ο λοΧαγός , ....τς είπι κιάλλες βρισές κι τς κλώτσαγι  τα πλιβρά , κι μιτά έβγαλι του σπαθί κι την έκοψι στ' μέσ.Πέρα ως πέρα ....
Ιμείς κοκκάλωσαμι. Αμέσως κοιτάχταμι κι συννενοήθκαμι μι τα μάτια .Τον εκτέλεσαμι όλ' μαζί τ'ν ίδια στιγμή. ..και οι πέντι...."


-Έτσι σου είπε; "τον εκτελέσαμε";

-Ναι ναι το θυμάμαι σαν τώρα .Τον εκτελέσαμε είπε.......


.......Και συ  ρε πατέρα , γιατί δε μας έμαθες από μικρά να "συνεννοούμαστι κι μεις μι τα μάτια; "
Παρά έπρεπε να φάμε παγωτό σε καφετέρια της Φλώρινας να μάθουμε πως χαραμίσαμε τη ζωή  μας προσπαθώντας να συνεννοηθούμε με τις λέξεις; Αχ.
................
Τιμή και δόξα στην κάθε μικρή ζωή που , την πήρε ο καθένας σας  απ' το πανηγύρη τού Αη Λιά. Απ' την  αυλή της εκκλησιάς με τα τέσσερα πλατάνια , και την πήγε σε χορό μεγάλο στα Λιβάδια .
















Την πέρασε σε φάλαγγα κατ' άνδρα απ' τα μονοπάτια του Γράμμου,.
κι απ ' το Χάρο.










Την απόθεσε  πληγωμένη , διψασμένη , πεινασμένη , κουρελιασμένη ,καψαλισμένη ,  και άπλυτη  στα βράχια του Πύργου. .....
Μετά ,όταν την χόρεψε  με τον αέρα.  ήταν που έγινε χτύπος της καρδιάς.  
............
Κι αυτοι; Πως να σηκώσουνε το βάρος της τιμής; Πως να αντέξουνε το χρέος;
Και μεις; .Πως  και να σηκώσουμε τόση κούραση ;Πως να ζήσουμε με τόση μιζέρια;
Το διαχειριστήκαμε.
Το κάναμε κόμμα.Κεντρικη επιτροπή,Πολιτικό γραφείο.Αγάλματα.Μνημεία.Ψέμματα.Κι άλλα ψέμματα .Κι άλλα ψέμματα.





τιμή και δόξα στην κάθε μικρή ζωή  που έλπισε σε ήμερους  χρόνους και σε δίκαιους  ανθρώπους.
......................
Λένε πως πετάξατε σαν τους αετούς .
Κι εμένα μου αρέσει  να σας φαντάζομαι να πετάτε.
Κι άν σας αγάπησα τόσο πολύ ήταν  πως βαθειά μέσα μου πίστευα από πάντα' πως διαλέξατε το κενό γιά να αλαφρώσετε έστω και γιά δυό δευτερόλεπτα ..
Και ίσως τελικά, νάχουν δίκιο οι γέροι....Πως πετάξατε σαν τους αετούς.....Αλαφριοί.







ευγενικη προσφορα του σκυλου της βαλια καλντα





δ.





.